1. Samuel 29
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Die Philister aber versammelten alle ihre Heere zu Aphek; und Israel lagerte sich zu Ain in Jesreel.
1ชาวฟีลิสเตียรวมกองทัพทั้งหมดที่อาเฟก ส่วนชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ข้างน้ำพุที่ยิสเรเอล
2Und die Fürsten der Philister gingen daher mit Hunderten und mit Tausenden; David aber und seine Männer gingen hintennach bei Achis.
2บรรดาเจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียเดินนำกองทัพที่จัดเป็นกองละร้อยคนและกองละพันคน ส่วนดาวิดกับคนของเขาเดินท้ายขบวนไปกับอาคีช
3Da sprachen die Fürsten der Philister: Was sollen diese Hebräer? Achis sprach zu ihnen: Ist nicht das David, der Knecht Sauls, des Königs Israels, der nun bei mir gewesen ist Jahr und Tag, und ich habe nichts an ihm gefunden, seit der Zeit, daß er abgefallen ist, bis her?
3เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียถามว่า “ชาวฮีบรูพวกนี้มาทำอะไร?” อาคีชตอบพวกเขาว่า “นี่ดาวิด คนรับใช้ของซาอูล กษัตริย์อิสราเอล ผู้ที่อยู่กับฉันมาหลายวันหรือแม้แต่หลายปีไม่ใช่หรือ? ตั้งแต่เขาแปรพักตร์มาหาฉันจนถึงวันนี้ ฉันไม่พบความผิดอะไรในตัวเขา”
4Aber die Fürsten der Philister wurden zornig auf ihn und sprachen zu ihm: Laß den Mann umkehren und an seinem Ort bleiben, dahin du ihn bestellt hast, daß er nicht mit uns hinabziehe zum Streit und unser Widersacher werde im Streit. Denn woran könnte er seinem Herrn größeren Gefallen tun als an den Köpfen dieser Männer?
4แต่เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียโกรธอาคีช พวกเขาบอกว่า “ให้ชายคนนี้กลับไปยังที่ที่ท่านจัดให้เขาอยู่ อย่าให้เขาลงไปรบกับเรา มิฉะนั้นเขาอาจหันมาเป็นศัตรูระหว่างรบ เขาจะคืนดีกับเจ้านายเดิมด้วยอะไร ถ้าไม่ใช่ศีรษะของคนเหล่านี้?
5Ist er nicht David, von dem sie sangen im Reigen: Saul hat tausend geschlagen, David aber zehntausend?
5นี่ไม่ใช่ดาวิดที่พวกเขาร้องเพลงโต้ตอบกันขณะเต้นรำว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น’ หรอกหรือ?”
6Da rief Achis David und sprach zu ihm: So wahr der HERR lebt, ich halte dich für redlich, und dein Ausgang und Eingang mit mir im Heer gefällt mir wohl, und habe nichts Arges an dir gespürt, seit der Zeit, daß du zu mir gekommen bist; aber du gefällst den Fürsten nicht.
6อาคีชจึงเรียกดาวิดมาบอกว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ เจ้าเป็นคนซื่อตรง ในสายตาฉัน การที่เจ้าร่วมทัพออกไปและกลับมากับฉันเป็นเรื่องดี เพราะตั้งแต่เจ้ามาหาฉันจนวันนี้ฉันไม่พบความชั่วในตัวเจ้า แต่บรรดาเจ้าเมืองไม่พอใจเจ้า
7So kehre nun um und gehe hin mit Frieden, auf daß du nicht übel tust vor den Augen der Fürsten der Philister.
7บัดนี้จงกลับไปอย่างสงบ อย่าทำให้เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียไม่พอใจ”
8David aber sprach zu Achis: Was habe ich getan, und was hast du gespürt an deinem Knecht seit der Zeit, daß ich vor dir gewesen bin, bis her, daß ich nicht sollte kommen und streiten wider die Feinde meines Herrn, des Königs?
8ดาวิดถามอาคีชว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรผิด? ตั้งแต่ข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าท่านมาจนวันนี้ ท่านพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าหรือ จึงไม่ให้ข้าพเจ้าออกไปรบกับศัตรูของฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า?”
9Achis antwortete und sprach zu David: Ich weiß es wohl; denn du gefällst meinen Augen wie ein Engel Gottes. Aber der Philister Fürsten haben gesagt: Laß ihn nicht mit uns hinauf in den Streit ziehen.
9อาคีชตอบดาวิดว่า “ฉันรู้ว่าในสายตาฉันเจ้าเป็นคนดีเหมือนทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียบอกว่า ‘เขาจะไปรบกับเราไม่ได้’
10So mache dich nun morgen früh auf und die Knechte deines Herrn, die mit dir gekommen sind; und wenn ihr euch morgen früh aufgemacht habt, da es licht ist, so gehet hin.
10พรุ่งนี้เช้าจงลุกแต่เช้า พร้อมคนรับใช้ของเจ้านายของเจ้าที่มากับเจ้า พอมีแสงสว่างก็ออกเดินทาง”
11Also machten sich David und seine Männer früh auf, daß sie des Morgens hingingen und wieder in der Philister Land kämen. Die Philister aber zogen hinauf gen Jesreel.
11ดาวิดกับคนของเขาลุกแต่เช้าออกเดินทางกลับดินแดนฟีลิสเตีย ส่วนชาวฟีลิสเตียขึ้นไปยังยิสเรเอล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.