Jesaja 33
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Weh aber dir, du Verstörer! Meinst du, du wirst nicht verstört werden? Und du Räuber? meinst du man werde dich nicht berauben? Wenn du das Verstören vollendet hast, so wirst du auch verstört werden; wenn du des Raubens ein Ende gemacht hast, so wird man dich wieder berauben.
1วิบัติจงเกิดแก่เจ้าผู้ทำลายแต่ไม่เคยถูกทำลาย ผู้ทรยศแต่ไม่มีใครทรยศเจ้า! เมื่อทำลายเสร็จ เจ้าจะถูกทำลาย เมื่อทรยศเสร็จ เจ้าจะถูกทรยศ
2HERR, sei uns gnädig, denn auf dich harren wir; sei ihr Arm alle Morgen, dazu unser Heil zur Zeit der Trübsal!
2พระยาห์เวห์ โปรดเมตตาพวกเรา พวกเราเฝ้าคอยพระองค์ เป็นกำลังให้พวกเราทุกเช้า เป็นความรอดยามทุกข์ด้วย
3Laß fliehen die Völker vor dem großen Getümmel und die Heiden zerstreut werden, wenn du dich erhebst.
3เมื่อเสียงฟ้าร้องดัง ชนชาติทั้งหลายหนีไป เมื่อพระองค์ลุกขึ้น ชาติต่างๆ กระจัดกระจาย
4Da wird man euch aufraffen wie einen Raub, wie man die Heuschrecken aufrafft und wie die Käfer zerscheucht werden, wenn man sie überfällt.
4ของที่ปล้นจากพวกเจ้าจะถูกรวบรวมเหมือนหนอนบุ้งเก็บกิน ผู้คนจะกระโจนใส่เหมือนตั๊กแตนกระโดด
5Der HERR ist erhaben; denn er wohnt in der Höhe. Er hat Zion voll Gericht und Gerechtigkeit gemacht.
5พระยาห์เวห์สูงส่ง เพราะอยู่เบื้องสูง พระองค์เติมศิโยนด้วยความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม
6Und es wird zu deiner Zeit Glaube sein, Reichtum an Heil, Weisheit und Klugheit; die Furcht des HERRN wird sein Schatz sein.
6ในสมัยของคุณจะมีความมั่นคง ความรอดมากมาย ปัญญาและความรู้ ความยำเกรงพระยาห์เวห์คือทรัพย์สมบัติของคุณ
7Siehe, ihre Helden schreien draußen, die Boten des Friedens weinen bitterlich.
7ดูเถิด คนกล้าของพวกเขาร้องอยู่ข้างนอก ทูตสันติภาพร้องไห้อย่างขมขื่น
8Die Steige ist wüst; es geht niemand mehr auf der Straße. Er hält weder Treue noch Glauben; er verwirft die Städte und achtet der Leute nicht.
8ถนนร้าง ไม่มีคนเดินทาง พันธสัญญาถูกทำลาย เขาดูหมิ่นเมืองต่างๆ ไม่เห็นค่ามนุษย์
9Das Land liegt kläglich und jämmerlich, der Libanon steht schändlich zerhauen, und Saron ist wie eine Wüste, und Basan und Karmel ist öde.
9แผ่นดินโศกเศร้า อ่อนแรง เลบานอนอับอายและเหี่ยวแห้ง ชาโรนเหมือนทะเลทราย บาชานและคารเมลโล้นเปล่า
10Nun will ich mich aufmachen, spricht der HERR; nun will ich mich emporrichten, nun will ich mich erheben.
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บัดนี้เราจะลุกขึ้น บัดนี้เราจะยกตัวขึ้น บัดนี้เราจะสูงเด่น
11Mit Stroh gehet ihr schwanger, Stoppeln gebäret ihr; Feuer wird euch mit eurem Mut verzehren.
11พวกเจ้าจะตั้งครรภ์แกลบ คลอดตอซัง ลมหายใจของพวกเจ้าจะเป็นไฟกินพวกเจ้า
12Und die Völker werden zu Kalk verbrannt werden, wie man abgehauene Dornen mit Feuer ansteckt.
12ชนชาติทั้งหลายจะเหมือนปูนที่ถูกเผา เหมือนหนามที่ตัดแล้วเผาไฟ
13So höret nun ihr, die ihr ferne seid, was ich getan habe; und die ihr nahe seid, merket meine Stärke.
13ผู้ที่อยู่ไกล จงฟังสิ่งที่เราทำ ผู้ที่อยู่ใกล้ จงยอมรับพลังของเรา”
14Die Sünder zu Zion sind erschrocken, Zittern ist die Heuchler angekommen und sie sprechen: Wer ist unter uns, der bei einem verzehrenden Feuer wohnen möge? wer ist unter uns, der bei der ewigen Glut wohne?
14คนทำบาปในศิโยนกลัว คนไร้พระเจ้าสั่นสะท้าน ใครในพวกเราจะอยู่กับไฟเผาผลาญได้? ใครในพวกเราจะอยู่กับไฟที่ไหม้ตลอดกาลได้?
15Wer in Gerechtigkeit wandelt und redet, was recht ist; wer Unrecht haßt samt dem Geiz und seine Hände abzieht, daß er nicht Geschenke nehme; wer seine Ohren zustopft, daß er nicht Blutschulden höre, und seine Augen zuhält, daß er nichts Arges sehe:
15ผู้ที่ประพฤติอย่างเที่ยงธรรม พูดอย่างไร้ที่ติ รังเกียจกำไรจากการกดขี่ โบกมือปฏิเสธสินบน อุดหูไม่ฟังเรื่องนองเลือด ปิดตาไม่มองความชั่ว
16der wird in der Höhe wohnen, und Felsen werden seine Feste und Schutz sein. Sein Brot wird ihm gegeben, sein Wasser hat er gewiß.
16เขาจะอยู่เบื้องสูง มีป้อมศิลาเป็นที่ป้องกัน มีขนมปังให้ มีน้ำให้อย่างแน่นอน
17Deine Augen werden den König sehen in seiner Schöne; du wirst das Land erweitert sehen,
17ตาคุณจะเห็นกษัตริย์ในความงาม จะเห็นแผ่นดินไกล
18daß sich dein Herz sehr verwundern wird und sagen: Wo sind nun die Schreiber? Wo sind die Vögte? wo sind die, so die Türme zählten?
18ใจคุณจะคิดถึงความสยดสยอง คนที่นับอยู่ไหน? คนที่ชั่งอยู่ไหน? คนที่นับหอคอยอยู่ไหน?
19Du wirst das starke Volk nicht mehr sehen, das Volk von tiefer Sprache, die man nicht vernehmen kann, und von undeutlicher Zunge, die man nicht verstehen kann.
19คุณจะไม่เห็นชนชาติโหดร้ายอีก ชนชาติที่พูดภาษาลึกล้ำที่คุณไม่เข้าใจ ใช้ภาษาประหลาดที่คุณไม่รู้เรื่อง
20Schaue Zion, die Stadt unsrer Feste! Deine Augen werden Jerusalem sehen, eine sichere Wohnung, eine Hütte, die nicht weggeführt wird; ihre Nägel sollen nimmermehr ausgezogen und ihrer Seile sollen nimmermehr zerrissen werden.
20จงมองศิโยน เมืองแห่งเทศกาลที่พวกเรากำหนด ตาคุณจะเห็นเยรูซาเล็ม ที่อยู่อันสงบ เต็นท์ที่จะไม่ถูกรื้อ หมุดจะไม่ถูกถอนเลย เชือกสักเส้นจะไม่ขาด
21Denn der HERR wird mächtig daselbst bei uns sein, gleich als wären da weite Wassergräben, darüber kein Schiff mit Rudern fahren noch Galeeren schiffen können.
21ที่นั่น พระยาห์เวห์จะอยู่กับพวกเราอย่างยิ่งใหญ่ เป็นที่มีแม่น้ำและลำธารกว้าง ไม่มีเรือพายเข้าไป ไม่มีเรืองามสง่าผ่านไป
22Denn der HERR ist unser Richter, der HERR ist unser Meister, der HERR ist unser König; der hilft uns!
22เพราะพระยาห์เวห์เป็นผู้พิพากษาของพวกเรา พระยาห์เวห์เป็นผู้ให้ข้อบัญญัติของพวกเรา พระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์ของพวกเรา พระองค์จะช่วยพวกเราให้รอด
23Laßt sie ihre Stricke spannen, sie werden doch nicht halten; also werden sie auch das Fähnlein nicht auf den Mastbaum ausstecken. Dann wird viel köstlicher Raub ausgeteilt werden, also daß auch die Lahmen rauben werden.
23เชือกเรือของคุณหลุด พวกเขาทำฐานเสาให้มั่นคงไม่ได้ กางใบไม่ได้ แล้วของปล้นมากมายก็ถูกแบ่ง คนขาพิการได้ของปล้น
24Und kein Einwohner wird sagen: Ich bin schwach. Denn das Volk, das darin wohnt, wird Vergebung der Sünde haben.
24ชาวเมืองจะไม่พูดว่า “ฉันป่วย” ประชาชนที่อยู่ในนั้นจะได้รับการอภัยความผิด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.