اول سموئیل 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و داود از آنجا رفته، به مغاره عدلام فرارکرد و چون برادرانش و تمامی خاندان پدرش شنیدند، آنجا نزد او فرود آمدند.
1ดาวิดออกจากที่นั่นหนีไปยังถ้ำอาดุลลัม เมื่อพี่น้องและทุกคนในครอบครัวพ่อของเขาทราบข่าว ก็ลงไปหาเขาที่นั่น
2و هرکه در تنگی بود و هر قرض دار و هرکه تلخی جان داشت، نزد او جمع آمدند، و بر ایشان سردار شدو تخمین چهار صد نفر با او بودند.
2คนที่เดือดร้อน คนที่เป็นหนี้ และคนที่ไม่พอใจต่างมารวมตัวกับเขา ดาวิดเป็นหัวหน้าของพวกเขา มีคนอยู่กับเขาประมาณสี่ร้อยคน
3و داود از آنجا به مصفه موآب رفته، به پادشاه موآب گفت: «تمنا اینکه پدرم و مادرم نزد شمابیایند تا بدانم خدا برای من چه خواهد کرد.»
3ดาวิดเดินทางจากที่นั่นไปมิสปาห์ในโมอับ และทูลกษัตริย์โมอับว่า “ขอให้พ่อกับแม่ของข้าพเจ้ามาอยู่กับท่าน จนกว่าข้าพเจ้าจะรู้ว่าพระเจ้าจะทรงทำอะไรเพื่อข้าพเจ้า”
4پس ایشان را نزد پادشاه موآب برد و تمامی روزهایی که داود در آن ملاذ بود، نزد او ساکن بودند.
4ดาวิดพาพ่อแม่เข้าเฝ้ากษัตริย์โมอับ ทั้งสองอยู่กับกษัตริย์ตลอดเวลาที่ดาวิดอยู่ในที่มั่น
5و جاد نبی به داود گفت که «در این ملاذدیگر توقف منما بلکه روانه شده، به زمین یهودا برو.» پس داود رفت و به جنگل حارث درآمد.
5ผู้เผยพระวจนะกาดบอกดาวิดว่า “อย่าอยู่ในที่มั่น จงออกไปยังดินแดนยูดาห์” ดาวิดจึงออกเดินทางไปยังป่าเฮเรท
6و شاول شنید که داود و مردمانی که با وی بودند پیدا شده‌اند، و شاول در جبعه، زیر درخت بلوط در رامه نشسته بود، و نیزه‌اش در دستش، وجمیع خادمانش در اطراف او ایستاده بودند.
6ซาอูลได้ยินว่ามีคนพบดาวิดกับคนที่อยู่กับเขา เวลานั้นซาอูลนั่งอยู่ใต้ต้นทามาริสก์ที่รามาห์ในกิเบอาห์ ถือหอกอยู่ในมือ และคนรับใช้ทุกคนยืนล้อมเขา
7وشاول به خادمانی که در اطرافش ایستاده بودند، گفت: «حال‌ای بنیامینیان بشنوید! آیا پسر یسا به جمیع شما کشتزارها و تاکستانها خواهد داد و آیاهمگی شما را سردار هزاره‌ها و سردار صده هاخواهد ساخت؟
7ซาอูลพูดกับคนรับใช้ที่ยืนอยู่รอบ ๆ ว่า “ฟังนะ ชาวเบนยามิน! ลูกชายเจสซีจะให้ไร่นาและสวนองุ่นแก่พวกเจ้าทุกคนหรือ? จะตั้งพวกเจ้าทุกคนเป็นหัวหน้าทหารพันคนและหัวหน้าทหารร้อยคนหรือ?
8که جمیع شما بر من فتنه انگیزشده، کسی مرا اطلاع ندهد که پسر من با پسر یساعهد بسته است و از شما کسی برای من غمگین نمی شود تا مرا خبر دهد که پسر من بنده مرابرانگیخته است تا در کمین بنشیند چنانکه امروزهست.»
8พวกเจ้าถึงได้ร่วมกันคิดร้ายต่อฉัน ไม่มีใครบอกฉันว่าลูกชายฉันทำพันธสัญญากับลูกชายเจสซี ไม่มีใครเห็นใจฉันหรือบอกฉันว่าลูกชายฉันยุให้คนรับใช้ของฉันซุ่มทำร้ายฉันอย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
9و دوآغ ادومی که با خادمان شاول ایستاده بود در جواب گفت: «پسر یسا را دیدم که به نوب نزد اخیملک بن اخیتوب درآمد.
9โดเอกชาวเอโดมซึ่งยืนอยู่ข้างคนรับใช้ของซาอูลตอบว่า “ข้าพเจ้าเห็นลูกชายเจสซีมาหาอาหิเมเลคลูกชายอาหิทูบที่เมืองโนบ
10و او ازبرای وی از خداوند سوال نمود و توشه‌ای به اوداد و شمشیر جلیات فلسطینی را نیز به او داد.»
10อาหิเมเลคทูลถามพระยาห์เวห์ให้เขา ให้อาหารเขา และมอบดาบของโกลิอัทชาวฟีลิสเตียให้เขา”
11پس پادشاه فرستاده، اخیملک بن اخیتوب کاهن و جمیع کاهنان خاندان پدرش را که در نوب بودند طلبید، و تمامی ایشان نزد پادشاه آمدند.
11กษัตริย์จึงส่งคนไปเรียกอาหิเมเลค ปุโรหิตลูกชายของอาหิทูบ พร้อมกับทุกคนในครอบครัวพ่อของเขาที่เป็นปุโรหิตอยู่ในเมืองโนบ พวกเขาทั้งหมดมาเข้าเฝ้า
12و شاول گفت: «ای پسر اخیتوب بشنو.» اوگفت: «لبیک‌ای آقایم!»
12ซาอูลตรัสว่า “ฟังนะ ลูกชายอาหิทูบ” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่นี่ ฝ่าบาท”
13شاول به او گفت: «تو وپسر یسا چرا بر من فتنه انگیختید به اینکه به وی نان و شمشیر دادی و برای وی از خدا سوال نمودی تا به ضد من برخاسته، در کمین بنشیندچنانکه امروز شده است.»
13ซาอูลตรัสกับเขาว่า “ทำไมเจ้ากับลูกชายเจสซีร่วมกันคิดร้ายต่อฉัน? เจ้าให้ขนมปังกับดาบแก่เขา และทูลถามพระเจ้าให้เขา เพื่อให้เขาลุกขึ้นซุ่มทำร้ายฉันอย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
14اخیملک در جواب پادشاه گفت: «کیست ازجمیع بندگانت که مثل داود امین باشد و او دامادپادشاه است و در مشورت شریک تو و در خانه تومکرم است.
14อาหิเมเลคทูลตอบกษัตริย์ว่า “ในบรรดาคนรับใช้ของฝ่าบาท ใครซื่อสัตย์เท่าดาวิดผู้เป็นราชบุตรเขย ผู้บัญชาการองครักษ์ของฝ่าบาท และเป็นที่ยกย่องในราชสำนัก?
15آیا امروز به سوال نمودن از خدابرای او شروع کردم، حاشا از من. پادشاه این کار رابه بنده خود و به جمیع خاندان پدرم اسناد ندهدزیرا که بنده ات از این چیزها کم یا زیاد ندانسته بود.»
15วันนี้เป็นครั้งแรกหรือที่ข้าพเจ้าทูลถามพระเจ้าให้เขา? ขออย่าให้เป็นเช่นนั้น! ขอฝ่าบาทอย่าทรงกล่าวโทษข้าพเจ้าผู้รับใช้หรือครอบครัวพ่อของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ว่ามากหรือน้อย”
16پادشاه گفت: «ای اخیملک تو و تمامی خاندان پدرت البته خواهید مرد.»
16กษัตริย์ตรัสว่า “อาหิเมเลค เจ้ากับทุกคนในครอบครัวพ่อต้องตายแน่”
17آنگاه پادشاه به شاطرانی که به حضورش ایستاده بودند، گفت: «برخاسته، کاهنان خداوندرا بکشید زیرا که دست ایشان نیز با داود است و بااینکه دانستند که او فرار می‌کند، مرا اطلاع ندادند.» اما خادمان پادشاه نخواستند که دست خود را دراز کرده، بر کاهنان خداوند هجوم آورند.
17กษัตริย์สั่งทหารยามที่ยืนล้อมอยู่ว่า “หันไปฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์ เพราะพวกเขาเข้าข้างดาวิด รู้ว่าเขาหนีไปแต่ไม่บอกฉัน” แต่คนรับใช้ของกษัตริย์ไม่ยอมลงมือฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์
18پس پادشاه به دوآغ گفت: «تو برگرد وبر کاهنان حمله آور.» و دوآغ ادومی برخاسته، برکاهنان حمله آورد و هشتاد و پنج نفر را که ایفودکتان می‌پوشیدند در آن روز کشت.
18กษัตริย์จึงสั่งโดเอกว่า “หันไปโจมตีปุโรหิตเหล่านั้น!” โดเอกชาวเอโดมหันไปโจมตีปุโรหิต วันนั้นเขาฆ่าคนที่สวมเอโฟดผ้าลินินแปดสิบห้าคน
19و نوب رانیز که شهر کاهنان است به دم شمشیر زد و مردان و زنان و اطفال و شیرخوارگان و گاوان و الاغان وگوسفندان را به دم شمشیر کشت.
19เขาใช้คมดาบฆ่าคนในเมืองโนบซึ่งเป็นเมืองของปุโรหิต ทั้งชายหญิง เด็กเล็กและทารกที่ยังดูดนม รวมทั้งวัว ลา และแกะ ล้วนถูกคมดาบฆ่า
20اما یکی از پسران اخیملک بن اخیتوب که ابیاتار نام داشت رهایی یافته، در عقب داود فرارکرد.
20อาบียาธาร์ ลูกชายคนหนึ่งของอาหิเมเลคและหลานของอาหิทูบหนีรอดไปหาดาวิด
21و ابیاتار داود را مخبر ساخت که شاول کاهنان خداوند را کشت.
21อาบียาธาร์บอกดาวิดว่าซาอูลฆ่าปุโรหิตของพระยาห์เวห์แล้ว
22داود به ابیاتار گفت: «روزی که دوآغ ادومی در آنجا بود، دانستم که اوشاول را البته مخبر‌خواهد ساخت، پس من باعث کشته شدن تمامی اهل خاندان پدرت شدم.
22ดาวิดบอกอาบียาธาร์ว่า “วันนั้นเมื่อเห็นโดเอกชาวเอโดมอยู่ที่นั่น ฉันรู้ว่าเขาจะบอกซาอูลแน่ ฉันต้องรับผิดชอบต่อการตายของทุกคนในครอบครัวพ่อของท่าน
23نزد من بمان و مترس زیرا هرکه قصد جان من دارد قصد جان تو نیز خواهد داشت. و لکن نزد من محفوظ خواهی بود.»
23อยู่กับฉันเถอะ อย่ากลัวเลย เพราะคนที่ตามเอาชีวิตฉันก็ตามเอาชีวิตท่านด้วย เมื่ออยู่กับฉันท่านจะปลอดภัย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.