صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ 18
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَانَ لَمَّا فَرَغَ مِنَ ٱلْكَلَامِ مَعَ شَاوُلَ أَنَّ نَفْسَ يُونَاثَانَ تَعَلَّقَتْ بِنَفْسِ دَاوُدَ، وَأَحَبَّهُ يُونَاثَانُ كَنَفْسِهِ.
1เมื่อดาวิดพูดกับซาอูลจบ จิตใจโยนาธานก็ผูกพันกับจิตใจดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
2فَأَخَذَهُ شَاوُلُ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ وَلَمْ يَدَعْهُ يَرْجِعُ إِلَى بَيْتِ أَبِيهِ.
2วันนั้นซาอูลให้ดาวิดอยู่กับตน ไม่ยอมให้กลับไปบ้านพ่ออีก
3وَقَطَعَ يُونَاثَانُ وَدَاوُدُ عَهْدًا لِأَنَّهُ أَحَبَّهُ كَنَفْسِهِ.
3โยนาธานกับดาวิดทำพันธสัญญากัน เพราะโยนาธานรักดาวิดเหมือนรักชีวิตตนเอง
4وَخَلَعَ يُونَاثَانُ ٱلْجُبَّةَ ٱلَّتِي عَلَيْهِ وَأَعْطَاهَا لِدَاوُدَ مَعَ ثِيَابِهِ وَسَيْفِهِ وَقَوْسِهِ وَمِنْطَقَتِهِ.
4โยนาธานถอดเสื้อคลุมของตนให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อผ้า ดาบ คันธนู และเข็มขัด
5وَكَانَ دَاوُدُ يَخْرُجُ إِلَى حَيْثُمَا أَرْسَلَهُ شَاوُلُ. كَانَ يُفْلِحُ. فَجَعَلَهُ شَاوُلُ عَلَى رِجَالِ ٱلْحَرْبِ. وَحَسُنَ فِي أَعْيُنِ جَمِيعِ ٱلشَّعْبِ وَفِي أَعْيُنِ عَبِيدِ شَاوُلَ أَيْضًا.
5ไม่ว่าซาอูลส่งดาวิดไปที่ใด เขาก็ทำหน้าที่อย่างมีปัญญา ซาอูลจึงตั้งเขาเป็นผู้นำทหาร ประชาชนกับคนรับใช้ของซาอูลต่างเห็นชอบ
6وَكَانَ عِنْدَ مَجِيئِهِمْ حِينَ رَجَعَ دَاوُدُ مِنْ قَتْلِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّ، أَنَّ ٱلنِّسَاءَ خَرَجَتْ مِنْ جَمِيعِ مُدُنِ إِسْرَائِيلَ بِٱلْغِنَاءِ وَٱلرَّقْصِ لِلِقَاءِ شَاوُلَ ٱلْمَلِكِ بِدُفُوفٍ وَبِفَرَحٍ وَبِمُثَلَّثَاتٍ.
6เมื่อกองทัพกลับมาหลังดาวิดฆ่าชาวฟีลิสเตีย ผู้หญิงจากทุกเมืองของอิสราเอลออกมาร้องเพลงเต้นรำต้อนรับกษัตริย์ซาอูล พวกนางถือรำมะนาและเครื่องดนตรีด้วยความยินดี
7فَأَجَابَتِ ٱلنِّسَاءُ ٱللَّاعِبَاتُ وَقُلْنَ: «ضَرَبَ شَاوُلُ أُلُوفَهُ وَدَاوُدُ رِبْوَاتِهِ.
7พวกนางร้องรับกันขณะเล่นดนตรีว่า “ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น”
8فَٱحْتَمى شَاوُلُ جِدًّا وَسَاءَ هَذَا ٱلْكَلَامُ فِي عَيْنَيْهِ، وَقَالَ: «أَعْطَيْنَ دَاوُدَ رِبْوَاتٍ وَأَمَّا أَنَا فَأَعْطَيْنَنِي ٱلْأُلُوفَ! وَبَعْدُ فَقَطْ تَبْقَى لَهُ ٱلْمَمْلَكَةُ».
8ซาอูลโกรธมากและไม่พอใจคำร้องนั้น เขาคิดว่า “พวกนางให้ดาวิดเป็นหมื่น แต่ให้ฉันแค่พัน เขายังจะได้อะไรอีกนอกจากราชอาณาจักร?”
9فَكَانَ شَاوُلُ يُعَايِنُ دَاوُدَ مِنْ ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ فَصَاعِدًا.
9ตั้งแต่วันนั้นซาอูลก็เฝ้าระแวงดาวิด
10وَكَانَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ ٱلرُّوحَ ٱلرَّدِيءَ مِنْ قِبَلِ ٱللهِ ٱقْتَحَمَ شَاوُلَ وَجُنَّ فِي وَسَطِ ٱلْبَيْتِ. وَكَانَ دَاوُدُ يَضْرِبُ بِيَدِهِ كَمَا فِي يَوْمٍ فَيَوْمٍ، وَكَانَ ٱلرُّمْحُ بِيَدِ شَاوُلَ.
10วันต่อมา วิญญาณชั่วจากพระเจ้ามาถึงซาอูลอย่างรุนแรง เขาเผยพระวจนะอยู่กลางบ้าน ส่วนดาวิดเล่นพิณตามปกติ ซาอูลถือหอกอยู่ในมือ
11فَأَشْرَعَ شَاوُلُ ٱلرُّمْحَ وَقَالَ: «أَضْرِبُ دَاوُدَ حَتَّى إِلَى ٱلْحَائِطِ». فَتَحَوَّلَ دَاوُدُ مِنْ أَمَامِهِ مَرَّتَيْنِ.
11ซาอูลขว้างหอกพลางคิดว่า “จะตรึงดาวิดติดกำแพง!” แต่ดาวิดหลบพ้นเขาได้ถึงสองครั้ง
12وَكَانَ شَاوُلُ يَخَافُ دَاوُدَ لِأَنَّ ٱلرَّبَّ كَانَ مَعَهُ، وَقَدْ فَارَقَ شَاوُلَ.
12ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิดแต่ได้จากซาอูลไปแล้ว
13فَأَبْعَدَهُ شَاوُلُ عَنْهُ وَجَعَلَهُ لَهُ رَئِيسَ أَلْفٍ، فَكَانَ يَخْرُجُ وَيَدْخُلُ أَمَامَ ٱلشَّعْبِ.
13ซาอูลจึงให้ดาวิดออกจากที่อยู่ใกล้ตน แล้วตั้งเขาเป็นหัวหน้าทหารพันคน ดาวิดออกนำประชาชนไปและกลับมา
14وَكَانَ دَاوُدُ مُفْلِحًا فِي جَمِيعِ طُرُقِهِ وَٱلرَّبُّ مَعَهُ.
14ดาวิดทำทุกอย่างอย่างมีปัญญา และพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเขา
15فَلَمَّا رَأَى شَاوُلُ أَنَّهُ مُفْلِحٌ جِدًّا فَزِعَ مِنْهُ.
15ซาอูลเห็นดาวิดประสบความสำเร็จอย่างมาก ก็ยิ่งเกรงเขา
16وَكَانَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا يُحِبُّونَ دَاوُدَ لِأَنَّهُ كَانَ يَخْرُجُ وَيَدْخُلُ أَمَامَهُمْ.
16แต่ชาวอิสราเอลและยูดาห์ทั้งหมดรักดาวิด เพราะเขาออกนำพวกเขาไปและกลับมา
17وَقَالَ شَاوُلُ لِدَاوُدَ: «هُوَذَا ٱبْنَتِي ٱلْكَبِيرَةُ مَيْرَبُ أُعْطِيكَ إِيَّاهَا ٱمْرَأَةً. إِنَّمَا كُنْ لِي ذَا بَأْسٍ وَحَارِبْ حُرُوبَ ٱلرَّبِّ». فَإِنَّ شَاوُلَ قَالَ: «لَا تَكُنْ يَدِي عَلَيْهِ، بَلْ لِتَكُنْ عَلَيْهِ يَدُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ».
17ซาอูลบอกดาวิดว่า “เมรับลูกสาวคนโตของฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะยกให้เจ้าเป็นภรรยา ขอเพียงเจ้ากล้าหาญและสู้รบในสงครามของพระยาห์เวห์เพื่อฉัน” แต่ซาอูลคิดว่า “ฉันไม่ต้องลงมือเอง ให้ชาวฟีลิสเตียลงมือกับเขา”
18فَقَالَ دَاوُدُ لِشَاوُلَ: «مَنْ أَنَا، وَمَا هِيَ حَيَاتِي وَعَشِيرَةُ أَبِي فِي إِسْرَائِيلَ حَتَّى أَكُونَ صِهْرَ ٱلْمَلِكِ؟».
18ดาวิดตอบว่า “ผมเป็นใคร? ชีวิตผมและครอบครัวพ่อมีฐานะอะไรในอิสราเอล จึงจะเป็นลูกเขยกษัตริย์ได้?”
19وَكَانَ فِي وَقْتِ إِعْطَاءِ مَيْرَبَ ٱبْنَةِ شَاوُلَ لِدَاوُدَ أَنَّهَا أُعْطِيَتْ لِعَدْرِيئِيلَ ٱلْمَحُولِيِّ ٱمْرَأَةً.
19แต่เมื่อถึงเวลาที่เมรับลูกสาวซาอูลควรได้รับการยกให้ดาวิด นางกลับถูกยกให้อาดรีเอลชาวเมโหลาห์เป็นภรรยา
20وَمِيكَالُ ٱبْنَةُ شَاوُلَ أَحَبَّتْ دَاوُدَ، فَأَخْبَرُوا شَاوُلَ، فَحَسُنَ ٱلْأَمْرُ فِي عَيْنَيْهِ.
20มีคาลลูกสาวซาอูลรักดาวิด เมื่อมีคนบอกซาอูล เขาก็พอใจ
21وَقَالَ شَاوُلُ: «أُعْطِيهِ إِيَّاهَا فَتَكُونُ لَهُ شَرَكًا وَتَكُونُ يَدُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ عَلَيْهِ». وَقَالَ شَاوُلُ لِدَاوُدَ ثَانِيَةً: «تُصَاهِرُنِي ٱلْيَوْمَ».
21ซาอูลคิดว่า “ฉันจะยกนางให้เขา นางจะได้เป็นกับดัก แล้วชาวฟีลิสเตียจะได้เล่นงานเขา” ซาอูลจึงบอกดาวิดอีกครั้งว่า “วันนี้เจ้าจะได้เป็นลูกเขยของฉัน”
22وَأَمَرَ شَاوُلُ عَبِيدَهُ: «تَكَلَّمُوا مَعَ دَاوُدَ سِرًّا قَائِلِينَ: هُوَذَا قَدْ سُرَّ بِكَ ٱلْمَلِكُ، وَجَمِيعُ عَبِيدِهِ قَدْ أَحَبُّوكَ. فَٱلْآنَ صَاهِرِ ٱلْمَلِكَ».
22ซาอูลสั่งคนรับใช้ว่า “ไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘กษัตริย์ทรงพอใจท่าน คนรับใช้ทุกคนก็รักท่าน มาเป็นลูกเขยกษัตริย์เถอะ’”
23فَتَكَلَّمَ عَبِيدُ شَاوُلَ فِي أُذُنَيْ دَاوُدَ بِهَذَا ٱلْكَلَامِ. فَقَالَ دَاوُدُ: «هَلْ هُوَ مُسْتَخَفٌّ فِي أَعْيُنِكُمْ مُصَاهَرَةُ ٱلْمَلِكِ وَأَنَا رَجُلٌ مِسْكِينٌ وَحَقِيرٌ؟»
23คนรับใช้ไปบอกดาวิด ดาวิดตอบว่า “พวกท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ? ฉันเป็นคนยากจน ไม่มีใครรู้จัก”
24فَأَخْبَرَ شَاوُلَ عَبِيدُهُ قَائِلِينَ: «بِمِثْلِ هَذَا ٱلْكَلَامِ تَكَلَّمَ دَاوُدُ».
24คนรับใช้กลับไปเล่าคำพูดของดาวิดให้ซาอูลฟัง
25فَقَالَ شَاوُلُ: «هَكَذَا تَقُولُونَ لِدَاوُدَ: لَيْسَتْ مَسَرَّةُ ٱلْمَلِكِ بِٱلْمَهْرِ، بَلْ بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلِٱنْتِقَامِ مِنْ أَعْدَاءِ ٱلْمَلِكِ». وَكَانَ شَاوُلُ يَتَفَكَّرُ أَنْ يُوقِعَ دَاوُدَ بِيَدِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ.
25ซาอูลกล่าวว่า “บอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอด นอกจากหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของชาวฟีลิสเตียหนึ่งร้อยคน เพื่อแก้แค้นศัตรูของกษัตริย์’” ซาอูลตั้งใจให้ดาวิดตายด้วยมือชาวฟีลิสเตีย
26فَأَخْبَرَ عَبِيدُهُ دَاوُدَ بِهَذَا ٱلْكَلَامِ، فَحَسُنَ ٱلْكَلَامُ فِي عَيْنَيْ دَاوُدَ أَنْ يُصَاهِرَ ٱلْمَلِكَ. وَلَمْ تَكْمُلِ ٱلْأَيَّامُ
26เมื่อคนรับใช้บอกดาวิด เขาก็ยินดีที่จะเป็นลูกเขยกษัตริย์ ก่อนครบกำหนดเวลา
27حَتَّى قَامَ دَاوُدُ وَذَهَبَ هُوَ وَرِجَالُهُ وَقَتَلَ مِنَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ مِئَتَيْ رَجُلٍ، وَأَتَى دَاوُدُ بِغُلَفِهِمْ فَأَكْمَلُوهَا لِلْمَلِكِ لِمُصَاهَرَةِ ٱلْمَلِكِ. فَأَعْطَاهُ شَاوُلُ مِيكَالَ ٱبْنَتَهُ ٱمْرَأَةً.
27ดาวิดกับคนของเขาออกไปฆ่าชายฟีลิสเตียสองร้อยคน เขานำหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศของคนเหล่านั้นมาถวายกษัตริย์ครบจำนวน เพื่อจะได้เป็นลูกเขย แล้วซาอูลก็ยกมีคาลลูกสาวให้เขาเป็นภรรยา
28فَرَأَى شَاوُلُ وَعَلِمَ أَنَّ ٱلرَّبَّ مَعَ دَاوُدَ. وَمِيكَالُ ٱبْنَةُ شَاوُلَ كَانَتْ تُحِبُّهُ.
28ซาอูลเห็นและรู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับดาวิด และมีคาลลูกสาวของเขาก็รักดาวิด
29وَعَادَ شَاوُلُ يَخَافُ دَاوُدَ بَعْدُ، وَصَارَ شَاوُلُ عَدُوًّا لِدَاوُدَ كُلَّ ٱلْأَيَّامِ.
29ซาอูลจึงกลัวดาวิดยิ่งขึ้น และเป็นศัตรูกับดาวิดตลอดมา
30وَخَرَجَ أَقْطَابُ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَمِنْ حِينِ خُرُوجِهِمْ كَانَ دَاوُدُ يُفْلِحُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ عَبِيدِ شَاوُلَ، فَتَوَقَّرَ ٱسْمُهُ جِدًّا.
30ทุกครั้งที่บรรดาผู้นำฟีลิสเตียยกออกมา ดาวิดทำหน้าที่อย่างมีปัญญายิ่งกว่าคนรับใช้ทุกคนของซาอูล ชื่อเสียงของเขาจึงเป็นที่ยกย่องมาก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.