Hebräer 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Nachdem vorzeiten Gott manchmal und mancherleiweise geredet hat zu den Vätern durch die Propheten,
1ในอดีต พระเจ้าได้กล่าวกับบรรพบุรุษผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะ หลายครั้งและหลายวิธี
2hat er am letzten in diesen Tagen zu uns geredet durch den Sohn, welchen er gesetzt hat zum Erben über alles, durch welchen er auch die Welt gemacht hat;
2แต่ในช่วงสุดท้ายของวันเวลาเหล่านี้ พระองค์ได้กล่าวกับเราโดยพระบุตร พระองค์ทรงแต่งตั้งพระบุตรให้เป็นผู้รับมรดกของทุกสิ่ง และทรงสร้างโลกทั้งหลายโดยพระบุตร
3welcher, sintemal er ist der Glanz seiner Herrlichkeit und das Ebenbild seines Wesens und trägt alle Dinge mit seinem kräftigen Wort und hat gemacht die Reinigung unsrer Sünden durch sich selbst, hat er sich gesetzt zu der Rechten der Majestät in der Höhe
3พระบุตรเป็นรัศมีแห่งพระสิริของพระเจ้า และเป็นภาพแท้ของสภาวะของพระองค์ พระบุตรทรงค้ำจุนทุกสิ่งด้วยถ้อยคำอันทรงพลังของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชำระเราให้พ้นจากบาปด้วยพระองค์เองแล้ว ก็นั่งลงทางขวาขององค์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ในเบื้องบน
4und ist so viel besser geworden den die Engel, so viel höher der Name ist, den er von ihnen ererbt hat.
4พระบุตรจึงประเสริฐกว่าเหล่าทูตสวรรค์มากเท่ากับนามที่พระองค์ได้รับเป็นมรดก ซึ่งประเสริฐกว่านามของพวกเขา
5Denn zu welchem Engel hat er jemals gesagt: “Du bist mein lieber Sohn, heute habe ich dich gezeugt”? und abermals: “Ich werde sein Vater sein, und er wird mein Sohn sein”?
5เพราะพระเจ้าเคยกล่าวกับทูตสวรรค์องค์ไหนหรือว่า “เจ้าเป็นบุตรของเรา วันนี้เราได้เป็นบิดาของเจ้า” และยังกล่าวอีกว่า “เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา”
6Und abermals, da er einführt den Erstgeborenen in die Welt, spricht er: “Und es sollen ihn alle Engel Gottes anbeten.”
6และเมื่อพระองค์นำบุตรหัวปีเข้ามาในโลกอีกครั้ง พระองค์กล่าวว่า “ให้ทูตสวรรค์ทั้งปวงของพระเจ้านมัสการเขา”
7Von den Engeln spricht er zwar: “Er macht seine Engel zu Winden und seine Diener zu Feuerflammen”,
7ส่วนเรื่องทูตสวรรค์ พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ทรงทำให้ทูตสวรรค์ของพระองค์เป็นสายลม และผู้รับใช้ของพระองค์เป็นเปลวไฟ”
8aber von dem Sohn: “Gott, dein Stuhl währt von Ewigkeit zu Ewigkeit; das Zepter deines Reichs ist ein richtiges Zepter.
8แต่เมื่อกล่าวถึงพระบุตร พระองค์กล่าวว่า “พระเจ้า บัลลังก์ของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดกาล คทาแห่งความเที่ยงธรรมเป็นคทาแห่งอาณาจักรของพระองค์
9Du hast geliebt die Gerechtigkeit und gehaßt die Ungerechtigkeit; darum hat dich, o Gott, gesalbt dein Gott mit dem Öl der Freuden über deine Genossen.”
9พระองค์ทรงรักความชอบธรรม และเกลียดความชั่วช้า เพราะเหตุนี้ พระเจ้า คือพระเจ้าของพระองค์ จึงทรงเจิมพระองค์ด้วยน้ำมันแห่งความยินดี เหนือบรรดาผู้ร่วมกับพระองค์”
10Und: “Du, HERR, hast von Anfang die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk.
10และยังกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ในปฐมกาล พระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นผลงานจากมือของพระองค์
11Sie werden vergehen, du aber wirst bleiben. Und sie werden alle veralten wie ein Kleid;
11สิ่งเหล่านั้นจะพินาศ แต่พระองค์ยังดำรงอยู่ สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดจะเก่าลงเหมือนเสื้อผ้า
12und wie ein Gewand wirst du sie wandeln, und sie werden sich verwandeln. Du aber bist derselbe, und deine Jahre werden nicht aufhören.”
12พระองค์จะม้วนมันขึ้นเหมือนเสื้อคลุม และมันจะเปลี่ยนไป แต่พระองค์ยังคงเป็นองค์เดิม ปีทั้งหลายของพระองค์จะไม่สิ้นสุด”
13Zu welchem Engel aber hat er jemals gesagt: “Setze dich zu meiner Rechten, bis ich lege deine Feinde zum Schemel deiner Füße”?
13พระเจ้าเคยกล่าวกับทูตสวรรค์องค์ไหนหรือว่า “จงนั่งทางขวาของเรา จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของเจ้าเป็นที่วางเท้าของเจ้า”
14Sind sie nicht allzumal dienstbare Geister, ausgesandt zum Dienst um derer willen, die ererben sollen die Seligkeit?
14ทูตสวรรค์ทั้งปวงไม่ใช่วิญญาณที่รับใช้ ซึ่งถูกส่งออกไปเพื่อรับใช้คนที่จะได้รับความรอดเป็นมรดกหรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.