Malachi 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1The burden of the word of the Lord to Israel by the hand of Malachias.
1สาส์นที่เปิดเผยมา เป็นคำของพระยาห์เวห์ถึงอิสราเอลผ่านทางมาลาคี
2I have loved you, saith the Lord: and you have said: Wherein hast thou loved us? Was not Esau brother to Jacob, saith the Lord, and I have loved Jacob,
2“เรารักพวกคุณ” พระยาห์เวห์กล่าว แต่พวกคุณกลับถามว่า “พระองค์รักพวกเราอย่างไร?” “เอซาวกับยาโคบไม่ใช่พี่น้องกันหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “แต่เรารักยาโคบ
3But have hated Esau? and I have made his mountains a wilderness, and given his inheritance to the dragons of the desert.
3ส่วนเอซาว เราเกลียด เราทำให้ภูเขาของเขารกร้าง และยกมรดกของเขาให้สุนัขแจ็กคัลในถิ่นกันดาร”
4But if Edom shall say: We are destroyed, but we will return and build up what hath been destroyed: thus saith the Lord of hosts: They shall build up, and I will throw down: and they shall be called the borders of wickedness, and the people with whom the Lord is angry for ever.
4เอโดมพูดว่า “พวกเราถูกทำลาย แต่จะกลับไปสร้างที่รกร้างขึ้นใหม่” แต่พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “พวกเขาจะสร้าง แต่เราจะรื้อทิ้ง ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่า ‘แผ่นดินชั่วร้าย’ เป็นชนชาติที่พระยาห์เวห์โกรธตลอดไป”
5And your eyes shall see, and you shall say: The Lord be magnified upon the border of Israel.
5พวกคุณจะเห็นด้วยตาของตนเอง และจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่แม้นอกเขตแดนอิสราเอล!”
6The son honoureth the father, and the servant his master: if then I be a father, where is my honour? and if I be a master, where is my fear? saith the Lord of hosts.
6“ลูกชายให้เกียรติพ่อ ผู้รับใช้ให้เกียรตินาย ถ้าเราเป็นพ่อ เกียรติที่พวกคุณให้เราอยู่ที่ไหน? ถ้าเราเป็นนาย ความเคารพที่เราควรได้รับอยู่ที่ไหน?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวกับพวกคุณผู้เป็นปุโรหิตที่ดูหมิ่นนามเรา “พวกคุณถามว่า ‘พวกเราดูหมิ่นนามของพระองค์อย่างไร?’
7To you, O priests, that despise my name, and have said: Wherein have we despised thy name? You offer polluted bread upon my altar, and you say: Wherein have we polluted thee? In that you say: The table of the Lord is contemptible.
7พวกคุณถวายขนมปังที่มีมลทินบนแท่นบูชาของเรา แล้วถามว่า ‘พวกเราทำให้พระองค์มีมลทินอย่างไร?’ ก็เพราะพวกคุณพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์น่าดูหมิ่น’
8If you offer the blind for sacrifice, is it not evil? and if you offer the lame and the sick, is it not evil? offer it to thy prince, if he will be pleased with it, or if he will regard thy face, saith the Lord of hosts.
8เมื่อพวกคุณถวายสัตว์ตาบอดเป็นเครื่องบูชา นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? เมื่อถวายสัตว์ที่เดินกะเผลกและสัตว์ป่วย นั่นไม่ชั่วร้ายหรือ? ลองนำไปให้ผู้ว่าราชการของพวกคุณเดี๋ยวนี้สิ! เขาจะพอใจหรือ? จะยอมรับพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
9And now beseech ye the face of God, that he may have mercy on you, (for by your hand hath this been done,) if by any means he will receive your faces, saith the Lord of hosts.
9“บัดนี้ โปรดวิงวอนขอความโปรดปรานจากพระเจ้า เพื่อพระองค์จะเมตตาพวกเรา ถ้าเป็นอย่างนี้ พระองค์จะยอมรับใครในพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
10Who is there among you, that will shut the doors, and will kindle the fire on my altar gratis? I have no pleasure in you, saith the Lord of hosts: and I will not receive a gift of your hand.
10“ถ้ามีสักคนในพวกคุณปิดประตูเสียก็ดี จะได้ไม่ต้องจุดไฟบนแท่นบูชาของเราอย่างไร้ประโยชน์! เราไม่พอใจพวกคุณ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และจะไม่รับเครื่องบูชาจากมือพวกคุณ
11For from the rising of the sun even to the going down, my name is great among the Gentiles, and in every place there is sacrifice, and there is offered to my name a clean oblation: for my name is great among the Gentiles, saith the Lord of hosts.
11เพราะตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงดวงอาทิตย์ตก นามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ทุกแห่งจะมีเครื่องหอมและเครื่องบูชาบริสุทธิ์ถวายแด่นามเรา เพราะนามของเรายิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
12And you have profaned it in that you say: The table of the Lord is defiled: and that which is laid thereupon is contemptible with the fire that devoureth it.
12“แต่พวกคุณทำให้นามนั้นเสื่อมเสียเมื่อพูดว่า ‘โต๊ะของพระยาห์เวห์มีมลทิน และอาหารที่ได้จากโต๊ะนั้นก็น่าดูหมิ่น’
13And you have said: Behold of our labour, and you puffed it away, saith the Lord of hosts, and you brought in of rapine the lame, and the sick, and brought in an offering: shall I accept it at your hands, saith the Lord?
13พวกคุณยังพูดว่า ‘ดูสิ น่าเหนื่อยหน่ายจริง!’ และยังแค่นเสียงใส่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “พวกคุณนำของที่ถูกแย่งชิงด้วยความรุนแรง สัตว์ที่เดินกะเผลก และสัตว์ป่วยมาถวาย นี่คือเครื่องบูชาที่พวกคุณนำมา เราควรรับจากมือพวกคุณหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
14Cursed is the deceitful man that hath in his flock a male, and making a vow offereth in sacrifice that which is feeble to the Lord: for I am a great King, saith the Lord of hosts, and my name is dreadful among the Gentiles.
14“ผู้หลอกลวงที่มีสัตว์ตัวผู้ในฝูงของตน และบนบานไว้ แต่กลับถวายสัตว์มีตำหนิแด่พระผู้เป็นเจ้า ย่อมถูกสาป เพราะเราเป็นกษัตริย์ยิ่งใหญ่” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และชนชาติทั้งหลายเกรงขามนามของเรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.