1 Samuel 1
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1There was a man of Ramathaimsophim, of mount Ephraim, and his name was Elcana, the son of Jeroham, the son of Eliu, the son of Thohu, the son of Suph, an Ephraimite:
1มีชายคนหนึ่งชื่อเอลคานาห์ อาศัยอยู่ที่รามาธาอิมโซฟิม ในเขตภูเขาของเอฟราอิม เขาเป็นชาวเอฟราอิม เป็นบุตรของเยโรฮัม หลานของเอลีฮู เหลนของโทฮู และเป็นเชื้อสายของศูฟ
2And he had two wives, the name of one was Anna, and the name of the other Phenenna. Phenenna had children: but Anna had no children.
2เขามีภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่อฮันนาห์ อีกคนหนึ่งชื่อเปนินนาห์ เปนินนาห์มีลูก แต่ฮันนาห์ไม่มีลูก
3And this man went up out of his city upon the appointed days, to adore and to offer sacrifice to the Lord of hosts in Silo. And the two sons of Heli, Ophni and Phinees, were there priests of the Lord.
3ทุกปีเอลคานาห์จะเดินทางจากเมืองของตนขึ้นไปที่ชิโลห์ เพื่อนมัสการและถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์จอมทัพ ที่นั่นมีโฮฟนีและฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี เป็นปุโรหิตของพระยาห์เวห์
4Now the day came, and Elcana offered sacrifice, and gave to Phenenna his wife, and to all her sons and daughters, portions:
4ในวันที่เอลคานาห์ถวายเครื่องบูชา เขาจะแบ่งเนื้อส่วนหนึ่งให้เปนินนาห์ภรรยาของเขา รวมทั้งลูกชายลูกสาวทุกคนของนาง
5But to Anna he gave one portion with sorrow, because he loved Anna. And the Lord had shut up her womb.
5แต่เขาแบ่งให้ฮันนาห์เป็นสองเท่า เพราะเขารักนาง ทั้งที่พระยาห์เวห์ทรงทำให้นางไม่อาจมีลูก
6Her rival also afflicted her, and troubled her exceedingly, insomuch that she upbraided her, that the Lord had shut up her womb:
6เปนินนาห์ซึ่งเป็นภรรยาอีกคนหนึ่งคอยยั่วเย้าฮันนาห์อย่างหนักให้เจ็บใจ เพราะพระยาห์เวห์ทรงทำให้นางไม่อาจมีลูก
7And thus she did every year, when the time returned that they went up to the temple of the Lord: and thus she provoked her: but Anna wept, and did not eat.
7เป็นอย่างนี้ทุกปี เมื่อฮันนาห์ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เปนินนาห์ก็ยั่วเย้านาง จนนางร้องไห้และไม่ยอมกินอาหาร
8Then Elcana her husband said to her: Anna, why weepest thou? and why dost thou not eat? And why dost thou afflict thy heart? Am not I better to thee than ten children?
8เอลคานาห์สามีจึงถามว่า “ฮันนาห์ ทำไมเธอร้องไห้? ทำไมไม่กินอาหาร? ทำไมถึงเศร้าใจ? ฉันมีค่าสำหรับเธอยิ่งกว่าลูกชายสิบคนไม่ใช่หรือ?”
9So Anna arose after she had eaten and drunk in Silo: And Heli the priest sitting upon a stool, before the door of the temple of the Lord:
9หลังจากพวกเขากินดื่มกันที่ชิโลห์แล้ว ฮันนาห์ก็ลุกขึ้น ขณะนั้นเอลีปุโรหิตนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเสาประตูพระวิหารของพระยาห์เวห์
10As Anna had her heart full of grief, she prayed to the Lord, shedding many tears,
10ฮันนาห์ทุกข์ใจมาก นางร้องไห้อย่างหนักและอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
11And she made a vow, saying: O Lord, of hosts, if thou wilt look down on the affliction of thy servant, and wilt be mindful of me, and not forget thy handmaid, and wilt give to thy servant a man child: I will give him to the Lord all the days of his life, and no razor shall come upon his head.
11นางตั้งปฏิญาณว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์จอมทัพ หากพระองค์ทรงมองเห็นความทุกข์ของผู้รับใช้หญิงคนนี้จริง ๆ ทรงระลึกถึงข้าพเจ้า ไม่ทรงลืมข้าพเจ้า และประทานลูกชายแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะถวายเขาแด่พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของเขา และจะไม่ให้มีดโกนแตะต้องศีรษะของเขาเลย”
12And it came to pass, as she multiplied prayers before the Lord, that Heli observed her mouth.
12ขณะที่นางอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์อยู่นาน เอลีมองดูปากของนาง
13Now Anna spoke in her heart, and only her lips moved, but her voice was not heard at all. Heli therefore thought her to be drunk,
13ฮันนาห์พูดอยู่ในใจ มีเพียงริมฝีปากที่ขยับ แต่ไม่มีเสียงออกมา เอลีจึงคิดว่านางเมา
14And said to her: How long wilt thou, be drunk? digest a little the wine, of which thou hast taken too much.
14เขาพูดกับนางว่า “เธอจะเมาอยู่จนเมื่อไร? เลิกดื่มเหล้าเสีย!”
15Anna answering, said: Not so, my lord: for I am an exceeding unhappy woman, and have drunk neither wine nor any strong drink, but I have poured out my soul before the Lord.
15ฮันนาห์ตอบว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ท่าน ดิฉันเป็นคนทุกข์ใจ ดิฉันไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือสุรา แต่กำลังระบายความในใจต่อพระยาห์เวห์
16Count not thy handmaid for one of the daughters of Belial: for out of the abundance of my sorrow and grief have I spoken till now.
16อย่าคิดว่าดิฉันเป็นคนชั่วช้าเลยค่ะ ที่ดิฉันพูดอยู่นานก็เพราะความทุกข์และความเจ็บใจมีมากเหลือเกิน”
17Then Heli said to her: Go in peace: and the God of Israel grant thee thy petition, which thou hast asked of him.
17เอลีจึงตอบว่า “ไปเถิด ขอให้เธอไปอย่างสงบ และขอพระเจ้า แห่งอิสราเอลประทานสิ่งที่เธอทูลขอจากพระองค์”
18And she said: Would to God thy handmaid may find grace in thy eyes. So the woman went on her way, and ate, and her countenance was no more changed.
18นางกล่าวว่า “ขอให้ท่านเมตตาดิฉันด้วยค่ะ” แล้วนางก็เดินจากไป กินอาหาร และสีหน้าไม่เศร้าอีกต่อไป
19And they rose in the morning, and worshipped before the Lord: and they returned, and came into their house at Ramatha. And Elcana knew Anna his wife: and the Lord remembered her.
19วันรุ่งขึ้นพวกเขาตื่นแต่เช้า นมัสการพระยาห์เวห์ แล้วเดินทางกลับบ้านที่รามาห์ เอลคานาห์หลับนอนกับฮันนาห์ภรรยาของตน และพระยาห์เวห์ทรงระลึกถึงนาง
20And it came to pass when the time was come about, Anna conceived and bore a son, and called his name Samuel: because she had asked him of the Lord.
20ต่อมาฮันนาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย นางตั้งชื่อเขาว่าซามูเอล เพราะนางกล่าวว่า “ฉันทูลขอเขาจากพระยาห์เวห์”
21And Elcana her husband went up, and all his house, to offer to the Lord the solemn sacrifice, and his vow.
21เอลคานาห์พร้อมทั้งคนในบ้านขึ้นไปถวายเครื่องบูชาประจำปีและทำตามปฏิญาณของเขาต่อพระยาห์เวห์
22But Anna went not up: for she said to her husband: I will not go till the child be weaned, and till I may carry him, that he may appear before the Lord, and may abide always there.
22แต่ฮันนาห์ไม่ได้ไป นางบอกสามีว่า “รอจนลูกหย่านมก่อน แล้วฉันจะพาเขาไปปรากฏตัวต่อพระยาห์เวห์ และให้อยู่ที่นั่นตลอดไป”
23And Elcana her husband said to her: Do what seemeth good to thee, and stay till thou wean him: and I pray that the Lord may fulfill his word. So the woman stayed at home, and gave her son suck, till she weaned him.
23เอลคานาห์สามีตอบว่า “ทำตามที่เธอเห็นว่าดีเถิด รอจนลูกหย่านม ขอเพียงพระยาห์เวห์ทรงทำให้พระดำรัสของพระองค์เป็นจริง” ฮันนาห์จึงอยู่เลี้ยงลูกจนเขาหย่านม
24And after she had weaned him, she carried him with her, with three calves, and three bushels of flour, and a bottle of wine, and she brought him to the house of the Lord in Silo. Now the child was as yet very young:
24เมื่อเด็กหย่านมแล้ว นางพาเขาขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ พร้อมกับวัวหนุ่มสามตัว แป้งหนึ่งเอฟาห์ และเหล้าองุ่นหนึ่งภาชนะ ตอนนั้นเด็กยังเล็ก
25And they immolated a calf, and offered the child to Heli.
25พวกเขาฆ่าวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แล้วพาเด็กไปหาเอลี
26And Anna said: I beseech thee, my lord, as thy soul liveth, my lord: I am that woman who stood before thee here praying to the Lord.
26ฮันนาห์กล่าวว่า “ท่านคะ ขอสาบานต่อชีวิตของท่าน ดิฉันคือหญิงที่เคยยืนอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์อยู่ข้างท่านตรงนี้
27For this child did I pray, and the Lord hath granted me my petition, which I asked of him.
27ดิฉันอธิษฐานขอลูกคนนี้ และพระยาห์เวห์ประทานสิ่งที่ดิฉันทูลขอ
28Therefore I also have lent him to the Lord all the days of his life, he shall be lent to the Lord. And they adored the Lord there. And Anna prayed, and said:
28บัดนี้ดิฉันจึงมอบเขาแด่พระยาห์เวห์ด้วย ตลอดชีวิตของเขา เขาจะเป็นของพระยาห์เวห์” แล้วเขาก็นมัสการพระยาห์เวห์ที่นั่น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.