Jesaja 44
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1So höre nun, mein Knecht Jakob, und Israel, den ich erwählt habe!
1แต่บัดนี้ ยาโคบผู้รับใช้ของเรา จงฟัง อิสราเอลที่เราเลือก
2So spricht der HERR, der dich gemacht und bereitet hat und der dir beisteht von Mutterleibe an: Fürchte dich nicht, mein Knecht Jakob, und du, Jesurun, den ich erwählt habe!
2พระยาห์เวห์ผู้ทำเจ้า ปั้นเจ้าจากครรภ์ ผู้จะช่วยเจ้า กล่าวดังนี้ “อย่ากลัว ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรุนที่เราเลือก
3Denn ich will Wasser gießen auf das Durstige und Ströme auf das Dürre: ich will meinen Geist auf deinen Samen gießen und meinen Segen auf deine Nachkommen,
3เพราะเราจะเทน้ำให้คนกระหาย ให้ธารไหลบนดินแห้ง เทพระวิญญาณของเราลงบนลูกหลานเจ้า เทพรของเราลงบนเชื้อสายเจ้า
4daß sie wachsen sollen wie Gras, wie Weiden an den Wasserbächen.
4พวกเขาจะงอกท่ามกลางหญ้า เหมือนต้นหลิวริมทางน้ำ
5Dieser wird sagen: Ich bin des HERRN! und jener wird genannt werden mit dem Namen Jakob; und dieser wird sich mit seiner Hand dem HERRN zuschreiben und wird mit dem Namen Israel genannt werden.
5คนหนึ่งจะว่า ‘ฉันเป็นของพระยาห์เวห์’ อีกคนจะถูกเรียกตามชื่อยาโคบ อีกคนจะเขียนด้วยมือว่า ‘แด่พระยาห์เวห์’ และให้เกียรติชื่ออิสราเอล”
6So spricht der HERR, der König Israels, und sein Erlöser, der HERR Zebaoth: Ich bin der Erste, und ich bin der Letzte, und außer mir ist kein Gott.
6พระยาห์เวห์ กษัตริย์แห่งอิสราเอล และผู้ไถ่เขา พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ กล่าวดังนี้ “เราเป็นผู้แรกและผู้สุดท้าย นอกจากเราไม่มีพระเจ้า
7Und wer ist mir gleich, der da rufe und verkündige und mir's zurichte, der ich von der Welt her die Völker setze? Lasset sie ihnen das Künftige und was kommen soll, verkündigen.
7ใครเหมือนเรา? ใครจะร้องประกาศ บอกเรื่องนั้น เรียงให้เรา ตั้งแต่เราตั้งประชาชนโบราณ? ให้พวกเขาบอกสิ่งที่จะมา สิ่งที่จะเกิด
8Fürchtet euch nicht und erschrecket nicht. Habe ich's nicht vorlängst dich hören lassen und verkündigt? denn ihr seid meine Zeugen. Ist auch ein Gott außer mir? Es ist kein Hort, ich weiß ja keinen.
8อย่ากลัว อย่าหวาดหวั่น เราไม่ได้บอกเจ้านานแล้ว ไม่ได้แสดงหรือ? พวกเจ้าเป็นพยานเรา มีพระเจ้าอื่นนอกจากเราหรือ? ไม่มีเลย เราไม่รู้จักศิลาอื่น”
9Die Götzenmacher sind allzumal eitel, und ihr Köstliches ist nichts nütze. Sie sind ihre Zeugen und sehen nichts; darum müssen sie zu Schanden werden.
9ทุกคนที่ทำรูปแกะสลักสูญเปล่า สิ่งที่เขาชื่นชอบไม่เกิดประโยชน์ พยานของเขาเองไม่เห็น ไม่รู้ จึงต้องผิดหวัง
10Wer sind sie, die einen Gott machen und einen Götzen gießen, der nichts nütze ist?
10ใครปั้นเทพเจ้า หล่อรูปที่ไร้ประโยชน์?
11Siehe, alle ihre Genossen werden zu Schanden; denn es sind Meister aus Menschen. Wenn sie gleich alle zusammentreten, müssen sie dennoch sich fürchten und zu Schanden werden.
11ดูเถิด เพื่อนทั้งหมดของเขาจะผิดหวัง ช่างเป็นเพียงมนุษย์ ให้ทุกคนรวมกัน ยืนขึ้น พวกเขาจะกลัว จะอับอายด้วยกัน
12Es schmiedet einer das Eisen in der Zange, arbeitet in der Glut und bereitet's mit Hämmern und arbeitet daran mit ganzer Kraft seines Arms, leidet auch Hunger, bis er nimmer kann, trinkt auch nicht Wasser, bis er matt wird.
12ช่างเหล็กเอาขวาน ทำงานกับถ่าน ใช้ค้อนขึ้นรูป ใช้แขนแข็งแรงทำงาน เขาหิว กำลังหมด ไม่ดื่มน้ำ จึงอ่อนแรง
13Der andere zimmert Holz, und mißt es mit der Schnur und zeichnet's mit Rötelstein und behaut es und zirkelt's ab und macht's ein Mannsbild, wie einen schönen Menschen, der im Hause wohne.
13ช่างไม้ขึงสาย ใช้ดินสอทำเครื่องหมาย ใช้กบไสขึ้นรูป ใช้วงเวียนทำเครื่องหมาย ทำให้เป็นรูปมนุษย์ มีความงามของมนุษย์ ให้อยู่ในบ้าน
14Er geht frisch daran unter den Bäumen im Walde, daß er Zedern abhaue und nehme Buchen und Eichen; ja, eine Zeder, die gepflanzt und die vom Regen erwachsen ist
14เขาตัดซีดาร์ให้ตน เอาไซเปรสกับโอ๊ก บำรุงต้นไม้ต้นหนึ่งในป่าให้แข็งแรงไว้สำหรับตน เขาปลูกไซเปรส ฝนเลี้ยงมัน
15und die den Leuten Brennholz gibt, davon man nimmt, daß man sich dabei wärme, und die man anzündet und Brot dabei bäckt. Davon macht er einen Gott und betet's an; er macht einen Götzen daraus und kniet davor nieder.
15มันจะเป็นฟืนให้คนเผา เขาเอาบางส่วนให้ตนอุ่น เผาและอบขนมปัง เขาทำเทพเจ้าแล้วกราบไหว้ ทำรูปแกะสลักแล้วหมอบลง
16Die Hälfte verbrennt er im Feuer, über der Hälfte ißt er Fleisch; er brät einen Braten und sättigt sich, wärmt sich auch und spricht: Hoja! ich bin warm geworden, ich sehe meine Lust am Feuer.
16เขาเผาส่วนหนึ่งในไฟ ใช้บางส่วนปรุงเนื้อกิน ย่างเนื้อกินจนอิ่ม เขาผิงให้อุ่น พูดว่า “อา อุ่นแล้ว ฉันเห็นไฟแล้ว”
17Aber das übrige macht er zum Gott, daß es ein Götze sei, davor er kniet und niederfällt und betet und spricht: Errette mich; denn du bist mein Gott!
17ส่วนที่เหลือทำเป็นเทพเจ้า เป็นรูปแกะสลัก หมอบกราบไหว้ อธิษฐานว่า “ช่วยฉัน เพราะท่านเป็นเทพเจ้าของฉัน!”
18Sie wissen nichts und verstehen nichts; denn sie sind verblendet, daß ihre Augen nicht sehen und ihre Herzen nicht merken können,
18พวกเขาไม่รู้ ไม่พิจารณา เพราะเขาปิดตาไม่ให้เห็น ปิดใจไม่ให้เข้าใจ
19und gehen nicht in ihr Herz; keine Vernunft noch Witz ist da, daß sie doch dächten: Ich habe auf den Kohlen Brot gebacken und Fleisch gebraten und gegessen, und sollte das übrige zum Greuel machen und sollte knieen vor einem Klotz?
19ไม่มีใครคิด ไม่มีความรู้ความเข้าใจพอจะว่า “ฉันเผาบางส่วนในไฟ อบขนมปังบนถ่าน ย่างเนื้อแล้วกิน จะทำส่วนที่เหลือเป็นสิ่งน่ารังเกียจหรือ? จะหมอบต่อท่อนไม้หรือ?”
20Er hat Lust an Asche, sein getäuschtes Herz verführt ihn; und er wird seine Seele nicht erretten, daß er dächte: Ist das nicht Trügerei, was meine rechte Hand treibt?
20เขากินขี้เถ้า ใจที่ถูกหลอกพาเขาหลง เขาช่วยชีวิตตนไม่ได้ พูดไม่ได้ว่า “ในมือขวาของฉันมีคำโกหกไม่ใช่หรือ?”
21Daran gedenke Jakob und Israel; denn du bist mein Knecht. Ich habe dich bereitet, daß du mein Knecht seist; Israel, vergiß mein nicht.
21ยาโคบและอิสราเอล จงจำสิ่งนี้ เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้เรา เราปั้นเจ้า เจ้าเป็นผู้รับใช้เรา อิสราเอล เราจะไม่ลืมเจ้า
22Ich vertilge deine Missetaten wie eine Wolke und deine Sünden wie den Nebel. Kehre dich zu mir; denn ich erlöse dich.
22เราลบการฝ่าฝืนเจ้าเหมือนเมฆหนา ลบบาปเหมือนเมฆ กลับมาหาเรา เพราะเราไถ่เจ้าแล้ว
23Jauchzet ihr Himmel, denn der HERR hat's getan; rufe, du Erde hier unten; ihr Berge, frohlocket mit Jauchzen, der Wald und alle Bäume darin! denn der HERR hat Jakob erlöst und ist in Israel herrlich.
23ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง เพราะพระยาห์เวห์ทำแล้ว! ส่วนลึกแผ่นดิน จงโห่ร้อง! ภูเขา ป่า และต้นไม้ทั้งหมด จงร้องเพลง เพราะพระยาห์เวห์ไถ่ยาโคบ จะสำแดงเกียรติในอิสราเอล
24So spricht der HERR, dein Erlöser, der dich von Mutterleibe hat bereitet: Ich bin der HERR, der alles tut, der den Himmel ausbreitet allein und die Erde weit macht ohne Gehilfen;
24พระยาห์เวห์ผู้ไถ่เจ้า ผู้ปั้นเจ้าจากครรภ์ กล่าวดังนี้ “เราเป็นพระยาห์เวห์ ผู้ทำทุกสิ่ง ขึงฟ้าสวรรค์ผู้เดียว แผ่แผ่นดินด้วยตนเอง
25der die Zeichen der Wahrsager zunichte und die Weissager toll macht; der die Weisen zurückkehrt und ihre Kunst zur Torheit macht,
25ทำหมายสำคัญของคนโกหกให้ล้มเหลว ทำให้คนทำนายเสียสติ ทำปราชญ์ถอยกลับ ทำความรู้ให้โง่เขลา
26bestätigt aber das Wort seines Knechtes und vollführt den Rat seiner Boten; der zu Jerusalem spricht: Sei bewohnt! und zu den Städten Juda's: Seid gebaut! und ihre Verwüstung richte ich auf;
26ยืนยันคำของผู้รับใช้ของพระองค์ ทำแผนของผู้ส่งสารของพระองค์ให้สำเร็จ กล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนอยู่’ ถึงเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ว่า ‘จะสร้างขึ้น’ และว่า ‘เราจะฟื้นที่ร้างของมัน’
27der ich spreche zu der Tiefe: Versiege! und zu den Strömen: Vertrocknet!
27บอกห้วงลึกว่า ‘จงแห้ง’ และว่า ‘เราจะทำแม่น้ำของเจ้าให้แห้ง’
28der ich spreche von Kores: Der ist mein Hirte und soll all meinen Willen vollenden, daß man sage zu Jerusalem: Sei gebaut! und zum Tempel: Sei gegründet!
28กล่าวถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นผู้เลี้ยงของเรา จะทำทุกสิ่งที่เราพอใจ’ กล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะสร้างขึ้น’ ถึงพระวิหารว่า ‘จะวางรากฐานของเจ้า’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.