Malachi 3
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Behold I send my angel, and he shall prepare the way before my face. And presently the Lord, whom you seek, and the angel of the testament, whom you desire, shall come to his temple. Behold he cometh, saith the Lord of hosts.
1“เราจะส่งผู้ส่งสารของเราไป เขาจะเตรียมทางไว้ข้างหน้าเรา! พระผู้เป็นเจ้าที่พวกคุณแสวงหาจะมาที่วิหารของพระองค์อย่างฉับพลัน ผู้ส่งสารแห่งพันธสัญญาที่พวกคุณปรารถนากำลังมา!” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
2And who shall be able to think of the day of his coming? and who shall stand to see him? for he is like a refining fire, and like the fuller’s herb:
2“แต่ใครจะทนวันแห่งการมาของเขาได้? ใครจะยืนอยู่ได้เมื่อเขาปรากฏ? เพราะเขาเหมือนไฟของช่างหลอมโลหะ และเหมือนสบู่ของคนซักผ้า
3And he shall sit refining and cleansing the silver, and he shall purify the sons of Levi, and shall refine them as gold, and as silver, and they shall offer sacrifices to the Lord in justice.
3เขาจะนั่งหลอมเงินให้บริสุทธิ์ เขาจะชำระลูกหลานชายของเลวีให้บริสุทธิ์ และหลอมพวกเขาให้บริสุทธิ์เหมือนหลอมทองคำและเงิน แล้วพวกเขาจะถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ด้วยความชอบธรรม
4And the sacrifice of Juda and of Jerusalem shall please the Lord, as in the days of old, and in the ancient years.
4เครื่องบูชาของยูดาห์และเยรูซาเล็มจะเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์ เหมือนในวันเก่าก่อนและปีในอดีต
5And I will come to you in judgment, and will be a speedy witness against sorcerers, and adulterers, and false swearers, and them that oppress the hireling in his wages; the widows, and the fatherless: and oppress the stranger, and have not feared me, saith the Lord of hosts.
5เราจะเข้ามาใกล้พวกคุณเพื่อพิพากษา จะเป็นพยานโดยไม่ชักช้า กล่าวโทษคนที่ใช้เวทมนตร์ คนที่ล่วงประเวณี คนที่สาบานเท็จ คนที่เอาเปรียบลูกจ้างเรื่องค่าจ้าง คนที่กดขี่แม่ม่ายและเด็กกำพร้าพ่อ คนที่พรากความยุติธรรมจากคนต่างถิ่น และไม่ยำเกรงเรา” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
6For I am the Lord, and I change not: and you the sons of Jacob are not consumed.
6“เพราะเรา พระยาห์เวห์ ไม่เปลี่ยนแปลง พวกคุณลูกหลานยาโคบจึงไม่ถูกทำลายจนสิ้นสูญ
7For from the days of your fathers you have departed from my ordinances, and have not kept them: Return to me, and I will return to you, saith the Lord of hosts. And you have said: Wherein shall we return?
7ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ พวกคุณหันออกจากข้อกำหนดของเรา ไม่ปฏิบัติตาม จงกลับมาหาเรา แล้วเราจะกลับมาหาพวกคุณ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “แต่พวกคุณถามว่า ‘พวกเราจะกลับมาอย่างไร?’
8Shall a man afflict God? for you afflict me. And you have said: Wherein do we afflict thee? in tithes and in firstfruits.
8มนุษย์จะปล้นพระเจ้าหรือ? แต่พวกคุณปล้นเรา! พวกคุณถามว่า ‘พวกเราปล้นพระองค์อย่างไร?’ ก็ในเรื่องส่วนหนึ่งในสิบและเครื่องบูชา
9And you are cursed with want, and you afflict me, even the whole nation of you.
9พวกคุณต้องคำสาป เพราะพวกคุณปล้นเรา ทั้งชนชาตินี้เลย
10Bring all the tithes into the storehouse, that there may be meat in my house, and try me in this, saith the Lord: if I open not unto you the flood-gates of heaven, and pour you out a blessing even to abundance.
10จงนำส่วนหนึ่งในสิบทั้งหมดเข้าไปในคลังเก็บ เพื่อให้มีอาหารในวิหารของเรา จงทดสอบเราในเรื่องนี้เดี๋ยวนี้” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “ดูสิว่าเราจะไม่เปิดหน้าต่างฟ้าสวรรค์ให้พวกคุณ และเทพรลงมาจนไม่มีที่พอจะรับเชียวหรือ
11And I will rebuke for your sakes the devourer, and he shall not spoil the fruit of your land: neither shall the vine in the field be barren, saith the Lord of hosts.
11เราจะกำราบตัวที่กินผลาญเพื่อพวกคุณ ตัวนั้นจะไม่ทำลายผลผลิตของแผ่นดิน และเถาองุ่นในทุ่งของพวกคุณจะไม่สลัดผลก่อนถึงเวลา” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
12And all nations shall call you blessed: for you shall be a delightful land, saith the Lord of hosts.
12“ชนชาติทั้งหลายจะเรียกพวกคุณว่าผู้ได้รับพร เพราะพวกคุณจะเป็นแผ่นดินน่ารื่นรมย์” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
13Your words have been unsufferable to me, saith the Lord.
13“คำพูดของพวกคุณแข็งกร้าวต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “แต่พวกคุณถามว่า ‘พวกเราพูดอะไรต่อต้านพระองค์?’
14And you have said: What have we spoken against thee? You have said: He laboureth in vain that serveth God, and what profit is it that we have kept his ordinances, and that we have walked sorrowful before the Lord of hosts?
14พวกคุณพูดว่า ‘การรับใช้พระเจ้าไร้ประโยชน์’ และ ‘พวกเราได้ประโยชน์อะไรจากการทำตามคำสั่งของพระองค์ และดำเนินชีวิตอย่างโศกเศร้าต่อหน้าพระยาห์เวห์จอมทัพ?
15Wherefore now we call the proud people happy, for they that work wickedness are built up, and they have tempted God and are preserved.
15บัดนี้พวกเราเรียกคนหยิ่งว่าเป็นสุข คนทำชั่วกลับเจริญขึ้น พวกเขาท้าทายพระเจ้าแล้วยังรอดไปได้’”
16Then they that feared the Lord spoke every one with his neighbour: and the Lord gave ear, and heard it: and a book of remembrance was written before him for them that fear the Lord, and think on his name.
16แล้วผู้ที่ยำเกรงพระยาห์เวห์พูดกัน พระยาห์เวห์ตั้งใจฟังและได้ยิน มีหนังสือแห่งการจดจำเขียนไว้ต่อหน้าพระองค์ สำหรับผู้ที่ยำเกรงพระยาห์เวห์และให้เกียรตินามของพระองค์
17And they shall be my special possession, saith the Lord of hosts, in the day that I do judgment: and I will spare them, as a man spareth his son that serveth him.
17“พวกเขาจะเป็นของเรา” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “เป็นสมบัติของเราเองในวันที่เราลงมือทำ เราจะละเว้นพวกเขาไว้ เหมือนคนละเว้นลูกชายของตนที่รับใช้พ่อ
18And you shall return, and shall see the difference between the just and the wicked: and between him that serveth God, and him that serveth him not.
18แล้วพวกคุณจะกลับมาแยกแยะคนชอบธรรมกับคนชั่วร้าย คนรับใช้พระเจ้ากับคนไม่รับใช้พระองค์ได้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.