صَمُوئِيلَ ٱلْأَوَّلُ 27
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَقَالَ دَاوُدُ فِي قَلْبِهِ: «إِنِّي سَأَهْلِكُ يَوْمًا بِيَدِ شَاوُلَ، فَلَا شَيْءَ خَيْرٌ لِي مِنْ أَنْ أُفْلِتَ إِلَى أَرْضِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ، فَيَيْأَسَ شَاوُلُ مِنِّي فَلَا يُفَتِّشَ عَلَيَّ بَعْدُ فِي جَمِيعِ تُخُومِ إِسْرَائِيلَ، فَأَنْجُوَ مِنْ يَدِهِ».
1ดาวิดคิดในใจว่า “สักวันฉันคงตายด้วยมือซาอูล ทางที่ดีที่สุดคือหนีไปยังดินแดนฟีลิสเตีย ซาอูลจะเลิกหวังที่จะตามหาฉันทั่วดินแดนอิสราเอล ฉันจะได้หนีพ้นมือเขา”
2فَقَامَ دَاوُدُ وَعَبَرَ هُوَ وَٱلسِّتُّ مِئَةِ ٱلرَّجُلِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ، إِلَى أَخِيشَ بْنِ مَعُوكَ مَلِكِ جَتٍّ.
2ดาวิดจึงลุกขึ้นข้ามไปพร้อมกับคนของเขาหกร้อยคน ไปหาอาคีช ลูกชายของมาโอค ผู้เป็นกษัตริย์เมืองกัท
3وَأَقَامَ دَاوُدُ عِنْدَ أَخِيشَ فِي جَتٍّ هُوَ وَرِجَالُهُ، كُلُّ وَاحِدٍ وَبَيْتِهِ، دَاوُدُ وَٱمْرَأَتَاهُ أَخِينُوعَمُ ٱلْيَزْرَعِيلِيَّةُ وَأَبِيجَايِلُ ٱمْرَأَةُ نَابَالَ ٱلْكَرْمَلِيَّةُ.
3ดาวิดกับคนของเขาอยู่กับอาคีชในเมืองกัท ทุกคนพาครอบครัวมาด้วย ดาวิดพาภรรยาสองคน คืออาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีกายิล ชาวคารเมล ภรรยาของนาบาล
4فَأُخْبِرَ شَاوُلُ أَنَّ دَاوُدَ قَدْ هَرَبَ إِلَى جَتٍّ فَلَمْ يَعُدْ أَيْضًا يُفَتِّشُ عَلَيْهِ.
4เมื่อซาอูลได้ข่าวว่าดาวิดหนีไปเมืองกัท เขาก็เลิกตามหา
5فَقَالَ دَاوُدُ لِأَخِيشَ: «إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، فَلْيُعْطُونِي مَكَانًا فِي إِحْدَى قُرَى ٱلْحَقْلِ فَأَسْكُنَ هُنَاكَ. وَلِمَاذَا يَسْكُنُ عَبْدُكَ فِي مَدِينَةِ ٱلْمَمْلَكَةِ مَعَكَ؟»
5ดาวิดบอกอาคีชว่า “ถ้าข้าพเจ้าเป็นที่โปรดปรานของท่าน ขอให้จัดที่ในเมืองชนบทแห่งหนึ่งให้ข้าพเจ้าอยู่ เหตุใดผู้รับใช้ของท่านจึงต้องอยู่กับท่านในเมืองหลวง?”
6فَأَعْطَاهُ أَخِيشُ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ صِقْلَغَ. لِذَلِكَ صَارَتْ صِقْلَغُ لِمُلُوكِ يَهُوذَا إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ.
6วันนั้นอาคีชจึงยกศิกลากให้ดาวิด เมืองศิกลากจึงตกเป็นของกษัตริย์ยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้
7وَكَانَ عَدَدُ ٱلْأَيَّامِ ٱلَّتِي سَكَنَ فِيهَا دَاوُدُ فِي بِلَادِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ سَنَةً وَأَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ.
7ดาวิดอยู่ในดินแดนฟีลิสเตียเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มกับอีกสี่เดือน
8وَصَعِدَ دَاوُدُ وَرِجَالُهُ وَغَزَوْا ٱلْجَشُورِيِّينَ وَٱلْجَرِزِّيِّينَ وَٱلْعَمَالِقَةَ، لِأَنَّ هَؤُلَاءِ مِنْ قَدِيمٍ سُكَّانُ ٱلْأَرْضِ مِنْ عِنْدِ شُورٍ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ.
8ดาวิดกับคนของเขายกกำลังขึ้นไปโจมตีชาวเกชูร์ ชาวกิร์ซี และชาวอามาเลข คนเหล่านี้อาศัยอยู่ในดินแดนนั้นมาแต่โบราณ ตามทางไปชูร์จนถึงแผ่นดินอียิปต์
9وَضَرَبَ دَاوُدُ ٱلْأَرْضَ، وَلَمْ يَسْتَبْقِ رَجُلًا وَلَا ٱمْرَأَةً، وَأَخَذَ غَنَمًا وَبَقَرًا وَحَمِيرًا وَجِمَالًا وَثِيَابًا وَرَجَعَ وَجَاءَ إِلَى أَخِيشَ.
9ดาวิดโจมตีดินแดนนั้น ไม่ไว้ชีวิตชายหรือหญิงสักคน และยึดแกะ วัว ลา อูฐ และเสื้อผ้า แล้วกลับมาหาอาคีช
10فَقَالَ أَخِيشُ: «إِذًا لَمْ تَغْزُوا ٱلْيَوْمَ». فَقَالَ دَاوُدُ: «بَلَى. عَلَى جَنُوبِيِّ يَهُوذَا، وَجَنُوبِيِّ ٱلْيَرْحَمِئِيلِيِّينَ، وَجَنُوبِيِّ ٱلْقِينِيِّينَ».
10อาคีชถามว่า “วันนี้พวกเจ้าไปโจมตีใครมา?” ดาวิดตอบว่า “ทางใต้ของยูดาห์ ทางใต้ของชาวเยราเมเอล และทางใต้ของชาวเคไนต์”
11فَلَمْ يَسْتَبْقِ دَاوُدُ رَجُلًا وَلَا ٱمْرَأَةً حَتَّى يَأْتِيَ إِلَى جَتٍّ، إِذْ قَالَ: «لِئَّلَا يُخْبِرُوا عَنَّا قَائِلِينَ: هَكَذَا فَعَلَ دَاوُدُ». وَهَكَذَا عَادَتُهُ كُلَّ أَيَّامِ إِقَامَتِهِ فِي بِلَادِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ.
11ดาวิดไม่ไว้ชีวิตชายหรือหญิงสักคนที่จะนำกลับเมืองกัท เพราะคิดว่า “พวกเขาอาจบอกเรื่องของเราว่า ‘ดาวิดทำอย่างนี้’ และบอกว่าเขาทำเช่นนี้มาตลอดเวลาที่อยู่ในดินแดนฟีลิสเตีย”
12فَصَدَّقَ أَخِيشُ دَاوُدَ قَائِلًا: «قَدْ صَارَ مَكْرُوهًا لَدَى شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، فَيَكُونُ لِي عَبْدًا إِلَى ٱلْأَبَدِ».
12อาคีชเชื่อดาวิดและคิดว่า “เขาทำให้ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นชนชาติของเขารังเกียจเขาอย่างยิ่ง ดังนั้นเขาจะเป็นคนรับใช้ของฉันตลอดไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.