Hebrews 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1God, who, at sundry times and in divers manners, spoke in times past to the fathers by the prophets, last of all,
1ในอดีต พระเจ้าได้กล่าวกับบรรพบุรุษผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะ หลายครั้งและหลายวิธี
2In these days hath spoken to us by his Son, whom he hath appointed heir of all things, by whom also he made the world.
2แต่ในช่วงสุดท้ายของวันเวลาเหล่านี้ พระองค์ได้กล่าวกับเราโดยพระบุตร พระองค์ทรงแต่งตั้งพระบุตรให้เป็นผู้รับมรดกของทุกสิ่ง และทรงสร้างโลกทั้งหลายโดยพระบุตร
3Who being the brightness of his glory, and the figure of his substance, and upholding all things by the word of his power, making purgation of sins, sitteth on the right hand of the majesty on high.
3พระบุตรเป็นรัศมีแห่งพระสิริของพระเจ้า และเป็นภาพแท้ของสภาวะของพระองค์ พระบุตรทรงค้ำจุนทุกสิ่งด้วยถ้อยคำอันทรงพลังของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงชำระเราให้พ้นจากบาปด้วยพระองค์เองแล้ว ก็นั่งลงทางขวาขององค์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ในเบื้องบน
4Being made so much better than the angels, as he hath inherited a more excellent name than they.
4พระบุตรจึงประเสริฐกว่าเหล่าทูตสวรรค์มากเท่ากับนามที่พระองค์ได้รับเป็นมรดก ซึ่งประเสริฐกว่านามของพวกเขา
5For to which of the angels hath he said at any time, Thou art my Son, today have I begotten thee? And again, I will be to him a Father, and he shall be to me a Son?
5เพราะพระเจ้าเคยกล่าวกับทูตสวรรค์องค์ไหนหรือว่า “เจ้าเป็นบุตรของเรา วันนี้เราได้เป็นบิดาของเจ้า” และยังกล่าวอีกว่า “เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา”
6And again, when he bringeth in the first begotten into the world, he saith: And let all the angels of God adore him.
6และเมื่อพระองค์นำบุตรหัวปีเข้ามาในโลกอีกครั้ง พระองค์กล่าวว่า “ให้ทูตสวรรค์ทั้งปวงของพระเจ้านมัสการเขา”
7And to the angels indeed he saith: He that maketh his angels spirits, and his ministers a flame of fire.
7ส่วนเรื่องทูตสวรรค์ พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ทรงทำให้ทูตสวรรค์ของพระองค์เป็นสายลม และผู้รับใช้ของพระองค์เป็นเปลวไฟ”
8But to the Son: Thy throne, O God, is for ever and ever: a sceptre of justice is the sceptre of thy kingdom.
8แต่เมื่อกล่าวถึงพระบุตร พระองค์กล่าวว่า “พระเจ้า บัลลังก์ของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดกาล คทาแห่งความเที่ยงธรรมเป็นคทาแห่งอาณาจักรของพระองค์
9Thou hast loved justice, and hated iniquity: therefore God, thy God, hath anointed thee with the oil of gladness above thy fellows.
9พระองค์ทรงรักความชอบธรรม และเกลียดความชั่วช้า เพราะเหตุนี้ พระเจ้า คือพระเจ้าของพระองค์ จึงทรงเจิมพระองค์ด้วยน้ำมันแห่งความยินดี เหนือบรรดาผู้ร่วมกับพระองค์”
10And: Thou in the beginning, O Lord, didst found the earth: and the works of thy hands are the heavens.
10และยังกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ในปฐมกาล พระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นผลงานจากมือของพระองค์
11They shall perish, but thou shalt continue: and they shall all grow old as a garment.
11สิ่งเหล่านั้นจะพินาศ แต่พระองค์ยังดำรงอยู่ สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดจะเก่าลงเหมือนเสื้อผ้า
12And as a vesture shalt thou change them, and they shall be changed: but thou art the selfsame, and thy years shall not fail.
12พระองค์จะม้วนมันขึ้นเหมือนเสื้อคลุม และมันจะเปลี่ยนไป แต่พระองค์ยังคงเป็นองค์เดิม ปีทั้งหลายของพระองค์จะไม่สิ้นสุด”
13But to which of the angels said he at any time: Sit on my right hand, until I make thy enemies thy footstool?
13พระเจ้าเคยกล่าวกับทูตสวรรค์องค์ไหนหรือว่า “จงนั่งทางขวาของเรา จนกว่าเราจะทำให้ศัตรูของเจ้าเป็นที่วางเท้าของเจ้า”
14Are they not all ministering spirits, sent to minister for them, who shall receive the inheritance of salvation?
14ทูตสวรรค์ทั้งปวงไม่ใช่วิญญาณที่รับใช้ ซึ่งถูกส่งออกไปเพื่อรับใช้คนที่จะได้รับความรอดเป็นมรดกหรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.