1 Samuel 18
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass, when he had made an end of speaking to Saul, the soul of Jonathan was knit with the soul of David, and Jonathan loved him as his own soul.
1เมื่อดาวิดพูดกับซาอูลจบ จิตใจโยนาธานก็ผูกพันกับจิตใจดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
2And Saul took him that day, and would not let him return to his father’s house.
2วันนั้นซาอูลให้ดาวิดอยู่กับตน ไม่ยอมให้กลับไปบ้านพ่ออีก
3And David and Jonathan made a covenant, for be loved him as his own soul.
3โยนาธานกับดาวิดทำพันธสัญญากัน เพราะโยนาธานรักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
4And Jonathan stripped himself of the coat with which he was clothed, and gave it to David, and the rest of his garments, even to his sword, and to his bow, and to his girdle.
4โยนาธานถอดเสื้อคลุมของตนให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อผ้า ดาบ คันธนู และเข็มขัด
5And David went out to whatsoever business Saul sent him, and he behaved himself prudently: and Saul set him over the soldiers, and he was acceptable in the eyes of all the people, and especially in the eyes of Saul’s servants.
5ไม่ว่าซาอูลส่งดาวิดไปที่ใด เขาก็ทำหน้าที่อย่างมีปัญญา ซาอูลจึงตั้งเขาเป็นผู้นำทหาร ประชาชนกับคนรับใช้ของซาอูลต่างเห็นชอบ
6Now when David returned, after be slew the Philistine, the women came out of all the cities of Israel, singing and dancing, to meet king Saul, with timbrels of joy, and cornets.
6เมื่อกองทัพกลับมาหลังดาวิดฆ่าชาวฟีลิสเตีย ผู้หญิงจากทุกเมืองของอิสราเอลออกมาร้องเพลงเต้นรำต้อนรับกษัตริย์ซาอูล พวกนางถือรำมะนาและเครื่องดนตรีด้วยความยินดี
7And the women sung as they played, and they said: I Saul slew his thousands, and David his ten thousands.
7พวกนางร้องรับกันขณะเล่นดนตรีว่า “ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น”
8And Saul was exceeding angry, and this word was displeasing in his eyes, and he said: They have given David ten thousands, and to me they have given but a thousand; what can he have more but the kingdom?
8ซาอูลโกรธมากและไม่พอใจคำร้องนั้น เขาคิดว่า “พวกนางให้ดาวิดเป็นหมื่น แต่ให้ฉันแค่พัน เขายังจะได้อะไรอีกนอกจากราชอาณาจักร?”
9And Saul did not look on David with a good eye from that day and forward.
9ตั้งแต่วันนั้นซาอูลก็เฝ้าระแวงดาวิด
10And the day after the evil spirit from God came upon Saul, and he prophesied in the midst of his house. And David played with his hand as at other times. And Saul held a spear in his hand,
10วันต่อมา วิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาถึงซาอูลอย่างรุนแรง เขาเผยพระวจนะอยู่กลางบ้าน ส่วนดาวิดเล่นพิณตามปกติ ซาอูลถือหอกอยู่ในมือ
11And threw it, thinking to nail David to the wall: and David stept aside out of his presence twice.
11ซาอูลขว้างหอกพลางคิดว่า “จะตรึงดาวิดติดกำแพง!” แต่ดาวิดหลบพ้นเขาได้ถึงสองครั้ง
12And Saul feared David, because the Lord was with him, and was departed from himself.
12ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิดแต่ได้จากซาอูลไปแล้ว
13Therefore Saul removed him from him, and made him a captain over a thousand men, and he went out and came in before the people.
13ซาอูลจึงให้ดาวิดออกจากที่อยู่ใกล้ตน แล้วตั้งเขาเป็นหัวหน้าทหารพันคน ดาวิดออกนำประชาชนไปและกลับมา
14And David behaved wisely in all his ways, and the Lord was with him.
14ดาวิดทำทุกอย่างอย่างมีปัญญา และพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเขา
15And Saul saw that he was exceeding prudent, and began to beware of him.
15ซาอูลเห็นดาวิดประสบความสำเร็จอย่างมาก ก็ยิ่งเกรงเขา
16But all Israel and Juda loved David, for he came in and went out before them.
16แต่ชาวอิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมดรักดาวิด เพราะเขาออกนำพวกเขาไปและกลับมา
17And Saul said to David: Behold my elder daughter Merob, her will I give thee to wife: only be a valiant man, and fight the battles of the Lord. Now Saul said within himself: Let not my hand be upon him, but let the hands of the Philistines be upon him.
17ซาอูลบอกดาวิดว่า “เมรับลูกสาวคนโตของฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะยกให้เจ้าเป็นภรรยา ขอเพียงเจ้ากล้าหาญและสู้รบในสงครามของพระยาห์เวห์เพื่อฉัน” แต่ซาอูลคิดว่า “ฉันไม่ต้องลงมือเอง ให้ชาวฟีลิสเตียลงมือกับเขา”
18And David said to Saul: Who am I, or what is my life, or my father’s family in Israel, that I should be son in law of the king?
18ดาวิดตอบว่า “ผมเป็นใคร? ชีวิตผมและครอบครัวพ่อมีฐานะอะไรในอิสราเอล จึงจะเป็นลูกเขยกษัตริย์ได้?”
19And it came to pass at the time when Merob the daughter of Saul should have been given to David, that she was given to Hadriel the Molathite to wife.
19แต่เมื่อถึงเวลาที่เมรับลูกสาวซาอูลควรได้รับการยกให้ดาวิด นางกลับถูกยกให้อาดรีเอลชาวเมโหลาห์เป็นภรรยา
20But Michol the other daughter of Saul loved David. And it was told Saul, and it pleased him.
20มีคาลลูกสาวซาอูลรักดาวิด เมื่อมีคนบอกซาอูล เขาก็พอใจ
21And Saul said: I will give her to him, that she may be a stumblingblock to him, and that the band of the Philistines may be upon him. And Saul said to David: In two things thou shalt be my son in law this day.
21ซาอูลคิดว่า “ฉันจะยกนางให้เขา นางจะได้เป็นกับดัก แล้วชาวฟีลิสเตียจะได้เล่นงานเขา” ซาอูลจึงบอกดาวิดอีกครั้งว่า “วันนี้เจ้าจะได้เป็นลูกเขยของฉัน”
22And Saul commanded his servants to speak to David privately, saying: Behold thou pleasest the king, and all his servants love thee. Now therefore be the king’s son in law.
22ซาอูลสั่งคนรับใช้ว่า “ไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘กษัตริย์ทรงพอใจท่าน คนรับใช้ทุกคนก็รักท่าน มาเป็นลูกเขยกษัตริย์เถอะ’”
23And the servants of Saul spoke all these words in the ears of David. And David said: Doth it seem to you a small matter to be the king’s son in law? But I am a poor man, and of small ability.
23คนรับใช้ไปบอกดาวิด ดาวิดตอบว่า “พวกท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ? ฉันเป็นคนยากจน ไม่มีใครรู้จัก”
24And the servants of Saul told him, saying: Such words as these hath David spoken.
24คนรับใช้กลับไปเล่าคำพูดของดาวิดให้ซาอูลฟัง
25And Saul said: Speak thus to David: The king desireth not any dowry, but only a hundred foreskins of the Philistines, to be avenged of the king’s enemies. Now Saul thought to deliver David into the hands of the Philistines.
25ซาอูลกล่าวว่า “บอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอด นอกจากหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของชาวฟีลิสเตียหนึ่งร้อยคน เพื่อแก้แค้นศัตรูของกษัตริย์’” ซาอูลตั้งใจให้ดาวิดตายด้วยมือชาวฟีลิสเตีย
26And when his servants had told David the words that Saul had said, the word was pleasing in the eyes of David to be the king’s son in law.
26เมื่อคนรับใช้บอกดาวิด เขาก็ยินดีที่จะเป็นลูกเขยกษัตริย์ ก่อนครบกำหนดเวลา
27And after a few days David rose up, and went with the men that were under him, and he slew of the Philistines two hundred men, and brought their foreskins and numbered them out to the king, that he might be his son in law. Saul therefore gave him Michol his daughter to wife.
27ดาวิดกับคนของเขาออกไปฆ่าชายฟีลิสเตียสองร้อยคน เขานำหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของคนเหล่านั้นมาถวายกษัตริย์ครบจำนวน เพื่อจะได้เป็นลูกเขย แล้วซาอูลก็ยกมีคาลลูกสาวให้เขาเป็นภรรยา
28And Saul saw, and understood that the Lord was with David. And Michol the daughter of Saul loved him.
28ซาอูลเห็นและรู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิด และมีคาลลูกสาวของเขาก็รักดาวิด
29And Saul began to fear David more: and Saul became David’s enemy continually.
29ซาอูลจึงกลัวดาวิดยิ่งขึ้น และเป็นศัตรูกับดาวิดตลอดมา
30And the princes of the Philistines went forth: and from the beginning of their going forth, David behaved himself more wisely than all the servants of Saul, and his name became very famous.
30ทุกครั้งที่บรรดาผู้นำฟีลิสเตียยกออกมา ดาวิดทำหน้าที่อย่างมีปัญญายิ่งกว่าคนรับใช้ทุกคนของซาอูล ชื่อเสียงของเขาจึงเป็นที่ยกย่องมาก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.