صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 15

صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ

Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ 15

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «إِيَّايَ أَرْسَلَ ٱلرَّبُّ لِمَسْحِكَ مَلِكًا عَلَى شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ. وَٱلْآنَ فَٱسْمَعْ صَوْتَ كَلَامِ ٱلرَّبِّ.
1ซามูเอล​กล่าว​กับ​ซาอูล​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ฉัน​มา​เจิม​ท่าน​เป็น​กษัตริย์เหนือ​อิสราเอล ซึ่ง​เป็น​ประชากร​ของ​พระองค์ บัดนี้​จง​ฟัง​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์
2هَكَذَا يَقُولُ رَبُّ ٱلْجُنُودِ: إِنِّي قَدِ ٱفْتَقَدْتُ مَا عَمِلَ عَمَالِيقُ بِإِسْرَائِيلَ حِينَ وَقَفَ لَهُ فِي ٱلطَّرِيقِ عِنْدَ صُعُودِهِ مِنْ مِصْرَ.
2พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ตรัส​ว่า ‘เรา​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ที่​อามาเลข​ทำ​ต่อ​อิสราเอล ตอน​ที่​อิสราเอล​เดินทาง​ออก​จาก​อียิปต์ อามาเลข​ตั้ง​ตน​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​พวก​เขา​ระหว่าง​ทาง
3فَٱلْآنَ ٱذْهَبْ وَٱضْرِبْ عَمَالِيقَ، وَحَرِّمُوا كُلَّ مَا لَهُ وَلَا تَعْفُ عَنْهُمْ بَلِ ٱقْتُلْ رَجُلًا وَٱمْرَأَةً، طِفْلًا وَرَضِيعًا، بَقَرًا وَغَنَمًا، جَمَلًا وَحِمَارًا».
3บัดนี้​จง​ไป​โจมตี​อามาเลข ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​มี​ให้​สิ้น อย่า​ไว้​ชีวิต​ใคร จง​ฆ่า​ทั้ง​ชาย​หญิง ทารก​และ​เด็ก​ที่​ยัง​กิน​นม​แม่ รวม​ทั้ง​วัว แกะ อูฐ และ​ลา’”
4فَٱسْتَحْضَرَ شَاوُلُ ٱلشَّعْبَ وَعَدَّهُ فِي طَلَايِمَ، مِئَتَيْ أَلْفِ رَاجِلٍ، وَعَشْرَةَ آلَافِ رَجُلٍ مِنْ يَهُوذَا.
4ซาอูล​เรียก​ระดม​พล​และ​นับ​ที่​เท​ลา​อิม ได้​ทหาร​ราบ​สอง​แสน​คน​กับ​ชาย​ยูดาห์​อีก​หนึ่ง​หมื่น​คน
5ثُمَّ جَاءَ شَاوُلُ إِلَى مَدِينَةِ عَمَالِيقَ وَكَمَنَ فِي ٱلْوَادِي.
5เขา​มา​ถึง​เมือง​อามาเลข แล้ววาง​กำลัง​ซุ่ม​โจมตี​ใน​หุบเขา
6وَقَالَ شَاوُلُ لِلْقَيْنِيِّينَ: «ٱذْهَبُوا حِيدُوا ٱنْزِلُوا مِنْ وَسَطِ ٱلْعَمَالِقَةِ لِئَّلَا أُهْلِكَكُمْ مَعَهُمْ، وَأَنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ مَعْرُوفًا مَعَ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عِنْدَ صُعُودِهِمْ مِنْ مِصْرَ». فَحَادَ ٱلْقَيْنِيُّ مِنْ وَسَطِ عَمَالِيقَ.
6ซาอูล​บอก​ชาว​เคไนต์​ว่า “ไป​เสีย ออก​ห่าง​จาก​ชาว​อามาเลข มิ​ฉะนั้น​ฉัน​จะ​ทำลาย​พวก​ท่าน​ไป​พร้อม​กับ​พวก​เขา เพราะ​พวก​ท่าน​เคย​เมตตา​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ตอน​ที่​ออก​จาก​อียิปต์” ชาว​เคไนต์​จึง​แยก​ออก​จาก​ชาว​อามาเลข
7وَضَرَبَ شَاوُلُ عَمَالِيقَ مِنْ حَوِيلَةَ حَتَّى مَجِيئِكَ إِلَى شُورَ ٱلَّتِي مُقَابِلَ مِصْرَ.
7ซาอูล​โจมตี​ชาว​อามาเลข​ตั้งแต่​ฮา​วิ​ลาห์​ไป​จนถึง​ชูร์​ทาง​ด้าน​อียิปต์
8وَأَمْسَكَ أَجَاجَ مَلِكَ عَمَالِيقَ حَيًّا، وَحَرَّمَ جَمِيعَ ٱلشَّعْبِ بِحَدِّ ٱلسَّيْفِ.
8เขา​จับ​อา​กัก​กษัตริย์​ชาว​อามาเลข​ไว้​เป็น ๆ และ​ฆ่า​ชาว​อามาเลข​ทั้งหมด​ด้วย​คม​ดาบ
9وَعَفَا شَاوُلُ وَٱلشَّعْبُ عَنْ أَجَاجَ وَعَنْ خِيَارِ ٱلْغَنَمِ وَٱلْبَقَرِ وَٱلثُّنْيَانِ وَٱلْخِرَافِ، وَعَنْ كُلِّ ٱلْجَيِّدِ، وَلَمْ يَرْضَوْا أَنْ يُحَرِّمُوهَا. وَكُلُّ ٱلْأَمْلَاكِ ٱلْمُحْتَقَرَةِ وَٱلْمَهْزُولَةِ حَرَّمُوهَا.
9แต่​ซาอูล​กับ​ประชาชน​ไว้​ชีวิต​อา​กัก​และ​เก็บ​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​ฝูง​แกะ ฝูง​วัว ลูกวัว​อ้วน ลูก​แกะ และ​สิ่ง​ดี​อื่น ๆ ไว้ ไม่​ยอม​ทำลาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​ให้​สิ้น ส่วน​ของ​ที่​ไร้​ค่า​และ​ใช้​ไม่​ได้ พวก​เขา​กลับ​ทำลาย​หมด
10وَكَانَ كَلَامُ ٱلرَّبِّ إِلَى صَمُوئِيلَ قَائِلًا:
10พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ซามูเอล​ว่า
11«نَدِمْتُ عَلَى أَنِّي قَدْ جَعَلْتُ شَاوُلَ مَلِكًا، لِأَنَّهُ رَجَعَ مِنْ وَرَائِي وَلَمْ يُقِمْ كَلَامِي». فَٱغْتَاظَ صَمُوئِيلُ وَصَرَخَ إِلَى ٱلرَّبِّ ٱللَّيْلَ كُلَّهُ.
11“เรา​เสียใจ​ที่​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์ เพราะ​เขา​หัน​หลัง​จาก​การ​ติดตาม​เรา​และ​ไม่​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เรา” ซามูเอล​โกรธ และ​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ตลอด​คืน
12فَبَكَّرَ صَمُوئِيلُ لِلِقَاءِ شَاوُلَ صَبَاحًا. فَأُخْبِرَ صَمُوئِيلُ وَقِيلَ لَهُ: «قَدْ جَاءَ شَاوُلُ إِلَى ٱلْكَرْمَلِ، وَهُوَذَا قَدْ نَصَبَ لِنَفْسِهِ نُصْبًا وَدَارَ وَعَبَرَ وَنَزَلَ إِلَى ٱلْجِلْجَالِ».
12เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ซามูเอล​ตื่น​แต่​เช้า​เพื่อ​ไป​พบ​ซาอูล มี​คน​บอก​ว่า “ซาอูล​ไป​คารเมล สร้าง​อนุสาวรีย์​ให้​ตัว​เอง​ที่​นั่น แล้ว​เดินทาง​ลง​ไป​ยัง​กิลกาล”
13وَلَمَّا جَاءَ صَمُوئِيلُ إِلَى شَاوُلَ قَالَ لَهُ شَاوُلُ: «مُبَارَكٌ أَنْتَ لِلرَّبِّ. قَدْ أَقَمْتُ كَلَامَ ٱلرَّبِّ».
13เมื่อ​ซามูเอล​มา​ถึง ซาอูล​กล่าว​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​อวยพร​ท่าน! ฉัน​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว”
14فَقَالَ صَمُوئِيلُ: «وَمَا هُوَ صَوْتُ ٱلْغَنَمِ هَذَا فِي أُذُنَيَّ، وَصَوْتُ ٱلْبَقَرِ ٱلَّذِي أَنَا سَامِعٌ؟»
14ซามูเอล​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​เสียง​แกะ​ร้อง​กับ​เสียง​วัว​ร้อง​ที่​ฉัน​ได้ยิน​นี่​คือ​อะไร?”
15فَقَالَ شَاوُلُ: «مِنَ ٱلْعَمَالِقَةِ، قَدْ أَتَوْا بِهَا، لِأَنَّ ٱلشَّعْبَ قَدْ عَفَا عَنْ خِيَارِ ٱلْغَنَمِ وَٱلْبَقَرِ لِأَجْلِ ٱلذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلَهِكَ. وَأَمَّا ٱلْبَاقِي فَقَدْ حَرَّمْنَاهُ».
15ซาอูล​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​นำ​มา​จาก​ชาว​อามาเลข ประชาชน​เก็บ​แกะ​และ​วัว​ที่​ดี​ที่สุด​ไว้​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน ส่วน​ที่​เหลือ​เรา​ทำลาย​หมด​แล้ว”
16فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «كُفَّ فَأُخْبِرَكَ بِمَا تَكَلَّمَ بِهِ ٱلرَّبُّ إِلَيَّ هَذِهِ ٱللَّيْلَةَ». فَقَالَ لَهُ: «تَكَلَّمْ».
16ซามูเอล​กล่าว​ว่า “หยุด​ก่อน ฉัน​จะ​บอก​ว่า​พระยาห์เวห์​ตรัส​อะไร​กับ​ฉัน​เมื่อ​คืน” ซาอูล​ตอบ​ว่า “พูด​มา​เถอะ”
17فَقَالَ صَمُوئِيلُ: «أَلَيْسَ إِذْ كُنْتَ صَغِيرًا فِي عَيْنَيْكَ صِرْتَ رَأْسَ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ وَمَسَحَكَ ٱلرَّبُّ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ،
17ซามูเอล​กล่าว​ว่า “แม้​ท่าน​เคย​มอง​ว่า​ตัว​เอง​ต่ำต้อย แต่​ท่าน​ก็ได้​เป็น​หัวหน้า​ของ​เผ่า​ต่าง ๆ ใน​อิสราเอล​ไม่ใช่​หรือ? พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล
18وَأَرْسَلَكَ ٱلرَّبُّ فِي طَرِيقٍ وَقَالَ: ٱذْهَبْ وَحَرِّمِ ٱلْخُطَاةَ عَمَالِيقَ وَحَارِبْهُمْ حَتَّى يَفْنَوْا؟
18พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ท่าน​ไป​พร้อม​คำ​สั่ง​ว่า ‘ไป​ทำลาย​ชาว​อามาเลข​ผู้​ทำบาป​ให้​สิ้น รบ​กับ​พวก​เขา​จน​หมด​สิ้น’
19فَلِمَاذَا لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ ٱلرَّبِّ، بَلْ ثُرْتَ عَلَى ٱلْغَنِيمَةِ وَعَمِلْتَ ٱلشَّرَّ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ؟».
19แล้ว​ทำไม​ท่าน​ไม่​เชื่อ​ฟัง​พระยาห์เวห์ กลับ​พุ่ง​เข้าหา​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้ และ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สาย​พระเนตร​พระองค์?”
20فَقَالَ شَاوُلُ لِصَمُوئِيلَ: «إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ لِصَوْتِ ٱلرَّبِّ وَذَهَبْتُ فِي ٱلطَّرِيقِ ٱلَّتِي أَرْسَلَنِي فِيهَا ٱلرَّبُّ وَأَتَيْتُ بِأَجَاجَ مَلِكِ عَمَالِيقَ وَحَرَّمْتُ عَمَالِيقَ.
20ซาอูล​ตอบ​ซามูเอล​ว่า “ฉัน​เชื่อ​ฟัง​พระยาห์เวห์​แล้ว เดินทาง​ไป​ตาม​ที่​ทรง​ส่ง จับ​อา​กัก​กษัตริย์​อามาเลข​มา และ​ทำลาย​ชาว​อามาเลข​หมด​แล้ว
21فَأَخَذَ ٱلشَّعْبُ مِنَ ٱلْغَنِيمَةِ غَنَمًا وَبَقَرًا، أَوَائِلَ ٱلْحَرَامِ لِأَجْلِ ٱلذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلَهِكَ فِي ٱلْجِلْجَالِ».
21แต่​ประชาชน​เอา​แกะ​กับ​วัว​ที่​ดี​ที่สุด​จาก​สิ่ง​ที่​ต้อง​ถูก​ทำลาย​มา เพื่อ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ที่​กิลกาล”
22فَقَالَ صَمُوئِيلُ: «هَلْ مَسَرَّةُ ٱلرَّبِّ بِٱلْمُحْرَقَاتِ وَٱلذَّبَائِحِ كَمَا بِٱسْتِمَاعِ صَوْتِ ٱلرَّبِّ؟ هُوَذَا ٱلِٱسْتِمَاعُ أَفْضَلُ مِنَ ٱلذَّبِيحَةِ، وَٱلْإِصْغَاءُ أَفْضَلُ مِنْ شَحْمِ ٱلْكِبَاشِ.
22ซามูเอล​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พอ​พระทัย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชา​อื่น ๆ เท่ากับ​การ​เชื่อ​ฟัง​พระดำรัส​ของ​พระองค์​หรือ? การ​เชื่อ​ฟัง​ดี​กว่า​เครื่องบูชา การ​ฟัง​ดี​กว่าไขมัน​ของ​แกะ​ตัว​ผู้
23لِأَنَّ ٱلتَّمَرُّدَ كَخَطِيَّةِ ٱلْعِرَافَةِ، وَٱلْعِنَادُ كَٱلْوَثَنِ وَٱلتَّرَافِيمِ. لِأَنَّكَ رَفَضْتَ كَلَامَ ٱلرَّبِّ رَفَضَكَ مِنَ ٱلْمُلْكِ».
23เพราะ​การ​กบฏ​เป็น​บาป​เช่น​เดียว​กับ​การ​ใช้​เวทมนตร์ และ​ความ​ดื้อ​รั้น​ก็​เหมือน​การ​ไหว้​รูป​เคารพ​กับ​เทราฟิม เพราะ​ท่าน​ปฏิเสธ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ปฏิเสธ​ไม่​ให้​ท่าน​เป็น​กษัตริย์”
24فَقَالَ شَاوُلُ لِصَمُوئِيلَ: «أَخْطَأْتُ لِأَنِّي تَعَدَّيْتُ قَوْلَ ٱلرَّبِّ وَكَلَامَكَ، لِأَنِّي خِفْتُ مِنَ ٱلشَّعْبِ وَسَمِعْتُ لِصَوْتِهِمْ.
24ซาอูล​บอก​ซามูเอล​ว่า “ฉัน​ทำบาป​แล้ว ฉัน​ละเมิด​พระ​บัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​และ​คำ​สั่ง​ของ​ท่าน เพราะ​กลัว​ประชาชน​และ​เชื่อ​ฟัง​พวก​เขา
25وَٱلْآنَ فَٱغْفِرْ خَطِيَّتِي وَٱرْجِعْ مَعِي فَأَسْجُدَ لِلرَّبِّ».
25บัดนี้​โปรด​ยก​โทษ​ให้​ฉัน​และ​กลับ​ไป​กับ​ฉัน เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​นมัสการ​พระยาห์เวห์”
26فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «لَا أَرْجِعُ مَعَكَ لِأَنَّكَ رَفَضْتَ كَلَامَ ٱلرَّبِّ، فَرَفَضَكَ ٱلرَّبُّ مِنْ أَنْ تَكُونَ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ».
26ซามูเอล​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ไม่​กลับ​ไป​กับ​ท่าน เพราะ​ท่าน​ปฏิเสธ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​ก็​ทรง​ปฏิเสธ​ท่าน​จาก​การ​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล​แล้ว”
27وَدَارَ صَمُوئِيلُ لِيَمْضِيَ، فَأَمْسَكَ بِذَيْلِ جُبَّتِهِ فَٱنْمَزَقَ.
27ขณะ​ซามูเอล​หัน​หลัง​จะ​ไป ซาอูล​คว้า​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซามูเอล​ไว้​จน​ขาด
28فَقَالَ لَهُ صَمُوئِيلُ: «يُمَزِّقُ ٱلرَّبُّ مَمْلَكَةَ إِسْرَائِيلَ عَنْكَ ٱلْيَوْمَ وَيُعْطِيهَا لِصَاحِبِكَ ٱلَّذِي هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ.
28ซามูเอล​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ฉีก​อาณาจักร​อิสราเอล​ไป​จาก​ท่าน และ​มอบ​ให้คน​ร่วมชาติ​คน​หนึ่ง​ที่​ดี​กว่า​ท่าน
29وَأَيْضًا نَصِيحُ إِسْرَائِيلَ لَا يَكْذِبُ وَلَا يَنْدَمُ، لِأَنَّهُ لَيْسَ إِنْسَانًا لِيَنْدَمَ».
29พระ​ผู้​เป็น​กำลัง​ของ​อิสราเอล​จะ​ไม่​ทรง​โกหก​หรือ​เปลี่ยน​พระทัย เพราะ​พระองค์​ไม่ใช่​มนุษย์​ที่​จะ​เปลี่ยน​ใจ”
30فَقَالَ: «قَدْ أَخْطَأْتُ. وَٱلْآنَ فَأَكْرِمْنِي أَمَامَ شُيُوخِ شَعْبِي وَأَمَامَ إِسْرَائِيلَ، وَٱرْجِعْ مَعِي فَأَسْجُدَ لِلرَّبِّ إِلَهِكَ».
30ซาอูล​กล่าว​ว่า “ฉัน​ทำบาป​แล้ว แต่​ตอน​นี้​โปรด​ให้​เกียรติ​ฉัน​ต่อ​หน้า​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน​และ​ต่อ​หน้า​อิสราเอล กลับ​ไป​กับ​ฉัน​เถอะ เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​นมัสการ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน”
31فَرَجَعَ صَمُوئِيلُ وَرَاءَ شَاوُلَ، وَسَجَدَ شَاوُلُ لِلرَّبِّ.
31ซามูเอล​จึง​กลับ​ไป​กับ​ซาอูล และ​ซาอูล​นมัสการ​พระยาห์เวห์
32وَقَالَ صَمُوئِيلُ: «قَدِّمُوا إِلَيَّ أَجَاجَ مَلِكَ عَمَالِيقَ». فَذَهَبَ إِلَيْهِ أَجَاجُ فَرِحًا. وَقَالَ أَجَاجُ: «حَقًّا قَدْ زَالَتْ مَرَارَةُ ٱلْمَوْتِ».
32แล้ว​ซามูเอล​สั่ง​ว่า “พา​อา​กัก​กษัตริย์​ชาว​อามาเลข​มา​หา​ฉัน” อา​กัก​เดิน​เข้า​มา​อย่าง​ร่าเริง​และ​พูด​ว่า “ความ​ขมขื่น​แห่ง​ความ​ตาย​คง​ผ่าน​ไป​แล้ว”
33فَقَالَ صَمُوئِيلُ: «كَمَا أَثْكَلَ سَيْفُكَ ٱلنِّسَاءَ، كَذَلِكَ تُثْكَلُ أُمُّكَ بَيْنَ ٱلنِّسَاءِ». فَقَطَعَ صَمُوئِيلُ أَجَاجَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ فِي ٱلْجِلْجَالِ.
33ซามูเอล​กล่าว​ว่า “ดาบ​ของ​เจ้า​ทำให้​หญิง​ทั้ง​หลาย​ไร้​ลูก​ฉันใด แม่​ของ​เจ้า​ก็​จะ​ไร้​ลูก​ท่ามกลาง​หญิง​ทั้ง​หลาย​ฉัน​นั้น” แล้ว​ซามูเอล​สับ​อา​กัก​เป็น​ชิ้น ๆ ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่​กิลกาล
34وَذَهَبَ صَمُوئِيلُ إِلَى ٱلرَّامَةِ، وَأَمَّا شَاوُلُ فَصَعِدَ إِلَى بَيْتِهِ فِي جِبْعَةِ شَاوُلَ.
34ซามูเอล​กลับ​รามาห์ ส่วน​ซาอูล​กลับ​บ้าน​ที่​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล
35وَلَمْ يَعُدْ صَمُوئِيلُ لِرُؤْيَةِ شَاوُلَ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ، لِأَنَّ صَمُوئِيلَ نَاحَ عَلَى شَاوُلَ. وَٱلرَّبُّ نَدِمَ لِأَنَّهُ مَلَّكَ شَاوُلَ عَلَى إِسْرَائِيلَ.
35ซามูเอล​ไม่​ได้​ไป​พบ​ซาอูล​อีก​เลย​จน​วัน​ตาย แต่​ซามูเอล​ยัง​ไว้ทุกข์​ให้​ซาอูล พระยาห์เวห์​ทรง​เสีย​พระทัย​ที่​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.