إِشَعْيَاءَ 62
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1مِنْ أَجْلِ صِهْيَوْنَ لَا أَسْكُتُ، وَمِنْ أَجْلِ أُورُشَلِيمَ لَا أَهْدَأُ، حَتَّى يَخْرُجَ بِرُّهَا كَضِيَاءٍ وَخَلَاصُهَا كَمِصْبَاحٍ يَتَّقِدُ.
1เพื่อเห็นแก่ศิโยน ข้าพเจ้าจะไม่นิ่งเงียบ และเพื่อเห็นแก่เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าจะไม่พัก จนกว่าความเที่ยงธรรมของเธอจะส่องออกเหมือนรุ่งเช้า และความรอดของเธอเหมือนตะเกียงที่ลุกไหม้
2فَتَرَى ٱلْأُمَمُ بِرَّكِ، وَكُلُّ ٱلْمُلُوكِ مَجْدَكِ، وَتُسَمَّيْنَ بِٱسْمٍ جَدِيدٍ يُعَيِّنُهُ فَمُ ٱلرَّبِّ.
2ชนชาติต่าง ๆ จะเห็นความเที่ยงธรรมของเจ้า และกษัตริย์ทั้งปวงจะเห็นความรุ่งโรจน์ของเจ้า เจ้าจะได้รับชื่อใหม่ ที่ปากของพระยาห์เวห์จะตั้งให้
3وَتَكُونِينَ إِكْلِيلَ جَمَالٍ بِيَدِ ٱلرَّبِّ، وَتَاجًا مَلِكِيًّا بِكَفِّ إِلَهِكِ.
3เจ้าจะเป็นมงกุฎงดงามในมือของพระยาห์เวห์ด้วย เป็นมงกุฎกษัตริย์ในมือของพระเจ้าของเจ้า
4لَا يُقَالُ بَعْدُ لَكِ: «مَهْجُورَةٌ»، وَلَا يُقَالُ بَعْدُ لِأَرْضِكِ: «مُوحَشَةٌ»، بَلْ تُدْعَيْنَ: «حَفْصِيبَةَ»، وَأَرْضُكِ تُدْعَى: «بَعُولَةَ». لِأَنَّ ٱلرَّبَّ يُسَرُّ بِكِ، وَأَرْضُكِ تَصِيرُ ذَاتِ بَعْلٍ.
4เจ้าจะไม่ถูกเรียกว่าผู้ถูกทอดทิ้งอีก และแผ่นดินของเจ้าจะไม่ถูกเรียกว่าที่รกร้างอีก แต่เจ้าจะถูกเรียกว่าเฮฟซีบาห์ และแผ่นดินของเจ้าจะถูกเรียกว่าเบอูลาห์ เพราะพระยาห์เวห์ชื่นชอบเจ้า และแผ่นดินของเจ้าจะได้แต่งงาน
5لِأَنَّهُ كَمَا يَتَزَوَّجُ ٱلشَّابُّ عَذْرَاءَ، يَتَزَوَّجُكِ بَنُوكِ. وَكَفَرَحِ ٱلْعَرِيسِ بِٱلْعَرُوسِ يَفْرَحُ بِكِ إِلَهُكِ.
5เพราะชายหนุ่มแต่งงานกับหญิงพรหมจารีฉันใด ลูกชายของเจ้าก็จะแต่งงานกับเจ้าฉันนั้น เจ้าบ่าวยินดีกับเจ้าสาวฉันใด พระเจ้าของเจ้าก็จะยินดีกับเจ้าฉันนั้น
6عَلَى أَسْوَارِكِ يَا أُورُشَلِيمُ أَقَمْتُ حُرَّاسًا لَا يَسْكُتُونَ كُلَّ ٱلنَّهَارِ وَكُلَّ ٱللَّيْلِ عَلَى ٱلدَّوَامِ. يَاذَاكِرِي ٱلرَّبِّ لَا تَسْكُتُوا،
6เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าตั้งยามไว้บนกำแพงของเจ้า พวกเขาจะไม่เงียบเลยทั้งกลางวันและกลางคืน พวกเจ้าที่ร้องเรียกพระยาห์เวห์ อย่าพัก
7وَلَا تَدَعُوهُ يَسْكُتُ، حَتَّى يُثَبِّتَ وَيَجْعَلَ أُورُشَلِيمَ تَسْبِيحَةً فِي ٱلْأَرْضِ.
7และอย่าให้พระองค์พัก จนกว่าจะทรงตั้งเยรูซาเล็มไว้ และทำให้เธอเป็นที่สรรเสริญบนแผ่นดิน
8حَلَفَ ٱلرَّبُّ بِيَمِينِهِ وَبِذِرَاعِ عِزَّتِهِ قَائِلًا: «إِنِّي لَا أَدْفَعُ بَعْدُ قَمْحَكِ مَأْكَلًا لِأَعْدَائِكِ، وَلَا يَشْرَبُ بَنُو ٱلْغُرَبَاءِ خَمْرَكِ ٱلَّتِي تَعِبْتِ فِيهَا.
8พระยาห์เวห์สาบานโดยอ้างมือขวาของพระองค์ และแขนอันทรงพลังของพระองค์ ว่า “เราจะไม่ให้ธัญพืชของเจ้าเป็นอาหารแก่ศัตรูอีกแน่นอน และคนต่างชาติจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นใหม่ที่เจ้าอุตส่าห์ทำมา
9بَلْ يَأْكُلُهُ ٱلَّذِينَ جَنَوْهُ وَيُسَبِّحُونَ ٱلرَّبَّ، وَيَشْرَبُهُ جَامِعُوهُ فِي دِيَارِ قُدْسِي».
9แต่ผู้ที่เก็บเกี่ยวจะกินและสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ที่เก็บผลจะดื่มในลานสถานศักดิ์สิทธิ์ของเรา”
10اُعْبُرُوا، ٱعْبُرُوا بِٱلْأَبْوَابِ، هَيِّئُوا طَرِيقَ ٱلشَّعْبِ. أَعِدُّوا، أَعِدُّوا ٱلسَّبِيلَ، نَقُّوهُ مِنَ ٱلْحِجَارَةِ، ٱرْفَعُوا ٱلرَّايَةَ لِلشَّعْبِ.
10จงผ่านไป ผ่านประตูไป! เตรียมทางให้ประชาชน! จงถมขึ้น ถมทางหลวงขึ้น! เก็บหินออก! ชูธงให้ชนชาติต่าง ๆ
11هُوَذَا ٱلرَّبُّ قَدْ أَخْبَرَ إِلَى أَقْصَى ٱلْأَرْضِ، قُولُوا لِٱبْنَةِ صِهْيَوْنَ: «هُوَذَا مُخَلِّصُكِ آتٍ. هَا أُجْرَتُهُ مَعَهُ وَجِزَاؤُهُ أَمَامَهُ».
11ดูเถิด พระยาห์เวห์ประกาศไปจนสุดปลายแผ่นดินว่า “จงบอกธิดาศิโยนว่า ‘ดูเถิด ความรอดของเจ้ามาแล้ว! ดูเถิด รางวัลของพระองค์อยู่กับพระองค์ และการตอบแทนของพระองค์อยู่ต่อหน้าพระองค์!’”
12وَيُسَمُّونَهُمْ: «شَعْبًا مُقَدَّسًا»، «مَفْدِيِّي ٱلرَّبِّ». وَأَنْتِ تُسَمَّيْنَ: «ٱلْمَطْلُوبَةَ»، «ٱلْمَدِينَةَ غَيْرَ ٱلْمَهْجُورَةِ».
12ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่า “ประชาชนบริสุทธิ์ ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้” เจ้าจะได้ชื่อว่า “ผู้ที่มีคนแสวงหา เมืองที่ไม่ถูกทอดทิ้ง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.