שמואל א
Chapter 19
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְדַבֵּ֣ר שָׁא֗וּל אֶל־יוֹנָתָ֤ן בְּנוֹ֙ וְאֶל־כָּל־עֲבָדָ֔יו לְהָמִ֖ית אֶת־דָּוִ֑ד וִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן־שָׁא֔וּל חָפֵ֥ץ בְּדָוִ֖ד מְאֹֽד׃
1ซาอูล​บอก​โยนาธาน​ลูกชาย​และ​คน​รับ​ใช้​ทั้งหมด​ให้​ฆ่า​ดาวิด แต่​โยนาธาน​ลูก​ของ​ซาอูล​รัก​ใคร่​ดาวิด​มาก
2וַיַּגֵּ֤ד יְהוֹנָתָן֙ לְדָוִ֣ד לֵאמֹ֔ר מְבַקֵּ֛שׁ שָׁא֥וּל אָבִ֖י לַהֲמִיתֶ֑ךָ וְעַתָּה֙ הִשָּֽׁמֶר־נָ֣א בַבֹּ֔קֶר וְיָשַׁבְתָּ֥ בַסֵּ֖תֶר וְנַחְבֵּֽאתָ׃
2โยนาธาน​เตือน​ดาวิด​ว่า “ซาอูล​พ่อ​ของ​ฉัน​อยาก​ฆ่า​เจ้า พรุ่ง​นี้​เช้า​จง​ระวัง​ตัว ไป​ซ่อน​ใน​ที่​ลับ
3וַאֲנִ֨י אֵצֵ֜א וְעָמַדְתִּ֣י לְיַד־אָבִ֗י בַּשָּׂדֶה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה שָׁ֔ם וַאֲנִ֕י אֲדַבֵּ֥ר בְּךָ֖ אֶל־אָבִ֑י וְרָאִ֥יתִי מָ֖ה וְהִגַּ֥דְתִּי לָֽךְ׃ ס
3ฉัน​จะ​ออก​ไป​ยืน​ข้าง​พ่อ​ใน​ทุ่ง​ที่​เจ้า​ซ่อน​อยู่ แล้ว​พูด​เรื่อง​เจ้า​กับ​เขา หาก​รู้​อะไร​จะ​บอก​เจ้า”
4וַיְדַבֵּ֨ר יְהוֹנָתָ֤ן בְּדָוִד֙ ט֔וֹב אֶל־שָׁא֖וּל אָבִ֑יו וַיֹּ֣אמֶר אֵ֠לָיו אַל־יֶחֱטָ֨א הַמֶּ֜לֶךְ בְּעַבְדּ֣וֹ בְדָוִ֗ד כִּ֣י ל֤וֹא חָטָא֙ לָ֔ךְ וְכִ֥י מַעֲשָׂ֖יו טוֹב־לְךָ֥ מְאֹֽד׃
4โยนาธาน​พูด​ถึง​ดาวิด​ใน​ทาง​ดี​ให้​ซาอูล​พ่อ​ฟัง​ว่า “อย่า​ให้​กษัตริย์​ทำบาป​ต่อ​ดาวิด​คน​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​เลย เขา​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน และ​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ก็​เป็น​ประโยชน์​อย่าง​ยิ่ง​ต่อ​ท่าน
5וַיָּשֶׂם֩ אֶת־נַפְשׁ֨וֹ בְכַפּ֜וֹ וַיַּ֣ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֗י וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה תְּשׁוּעָ֤ה גְדוֹלָה֙ לְכָל־יִשְׂרָאֵ֔ל רָאִ֖יתָ וַתִּשְׂמָ֑ח וְלָ֤מָּה תֶֽחֱטָא֙ בְּדָ֣ם נָקִ֔י לְהָמִ֥ית אֶת־דָּוִ֖ד חִנָּֽם׃
5เขา​เสี่ยง​ชีวิต​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ชัยชนะ​ยิ่ง​ใหญ่​มา​สู่​อิสราเอล ท่าน​เห็น​กับ​ตา​และ​เคย​ยินดี แล้ว​ทำไม​จะ​ทำบาป​ด้วย​การ​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์​อย่าง​ดาวิด​โดย​ไม่มี​เหตุ?”
6וַיִּשְׁמַ֥ע שָׁא֖וּל בְּק֣וֹל יְהוֹנָתָ֑ן וַיִּשָּׁבַ֣ע שָׁא֔וּל חַי־יְהוָ֖ה אִם־יוּמָֽת׃
6ซาอูล​ฟัง​โยนาธาน​แล้ว​สาบาน​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด ดาวิด​ก็​จะ​ไม่​ถูก​ฆ่า​ฉันนั้น”
7וַיִּקְרָ֤א יְהוֹנָתָן֙ לְדָוִ֔ד וַיַּגֶּד־לוֹ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וַיָּבֵ֨א יְהוֹנָתָ֤ן אֶת־דָּוִד֙ אֶל־שָׁא֔וּל וַיְהִ֥י לְפָנָ֖יו כְּאֶתְמ֥וֹל שִׁלְשֽׁוֹם׃ ס
7โยนาธาน​เรียก​ดาวิด​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด แล้ว​พา​ไป​หา​ซาอูล ดาวิด​จึง​กลับ​ไป​อยู่​ต่อ​หน้า​เขา​เหมือน​ก่อน
8וַתּ֥וֹסֶף הַמִּלְחָמָ֖ה לִֽהְי֑וֹת וַיֵּצֵ֨א דָוִ֜ד וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיַּ֤ךְ בָּהֶם֙ מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיָּנֻ֖סוּ מִפָּנָֽיו׃
8เกิด​สงคราม​อีก ดาวิด​ออก​ไป​สู้​ชาว​ฟีลิสเตีย ฆ่า​พวก​เขา​จำนวน​มาก​จน​ต้อง​หนี​ไป
9וַתְּהִי֩ ר֨וּחַ יְהוָ֤ה׀ רָעָה֙ אֶל־שָׁא֔וּל וְהוּא֙ בְּבֵית֣וֹ יוֹשֵׁ֔ב וַחֲנִית֖וֹ בְּיָד֑וֹ וְדָוִ֖ד מְנַגֵּ֥ן בְּיָֽד׃
9วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ซาอูล​ขณะ​เขา​นั่ง​ถือ​หอก​อยู่​ใน​บ้าน และ​ดาวิด​กำลัง​เล่น​ดนตรี
10וַיְבַקֵּ֨שׁ שָׁא֜וּל לְהַכּ֤וֹת בַּֽחֲנִית֙ בְּדָוִ֣ד וּבַקִּ֔יר וַיִּפְטַר֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וַיַּ֥ךְ אֶֽת־הַחֲנִ֖ית בַּקִּ֑יר וְדָוִ֛ד נָ֥ס וַיִּמָּלֵ֖ט בַּלַּ֥יְלָה הֽוּא׃ פ
10ซาอูล​พยายาม​ใช้​หอก​ตรึง​ดาวิด​ติด​กำแพง แต่​ดาวิด​หลบ​พ้น หอก​จึง​ปัก​กำแพง ดาวิด​หนี​รอด​ไป​ใน​คืน​นั้น
11וַיִּשְׁלַח֩ שָׁא֨וּל מַלְאָכִ֜ים אֶל־בֵּ֤ית דָּוִד֙ לְשָׁמְר֔וֹ וְלַהֲמִית֖וֹ בַּבֹּ֑קֶר וַתַּגֵּ֣ד לְדָוִ֗ד מִיכַ֤ל אִשְׁתּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אִם־אֵ֨ינְךָ֜ מְמַלֵּ֤ט אֶֽת־נַפְשְׁךָ֙ הַלַּ֔יְלָה מָחָ֖ר אַתָּ֥ה מוּמָֽת׃
11ซาอูล​ส่ง​คน​ไป​เฝ้า​บ้าน​ดาวิด เพื่อ​จะ​ฆ่า​เขา​ตอน​เช้า มีคาล​ภรรยา​ของ​ดาวิด​เตือน​ว่า “ถ้า​คืน​นี้​เธอ​ไม่​หนี​เอา​ชีวิต​รอด พรุ่ง​นี้​เธอ​จะ​ถูก​ฆ่า”
12וַתֹּ֧רֶד מִיכַ֛ל אֶת־דָּוִ֖ד בְּעַ֣ד הַחַלּ֑וֹן וַיֵּ֥לֶךְ וַיִּבְרַ֖ח וַיִּמָּלֵֽט׃
12มีคาล​จึง​หย่อน​ดาวิด​ลง​ทาง​หน้าต่าง เขา​หนี​รอด​ไป
13וַתִּקַּ֨ח מִיכַ֜ל אֶת־הַתְּרָפִ֗ים וַתָּ֙שֶׂם֙ אֶל־הַמִּטָּ֔ה וְאֵת֙ כְּבִ֣יר הָֽעִזִּ֔ים שָׂ֖מָה מְרַֽאֲשֹׁתָ֑יו וַתְּכַ֖ס בַּבָּֽגֶד׃ ס
13มีคาล​นำ​เทราฟิม มา​วาง​บน​เตียง เอา​หมอน​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ​วาง​ตรง​ส่วน​หัว แล้ว​คลุม​ด้วย​เสื้อผ้า
14וַיִּשְׁלַ֥ח שָׁא֛וּל מַלְאָכִ֖ים לָקַ֣חַת אֶת־דָּוִ֑ד וַתֹּ֖אמֶר חֹלֶ֥ה הֽוּא׃ פ
14เมื่อ​คน​ของ​ซาอูล​มา​จับ​ดาวิด นาง​บอก​ว่า “เขา​ป่วย”
15וַיִּשְׁלַ֤ח שָׁאוּל֙ אֶת־הַמַּלְאָכִ֔ים לִרְא֥וֹת אֶת־דָּוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הַעֲל֨וּ אֹת֧וֹ בַמִּטָּ֛ה אֵלַ֖י לַהֲמִתֽוֹ׃
15ซาอูล​สั่ง​คน​ไป​ดู​ดาวิด​อีก​ว่า “หาม​เขา​มา​หา​ฉัน​ทั้ง​เตียง ฉัน​จะ​ฆ่า​เขา”
16וַיָּבֹ֙אוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וְהִנֵּ֥ה הַתְּרָפִ֖ים אֶל־הַמִּטָּ֑ה וּכְבִ֥יר הָעִזִּ֖ים מְרַאֲשֹׁתָֽיו׃
16เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เข้าไป ก็​เห็น​เทราฟิม​บน​เตียง มี​หมอน​ขน​แพะ​อยู่​ตรง​ส่วน​หัว
17וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל־מִיכַ֗ל לָ֤מָּה כָּ֙כָה֙ רִמִּיתִ֔נִי וַתְּשַׁלְּחִ֥י אֶת־אֹיְבִ֖י וַיִּמָּלֵ֑ט וַתֹּ֤אמֶר מִיכַל֙ אֶל־שָׁא֔וּל הוּא־אָמַ֥ר אֵלַ֛י שַׁלְּחִ֖נִי לָמָ֥ה אֲמִיתֵֽךְ׃
17ซาอูล​ถาม​มีคาล​ว่า “ทำไม​เจ้า​หลอก​ฉัน ปล่อย​ศัตรู​ของ​ฉัน​หนี​ไป?” มีคาล​ตอบ​พ่อ​ว่า “เขา​บอก​ดิฉัน​ว่า ‘ปล่อย​ฉัน​ไป! จะ​ให้​ฉัน​ฆ่า​เธอ​หรือ?’”
18וְדָוִ֨ד בָּרַ֜ח וַיִּמָּלֵ֗ט וַיָּבֹ֤א אֶל־שְׁמוּאֵל֙ הָרָמָ֔תָה וַיַּ֨גֶּד־ל֔וֹ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר עָֽשָׂה־ל֖וֹ שָׁא֑וּל וַיֵּ֤לֶךְ הוּא֙ וּשְׁמוּאֵ֔ל וַיֵּשְׁב֖וּ בְּנָֽיוֹת׃
18ดาวิด​หนี​มา​หา​ซามูเอล​ที่​รามาห์ เล่า​เรื่อง​ที่​ซาอูล​ทำ​กับ​ตน​ให้​ฟัง แล้ว​ทั้ง​สอง​ไป​อยู่​ที่​นาโยท
19וַיֻּגַּ֥ד לְשָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד בְּנָי֖וֹת בָּרָמָֽה׃
19มี​คน​บอก​ซาอูล​ว่า “ดาวิด​อยู่​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์”
20וַיִּשְׁלַ֨ח שָׁא֣וּל מַלְאָכִים֮ לָקַ֣חַת אֶת־דָּוִד֒ וַיַּ֗רְא אֶֽת־לַהֲקַ֤ת הַנְּבִיאִים֙ נִבְּאִ֔ים וּשְׁמוּאֵ֕ל עֹמֵ֥ד נִצָּ֖ב עֲלֵיהֶ֑ם וַתְּהִ֞י עַֽל־מַלְאֲכֵ֤י שָׁאוּל֙ ר֣וּחַ אֱלֹהִ֔ים וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ גַּם־הֵֽמָּה׃
20ซาอูล​ส่ง​คน​ไป​จับ​ดาวิด แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เห็น​กลุ่ม​ผู้เผยพระวจนะ​กำลัง​เผย​พระวจนะ และ​ซามูเอล​ยืน​เป็น​ผู้นำ​อยู่ พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​มา​เหนือ​คน​ของ​ซาอูล พวก​เขา​จึง​เผย​พระวจนะ​ด้วย
21וַיַּגִּ֣דוּ לְשָׁא֗וּל וַיִּשְׁלַח֙ מַלְאָכִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ גַּם־הֵ֑מָּה וַיֹּ֣סֶף שָׁא֗וּל וַיִּשְׁלַח֙ מַלְאָכִ֣ים שְׁלִשִׁ֔ים וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ גַּם־הֵֽמָּה׃
21ซาอูล​ได้​ข่าว​ก็​ส่ง​คน​กลุ่ม​ที่​สอง​ไป พวก​เขา​ก็​เผย​พระวจนะ​เช่น​กัน ส่ง​กลุ่ม​ที่​สาม​ไป พวก​เขา​ก็​เผย​พระวจนะ​อีก
22וַיֵּ֨לֶךְ גַּם־ה֜וּא הָרָמָ֗תָה וַיָּבֹא֙ עַד־בּ֤וֹר הַגָּדוֹל֙ אֲשֶׁ֣ר בַּשֶּׂ֔כוּ וַיִּשְׁאַ֣ל וַיֹּ֔אמֶר אֵיפֹ֥ה שְׁמוּאֵ֖ל וְדָוִ֑ד וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֖ה בְּנָי֥וֹת בָּרָמָֽה׃
22ซาอูล​จึง​ไป​ยัง​รามาห์​ด้วย​ตนเอง พอ​มา​ถึง​บ่อน้ำ​ใหญ่​ที่​เส​คู เขา​ถาม​ว่า “ซามูเอล​กับ​ดาวิด​อยู่​ที่ไหน?” คน​หนึ่ง​ตอบ​ว่า “อยู่​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์”
23וַיֵּ֣לֶךְ שָׁ֔ם אֶל־נָי֖וֹת בָּרָמָ֑ה וַתְּהִי֩ עָלָ֨יו גַּם־ה֜וּא ר֣וּחַ אֱלֹהִ֗ים וַיֵּ֤לֶךְ הָלוֹךְ֙ וַיִּתְנַבֵּ֔א עַד־בֹּא֖וֹ בְּנָי֥וֹת בָּרָמָֽה׃
23เขา​จึง​ไป​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์ พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​เสด็จ​มา​เหนือ​เขา​ด้วย เขา​เผย​พระวจนะ​ไป​ตลอด​ทาง​จนถึง​นาโยท
24וַיִּפְשַׁ֨ט גַּם־ה֜וּא בְּגָדָ֗יו וַיִּתְנַבֵּ֤א גַם־הוּא֙ לִפְנֵ֣י שְׁמוּאֵ֔ל וַיִּפֹּ֣ל עָרֹ֔ם כָּל־הַיּ֥וֹם הַה֖וּא וְכָל־הַלָּ֑יְלָה עַל־כֵּן֙ יֹֽאמְר֔וּ הֲגַ֥ם שָׁא֖וּל בַּנְּבִיאִֽם׃ פ
24ซาอูล​ถอด​เสื้อผ้า​ออก เผย​พระวจนะ​ต่อ​หน้า​ซามูเอล และ​นอน​เปลือย​อยู่​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน จึง​เกิด​คำ​พูด​ว่า “ซาอูล​ก็​เป็น​หนึ่ง​ใน​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย​หรือ?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.