שמואל א 29

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וַיִּקְבְּצ֧וּ פְלִשְׁתִּ֛ים אֶת־כָּל־מַחֲנֵיהֶ֖ם אֲפֵ֑קָה וְיִשְׂרָאֵ֣ל חֹנִ֔ים בַּעַ֖יִן אֲשֶׁ֥ר בְּיִזְרְעֶֽאל׃

1ชาวฟีลิสเตียรวมกองทัพทั้งหมดที่อาเฟก ส่วนชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ข้างน้ำพุที่ยิสเรเอล

2וְסַרְנֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ עֹֽבְרִ֔ים לְמֵא֖וֹת וְלַאֲלָפִ֑ים וְדָוִ֣ד וַאֲנָשָׁ֗יו עֹֽבְרִ֛ים בָּאַחֲרֹנָ֖ה עִם־אָכִֽישׁ׃

2บรรดาเจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียเดินนำกองทัพที่จัดเป็นกองละร้อยคนและกองละพันคน ส่วนดาวิดกับคนของเขาเดินท้ายขบวนไปกับอาคีช

3וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָעִבְרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל־שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא־זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד׀ שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ־זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא־מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד־הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פ

3เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียถามว่า “ชาวฮีบรูพวกนี้มาทำอะไร?” อาคีชตอบพวกเขาว่า “นี่ดาวิด คนรับใช้ของซาอูล กษัตริย์อิสราเอล ผู้ที่อยู่กับฉันมาหลายวันหรือแม้แต่หลายปีไม่ใช่หรือ? ตั้งแต่เขาแปรพักตร์มาหาฉันจนถึงวันนี้ ฉันไม่พบความผิดอะไรในตัวเขา”

4וַיִּקְצְפ֨וּ עָלָ֜יו שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ שָׂרֵ֨י פְלִשְׁתִּ֜ים הָשֵׁ֣ב אֶת־הָאִ֗ישׁ וְיָשֹׁב֙ אֶל־מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר הִפְקַדְתּ֣וֹ שָׁ֔ם וְלֹֽא־יֵרֵ֤ד עִמָּ֙נוּ֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְלֹא־יִֽהְיֶה־לָּ֥נוּ לְשָׂטָ֖ן בַּמִּלְחָמָ֑ה וּבַמֶּ֗ה יִתְרַצֶּ֥ה זֶה֙ אֶל־אֲדֹנָ֔יו הֲל֕וֹא בְּרָאשֵׁ֖י הָאֲנָשִׁ֥ים הָהֵֽם׃

4แต่เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียโกรธอาคีช พวกเขาบอกว่า “ให้ชายคนนี้กลับไปยังที่ที่ท่านจัดให้เขาอยู่ อย่าให้เขาลงไปรบกับเรา มิฉะนั้นเขาอาจหันมาเป็นศัตรูระหว่างรบ เขาจะคืนดีกับเจ้านายเดิมด้วยอะไร ถ้าไม่ใช่ศีรษะของคนเหล่านี้?

5הֲלוֹא־זֶ֣ה דָוִ֔ד אֲשֶׁ֧ר יַעֲנוּ־ל֛וֹ בַּמְּחֹל֖וֹת לֵאמֹ֑ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ בַּֽאֲלָפָ֔יו וְדָוִ֖ד בְּרִבְבֹתָֽיו׃ ס

5นี่ไม่ใช่ดาวิดที่พวกเขาร้องเพลงโต้ตอบกันขณะเต้นรำว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น’ หรอกหรือ?”

6וַיִּקְרָ֨א אָכִ֜ישׁ אֶל־דָּוִ֗ד וַיֹּ֣אמֶר אֵ֠לָיו חַי־יְהוָ֞ה כִּי־יָשָׁ֣ר אַתָּ֗ה וְט֣וֹב בְּ֠עֵינַי צֵאתְךָ֨ וּבֹאֲךָ֤ אִתִּי֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה כִּ֠י לֹֽא־מָצָ֤אתִֽי בְךָ֙ רָעָ֔ה מִיּ֛וֹם בֹּאֲךָ֥ אֵלַ֖י עַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וּבְעֵינֵ֥י הַסְּרָנִ֖ים לֹֽא־ט֥וֹב אָֽתָּה׃

6อาคีชจึงเรียกดาวิดมาบอกว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ เจ้าเป็นคนซื่อตรง ในสายตาฉัน การที่เจ้าร่วมทัพออกไปและกลับมากับฉันเป็นเรื่องดี เพราะตั้งแต่เจ้ามาหาฉันจนวันนี้ฉันไม่พบความชั่วในตัวเจ้า แต่บรรดาเจ้าเมืองไม่พอใจเจ้า

7וְעַתָּ֥ה שׁ֖וּב וְלֵ֣ךְ בְּשָׁל֑וֹם וְלֹֽא־תַעֲשֶׂ֣ה רָ֔ע בְּעֵינֵ֖י סַרְנֵ֥י פְלִשְׁתִּֽים׃ ס

7บัดนี้จงกลับไปอย่างสงบ อย่าทำให้เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียไม่พอใจ”

8וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל־אָכִ֗ישׁ כִּ֣י מֶ֤ה עָשִׂ֙יתִי֙ וּמַה־מָּצָ֣אתָ בְעַבְדְּךָ֔ מִיּוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר הָיִ֣יתִי לְפָנֶ֔יךָ עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֣י לֹ֤א אָבוֹא֙ וְנִלְחַ֔מְתִּי בְּאֹיְבֵ֖י אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃

8ดาวิดถามอาคีชว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรผิด? ตั้งแต่ข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้าท่านมาจนวันนี้ ท่านพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าหรือ จึงไม่ให้ข้าพเจ้าออกไปรบกับศัตรูของฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า?”

9וַיַּ֣עַן אָכִישׁ֮ וַיֹּ֣אמֶר אֶל־דָּוִד֒ יָדַ֕עְתִּי כִּ֣י ט֥וֹב אַתָּ֛ה בְּעֵינַ֖י כְּמַלְאַ֣ךְ אֱלֹהִ֑ים אַ֣ךְ שָׂרֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ אָֽמְר֔וּ לֹֽא־יַעֲלֶ֥ה עִמָּ֖נוּ בַּמִּלְחָמָֽה׃

9อาคีชตอบดาวิดว่า “ฉันรู้ว่าในสายตาฉันเจ้าเป็นคนดีเหมือนทูตสวรรค์ของพระเจ้า แต่เจ้าเมืองชาวฟีลิสเตียบอกว่า ‘เขาจะไปรบกับเราไม่ได้’

10וְעַתָּה֙ הַשְׁכֵּ֣ם בַּבֹּ֔קֶר וְעַבְדֵ֥י אֲדֹנֶ֖יךָ אֲשֶׁר־בָּ֣אוּ אִתָּ֑ךְ וְהִשְׁכַּמְתֶּ֣ם בַּבֹּ֔קֶר וְא֥וֹר לָכֶ֖ם וָלֵֽכוּ׃

10พรุ่งนี้เช้าจงลุกแต่เช้า พร้อมคนรับใช้ของเจ้านายของเจ้าที่มากับเจ้า พอมีแสงสว่างก็ออกเดินทาง”

11וַיַּשְׁכֵּ֨ם דָּוִ֜ד ה֤וּא וַֽאֲנָשָׁיו֙ לָלֶ֣כֶת בַּבֹּ֔קֶר לָשׁ֖וּב אֶל־אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֑ים וּפְלִשְׁתִּ֖ים עָל֥וּ יִזְרְעֶֽאל׃ ס

11ดาวิดกับคนของเขาลุกแต่เช้าออกเดินทางกลับดินแดนฟีลิสเตีย ส่วนชาวฟีลิสเตียขึ้นไปยังยิสเรเอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.