Jesaja 57
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Aber der Gerechte kommt um, und niemand ist, der es zu Herzen nehme; und heilige Leute werden aufgerafft, und niemand achtet darauf. Denn die Gerechten werden weggerafft vor dem Unglück;
1คนเที่ยงธรรมตายไป และไม่มีใครใส่ใจ คนมีเมตตาถูกนำไป และไม่มีใครคิดว่าคนเที่ยงธรรมถูกนำไปให้พ้นจากความชั่ว
2und die richtig vor sich gewandelt haben, kommen zum Frieden und ruhen in ihren Kammern.
2เขาเข้าสู่สันติสุข พวกเขาพักบนที่นอนของตน ทุกคนที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรง
3Und ihr, kommt herzu, ihr Kinder der Tagewählerin, ihr Same des Ehebrechers und der Hure!
3“แต่พวกเจ้า จงเข้ามาใกล้ที่นี่ บุตรชายของแม่มด ลูกหลานของผู้มีชู้และหญิงขายบริการ
4An wem wollt ihr nun eure Lust haben? Über wen wollt ihr nun das Maul aufsperren und die Zunge herausrecken? Seid ihr nicht die Kinder der Übertretung und ein falscher Same,
4พวกเจ้าเยาะเย้ยใคร? พวกเจ้าอ้าปากกว้าง และแลบลิ้นใส่ใคร? พวกเจ้าไม่ใช่ลูกแห่งการไม่เชื่อฟัง และลูกหลานแห่งความเท็จหรือ?
5die ihr in der Brunst zu den Götzen lauft unter alle grünen Bäume und schlachtet die Kinder an den Bächen, unter den Felsklippen?
5พวกเจ้าที่ปลุกความเร่าร้อนของตนท่ามกลางต้นโอ๊ก ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น ผู้ฆ่าเด็กในหุบเขา ใต้ซอกหิน
6Dein Wesen ist an den glatten Bachsteinen, die sind dein Teil; ihnen schüttest du dein Trankopfer, da du Speisopfer opferst. Sollte ich mich darüber trösten?
6ส่วนแบ่งของเจ้าอยู่ในหมู่หินเรียบของหุบเขา หินเหล่านั้น หินเหล่านั้นเองเป็นส่วนที่ตกเป็นของเจ้า เจ้าเทเครื่องดื่มบูชาให้มันด้วย และถวายเครื่องบูชา สิ่งเหล่านี้จะทำให้เราหายโกรธหรือ?
7Du machst dein Lager auf einem hohen, erhabenen Berg und gehst daselbst auch hinauf, zu opfern.
7เจ้าตั้งที่นอนของตนบนภูเขาสูงตระหง่าน และขึ้นไปที่นั่นเพื่อถวายเครื่องบูชาด้วย
8Und hinter die Tür und den Pfosten setzest du dein Denkmal. Denn du wendest dich von mir und gehst hinauf und machst dein Lager weit und verbindest dich mit ihnen; du liebst ihr Lager, wo du sie ersiehst.
8เจ้าตั้งอนุสรณ์ของตนไว้หลังประตูและเสาประตู เพราะเจ้าเปิดเผยตัวให้ผู้อื่นนอกจากเรา และขึ้นไป เจ้าขยายที่นอนของตน และทำพันธสัญญากับพวกเขาเพื่อตัวเจ้าเอง เจ้ารักสิ่งที่เห็นบนที่นอนของพวกเขา
9Du ziehst mit Öl zum König und machst viel deiner Würze und sendest deine Botschaft in die Ferne und bist erniedrigt bis zur Hölle.
9เจ้าไปหากษัตริย์พร้อมน้ำมัน เพิ่มน้ำหอมของตน ส่งทูตไปไกล และลดตัวลงจนถึงเชโอล
10Du zerarbeitest dich in der Menge deiner Wege und sprichst nicht: Ich lasse es; sondern weil du Leben findest in deiner Hand, wirst du nicht müde.
10เจ้าเหนื่อยล้ากับการเดินทางอันยาวไกล แต่ไม่ได้พูดว่า ‘ไร้ผลแล้ว’ เจ้าพบว่ากำลังของตนฟื้นขึ้น จึงไม่หมดแรง
11Vor wem bist du so in Sorge und fürchtest dich also, daß du mit Lügen umgehst und denkst an mich nicht und nimmst es nicht zu Herzen? Meinst du, ich werde allewege schweigen, daß du mich so gar nicht fürchtest?
11“เจ้าหวาดหวั่นและกลัวใคร จึงโกหก ไม่ระลึกถึงเรา และไม่ใส่ใจ? เรานิ่งเงียบมานานไม่ใช่หรือ เจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา?
12Ich will aber deine Gerechtigkeit anzeigen und deine Werke, daß sie dir nichts nütze sein sollen.
12เราจะประกาศความเที่ยงธรรมของเจ้า ส่วนการกระทำของเจ้า จะไม่เป็นประโยชน์แก่เจ้า
13Wenn du rufen wirst, so laß dir deine Götzenhaufen helfen; aber der Wind wird sie alle wegführen, und wie ein Hauch sie wegnehmen. Aber wer auf mich traut, wird das Land erben und meinen heiligen Berg besitzen
13เมื่อเจ้าร้องเรียก ก็ให้บรรดาผู้ที่เจ้ารวบรวมไว้ช่วยเจ้าให้รอดเถิด แต่ลมจะพัดพวกเขาไป เพียงลมหายใจก็จะพาทั้งหมดไป ส่วนผู้ที่ลี้ภัยในเราจะครอบครองแผ่นดิน และรับภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราเป็นมรดก”
14und wird sagen: Machet Bahn, machet Bahn! räumet den Weg, hebet die Anstöße aus dem Wege meines Volkes!
14เขาจะกล่าวว่า “จงถมขึ้น จงถมขึ้น เตรียมทางไว้! เอาสิ่งที่ทำให้สะดุดออกจากทางของประชากรของเรา”
15Denn also spricht der Hohe und Erhabene, der ewiglich wohnt, des Name heilig ist: Der ich in der Höhe und im Heiligtum wohne und bei denen, die zerschlagenen und demütigen Geistes sind, auf daß ich erquicke den Geist der Gedemütigten und das Herz der Zerschlagenen:
15เพราะผู้สูงส่งและสูงล้ำ ผู้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ผู้มีพระนามว่าบริสุทธิ์ กล่าวว่า “เราอยู่ในที่สูงและศักดิ์สิทธิ์ และอยู่กับผู้ที่มีจิตใจสำนึกผิดและถ่อมตนด้วย เพื่อฟื้นจิตใจของผู้ถ่อมตน และฟื้นใจของผู้สำนึกผิด
16Ich will nicht immerdar hadern und nicht ewiglich zürnen; sondern es soll von meinem Angesicht ein Geist wehen, und ich will Odem machen.
16เพราะเราจะไม่ต่อสู้ตลอดไป และจะไม่โกรธอยู่เสมอ มิฉะนั้นจิตใจจะอ่อนล้าต่อหน้าเรา ทั้งชีวิตที่เราสร้างก็จะอ่อนล้า
17Ich war zornig über die Untugend ihres Geizes und schlug sie, verbarg mich und zürnte; da gingen sie hin und her im Wege ihres Herzens.
17เราโกรธเพราะเขาทำผิดด้วยความโลภ และตีเขา เราซ่อนตัวและโกรธ แต่เขายังคงถอยห่างไปตามทางที่ใจตนเลือก
18Aber da ich ihre Wege ansah, heilte ich sie und leitete sie und gab ihnen wieder Trost und denen, die über jene Leid trugen.
18เราเห็นทางของเขาแล้ว และจะรักษาเขา เราจะนำเขาด้วย และนำความปลอบโยนกลับคืนแก่เขาและผู้ที่โศกเศร้าเพื่อเขา
19Ich will Frucht der Lippen schaffen, die da predigen: Friede, Friede, denen in der Ferne und denen in der Nähe, spricht der HERR, und ich will sie heilen.
19เราสร้างผลจากริมฝีปาก สันติสุข สันติสุข แก่ผู้ที่อยู่ไกลและผู้ที่อยู่ใกล้” พระยาห์เวห์กล่าว “และเราจะรักษาพวกเขา”
20Aber die Gottlosen sind wie ein ungestümes Meer, das nicht still sein kann, und dessen Wellen Kot und Unflat auswerfen.
20แต่คนชั่วเหมือนทะเลที่ปั่นป่วน สงบไม่ได้ และน้ำซัดเลนและโคลนขึ้นมา
21Die Gottlosen haben nicht Frieden, spricht mein Gott.
21พระเจ้าของข้าพเจ้ากล่าวว่า “คนชั่ว ไม่มีสันติสุข”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.