صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ 22
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1فَذَهَبَ دَاوُدُ مِنْ هُنَاكَ وَنَجَا إِلَى مَغَارَةِ عَدُلَّامَ. فَلَمَّا سَمِعَ إِخْوَتُهُ وَجَمِيعُ بَيْتِ أَبِيهِ نَزَلُوا إِلَيْهِ إِلَى هُنَاكَ.
1ดาวิดออกจากที่นั่นหนีไปยังถ้ำอาดุลลัม เมื่อพี่น้องและทุกคนในครอบครัวพ่อของเขาทราบข่าว ก็ลงไปหาเขาที่นั่น
2وَٱجْتَمَعَ إِلَيْهِ كُلُّ رَجُلٍ مُتَضَايِقٍ، وَكُلُّ مَنْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ، وَكُلُّ رَجُلٍ مُرِّ ٱلنَّفْسِ، فَكَانَ عَلَيْهِمْ رَئِيسًا. وَكَانَ مَعَهُ نَحْوُ أَرْبَعِ مِئَةِ رَجُلٍ.
2คนที่เดือดร้อน คนที่เป็นหนี้ และคนที่ไม่พอใจต่างมารวมตัวกับเขา ดาวิดเป็นหัวหน้าของพวกเขา มีคนอยู่กับเขาประมาณสี่ร้อยคน
3وَذَهَبَ دَاوُدُ مِنْ هُنَاكَ إِلَى مِصْفَاةِ مُوآبَ، وَقَالَ لِمَلِكِ مُوآبَ: «لِيَخْرُجْ أَبِي وَأُمِّي إِلَيْكُمْ حَتَّى أَعْلَمَ مَاذَا يَصْنَعُ لِيَ ٱللهُ».
3ดาวิดเดินทางจากที่นั่นไปมิสปาห์ในโมอับ และทูลกษัตริย์โมอับว่า “ขอให้พ่อกับแม่ของข้าพเจ้ามาอยู่กับท่าน จนกว่าข้าพเจ้าจะรู้ว่าพระเจ้าจะทรงทำอะไรเพื่อข้าพเจ้า”
4فَوَدَعَهُمَا عِنْدَ مَلِكِ مُوآبَ، فَأَقَامَا عِنْدَهُ كُلَّ أَيَّامِ إِقَامَةِ دَاوُدَ فِي ٱلْحِصْنِ.
4ดาวิดพาพ่อแม่เข้าเฝ้ากษัตริย์โมอับ ทั้งสองอยู่กับกษัตริย์ตลอดเวลาที่ดาวิดอยู่ในที่มั่น
5فَقَالَ جَادُ ٱلنَّبِيُّ لِدَاوُدَ: «لَا تُقِمْ فِي ٱلْحِصْنِ. ٱذْهَبْ وَٱدْخُلْ أَرْضَ يَهُوذَا». فَذَهَبَ دَاوُدُ وَجَاءَ إِلَى وَعْرِ حَارِثٍ.
5ผู้เผยพระวจนะกาดบอกดาวิดว่า “อย่าอยู่ในที่มั่น จงออกไปยังดินแดนยูดาห์” ดาวิดจึงออกเดินทางไปยังป่าเฮเรท
6وَسَمِعَ شَاوُلُ أَنَّهُ قَدِ ٱشْتَهَرَ دَاوُدُ وَٱلرِّجَالُ ٱلَّذِينَ مَعَهُ. وَكَانَ شَاوُلُ مُقِيمًا فِي جِبْعَةَ تَحْتَ ٱلْأَثْلَةِ فِي ٱلرَّامَةِ وَرُمْحُهُ بِيَدِهِ، وَجَمِيعُ عَبِيدِهِ وُقُوفًا لَدَيْهِ.
6ซาอูลได้ยินว่ามีคนพบดาวิดกับคนที่อยู่กับเขา เวลานั้นซาอูลนั่งอยู่ใต้ต้นทามาริสก์ที่รามาห์ในกิเบอาห์ ถือหอกอยู่ในมือ และคนรับใช้ทุกคนยืนล้อมเขา
7فَقَالَ شَاوُلُ لِعَبِيدِهِ ٱلْوَاقِفِينَ لَدَيْهِ: «ٱسْمَعُوا يَابَنْيَامِينِيُّونَ: هَلْ يُعْطِيكُمْ جَمِيعَكُمُ ٱبْنُ يَسَّى حُقُولًا وَكُرُومًا؟ وَهَلْ يَجْعَلُكُمْ جَمِيعَكُمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ،
7ซาอูลพูดกับคนรับใช้ที่ยืนอยู่รอบ ๆ ว่า “ฟังนะ ชาวเบนยามิน! ลูกชายเจสซีจะให้ไร่นาและสวนองุ่นแก่พวกเจ้าทุกคนหรือ? จะตั้งพวกเจ้าทุกคนเป็นหัวหน้าทหารพันคนและหัวหน้าทหารร้อยคนหรือ?
8حَتَّى فَتَنْتُمْ كُلُّكُمْ عَلَيَّ، وَلَيْسَ مَنْ يُخْبِرُنِي بِعَهْدِ ٱبْنِي مَعَ ٱبْنِ يَسَّى، وَلَيْسَ مِنْكُمْ مَنْ يَحْزَنُ عَلَيَّ أَوْ يُخْبِرُنِي بِأَنَّ ٱبْنِي قَدْ أَقَامَ عَبْدِي عَلَيَّ كَمِينًا كَهَذَا ٱلْيَوْمِ؟»
8พวกเจ้าถึงได้ร่วมกันคิดร้ายต่อฉัน ไม่มีใครบอกฉันว่าลูกชายฉันทำพันธสัญญากับลูกชายเจสซี ไม่มีใครเห็นใจฉันหรือบอกฉันว่าลูกชายฉันยุให้คนรับใช้ของฉันซุ่มทำร้ายฉันอย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
9فَأَجَابَ دُوَاغُ ٱلْأَدُومِيُّ ٱلَّذِي كَانَ مُوَكَّلًا عَلَى عَبِيدِ شَاوُلَ وَقَالَ: «قَدْ رَأَيْتُ ٱبْنَ يَسَّى آتِيًا إِلَى نُوبَ إِلَى أَخِيمَالِكَ بْنِ أَخِيطُوبَ.
9โดเอกชาวเอโดมซึ่งยืนอยู่ข้างคนรับใช้ของซาอูลตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็นลูกชายเจสซีมาหาอาหิเมเลคลูกชายอาหิทูบที่เมืองโนบ
10فَسَأَلَ لَهُ مِنَ ٱلرَّبِّ وَأَعْطَاهُ زَادًا. وَسَيْفَ جُلْيَاتَ ٱلْفِلِسْطِينِيِّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ».
10อาหิเมเลคทูลถามพระยาห์เวห์ให้เขา ให้อาหารเขา และมอบดาบของโกลิอัทชาวฟีลิสเตียให้เขา”
11فَأَرْسَلَ ٱلْمَلِكُ وَٱسْتَدْعَى أَخِيمَالِكَ بْنَ أَخِيطُوبَ ٱلْكَاهِنَ وَجَمِيعَ بَيْتِ أَبِيهِ ٱلْكَهَنَةَ ٱلَّذِينَ فِي نُوبٍ، فَجَاءُوا كُلُّهُمْ إِلَى ٱلْمَلِكِ.
11กษัตริย์จึงส่งคนไปเรียกอาหิเมเลค ปุโรหิตลูกชายของอาหิทูบ พร้อมกับทุกคนในครอบครัวพ่อของเขาที่เป็นปุโรหิตอยู่ในเมืองโนบ พวกเขาทั้งหมดมาเข้าเฝ้า
12فَقَالَ شَاوُلُ: «ٱسْمَعْ يَا ٱبْنَ أَخِيطُوبَ». فَقَالَ: «هَأَنَذَا يَاسَيِّدِي».
12ซาอูลตรัสว่า “ฟังนะ ลูกชายอาหิทูบ” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่นี่ ฝ่าบาท”
13فَقَالَ لَهُ شَاوُلُ: «لِمَاذَا فَتَنْتُمْ عَلَيَّ أَنْتَ وَٱبْنُ يَسَّى بِإِعْطَائِكَ إِيَّاهُ خُبْزًا وَسَيْفًا، وَسَأَلْتَ لَهُ مِنَ ٱللهِ لِيَقُومَ عَلَيَّ كَامِنًا كَهَذَا ٱلْيَوْمِ؟».
13ซาอูลตรัสกับเขาว่า “ทำไมเจ้ากับลูกชายเจสซีร่วมกันคิดร้ายต่อฉัน? เจ้าให้ขนมปังกับดาบแก่เขา และทูลถามพระเจ้าให้เขา เพื่อให้เขาลุกขึ้นซุ่มทำร้ายฉันอย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
14فَأَجَابَ أَخِيمَالِكُ ٱلْمَلِكَ وَقَالَ: «وَمَنْ مِنْ جَمِيعِ عَبِيدِكَ مِثْلُ دَاوُدَ، أَمِينٌ وَصِهْرُ ٱلْمَلِكِ وَصَاحِبُ سِرِّكَ وَمُكَرَّمٌ فِي بَيْتِكَ؟
14อาหิเมเลคทูลตอบกษัตริย์ว่า “ในบรรดาคนรับใช้ของฝ่าบาท ใครซื่อสัตย์เท่าดาวิดผู้เป็นราชบุตรเขย ผู้บัญชาการองครักษ์ของฝ่าบาท และเป็นที่ยกย่องในราชสำนัก?
15فَهَلِ ٱلْيَوْمَ ٱبْتَدَأْتُ أَسْأَلُ لَهُ مِنَ ٱللهِ؟ حَاشَا لِي! لَا يَنْسِبِ ٱلْمَلِكُ شَيْئًا لِعَبْدِهِ وَلَا لِجَمِيعِ بَيْتِ أَبِي، لِأَنَّ عَبْدَكَ لَمْ يَعْلَمْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ هَذَا صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا».
15วันนี้เป็นครั้งแรกหรือที่ข้าพเจ้าทูลถามพระเจ้าให้เขา? ขออย่าให้เป็นเช่นนั้น! ขอฝ่าบาทอย่าทรงกล่าวโทษข้าพเจ้าผู้รับใช้หรือครอบครัวพ่อของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่ามากหรือน้อย”
16فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «مَوْتًا تَمُوتُ يَا أَخِيمَالِكُ أَنْتَ وَكُلُّ بَيْتِ أَبِيكَ».
16กษัตริย์ตรัสว่า “อาหิเมเลค เจ้ากับทุกคนในครอบครัวพ่อต้องตายแน่”
17وَقَالَ ٱلْمَلِكُ لِلسُّعَاةِ ٱلْوَاقِفِينَ لَدَيْهِ: «دُورُوا وَٱقْتُلُوا كَهَنَةَ ٱلرَّبِّ، لِأَنَّ يَدَهُمْ أَيْضًا مَعَ دَاوُدَ، وَلِأَنَّهُمْ عَلِمُوا أَنَّهُ هَارِبٌ وَلَمْ يُخْبِرُونِي». فَلَمْ يَرْضَ عَبِيدُ ٱلْمَلِكِ أَنْ يَمُدُّوا أَيْدِيَهُمْ لِيَقَعُوا بِكَهَنَةِ ٱلرَّبِّ.
17กษัตริย์สั่งทหารยามที่ยืนล้อมอยู่ว่า “หันไปฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาเข้าข้างดาวิด รู้ว่าเขาหนีไปแต่ไม่บอกฉัน” แต่คนรับใช้ของกษัตริย์ไม่ยอมลงมือฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์
18فَقَالَ ٱلْمَلِكُ لِدُوَاغَ: «دُرْ أَنْتَ وَقَعْ بِٱلْكَهَنَةِ». فَدَارَ دُوَاغُ ٱلْأَدُومِيُّ وَوَقَعَ هُوَ بِٱلْكَهَنَةِ، وَقَتَلَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ خَمْسَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا لَابِسِي أَفُودِ كَتَّانٍ.
18กษัตริย์จึงสั่งโดเอกว่า “หันไปโจมตีปุโรหิตเหล่านั้น!” โดเอกชาวเอโดมหันไปโจมตีปุโรหิต วันนั้นเขาฆ่าคนที่สวมเอโฟดผ้าลินินแปดสิบห้าคน
19وَضَرَبَ نُوبَ مَدِينَةَ ٱلْكَهَنَةِ بِحَدِّ ٱلسَّيْفِ. ٱلرِّجَالَ وَٱلنِّسَاءَ وَٱلْأَطْفَالَ وَٱلرُّضُعَ وَٱلثِّيرَانَ وَٱلْحَمِيرَ وَٱلْغَنَمَ بِحَدِّ ٱلسَّيْفِ.
19เขาใช้คมดาบฆ่าคนในเมืองโนบซึ่งเป็นเมืองของปุโรหิต ทั้งชายหญิง เด็กเล็กและทารกที่ยังดูดนม รวมทั้งวัว ลา และแกะ ล้วนถูกคมดาบฆ่า
20فَنَجَا وَلَدٌ وَاحِدٌ لِأَخِيمَالِكَ بْنِ أَخِيطُوبَ ٱسْمُهُ أَبِيَاثَارُ وَهَرَبَ إِلَى دَاوُدَ.
20อาบียาธาร์ ลูกชายคนหนึ่งของอาหิเมเลคและหลานของอาหิทูบหนีรอดไปหาดาวิด
21وَأَخْبَرَ أَبِيَاثَارُ دَاوُدَ بِأَنَّ شَاوُلَ قَدْ قَتَلَ كَهَنَةَ ٱلرَّبِّ.
21อาบียาธาร์บอกดาวิดว่าซาอูลฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์แล้ว
22فَقَالَ دَاوُدُ لِأَبِيَاثَارَ: «عَلِمْتُ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ ٱلَّذِي فِيهِ كَانَ دُوَاغُ ٱلْأَدُومِيُّ هُنَاكَ، أَنَّهُ يُخْبِرُ شَاوُلَ. أَنَا سَبَّبْتُ لِجَمِيعِ أَنْفُسِ بَيْتِ أَبِيكَ.
22ดาวิดบอกอาบียาธาร์ว่า “วันนั้นเมื่อเห็นโดเอกชาวเอโดมอยู่ที่นั่น ฉันรู้ว่าเขาจะบอกซาอูลแน่ ฉันต้องรับผิดชอบต่อการตายของทุกคนในครอบครัวพ่อของท่าน
23أَقِمْ مَعِي. لَا تَخَفْ، لِأَنَّ ٱلَّذِي يَطْلُبُ نَفْسِي يَطْلُبُ نَفْسَكَ، وَلَكِنَّكَ عِنْدِي مَحْفُوظٌ».
23อยู่กับฉันเถอะ อย่ากลัวเลย เพราะคนที่ตามเอาชีวิตฉันก็ตามเอาชีวิตท่านด้วย เมื่ออยู่กับฉันท่านจะปลอดภัย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.