Jesaja 37
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da aber der König Hiskia das hörte, zerriß er seine Kleider und hüllte einen Sack um sich und ging in das Haus des HERRN
1เมื่อกษัตริย์เฮเซคียาห์ได้ยิน ก็ฉีกเสื้อผ้า สวมผ้ากระสอบ แล้วเข้าไปในพระวิหารของพระยาห์เวห์
2und sandte Eljakim, den Hofmeister, und Sebna, den Schreiber, samt den Ältesten der Priester, mit Säcken umhüllt, zu dem Propheten Jesaja, dem Sohn des Amoz,
2พระองค์ส่งเอลียาคิมผู้ดูแลวัง เชบนาอาลักษณ์ และปุโรหิตอาวุโสที่สวมผ้ากระสอบ ไปหาอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ บุตรอาโมส
3daß sie zu ihm sprächen: So spricht Hiskia: Das ist ein Tag der Trübsal, des Scheltens und Lästerns, und es geht, gleich als wenn die Kinder bis an die Geburt gekommen sind und ist keine Kraft da, zu gebären.
3พวกเขาบอกว่า “เฮเซคียาห์กล่าวว่า ‘วันนี้เป็นวันทุกข์ วันถูกตำหนิและถูกปฏิเสธ เพราะเด็กมาถึงเวลาคลอดแล้ว แต่ไม่มีแรงคลอด
4Daß doch der HERR, dein Gott, hören wollte die Worte des Erzschenken, welchen sein Herr, der König von Assyrien, gesandt hat, zu lästern den lebendigen Gott und zu schelten mit solchen Worten, wie der HERR, dein Gott, gehört hat! Und du wollest ein Gebet erheben für die übrigen, die noch vorhanden sind.
4พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน อาจได้ยินคำรับชาเคห์ ผู้ที่กษัตริย์แห่งอัสซีเรียส่งมาท้าทายพระเจ้าผู้มีชีวิต และจะตำหนิคำที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน ได้ยิน ดังนั้น โปรดอธิษฐานเพื่อผู้ที่ยังเหลืออยู่’”
5Und die Knechte des Königs Hiskia kamen zu Jesaja.
5ผู้รับใช้ของกษัตริย์เฮเซคียาห์จึงมาหาอิสยาห์
6Jesaja aber sprach: So saget eurem Herrn: Der HERR spricht also: Fürchte dich nicht vor den Worten, die du gehört hast, mit welchen mich die Knechte des Königs von Assyrien geschmäht haben.
6อิสยาห์บอกว่า “จงบอกเจ้านายของพวกท่านว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่ากลัวคำที่ได้ยิน คำที่ผู้รับใช้กษัตริย์แห่งอัสซีเรียใช้ดูหมิ่นเรา
7Siehe, ich will ihm einen anderen Mut machen, und er soll etwas hören, daß er wieder heimziehe in sein Land; und will ihn durchs Schwert fällen in seinem Lande.
7ดูเถิด เราจะใส่วิญญาณในเขา เขาจะได้ยินข่าวแล้วกลับแผ่นดินตน เราจะให้เขาล้มด้วยดาบในแผ่นดินของตน”’”
8Da aber der Erzschenke wiederkam, fand er den König von Assyrien streiten wider Libna; denn er hatte gehört, daß er gen Lachis gezogen war.
8รับชาเคห์กลับไปพบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียกำลังรบกับลิบนาห์ เพราะได้ยินว่ากษัตริย์แห่งอัสซีเรียออกจากลาคีชแล้ว
9Und es kam ein Gerücht von Thirhaka, der Mohren König, sagend: Er ist ausgezogen, wider dich zu streiten.
9กษัตริย์ได้ยินข่าวทีรหะคาห์ กษัตริย์แห่งเอธิโอเปียว่า “เขาออกมารบกับท่าน” เมื่อได้ยินก็ส่งทูตไปบอกเฮเซคียาห์ว่า
10Da er nun solches hörte, sandte er Boten zu Hiskia und ließ ihm sagen: Sagt Hiskia, dem König Juda's, also: Laß dich deinen Gott nicht betrügen, auf den du dich verläßt und sprichst: Jerusalem wird nicht in die Hand des Königs von Assyrien gegeben werden.
10“จงบอกเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ดังนี้ว่า ‘อย่าให้พระเจ้าที่เจ้าวางใจหลอกเจ้าว่า “เยรูซาเล็มจะไม่ตกในมือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย”
11Siehe, du hast gehört, was die Könige von Assyrien getan haben allen Landen und sie verbannt; und du solltest errettet werden?
11เจ้ารู้แล้วว่าบรรดากษัตริย์แห่งอัสซีเรียทำลายแผ่นดินทั้งหลายจนสิ้นอย่างไร แล้วเจ้าจะรอดหรือ?
12Haben auch die Götter der Heiden die Lande errettet, welche meine Väter verderbt haben, als Gosan, Haran, Rezeph und die Kinder Edens zu Thelassar?
12เทพเจ้าของชนชาติที่บรรพบุรุษเราทำลายช่วยพวกเขาได้หรือ ทั้งโกซาน ฮาราน เรเซฟ และชาวเอเดนที่อยู่เทลัสสาร?
13Wo ist der König zu Hamath und der König zu Arpad und der König der Stadt Sepharvaim, Hena und Iwa?
13กษัตริย์แห่งฮามัท แห่งอารปัด แห่งเมืองเสฟารวาอิม แห่งเฮนา และอิฟวาห์ อยู่ไหน?’”
14Und da Hiskia den Brief von den Boten empfangen und gelesen hatte, ging er hinauf in das Haus des HERRN und breitete ihn aus vor dem HERRN.
14เฮเซคียาห์รับจดหมายจากทูตและอ่าน แล้วขึ้นไปพระวิหารของพระยาห์เวห์ คลี่จดหมายต่อหน้าพระยาห์เวห์
15Und Hiskia betete zum HERR und sprach:
15เฮเซคียาห์อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า
16HERR Zebaoth, du Gott Israels, der du allein über dem Cherubim sitzest, du bist allein Gott über alle Königreiche auf Erden, du hast Himmel und Erde gemacht.
16“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้นั่งบนบัลลังก์ท่ามกลางเครูบ พระองค์ผู้เดียวเป็นพระเจ้าเหนือทุกอาณาจักรในแผ่นดิน พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดิน
17HERR neige deine Ohren und höre doch; HERR, tue deine Augen auf und siehe doch; höre doch alle die Worte Sanheribs, die er gesandt hat, zu schmähen den lebendigen Gott.
17พระยาห์เวห์ โปรดเงี่ยหูฟัง พระยาห์เวห์ โปรดเปิดตาดู ฟังคำทั้งหมดของเซนนาเคอริบที่ส่งมาท้าทายพระเจ้าผู้มีชีวิต
18Wahr ist es, HERR, die Könige von Assyrien haben wüst gemacht alle Königreiche samt ihren Landen
18พระยาห์เวห์ เป็นจริงที่บรรดากษัตริย์แห่งอัสซีเรียทำลายประเทศและแผ่นดินทั้งหมด
19und haben ihre Götter ins Feuer geworfen; denn sie waren nicht Götter, sondern Werk von Menschenhänden, Holz und Stein. Die sind vertilgt.
19โยนเทพเจ้าของพวกเขาเข้าไฟ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นงานมือมนุษย์ เป็นไม้และหิน จึงทำลายได้
20Nun aber, HERR, unser Gott, hilf uns von seiner Hand, auf daß alle Königreiche auf Erden erfahren, daß du der HERR seist allein.
20พระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา โปรดช่วยพวกเราจากมือเขา ให้ทุกอาณาจักรในแผ่นดินรู้ว่าพระองค์ผู้เดียวคือพระยาห์เวห์”
21Das sandte Jesaja, der Sohn des Amoz, zu Hiskia und ließ ihm sagen: So spricht der HERR, der Gott Israels: Was du mich gebeten hast des Königs Sanherib halben von Assyrien,
21อิสยาห์บุตรอาโมสส่งคำไปถึงเฮเซคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล กล่าวว่า ‘เพราะเจ้าอธิษฐานต่อเราเรื่องเซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
22so ist es das, was der HERR von ihm redet: Die Jungfrau Tochter Zion verachtet dich und spottet dein, und die Tochter Jerusalem schüttelt das Haupt dir nach.
22นี่คือคำพระยาห์เวห์เกี่ยวกับเขา ธิดาพรหมจารีแห่งศิโยนดูหมิ่นและเยาะเจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มส่ายหน้าใส่เจ้า
23Wen hast du geschmäht und gelästert? Über wen hast du die Stimme erhoben? Du hebst deine Augen empor wider den Heiligen in Israel.
23เจ้าท้าทายและดูหมิ่นใคร? เจ้ายกเสียงและยกสายตาขึ้นสูงต่อต้านใคร? ต่อต้านพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
24Durch deine Knechte hast du den Herrn geschändet und sprichst: “Ich bin durch die Menge meiner Wagen heraufgezogen auf die Höhe der Berge, den innersten Libanon, und habe seine hohen Zedern abgehauen samt seinen auserwählten Tannen und bin bis zu seiner äußersten Höhe gekommen, an den Wald seines Baumgartens.
24เจ้าใช้ผู้รับใช้ท้าทายพระผู้เป็นเจ้า พูดว่า “ด้วยรถศึกมากมาย เราขึ้นถึงยอดภูเขา ถึงส่วนลึกสุดของเลบานอน จะโค่นซีดาร์สูงและไซเปรสพันธุ์ดี จะเข้าไปถึงยอดไกลสุด ป่าของไร่อุดมสมบูรณ์
25Ich habe gegraben und getrunken die Wasser und werde mit meinen Fußsohlen austrocknen alle Flüsse Ägyptens.”
25เราขุดและดื่มน้ำ จะใช้ฝ่าเท้าทำแม่น้ำทั้งหมดของอียิปต์ให้แห้ง”
26Hast du aber nicht gehört, daß ich solches lange zuvor getan habe und von Anfang habe ich's bereitet? Jetzt aber habe ich's kommen lassen, daß feste Städte zerstört werden zu Steinhaufen
26“‘เจ้าไม่ได้ยินหรือว่าเราทำไว้นานแล้ว กำหนดไว้แต่โบราณ? บัดนี้เราทำให้เกิดขึ้น ให้เจ้าเป็นผู้ทำลายเมืองป้อมให้เป็นกองซาก
27und ihre Einwohner schwach und zaghaft werden und mit Schanden bestehen und werden wie das Feldgras und wie das grüne Kraut, wie Gras auf den Dächern, welches verdorrt, ehe es denn reif wird.
27ชาวเมืองจึงมีกำลังน้อย หวาดผวาและอับอาย เหมือนหญ้าในทุ่ง พืชเขียว หญ้าบนดาดฟ้า และไร่ที่พืชยังไม่เติบโต
28Ich kenne aber deine Wohnung, deinen Auszug und Einzug und dein Toben wider mich.
28แต่เรารู้การนั่ง การออก การเข้า และความเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา
29Weil du denn wider mich tobst und dein Stolz herauf vor meine Ohren gekommen ist, will ich dir einen Ring an die Nase legen und ein Gebiß in dein Maul und will dich des Weges wieder heimführen, den du gekommen bist.
29เพราะเจ้าเกรี้ยวกราดต่อเรา ความหยิ่งของเจ้ามาถึงหูเรา เราจึงจะใส่ขอในจมูก ใส่บังเหียนที่ริมฝีปาก แล้วให้เจ้ากลับทางที่มา
30Das sei dir aber ein Zeichen: Iß dies Jahr, was von selber wächst; das andere Jahr, was noch aus den Wurzeln wächst; im dritten Jahr säet und erntet, pflanzt Weinberge und esset ihre Früchte.
30“‘นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า ปีนี้จะกินสิ่งงอกเอง ปีที่สองกินสิ่งที่งอกต่อจากนั้น ปีที่สามจงหว่าน เก็บเกี่ยว ปลูกสวนองุ่น และกินผล
31Denn die Erretteten vom Hause Juda und die übrigbleiben, werden noch wiederum unter sich wurzeln und über sich Frucht tragen.
31เชื้อสายยูดาห์ที่หนีรอดเหลืออยู่จะหยั่งรากลงและออกผลขึ้นอีก
32Denn von Jerusalem werden noch ausgehen, die übriggeblieben sind, und die Erretteten von Berge Zion. Solches wird tun der Eifer des HERRN Zebaoth.
32เพราะผู้ที่รอดเหลือจะออกจากเยรูซาเล็ม ผู้รอดชีวิตจะหนีจากภูเขาศิโยน ความมุ่งมั่นแรงกล้าของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะทำให้สำเร็จ’
33Darum spricht der HERR also vom König von Assyrien: Er soll nicht kommen in diese Stadt und soll auch keinen Pfeil dahin schießen und mit keinem Schilde davor kommen und soll keinen Wall um sie schütten;
33ดังนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงกษัตริย์แห่งอัสซีเรียว่า ‘เขาจะไม่เข้าเมืองนี้ ไม่ยิงธนูมาที่นี่ ไม่ถือโล่มาข้างหน้า หรือก่อเนินล้อมเมือง
34sondern des Weges, den er gekommen ist, soll er wieder heimkehren, daß er in diese Stadt nicht komme, spricht der HERR.
34เขาจะกลับทางที่มา จะไม่เข้าเมืองนี้’ พระยาห์เวห์กล่าว
35Denn ich will diese Stadt schützen, daß ich ihr aushelfe um meinetwillen und um meines Dieners David willen.
35‘เราจะปกป้องเมืองนี้ให้รอด เพื่อเราเองและเพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเรา’”
36Da fuhr aus der Engel des HERRN und schlug im assyrischen Lager hundertfünfundachtzigtausend Mann. Und da sie sich des Morgens früh aufmachten, siehe, da lag's alles eitel tote Leichname.
36ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ออกไปฆ่าคนหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันในค่ายอัสซีเรีย เมื่อผู้คนตื่นแต่เช้า ก็เห็นว่าทั้งหมดเป็นศพ
37Und der König von Assyrien, Sanherib, brach auf zog weg und kehrte wieder heim und blieb zu Ninive.
37เซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียจึงออกไป กลับนีนะเวห์ และอยู่ที่นั่น
38Und es begab sich auch, da er anbetete im Hause Nisrochs, seines Gottes, erschlugen ihn seine Söhne Adrammelech und Sarezer mit dem Schwert, und sie flohen ins Land Ararat. Und sein Sohn Asar-Haddon ward König an seiner Statt.
38ขณะที่นมัสการในวิหารนิสโรคเทพเจ้าของตน อัดรัมเมเลคกับชาเรเซอร์บุตรชายฆ่าเซนนาเคอริบด้วยดาบ แล้วหนีไปแผ่นดินอารารัต เอสารฮัดโดนบุตรชายขึ้นครองแทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.