Jesaja 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dies ist die Geschichte Jesaja's, des Sohnes des Amoz, welches er sah von Juda und Jerusalem zur Zeit Usias, Jothams, des Ahas und Hiskia, der Könige Juda's.
1นิมิตที่อิสยาห์บุตรอาโมสเห็นเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในสมัยอุสซียาห์ โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์
2Höret, ihr Himmel! und Erde, nimm zu Ohren! denn der HERR redet: Ich habe Kinder auferzogen und erhöht, und sie sind von mir abgefallen.
2ฟ้าสวรรค์ จงฟัง แผ่นดิน จงเงี่ยหูฟัง เพราะพระยาห์เวห์ ได้กล่าวว่า “เราเลี้ยงดูลูกๆ จนเติบใหญ่ แต่พวกเขากลับกบฏต่อเรา
3Ein Ochse kennt seinen Herrn und ein Esel die Krippe seines Herrn; aber Israel kennt's nicht, und mein Volk vernimmt's nicht.
3วัวยังรู้จักเจ้าของ ลายังรู้จักรางอาหารของนาย แต่อิสราเอลไม่รู้จัก ประชาชนของเราไม่ใส่ใจ”
4O weh des sündigen Volks, des Volks von großer Missetat, des boshaften Samens, der verderbten Kinder, die den HERRN verlassen, den Heiligen in Israel lästern, zurückweichen!
4อนิจจา ชาติที่ทำบาป ประชาชนที่แบกความชั่วไว้หนักอึ้ง ลูกหลาน ของคนทำชั่ว ลูกๆ ที่ประพฤติเสื่อมทราม! พวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์ ดูหมิ่นพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล เหินห่างและหันหลังให้พระองค์
5Was soll man weiter euch schlagen, so ihr des Abweichens nur desto mehr macht? Das ganze Haupt ist krank, das ganze Herz ist matt.
5ทำไมจึงต้องถูกเฆี่ยนตีอีก ในเมื่อพวกเจ้ายิ่งกบฏมากขึ้นทุกที? หัวทั้งหัวป่วยไข้ ใจทั้งดวงอ่อนแรง
6Von der Fußsohle bis aufs Haupt ist nichts Gesundes an ihm, sondern Wunden und Striemen und Eiterbeulen, die nicht geheftet noch verbunden noch mit Öl gelindert sind.
6ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่มีส่วนใดดีเลย มีแต่บาดแผล รอยช้ำ และแผลเปิด ไม่ได้สมานแผล ไม่ได้พันผ้า หรือชโลมน้ำมันให้ทุเลา
7Euer Land ist wüst, eure Städte sind mit Feuer verbrannt; Fremde verzehren eure Äcker vor euren Augen, und es ist wüst wie das, so durch Fremde verheert ist.
7บ้านเมืองของพวกเจ้ารกร้าง เมืองต่างๆ ถูกไฟเผา คนต่างถิ่นกินผลจากแผ่นดินของพวกเจ้าต่อหน้าต่อตา แผ่นดินรกร้าง ราวกับถูกคนต่างถิ่นโค่นทำลาย
8Was noch übrig ist von der Tochter Zion, ist wie ein Häuslein im Weinberge, wie die Nachthütte in den Kürbisgärten, wie eine verheerte Stadt.
8ธิดาแห่งศิโยนเหลืออยู่เหมือนเพิงในสวนองุ่น เหมือนกระท่อมในไร่แตง เหมือนเมืองที่ถูกล้อม
9Wenn uns der HERR Zebaoth nicht ein weniges ließe übrigbleiben, so wären wir wie Sodom und gleich wie Gomorra.
9หากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพไม่ได้ให้พวกเราเหลือรอดอยู่เพียงเล็กน้อย พวกเราคงเป็นเหมือนโสโดม คงเป็นเหมือนโกโมราห์
10Höret des HERRN Wort, ihr Fürsten von Sodom! Nimm zu Ohren unsers Gottes Gesetz, du Volk von Gomorra!
10ผู้ปกครองแห่งโสโดม จงฟังคำของพระยาห์เวห์! ประชาชนแห่งโกโมราห์ จงฟังข้อบัญญัติของพระเจ้าของพวกเรา!
11Was soll mir die Menge eurer Opfer? spricht der HERR. Ich bin satt der Brandopfer von Widdern und des Fetten von den Gemästeten und habe keine Lust zum Blut der Farren, der Lämmer und Böcke.
11พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เครื่องบูชามากมายของพวกเจ้ามีประโยชน์อะไรกับเรา? เราเอือมกับแกะตัวผู้ที่เผาถวาย และไขมันของสัตว์ที่ขุนจนอ้วน เราไม่ชื่นชอบเลือดวัวตัวผู้ เลือดลูกแกะ หรือเลือดแพะตัวผู้
12Wenn ihr hereinkommt, zu erscheinen vor mir, wer fordert solches von euren Händen, daß ihr auf meinen Vorhof tretet?
12เมื่อพวกเจ้ามาปรากฏตัวต่อหน้าเรา ใครเรียกร้องให้พวกเจ้ามาเหยียบย่ำลานของเราอย่างนี้?
13Bringt nicht mehr Speisopfer so vergeblich! das Räuchwerk ist mir ein Greuel! Neumonde und Sabbate, da ihr zusammenkommt, Frevel und Festfeier mag ich nicht!
13อย่านำเครื่องบูชาที่ไร้ค่ามาอีก เครื่องหอมบูชาของพวกเจ้าน่ารังเกียจสำหรับเรา เทศกาลขึ้นเดือนใหม่ วันสะบาโต และการชุมนุม— เราทนการชุมนุมที่ชั่วร้ายไม่ได้
14Meine Seele ist feind euren Neumonden und Jahrfesten; ich bin ihrer überdrüssig, ich bin's müde zu leiden.
14เราชิงชังอย่างยิ่ง ทั้งเทศกาลขึ้นเดือนใหม่และเทศกาลที่พวกเจ้ากำหนดไว้ มันเป็นภาระให้เรา เราเหนื่อยหน่ายที่จะต้องแบกรับ
15Und wenn ihr schon eure Hände ausbreitet, verberge ich doch meine Augen vor euch; und ob ihr schon viel betet, höre ich euch doch nicht; denn eure Hände sind voll Blut.
15เมื่อพวกเจ้ากางมือออก เราจะเบือนสายตาหนี แม้อธิษฐานมากมาย เราก็จะไม่ฟัง มือของพวกเจ้าเปื้อนเลือดไปหมด
16Waschet, reiniget euch, tut euer böses Wesen von meinen Augen, laßt ab vom Bösen;
16จงล้างตัวให้สะอาด เลิกทำชั่วต่อหน้าเรา หยุดความชั่วเสีย
17lernet Gutes tun, trachtet nach Recht, helfet dem Unterdrückten, schaffet dem Waisen Recht, führet der Witwe Sache.
17จงฝึกทำความดี แสวงหาความยุติธรรม ช่วยให้ผู้ถูกกดขี่พ้นทุกข์ ปกป้องเด็กที่ไม่มีพ่อ ว่าความให้หญิงม่าย”
18So kommt denn und laßt uns miteinander rechten, spricht der HERR. Wenn eure Sünde gleich blutrot ist, soll sie doch schneeweiß werden; und wenn sie gleich ist wie Scharlach, soll sie doch wie Wolle werden.
18พระยาห์เวห์กล่าวว่า “มาเถิด มาพูดกันด้วยเหตุผล แม้บาปของพวกเจ้าจะแดงจัด ก็จะขาวอย่างหิมะ แม้จะแดงเข้ม ก็จะเป็นเหมือนขนแกะ
19Wollt ihr mir gehorchen, so sollt ihr des Landes Gut genießen.
19ถ้าพวกเจ้ายินดีเชื่อฟัง ก็จะได้กินสิ่งดีๆ จากแผ่นดิน
20Weigert ihr euch aber und seid ungehorsam, so sollt ihr vom Schwert gefressen werden; denn der Mund des HERRN sagt es.
20แต่ถ้าปฏิเสธและกบฏ คมดาบจะกลืนกินพวกเจ้า เพราะปากของพระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้ว”
21Wie geht das zu, daß die fromme Stadt zur Hure geworden ist? Sie war voll Rechts, Gerechtigkeit wohnte darin, nun aber Mörder.
21เมืองที่เคยซื่อสัตย์ กลายเป็นหญิงขายบริการไปได้อย่างไร! เธอเคยเต็มไปด้วยความยุติธรรม ความเที่ยงธรรมเคยอาศัยอยู่ในเธอ แต่บัดนี้มีแต่ฆาตกร
22Dein Silber ist Schaum geworden und dein Getränk mit Wasser vermischt.
22เงินของเธอกลายเป็นกากโลหะ เหล้าองุ่นของเธอมีน้ำเจือปน
23Deine Fürsten sind Abtrünnige und Diebsgesellen; sie nehmen alle gern Geschenke und trachten nach Gaben; dem Waisen schaffen sie nicht Recht, und der Witwe Sache kommt nicht vor sie.
23ผู้นำของเธอกบฏและคบหากับโจร ทุกคนชอบสินบนและวิ่งหาผลตอบแทน ไม่ปกป้องเด็กที่ไม่มีพ่อ คดีของหญิงม่ายก็ไปไม่ถึงพวกเขา
24Darum spricht der HERR HERR Zebaoth, der Mächtige in Israel: O weh! Ich werde mich trösten an meinen Feinden und mich rächen an meinen Widersachern;
24ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระผู้ทรงพลังแห่งอิสราเอล จึงกล่าวว่า “อา เราจะระบายความอัดอั้นกับผู้ที่ต่อต้านเรา จะแก้แค้นศัตรูของเรา
25und muß meine Hand gegen dich kehren und deinen Schaum aufs lauterste ausfegen und all dein Blei ausscheiden
25เราจะหันมือมาเล่นงานเจ้า จะชำระกากโลหะของเจ้าออกให้หมดจด และเอาดีบุกของเจ้าออกทั้งหมด
26und dir wieder Richter geben, wie zuvor waren, und Ratsherren wie im Anfang. Alsdann wirst du eine Stadt der Gerechtigkeit und eine fromme Stadt heißen.
26เราจะคืนผู้พิพากษาให้เจ้าเหมือนครั้งแรก คืนที่ปรึกษาให้เหมือนในตอนต้น แล้วเจ้าจะได้ชื่อว่า ‘เมืองแห่งความเที่ยงธรรม เมืองที่ซื่อสัตย์’
27Zion muß durch Recht erlöst werden und ihre Gefangenen durch Gerechtigkeit,
27ศิโยนจะได้รับการไถ่ด้วยความยุติธรรม ผู้ที่หันกลับในเมืองนั้นจะได้รับการไถ่ด้วยความเที่ยงธรรม
28daß die Übertreter und Sünder miteinander zerbrochen werden, und die den HERRN verlassen, umkommen.
28แต่ผู้ฝ่าฝืนและคนทำบาปจะพินาศไปด้วยกัน ผู้ที่ทอดทิ้งพระยาห์เวห์จะถูกเผาผลาญ
29Denn sie müssen zu Schanden werden über den Eichen, daran ihr Lust habt, und schamrot werden über den Gärten, die ihr erwählt,
29พวกเขาจะอับอายเพราะต้นโอ๊กที่พวกเจ้าใฝ่หา พวกเจ้าจะอดสูเพราะสวนที่เลือกไว้
30wenn ihr sein werdet wie eine Eiche mit dürren Blättern und wie ein Garten ohne Wasser,
30พวกเจ้าจะเหมือนต้นโอ๊กที่ใบเหี่ยว เหมือนสวนที่ขาดน้ำ
31wenn der Gewaltige wird sein wie Werg und sein Tun wie ein Funke und beides miteinander angezündet wird, daß niemand lösche.
31ผู้แข็งแกร่งจะเป็นเหมือนเชื้อไฟ ผลงานของเขาเป็นเหมือนประกายไฟ ทั้งสองจะไหม้ไปด้วยกัน ไม่มีใครดับได้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.