إِشَعْيَاءَ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 37
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

إِشَعْيَاءَ 37

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1فَلَمَّا سَمِعَ ٱلْمَلِكُ حَزَقِيَّا ذَلِكَ مَزَّقَ ثِيَابَهُ وَتَغَطَّى بِمِسْحٍ وَدَخَلَ بَيْتَ ٱلرَّبِّ.
1เมื่อ​กษัตริย์​เฮเซคียาห์​ได้ยิน ก็​ฉีก​เสื้อผ้า สวม​ผ้ากระสอบ แล้ว​เข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์
2وَأَرْسَلَ أَلِيَاقِيمَ ٱلَّذِي عَلَى ٱلْبَيْتِ وَشَبْنَةَ ٱلْكَاتِبَ وَشُيُوخَ ٱلْكَهَنَةِ مُتَغَطِّينَ بِمُسُوحٍ إِلَى إِشَعْيَاءَ بْنِ آمُوصَ ٱلنَّبِيِّ.
2พระองค์​ส่ง​เอลียาคิม​ผู้​ดูแล​วัง เชบนา​อาลักษณ์ และ​ปุโรหิต​อาวุโส​ที่​สวม​ผ้ากระสอบ ไปหา​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ บุตร​อาโมส
3فَقَالُوا لَهُ: «هَكَذَا يَقُولُ حَزَقِيَّا: هَذَا ٱلْيَوْمُ يَوْمُ شِدَّةٍ وَتَأْدِيبٍ وَإِهَانَةٍ، لِأَنَّ ٱلْأَجِنَّةَ دَنَتْ إِلَى ٱلْمَوْلِدِ وَلَا قُوَّةَ عَلَى ٱلْوِلَادَةِ.
3พวกเขา​บอก​ว่า “เฮเซคียาห์​กล่าว​ว่า ‘วันนี้​เป็น​วัน​ทุกข์ วัน​ถูก​ตำหนิ​และ​ถูก​ปฏิเสธ เพราะ​เด็ก​มา​ถึง​เวลา​คลอด​แล้ว แต่​ไม่มี​แรง​คลอด
4لَعَلَّ ٱلرَّبَّ إِلَهَكَ يَسْمَعُ كَلَامَ رَبْشَاقَى ٱلَّذِي أَرْسَلَهُ مَلِكُ أَشُّورَ سَيِّدُهُ لِيُعَيِّرَ ٱلْإِلَهَ ٱلْحَيَّ، فَيُوَبِّخَ عَلَى ٱلْكَلَامِ ٱلَّذِي سَمِعَهُ ٱلرَّبُّ إِلَهُكَ. فَٱرْفَعْ صَلَاةً لِأَجْلِ ٱلْبَقِيَّةِ ٱلْمَوْجُودَةِ».
4พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน อาจ​ได้ยิน​คำ​รับชาเคห์ ผู้​ที่​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ส่ง​มา​ท้าทาย​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต และ​จะ​ตำหนิ​คำ​ที่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน ได้ยิน ดัง​นั้น โปรด​อธิษฐาน​เพื่อ​ผู้​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่’”
5فَجَاءَ عَبِيدُ ٱلْمَلِكِ حَزَقِيَّا إِلَى إِشَعْيَاءَ.
5ผู้รับใช้​ของ​กษัตริย์​เฮเซคียาห์​จึง​มา​หา​อิสยาห์
6فَقَالَ لَهُمْ إِشَعْيَاءُ: «هَكَذَا تَقُولُونَ لِسَيِّدِكُمْ: هَكَذَا يَقُولُ ٱلرَّبُّ: لَا تَخَفْ بِسَبَبِ ٱلْكَلَامِ ٱلَّذِي سَمِعْتَهُ، ٱلَّذِي جَدَّفَ عَلَيَّ بِهِ غِلْمَانُ مَلِكِ أَشُّورَ.
6อิสยาห์​บอก​ว่า “จง​บอก​เจ้า​นาย​ของ​พวกท่าน​ว่า ‘พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “อย่า​กลัว​คำ​ที่​ได้ยิน คำ​ที่​ผู้รับใช้​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ใช้​ดูหมิ่น​เรา
7هَأَنَذَا أَجْعَلُ فِيهِ رُوحًا فَيَسْمَعُ خَبَرًا وَيَرْجِعُ إِلَى أَرْضِهِ، وَأُسْقِطُهُ بِٱلسَّيْفِ فِي أَرْضِهِ».
7ดูเถิด เรา​จะ​ใส่​วิญญาณ​ใน​เขา เขา​จะ​ได้ยิน​ข่าว​แล้ว​กลับ​แผ่นดิน​ตน เรา​จะ​ให้​เขา​ล้ม​ด้วย​ดาบ​ใน​แผ่นดิน​ของ​ตน”’”
8فَرَجَعَ رَبْشَاقَى وَوَجَدَ مَلِكَ أَشُّورَ يُحَارِبُ لِبْنَةَ، لِأَنَّهُ سَمِعَ أَنَّهُ ٱرْتَحَلَ عَنْ لَخِيشَ.
8รับชาเคห์​กลับ​ไป​พบ​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​กำลัง​รบ​กับ​ลิบนาห์ เพราะ​ได้ยิน​ว่า​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ออก​จาก​ลาคีช​แล้ว
9وَسَمِعَ عَنْ تِرْهَاقَةَ مَلِكِ كُوشَ قَوْلًا: «قَدْ خَرَجَ لِيُحَارِبَكَ». فَلَمَّا سَمِعَ أَرْسَلَ رُسُلًا إِلَى حَزَقِيَّا قَائِلًا:
9กษัตริย์​ได้ยิน​ข่าว​ทีรหะคาห์ กษัตริย์​แห่ง​เอธิโอเปีย​ว่า “เขา​ออก​มา​รบ​กับ​ท่าน” เมื่อ​ได้ยิน​ก็​ส่ง​ทูต​ไป​บอก​เฮเซคียาห์​ว่า
10«هَكَذَا تُكَلِّمُونَ حَزَقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا قَائِلِينَ: لَا يَخْدَعْكَ إِلَهُكَ ٱلَّذِي أَنْتَ مُتَوَكِّلٌ عَلَيْهِ، قَائِلًا: لَا تُدْفَعُ أُورُشَلِيمُ إِلَى يَدِ مَلِكِ أَشُّورَ.
10“จง​บอก​เฮเซคียาห์​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​ดังนี้​ว่า ‘อย่า​ให้​พระเจ้า​ที่​เจ้า​วางใจ​หลอก​เจ้า​ว่า “เยรูซาเล็ม​จะ​ไม่​ตกใน​มือ​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย”
11إِنَّكَ قَدْ سَمِعْتَ مَا فَعَلَ مُلُوكُ أَشُّورَ بِجَمِيعِ ٱلْأَرَاضِي لِتَحْرِيمِهَا. وَهَلْ تَنْجُو أَنْتَ؟
11เจ้า​รู้​แล้ว​ว่า​บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ทำลาย​แผ่นดิน​ทั้งหลาย​จน​สิ้น​อย่างไร แล้ว​เจ้า​จะ​รอด​หรือ?
12هَلْ أَنْقَذَ آلِهَةُ ٱلْأُمَمِ هَؤُلَاءِ ٱلَّذِينَ أَهْلَكَهُمْ آبَائِي، جُوزَانَ وَحَارَانَ وَرَصَفَ وَبَنِي عَدَنَ، ٱلَّذِينَ فِي تَلَسَّارَ؟
12เทพเจ้า​ของ​ชนชาติ​ที่​บรรพบุรุษ​เรา​ทำลาย​ช่วย​พวกเขา​ได้​หรือ ทั้ง​โกซาน ฮาราน เรเซฟ และ​ชาว​เอเดน​ที่​อยู่​เทลัสสาร?
13أَيْنَ مَلِكُ حَمَاةَ وَمَلِكُ أَرْفَادَ وَمَلِكُ مَدِينَةِ سَفَرْوَايِمَ وَهَيْنَعَ وَعِوَّا؟».
13กษัตริย์​แห่ง​ฮามัท แห่ง​อารปัด แห่ง​เมือง​เสฟารวาอิม แห่ง​เฮนา และ​อิฟวาห์ อยู่​ไหน?’”
14فَأَخَذَ حَزَقِيَّا ٱلرَّسَائِلَ مِنْ يَدِ ٱلرُّسُلِ وَقَرَأَهَا، ثُمَّ صَعِدَ إِلَى بَيْتِ ٱلرَّبِّ، وَنَشَرَهَا حَزَقِيَّا أَمَامَ ٱلرَّبِّ،
14เฮเซคียาห์​รับ​จดหมาย​จาก​ทูต​และ​อ่าน แล้ว​ขึ้น​ไป​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ คลี่​จดหมาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์
15وَصَلَّى حَزَقِيَّا إِلَى ٱلرَّبِّ قَائِلًا:
15เฮเซคียาห์​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า
16«يَارَبَّ ٱلْجُنُودِ، إِلَهَ إِسْرَائِيلَ ٱلْجَالِسَ فَوْقَ ٱلْكَرُوبِيمِ، أَنْتَ هُوَ ٱلْإِلَهُ وَحْدَكَ لِكُلِّ مَمَالِكِ ٱلْأَرْضِ. أَنْتَ صَنَعْتَ ٱلسَّمَاوَاتِ وَٱلْأَرْضَ.
16“พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ผู้​นั่ง​บน​บัลลังก์​ท่ามกลาง​เครูบ พระองค์​ผู้​เดียว​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​ทุก​อาณาจักร​ใน​แผ่นดิน พระองค์​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดิน
17أَمِلْ يَارَبُّ أُذُنَكَ وَٱسْمَعِ. ٱفْتَحْ يَارَبُّ عَيْنَيْكَ وَٱنْظُرْ، وَٱسْمَعْ كُلَّ كَلَامِ سَنْحَارِيبَ ٱلَّذِي أَرْسَلَهُ لِيُعَيِّرَ ٱللهَ ٱلْحَيَّ.
17พระยาห์เวห์ โปรด​เงี่ยหู​ฟัง พระยาห์เวห์ โปรด​เปิด​ตา​ดู ฟัง​คำ​ทั้งหมด​ของ​เซนนาเคอริบ​ที่​ส่ง​มา​ท้าทาย​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต
18حَقًّا يَارَبُّ إِنَّ مُلُوكَ أَشُّورَ قَدْ خَرَّبُوا كُلَّ ٱلْأُمَمِ وَأَرْضَهُمْ،
18พระยาห์เวห์ เป็น​จริง​ที่​บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ทำลาย​ประเทศ​และ​แผ่นดิน​ทั้งหมด
19وَدَفَعُوا آلِهَتَهُمْ إِلَى ٱلنَّارِ، لِأَنَّهُمْ لَيْسُوا آلِهَةً بَلْ صَنْعَةُ أَيْدِي ٱلنَّاسِ، خَشَبٌ وَحَجَرٌ، فَأَبَادُوهُمْ.
19โยน​เทพเจ้า​ของ​พวกเขา​เข้า​ไฟ เพราะ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ไม่ใช่​พระเจ้า แต่​เป็น​งาน​มือ​มนุษย์ เป็น​ไม้​และ​หิน จึง​ทำลาย​ได้
20وَٱلْآنَ أَيُّهَا ٱلرَّبُّ إِلَهُنَا خَلِّصْنَا مِنْ يَدِهِ، فَتَعْلَمَ مَمَالِكُ ٱلْأَرْضِ كُلِّهَا أَنَّكَ أَنْتَ ٱلرَّبُّ وَحْدَكَ».
20พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา โปรด​ช่วย​พวกเรา​จาก​มือ​เขา ให้​ทุก​อาณาจักร​ใน​แผ่นดิน​รู้​ว่า​พระองค์​ผู้​เดียว​คือ​พระยาห์เวห์”
21فَأَرْسَلَ إِشَعْيَاءُ بْنُ آمُوصَ إِلَى حَزَقِيَّا قَائِلًا: «هَكَذَا يَقُولُ ٱلرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِي صَلَّيْتَ إِلَيْهِ مِنْ جِهَةِ سَنْحَارِيبَ مَلِكِ أَشُّورَ:
21อิสยาห์​บุตร​อาโมส​ส่ง​คำ​ไป​ถึง​เฮเซคียาห์​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล กล่าว​ว่า ‘เพราะ​เจ้า​อธิษฐาน​ต่อ​เรา​เรื่อง​เซนนาเคอริบ​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย
22هَذَا هُوَ ٱلْكَلَامُ ٱلَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ ٱلرَّبُّ عَلَيْهِ: اِحْتَقَرَتْكَ. ٱسْتَهْزَأَتْ بِكَ ٱلْعَذْرَاءُ ٱبْنَةُ صِهْيَوْنَ. نَحْوَكَ أَنْغَضَتِ ٱبْنَةُ أُورُشَلِيمَ رَأْسَهَا.
22นี่​คือ​คำ​พระยาห์เวห์​เกี่ยวกับ​เขา ธิดา​พรหมจารี​แห่ง​ศิโยน​ดูหมิ่น​และ​เยาะ​เจ้า ธิดา​แห่ง​เยรูซาเล็ม​ส่าย​หน้า​ใส่​เจ้า
23مَنْ عَيَّرْتَ وَجَدَّفْتَ، وَعَلَى مَنْ عَلَّيْتَ صَوْتًا، وَقَدْ رَفَعْتَ إِلَى ٱلْعَلَاءِ عَيْنَيْكَ؟ عَلَى قُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ!
23เจ้า​ท้าทาย​และ​ดูหมิ่น​ใคร? เจ้า​ยก​เสียง​และ​ยก​สายตา​ขึ้น​สูง​ต่อ​ต้าน​ใคร? ต่อ​ต้าน​พระผู้บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล
24عَنْ يَدِ عَبِيدِكَ عَيَّرْتَ ٱلسَّيِّدَ، وَقُلْتَ: بِكَثْرَةِ مَرْكَبَاتِي قَدْ صَعِدْتُ إِلَى عُلُوِّ ٱلْجِبَالِ، عِقَابِ لُبْنَانَ، فَأَقْطَعُ أَرْزَهُ ٱلطَّوِيلَ وَأَفْضَلَ سَرْوِهِ، وَأَدْخُلُ أَقْصَى عُلُوِّهِ، وَعْرَ كَرْمَلِهِ.
24เจ้า​ใช้​ผู้รับใช้​ท้าทาย​พระผู้เป็นเจ้า พูด​ว่า “ด้วย​รถ​ศึก​มากมาย เรา​ขึ้น​ถึง​ยอด​ภูเขา ถึง​ส่วน​ลึก​สุด​ของ​เลบานอน จะ​โค่น​ซีดาร์​สูง​และ​ไซเปรส​พันธุ์​ดี จะ​เข้าไป​ถึง​ยอด​ไกล​สุด ป่า​ของ​ไร่​อุดม​สมบูรณ์
25أَنَا قَدْ حَفَرْتُ وَشَرِبْتُ مِيَاهًا، وَأُنَشِّفُ بِبَطْنِ قَدَمِي جَمِيعَ خُلْجَانِ مِصْرَ.
25เรา​ขุด​และ​ดื่ม​น้ำ จะ​ใช้​ฝ่าเท้า​ทำ​แม่น้ำ​ทั้งหมด​ของ​อียิปต์​ให้​แห้ง”
26أَلَمْ تَسْمَعْ؟ مُنْذُ ٱلْبَعِيدِ صَنَعْتُهُ. مُنْذُ ٱلْأَيَّامِ ٱلْقَدِيمَةِ صَوَّرْتُهُ. ٱلْآنَ أَتَيْتُ بِهِ. فَتَكُونُ لِتَخْرِيبِ مُدُنٍ مُحَصَّنَةٍ حَتَّى تَصِيرَ رَوَابِيَ خَرِبَةً.
26“‘เจ้า​ไม่​ได้ยิน​หรือ​ว่า​เรา​ทำ​ไว้​นาน​แล้ว กำหนด​ไว้​แต่​โบราณ? บัดนี้​เรา​ทำให้​เกิด​ขึ้น ให้​เจ้า​เป็น​ผู้​ทำลาย​เมือง​ป้อม​ให้​เป็น​กอง​ซาก
27فَسُكَّانُهَا قِصَارُ ٱلْأَيْدِي قَدِ ٱرْتَاعُوا وَخَجِلُوا. صَارُوا كَعُشْبِ ٱلْحَقْلِ وَكَٱلنَّبَاتِ ٱلْأَخْضَرِ، كَحَشِيشِ ٱلسُّطُوحِ، وَكَٱلْمَلْفُوحِ قَبْلَ نُمُوِّهِ.
27ชาว​เมือง​จึง​มี​กำลัง​น้อย หวาด​ผวา​และ​อับอาย เหมือน​หญ้า​ใน​ทุ่ง พืช​เขียว หญ้า​บน​ดาดฟ้า และ​ไร่​ที่​พืช​ยัง​ไม่​เติบโต
28وَلَكِنَّنِي عَالِمٌ بِجُلُوسِكَ وَخُرُوجِكَ وَدُخُولِكَ وَهَيَجَانِكَ عَلَيَّ.
28แต่​เรา​รู้​การ​นั่ง การ​ออก การ​เข้า และ​ความ​เกรี้ยว​กราด​ของ​เจ้า​ต่อ​เรา
29لِأَنَّ هَيَجَانَكَ عَلَيَّ وَعَجْرَفَتَكَ قَدْ صَعِدَا إِلَى أُذُنَيَّ، أَضَعُ خِزَامَتِي فِي أَنْفِكَ وَشَكِيمَتِي فِي شَفَتَيْكَ، وَأَرُدُّكَ فِي ٱلطَّرِيقِ ٱلَّذِي جِئْتَ فِيهِ.
29เพราะ​เจ้า​เกรี้ยว​กราด​ต่อ​เรา ความ​หยิ่ง​ของ​เจ้า​มา​ถึง​หู​เรา เรา​จึง​จะ​ใส่​ขอ​ใน​จมูก ใส่​บังเหียน​ที่​ริม​ฝีปาก แล้ว​ให้​เจ้า​กลับ​ทาง​ที่​มา
30«وَهَذِهِ لَكَ ٱلْعَلَامَةُ: تَأْكُلُونَ هَذِهِ ٱلسَّنَةَ زِرِّيعًا، وَفِي ٱلسَّنَةِ ٱلثَّانِيَةِ خِلْفَةً، وَأَمَّا ٱلسَّنَةُ ٱلثَّالِثَةُ فَفِيهَا تَزْرَعُونَ وَتَحْصِدُونَ، وَتَغْرِسُونَ كُرُومًا وَتَأْكُلُونَ أَثْمَارَهَا.
30“‘นี่​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​เจ้า ปี​นี้​จะ​กิน​สิ่ง​งอก​เอง ปี​ที่​สอง​กิน​สิ่ง​ที่​งอก​ต่อ​จาก​นั้น ปี​ที่​สาม​จง​หว่าน เก็บเกี่ยว ปลูก​สวน​องุ่น และ​กิน​ผล
31وَيَعُودُ ٱلنَّاجُونَ مِنْ بَيْتِ يَهُوذَا ٱلْبَاقُونَ يَتَأَصَّلُونَ إِلَى أَسْفَلَ، وَيَصْنَعُونَ ثَمَرًا إِلَى مَا فَوْقُ.
31เชื้อสาย​ยูดาห์​ที่​หนี​รอด​เหลือ​อยู่​จะ​หยั่ง​ราก​ลง​และ​ออก​ผล​ขึ้น​อีก
32لِأَنَّهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ تَخْرُجُ بَقِيَّةٌ، وَنَاجُونَ مِنْ جَبَلِ صِهْيَوْنَ. غَيْرَةُ رَبِّ ٱلْجُنُودِ تَصْنَعُ هَذَا.
32เพราะ​ผู้​ที่​รอด​เหลือ​จะ​ออก​จาก​เยรูซาเล็ม ผู้​รอด​ชีวิต​จะ​หนี​จาก​ภูเขา​ศิโยน ความ​มุ่ง​มั่น​แรง​กล้า​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​จะ​ทำให้​สำเร็จ’
33«لِذَلِكَ هَكَذَا يَقُولُ ٱلرَّبُّ عَنْ مَلِكِ أَشُّورَ: لَا يَدْخُلُ هَذِهِ ٱلْمَدِينَةَ، وَلَا يَرْمِي هُنَاكَ سَهْمًا، وَلَا يَتَقَدَّمُ عَلَيْهَا بِتُرْسٍ، وَلَا يُقِيمُ عَلَيْهَا مِتْرَسَةً.
33ดัง​นั้น พระยาห์เวห์​กล่าว​ถึง​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​ว่า ‘เขา​จะ​ไม่​เข้า​เมือง​นี้ ไม่​ยิง​ธนู​มา​ที่​นี่ ไม่​ถือ​โล่​มา​ข้าง​หน้า หรือ​ก่อ​เนิน​ล้อม​เมือง
34فِي ٱلطَّرِيقِ ٱلَّذِي جَاءَ فِيهِ يَرْجِعُ، وَإِلَى هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ لَا يَدْخُلُ، يَقُولُ ٱلرَّبُّ.
34เขา​จะ​กลับ​ทาง​ที่​มา จะ​ไม่​เข้า​เมือง​นี้’ พระยาห์เวห์​กล่าว
35وَأُحَامِي عَنْ هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ لِأُخَلِّصَهَا مِنْ أَجْلِ نَفْسِي، وَمِنْ أَجْلِ دَاوُدَ عَبْدِي».
35‘เรา​จะ​ปกป้อง​เมือง​นี้​ให้​รอด เพื่อ​เรา​เอง​และ​เพื่อ​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา’”
36فَخَرَجَ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ وَضَرَبَ مِنْ جَيْشِ أَشُّورَ مِئَةً وَخَمْسَةً وَثَمَانِينَ أَلْفًا. فَلَمَّا بَكَّرُوا صَبَاحًا إِذَا هُمْ جَمِيعًا جُثَثٌ مَيِّتَةٌ.
36ทูต​สวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ออก​ไป​ฆ่า​คน​หนึ่ง​แสน​แปด​หมื่น​ห้า​พัน​ใน​ค่าย​อัสซีเรีย เมื่อ​ผู้คน​ตื่น​แต่​เช้า ก็​เห็น​ว่า​ทั้งหมด​เป็น​ศพ
37فَٱنْصَرَفَ سَنْحَارِيبُ مَلِكُ أَشُّورَ وَذَهَبَ رَاجِعًا وَأَقَامَ فِي نِينَوَى.
37เซนนาเคอริบ​กษัตริย์​แห่ง​อัสซีเรีย​จึง​ออก​ไป กลับ​นีนะเวห์ และ​อยู่​ที่​นั่น
38وَفِيمَا هُوَ سَاجِدٌ فِي بَيْتِ نِسْرُوخَ إِلَهِهِ ضَرَبَهُ أَدْرَمَّلَكُ وَشَرْآصَرُ ٱبْنَاهُ بِٱلسَّيْفِ، وَنَجَوَا إِلَى أَرْضِ أَرَارَاطَ. وَمَلَكَ أَسَرْحَدُّونَ ٱبْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ.
38ขณะ​ที่​นมัสการ​ใน​วิหาร​นิสโรค​เทพเจ้า​ของ​ตน อัดรัมเมเลค​กับ​ชาเรเซอร์​บุตรชาย​ฆ่า​เซนนาเคอริบ​ด้วย​ดาบ แล้ว​หนี​ไป​แผ่นดิน​อารารัต เอสารฮัดโดน​บุตรชาย​ขึ้น​ครอง​แทน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.