1. Samuel 19
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Saul aber redete mit seinem Sohn Jonathan und mit allen seinen Knechten, daß sie David sollten töten. Aber Jonathan, Sauls Sohn, hatte David sehr lieb
1ซาอูลบอกโยนาธานลูกชายและคนรับใช้ทั้งหมดให้ฆ่าดาวิด แต่โยนาธานลูกของซาอูลรักใคร่ดาวิดมาก
2und verkündigte es ihm und sprach: Mein Vater Saul trachtet darnach, daß er dich töte. Nun, so bewahre dich morgen und bleib verborgen und verstecke dich.
2โยนาธานเตือนดาวิดว่า “ซาอูลพ่อของฉันอยากฆ่าเจ้า พรุ่งนี้เช้าจงระวังตัว ไปซ่อนในที่ลับ
3Ich will aber herausgehen und neben meinem Vater stehen auf dem Felde, da du bist, und von dir mit meinem Vater reden; und was ich sehe, will ich dir kundtun.
3ฉันจะออกไปยืนข้างพ่อในทุ่งที่เจ้าซ่อนอยู่ แล้วพูดเรื่องเจ้ากับเขา หากรู้อะไรจะบอกเจ้า”
4Und Jonathan redete das Beste von David mit seinem Vater Saul und sprach zu ihm: Es versündige sich der König nicht an seinem Knecht David; denn er hat keine Sünde wider dich getan, und sein Tun ist dir sehr nütze,
4โยนาธานพูดถึงดาวิดในทางดีให้ซาอูลพ่อฟังว่า “อย่าให้กษัตริย์ทำบาปต่อดาวิดคนรับใช้ของท่านเลย เขาไม่ได้ทำผิดต่อท่าน และสิ่งที่เขาทำก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อท่าน
5und er hat sein Leben in seine Hand gesetzt und schlug den Philister, und der HERR tat ein großes Heil dem ganzen Israel. Das hast du gesehen und dich des gefreut. Warum willst du dich denn an unschuldigem Blut versündigen, daß du David ohne Ursache tötest?
5เขาเสี่ยงชีวิตฆ่าชาวฟีลิสเตียคนนั้น พระยาห์เวห์ทรงนำชัยชนะยิ่งใหญ่มาสู่อิสราเอล ท่านเห็นกับตาและเคยยินดี แล้วทำไมจะทำบาปด้วยการฆ่าคนบริสุทธิ์อย่างดาวิดโดยไม่มีเหตุ?”
6Da gehorchte Saul der Stimme Jonathans und schwur: So wahr der HERR lebt, er soll nicht sterben!
6ซาอูลฟังโยนาธานแล้วสาบานว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ดาวิดก็จะไม่ถูกฆ่าฉันนั้น”
7Da rief Jonathan David und sagte ihm alle diese Worte und brachte ihn zu Saul, daß er zu ihm war wie zuvor.
7โยนาธานเรียกดาวิดมาเล่าเรื่องทั้งหมด แล้วพาไปหาซาอูล ดาวิดจึงกลับไปอยู่ต่อหน้าเขาเหมือนก่อน
8Es erhob sich aber wieder ein Streit, und David zog aus und stritt wider die Philister und tat eine große Schlacht, daß sie vor ihm flohen.
8เกิดสงครามอีก ดาวิดออกไปสู้ชาวฟีลิสเตีย ฆ่าพวกเขาจำนวนมากจนต้องหนีไป
9Aber der böse Geist vom HERRN kam über Saul, und er saß in seinem Hause und hatte einen Spieß in seiner Hand; David aber spielte auf den Saiten mit der Hand.
9วิญญาณชั่วจากพระยาห์เวห์มาถึงซาอูลขณะเขานั่งถือหอกอยู่ในบ้าน และดาวิดกำลังเล่นดนตรี
10Und Saul trachtete, David mit dem Spieß an die Wand zu spießen. Er aber riß sich von Saul, und der Spieß fuhr in die Wand. David aber floh und entrann dieselbe Nacht.
10ซาอูลพยายามใช้หอกตรึงดาวิดติดกำแพง แต่ดาวิดหลบพ้น หอกจึงปักกำแพง ดาวิดหนีรอดไปในคืนนั้น
11Saul sandte aber Boten zu Davids Haus, daß sie ihn verwahrten und töteten am Morgen. Das verkündigte dem David sein Weib Michal und sprach: Wirst du nicht diese Nacht deine Seele erretten, so mußt du morgen sterben.
11ซาอูลส่งคนไปเฝ้าบ้านดาวิด เพื่อจะฆ่าเขาตอนเช้า มีคาลภรรยาของดาวิดเตือนว่า “ถ้าคืนนี้เธอไม่หนีเอาชีวิตรอด พรุ่งนี้เธอจะถูกฆ่า”
12Da ließ ihn Michal durchs Fenster hernieder, daß er hinging, entfloh und entrann.
12มีคาลจึงหย่อนดาวิดลงทางหน้าต่าง เขาหนีรอดไป
13Und Michal nahm ein Götzenbild und legte es ins Bett und legte ein Ziegenfell zu seinen Häupten und deckte es mit Kleidern zu.
13มีคาลนำเทราฟิม มาวางบนเตียง เอาหมอนที่ทำจากขนแพะวางตรงส่วนหัว แล้วคลุมด้วยเสื้อผ้า
14Da sandte Saul Boten, daß sie David holten. Sie aber sprach: Er ist krank.
14เมื่อคนของซาอูลมาจับดาวิด นางบอกว่า “เขาป่วย”
15Saul aber sandte Boten, nach David zu sehen, und sprach: Bringt ihn herauf zu mir mit dem Bett, daß er getötet werde!
15ซาอูลสั่งคนไปดูดาวิดอีกว่า “หามเขามาหาฉันทั้งเตียง ฉันจะฆ่าเขา”
16Da nun die Boten kamen, siehe, da lag das Bild im Bett und ein Ziegenfell zu seinen Häupten.
16เมื่อคนเหล่านั้นเข้าไป ก็เห็นเทราฟิมบนเตียง มีหมอนขนแพะอยู่ตรงส่วนหัว
17Da sprach Saul zu Michal: Warum hast du mich betrogen und meinen Feind gelassen, daß er entrönne? Michal sprach zu Saul: Er sprach zu mir: Laß mich gehen, oder ich töte dich!
17ซาอูลถามมีคาลว่า “ทำไมเจ้าหลอกฉัน ปล่อยศัตรูของฉันหนีไป?” มีคาลตอบพ่อว่า “เขาบอกดิฉันว่า ‘ปล่อยฉันไป! จะให้ฉันฆ่าเธอหรือ?’”
18David aber entfloh und entrann und kam zu Samuel nach Rama und sagte ihm an alles, was ihm Saul getan hatte. Und er ging hin mit Samuel, und sie blieben zu Najoth.
18ดาวิดหนีมาหาซามูเอลที่รามาห์ เล่าเรื่องที่ซาอูลทำกับตนให้ฟัง แล้วทั้งสองไปอยู่ที่นาโยท
19Und es ward Saul angesagt: Siehe, David ist zu Najoth in Rama.
19มีคนบอกซาอูลว่า “ดาวิดอยู่ที่นาโยทในรามาห์”
20Da sandte Saul Boten, daß sie David holten; und sie sahen den Chor der Propheten weissagen, und Samuel war ihr Vorsteher. Da kam der Geist Gottes auf die Boten Sauls, daß auch sie weissagten.
20ซาอูลส่งคนไปจับดาวิด แต่เมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มผู้เผยพระวจนะกำลังเผยพระวจนะ และซามูเอลยืนเป็นผู้นำอยู่ พระวิญญาณของพระเจ้าก็เสด็จมาเหนือคนของซาอูล พวกเขาจึงเผยพระวจนะด้วย
21Da das Saul ward angesagt, sandte er andere Boten; die weissagten auch. Da sandte er die dritten Boten; die weissagten auch.
21ซาอูลได้ข่าวก็ส่งคนกลุ่มที่สองไป พวกเขาก็เผยพระวจนะเช่นกัน ส่งกลุ่มที่สามไป พวกเขาก็เผยพระวจนะอีก
22Da ging er selbst auch gen Rama. Und da er kam zum großen Brunnen, der zu Seku ist, fragte er und sprach: Wo ist Samuel und David? Da ward ihm gesagt: Siehe, zu Najoth in Rama.
22ซาอูลจึงไปยังรามาห์ด้วยตนเอง พอมาถึงบ่อน้ำใหญ่ที่เสคู เขาถามว่า “ซามูเอลกับดาวิดอยู่ที่ไหน?” คนหนึ่งตอบว่า “อยู่ที่นาโยทในรามาห์”
23Und er ging dahin gen Najoth in Rama. Und der Geist Gottes kam auch auf ihn, und er ging einher und weissagte, bis er kam gen Najoth in Rama.
23เขาจึงไปที่นาโยทในรามาห์ พระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จมาเหนือเขาด้วย เขาเผยพระวจนะไปตลอดทางจนถึงนาโยท
24Und er zog auch seine Kleider aus und weissagte auch vor Samuel und fiel bloß nieder den ganzen Tag und die ganze Nacht. Daher spricht man: Ist Saul auch unter den Propheten?
24ซาอูลถอดเสื้อผ้าออก เผยพระวจนะต่อหน้าซามูเอล และนอนเปลือยอยู่ทั้งวันทั้งคืน จึงเกิดคำพูดว่า “ซาอูลก็เป็นหนึ่งในผู้เผยพระวจนะด้วยหรือ?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.