1. Samuel 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Samuel aber sprach zu Saul: Der HERR hat mich gesandt, daß ich dich zum König salbte über sein Volk Israel; so höre nun die Stimme der Worte des HERRN.
1ซามูเอลกล่าวกับซาอูลว่า “พระยาห์เวห์ทรงส่งฉันมาเจิมท่านเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล ซึ่งเป็นประชากรของพระองค์ บัดนี้จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
2So spricht der HERR Zebaoth: Ich habe bedacht, was Amalek Israel tat und wie er ihm den Weg verlegte, da er aus Ägypten zog.
2พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า ‘เราระลึกถึงสิ่งที่อามาเลขทำต่ออิสราเอล ตอนที่อิสราเอลเดินทางออกจากอียิปต์ อามาเลขตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขาระหว่างทาง
3So zieh nun hin und schlage die Amalekiter und verbanne sie mit allem, was sie haben; schone ihrer nicht sondern töte Mann und Weib, Kinder und Säuglinge, Ochsen und Schafe, Kamele und Esel!
3บัดนี้จงไปโจมตีอามาเลข ทำลายทุกสิ่งที่พวกเขามีให้สิ้น อย่าไว้ชีวิตใคร จงฆ่าทั้งชายหญิง ทารกและเด็กที่ยังกินนมแม่ รวมทั้งวัว แกะ อูฐ และลา’”
4Saul ließ solches vor das Volk kommen; und er zählte sie zu Telaim: zweihunderttausend Mann Fußvolk und zehntausend Mann aus Juda.
4ซาอูลเรียกระดมพลและนับที่เทลาอิม ได้ทหารราบสองแสนคนกับชายยูดาห์อีกหนึ่งหมื่นคน
5Und da Saul kam zu der Amalekiter Stadt, machte er einen Hinterhalt am Bach
5เขามาถึงเมืองอามาเลข แล้ววางกำลังซุ่มโจมตีในหุบเขา
6und ließ den Kenitern sagen: Geht hin, weicht und zieht herab von den Amalekiter, daß ich euch nicht mit ihnen aufräume; denn ihr tatet Barmherzigkeit an allen Kindern Israel, da sie aus Ägypten zogen. Also machten sich die Keniter von den Amalekitern.
6ซาอูลบอกชาวเคไนต์ว่า “ไปเสีย ออกห่างจากชาวอามาเลข มิฉะนั้นฉันจะทำลายพวกท่านไปพร้อมกับพวกเขา เพราะพวกท่านเคยเมตตาชาวอิสราเอลทั้งหมดตอนที่ออกจากอียิปต์” ชาวเคไนต์จึงแยกออกจากชาวอามาเลข
7Da schlug Saul die Amalekiter von Hevila an bis gen Sur, das vor Ägypten liegt,
7ซาอูลโจมตีชาวอามาเลขตั้งแต่ฮาวิลาห์ไปจนถึงชูร์ทางด้านอียิปต์
8und griff Agag, der Amalekiter König, lebendig, und alles Volk verbannte er mit des Schwertes Schärfe.
8เขาจับอากักกษัตริย์ชาวอามาเลขไว้เป็น ๆ และฆ่าชาวอามาเลขทั้งหมดด้วยคมดาบ
9Aber Saul und das Volk verschonten den Agag, und was gute Schafe und Rinder und gemästet war, und die Lämmer und alles, was gut war, und wollten's nicht verbannen; was aber schnöde und untüchtig war, das verbannten sie.
9แต่ซาอูลกับประชาชนไว้ชีวิตอากักและเก็บส่วนที่ดีที่สุดของฝูงแกะ ฝูงวัว ลูกวัวอ้วน ลูกแกะ และสิ่งดีอื่น ๆ ไว้ ไม่ยอมทำลายสิ่งเหล่านี้ให้สิ้น ส่วนของที่ไร้ค่าและใช้ไม่ได้ พวกเขากลับทำลายหมด
10Da geschah des HERRN Wort zu Samuel und sprach:
10พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงซามูเอลว่า
11Es reut mich, daß ich Saul zum König gemacht habe; denn er hat sich hinter mir abgewandt und meine Worte nicht erfüllt. Darob ward Samuel zornig und schrie zu dem HERRN die ganze Nacht.
11“เราเสียใจที่ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ เพราะเขาหันหลังจากการติดตามเราและไม่ทำตามคำสั่งของเรา” ซามูเอลโกรธ และร้องทูลพระยาห์เวห์ตลอดคืน
12Und Samuel machte sich früh auf, daß er Saul am Morgen begegnete. Und ihm ward angesagt, daß Saul gen Karmel gekommen wäre und hätte sich ein Siegeszeichen aufgerichtet und wäre umhergezogen und gen Gilgal hinabgekommen.
12เช้าวันรุ่งขึ้นซามูเอลตื่นแต่เช้าเพื่อไปพบซาอูล มีคนบอกว่า “ซาอูลไปคารเมล สร้างอนุสาวรีย์ให้ตัวเองที่นั่น แล้วเดินทางลงไปยังกิลกาล”
13Als nun Samuel zu Saul kam, sprach Saul zu ihm: Gesegnet seist du dem HERRN! Ich habe des HERRN Wort erfüllt.
13เมื่อซามูเอลมาถึง ซาอูลกล่าวว่า “ขอพระยาห์เวห์อวยพรท่าน! ฉันทำตามคำสั่งของพระยาห์เวห์แล้ว”
14Samuel antwortete: Was ist denn das für ein Blöken der Schafe in meinen Ohren und ein Brüllen der Rinder, die ich höre?
14ซามูเอลถามว่า “ถ้าอย่างนั้นเสียงแกะร้องกับเสียงวัวร้องที่ฉันได้ยินนี่คืออะไร?”
15Saul sprach: Von den Amalekitern haben sie sie gebracht; denn das Volk verschonte die besten Schafe und Rinder um des Opfers willen des HERRN, deines Gottes; das andere haben wir verbannt.
15ซาอูลตอบว่า “พวกเขานำมาจากชาวอามาเลข ประชาชนเก็บแกะและวัวที่ดีที่สุดไว้ถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน ส่วนที่เหลือเราทำลายหมดแล้ว”
16Samuel aber antwortete Saul: Laß dir sagen, was der HERR mit mir geredet hat diese Nacht. Er sprach: Sage an!
16ซามูเอลกล่าวว่า “หยุดก่อน ฉันจะบอกว่าพระยาห์เวห์ตรัสอะไรกับฉันเมื่อคืน” ซาอูลตอบว่า “พูดมาเถอะ”
17Samuel sprach: Ist's nicht also? Da du klein warst vor deinen Augen, wurdest du das Haupt unter den Stämmen Israels, und der HERR salbte dich zum König über Israel?
17ซามูเอลกล่าวว่า “แม้ท่านเคยมองว่าตัวเองต่ำต้อย แต่ท่านก็ได้เป็นหัวหน้าของเผ่าต่าง ๆ ในอิสราเอลไม่ใช่หรือ? พระยาห์เวห์ทรงเจิมท่านเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล
18Und der HERR sandte dich auf den Weg und sprach: Zieh hin und verbanne die Sünder, die Amalekiter, und streite wider sie, bis du sie vertilgst!
18พระยาห์เวห์ทรงส่งท่านไปพร้อมคำสั่งว่า ‘ไปทำลายชาวอามาเลขผู้ทำบาปให้สิ้น รบกับพวกเขาจนหมดสิ้น’
19Warum hast du nicht gehorcht der Stimme des HERRN, sondern hast dich zum Raub gewandt und übel gehandelt vor den Augen des HERRN?
19แล้วทำไมท่านไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ กลับพุ่งเข้าหาของที่ยึดมาได้ และทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระองค์?”
20Saul antwortete Samuel: Habe ich doch der Stimme des HERRN gehorcht und bin hingezogen des Wegs, den mich der HERR sandte, und habe Agag, der Amalekiter König, gebracht und die Amalekiter verbannt;
20ซาอูลตอบซามูเอลว่า “ฉันเชื่อฟังพระยาห์เวห์แล้ว เดินทางไปตามที่ทรงส่ง จับอากักกษัตริย์อามาเลขมา และทำลายชาวอามาเลขหมดแล้ว
21Aber das Volk hat vom Raub genommen, Schafe und Rinder, das Beste unter dem Verbannten, dem HERRN deinem Gott, zu opfern in Gilgal.
21แต่ประชาชนเอาแกะกับวัวที่ดีที่สุดจากสิ่งที่ต้องถูกทำลายมา เพื่อถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านที่กิลกาล”
22Samuel aber sprach: Meinst du, daß der HERR Lust habe am Opfer und Brandopfer gleich wie am Gehorsam gegen die Stimme des Herrn? Siehe, Gehorsam ist besser denn Opfer, und Aufmerken besser denn das Fett von Widdern;
22ซามูเอลกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงพอพระทัยเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาอื่น ๆ เท่ากับการเชื่อฟังพระดำรัสของพระองค์หรือ? การเชื่อฟังดีกว่าเครื่องบูชา การฟังดีกว่าไขมันของแกะตัวผู้
23denn Ungehorsam ist eine Zaubereisünde, und Widerstreben ist Abgötterei und Götzendienst. Weil du nun des HERRN Wort verworfen hast, hat er dich auch verworfen, daß du nicht König seist.
23เพราะการกบฏเป็นบาปเช่นเดียวกับการใช้เวทมนตร์ และความดื้อรั้นก็เหมือนการไหว้รูปเคารพกับเทราฟิม เพราะท่านปฏิเสธพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พระองค์จึงปฏิเสธไม่ให้ท่านเป็นกษัตริย์”
24Da sprach Saul zu Samuel: Ich habe gesündigt, daß ich des HERRN Befehl und deine Worte übertreten habe; denn ich fürchtete das Volk und gehorchte ihrer Stimme.
24ซาอูลบอกซามูเอลว่า “ฉันทำบาปแล้ว ฉันละเมิดพระบัญชาของพระยาห์เวห์และคำสั่งของท่าน เพราะกลัวประชาชนและเชื่อฟังพวกเขา
25Und nun vergib mir die Sünden und kehre mit mir um, daß ich den HERRN anbete.
25บัดนี้โปรดยกโทษให้ฉันและกลับไปกับฉัน เพื่อฉันจะได้นมัสการพระยาห์เวห์”
26Samuel sprach zu Saul: Ich will nicht mit dir umkehren; denn du hast des HERRN Wort verworfen, und der HERR hat dich auch verworfen, daß du nicht König seist über Israel.
26ซามูเอลตอบว่า “ฉันจะไม่กลับไปกับท่าน เพราะท่านปฏิเสธพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พระองค์ก็ทรงปฏิเสธท่านจากการเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลแล้ว”
27Und als Samuel sich umwandte, daß er wegginge, ergriff er ihn bei einem Zipfel seines Rocks, und er zerriß.
27ขณะซามูเอลหันหลังจะไป ซาอูลคว้าชายเสื้อคลุมของซามูเอลไว้จนขาด
28Da sprach Samuel zu ihm: Der HERR hat das Königreich Israel heute von dir gerissen und deinem Nächsten gegeben, der besser ist denn du.
28ซามูเอลกล่าวว่า “วันนี้พระยาห์เวห์ทรงฉีกอาณาจักรอิสราเอลไปจากท่าน และมอบให้คนร่วมชาติคนหนึ่งที่ดีกว่าท่าน
29Auch lügt der Held in Israel nicht, und es gereut ihn nicht; denn er ist nicht ein Mensch, daß ihn etwas gereuen sollte.
29พระผู้เป็นกำลังของอิสราเอลจะไม่ทรงโกหกหรือเปลี่ยนพระทัย เพราะพระองค์ไม่ใช่มนุษย์ที่จะเปลี่ยนใจ”
30Er aber sprach: Ich habe gesündigt; aber ehre mich doch jetzt vor den Ältesten meines Volks und vor Israel und kehre mit mir um, daß ich den HERRN, deinen Gott, anbete.
30ซาอูลกล่าวว่า “ฉันทำบาปแล้ว แต่ตอนนี้โปรดให้เกียรติฉันต่อหน้าผู้อาวุโสของประชาชนและต่อหน้าอิสราเอล กลับไปกับฉันเถอะ เพื่อฉันจะได้นมัสการพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน”
31Also kehrte Samuel um und folgte Saul nach, daß Saul den HERRN anbetete.
31ซามูเอลจึงกลับไปกับซาอูล และซาอูลนมัสการพระยาห์เวห์
32Samuel aber sprach: Laßt her zu mir bringen Agag, der Amalekiter König. Und Agag ging zu ihm getrost und sprach: Also muß man des Todes Bitterkeit vertreiben.
32แล้วซามูเอลสั่งว่า “พาอากักกษัตริย์ชาวอามาเลขมาหาฉัน” อากักเดินเข้ามาอย่างร่าเริงและพูดว่า “ความขมขื่นแห่งความตายคงผ่านไปแล้ว”
33Samuel sprach: Wie dein Schwert Weiber ihrer Kinder beraubt hat, also soll auch deine Mutter der Kinder beraubt sein unter den Weibern. Also hieb Samuel den Agag zu Stücken vor dem HERRN in Gilgal.
33ซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของเจ้าทำให้หญิงทั้งหลายไร้ลูกฉันใด แม่ของเจ้าก็จะไร้ลูกท่ามกลางหญิงทั้งหลายฉันนั้น” แล้วซามูเอลสับอากักเป็นชิ้น ๆ ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่กิลกาล
34Und Samuel ging hin gen Rama; Saul aber zog hinauf zu seinem Hause zu Gibea Sauls.
34ซามูเอลกลับรามาห์ ส่วนซาอูลกลับบ้านที่กิเบอาห์ของซาอูล
35Und Samuel sah Saul fürder nicht mehr bis an den Tag seines Todes. Aber doch trug Samuel Leid um Saul, daß es den HERRN gereut hatte, daß er Saul zum König über Israel gemacht hatte.
35ซามูเอลไม่ได้ไปพบซาอูลอีกเลยจนวันตาย แต่ซามูเอลยังไว้ทุกข์ให้ซาอูล พระยาห์เวห์ทรงเสียพระทัยที่ตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.