إِشَعْيَاءَ 49
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1اِسْمَعِي لِي أَيَّتُهَا ٱلْجَزَائِرُ، وَٱصْغَوْا أَيُّهَا ٱلْأُمَمُ مِنْ بَعِيدٍ: ٱلرَّبُّ مِنَ ٱلْبَطْنِ دَعَانِي. مِنْ أَحْشَاءِ أُمِّي ذَكَرَ ٱسْمِي،
1เกาะทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้า ชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่ไกล จงตั้งใจฟัง พระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เอ่ยชื่อข้าพเจ้า
2وَجَعَلَ فَمِي كَسَيْفٍ حَادٍّ. فِي ظِلِّ يَدِهِ خَبَّأَنِي وَجَعَلَنِي سَهْمًا مَبْرِيًّا. فِي كِنَانَتِهِ أَخْفَانِي.
2พระองค์ทำให้ปากข้าพเจ้าเหมือนดาบคม ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มเงามือของพระองค์ พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกธนูที่ขัดเรียบ เก็บข้าพเจ้าไว้ใกล้ตัวในกระบอกธนู
3وَقَالَ لِي: «أَنْتَ عَبْدِي إِسْرَائِيلُ ٱلَّذِي بِهِ أَتَمَجَّدُ».
3พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอล เราจะได้รับเกียรติผ่านเจ้า”
4أَمَّا أَنَا فَقُلْتُ: «عَبَثًا تَعِبْتُ. بَاطِلًا وَفَارِغًا أَفْنَيْتُ قُدْرَتِي. لَكِنَّ حَقِّي عِنْدَ ٱلرَّبِّ، وَعَمَلِي عِنْدَ إِلَهِي».
4แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าทำงานไปอย่างไร้ผล ทุ่มกำลังไปเปล่า ๆ ไม่ได้อะไรเลย ถึงกระนั้น ความยุติธรรมที่ข้าพเจ้าควรได้รับย่อมอยู่กับพระยาห์เวห์ และรางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
5وَٱلْآنَ قَالَ ٱلرَّبُّ جَابِلِي مِنَ ٱلْبَطْنِ عَبْدًا لَهُ، لِإِرْجَاعِ يَعْقُوبَ إِلَيْهِ، فَيَنْضَمُّ إِلَيْهِ إِسْرَائِيلُ فَأَتَمَجَّدُ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ، وَإِلَهِي يَصِيرُ قُوَّتِي.
5บัดนี้พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นแต่งข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เพื่อให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ กล่าวให้นำยาโคบกลับมาหาพระองค์ และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์ เพราะข้าพเจ้ามีเกียรติในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า
6فَقَالَ: «قَلِيلٌ أَنْ تَكُونَ لِي عَبْدًا لِإِقَامَةِ أَسْبَاطِ يَعْقُوبَ، وَرَدِّ مَحْفُوظِي إِسْرَائِيلَ. فَقَدْ جَعَلْتُكَ نُورًا لِلْأُمَمِ لِتَكُونَ خَلَاصِي إِلَى أَقْصَى ٱلْأَرْضِ».
6พระองค์กล่าวว่า “เพียงให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราเพื่อฟื้นฟูเผ่าต่าง ๆ ของยาโคบ และนำผู้ที่ยังรอดอยู่ของอิสราเอลกลับมา เป็นงานเล็กน้อยเกินไป เราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ ด้วย เพื่อเจ้าจะเป็นความรอดของเราไปจนสุดปลายแผ่นดิน”
7هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ فَادِي إِسْرَائِيلَ، قُدُّوسُهُ، لِلْمُهَانِ ٱلنَّفْسِ، لِمَكْرُوهِ ٱلْأُمَّةِ، لِعَبْدِ ٱلْمُتَسَلِّطِينَ: «يَنْظُرُ مُلُوكٌ فَيَقُومُونَ. رُؤَسَاءُ فَيَسْجُدُونَ. لِأَجْلِ ٱلرَّبِّ ٱلَّذِي هُوَ أَمِينٌ، وَقُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِي قَدِ ٱخْتَارَكَ».
7พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอล และพระผู้บริสุทธิ์ของเขา กล่าวกับผู้ที่มนุษย์ดูหมิ่น ผู้ที่ชนชาติรังเกียจ ผู้รับใช้ของบรรดาผู้ปกครอง ว่า “บรรดากษัตริย์จะเห็นแล้วลุกขึ้น บรรดาเจ้านายจะก้มกราบ เพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้เลือกเจ้า”
8هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: «فِي وَقْتِ ٱلْقُبُولِ ٱسْتَجَبْتُكَ، وَفِي يَوْمِ ٱلْخَلَاصِ أَعَنْتُكَ. فَأَحْفَظُكَ وَأَجْعَلُكَ عَهْدًا لِلشَّعْبِ، لِإِقَامَةِ ٱلْأَرْضِ، لِتَمْلِيكِ أَمْلَاكِ ٱلْبَرَارِيِّ،
8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราตอบเจ้าในเวลาอันเหมาะสม เราช่วยเจ้าในวันแห่งความรอด เราจะรักษาเจ้าไว้ และให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชน เพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน ให้พวกเขารับมรดกที่รกร้าง
9قَائِلًا لِلْأَسْرَى: ٱخْرُجُوا. لِلَّذِينَ فِي ٱلظَّلَامِ: ٱظْهَرُوا. عَلَى ٱلطُّرُقِ يَرْعَوْنَ وَفِي كُلِّ ٱلْهِضَابِ مَرْعَاهُمْ.
9โดยบอกผู้ที่ถูกจองจำว่า ‘จงออกมา!’ บอกผู้ที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว!’ “พวกเขาจะกินอาหารตามทาง และทุ่งหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนที่สูงไร้ต้นไม้ทุกแห่ง
10لَا يَجُوعُونَ وَلَا يَعْطَشُونَ، وَلَا يَضْرِبُهُمْ حَرٌّ وَلَا شَمْسٌ، لِأَنَّ ٱلَّذِي يَرْحَمُهُمْ يَهْدِيهِمْ وَإِلَى يَنَابِيعِ ٱلْمِيَاهِ يُورِدُهُمْ.
10พวกเขาจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนและดวงอาทิตย์จะไม่แผดเผาพวกเขา เพราะผู้ที่เมตตาพวกเขาจะนำพวกเขาไป พระองค์จะนำพวกเขาไปตามน้ำพุ
11وَأَجْعَلُ كُلَّ جِبَالِي طَرِيقًا، وَمَنَاهِجِي تَرْتَفِعُ.
11เราจะทำให้ภูเขาทั้งหมดของเราเป็นทาง และยกทางหลวงของเราให้สูงขึ้น
12هَؤُلَاءِ مِنْ بَعِيدٍ يَأْتُونَ، وَهَؤُلَاءِ مِنَ ٱلشَّمَالِ وَمِنَ ٱلْمَغْرِبِ، وَهَؤُلَاءِ مِنْ أَرْضِ سِينِيمَ».
12ดูเถิด คนเหล่านี้จะมาจากแดนไกล ดูเถิด คนเหล่านี้มาจากทิศเหนือและทิศตะวันตก และคนเหล่านี้มาจากแผ่นดินสินิม”
13تَرَنَّمِي أَيَّتُهَا ٱلسَّمَاوَاتُ، وَٱبْتَهِجِي أَيَّتُهَا ٱلْأَرْضُ. لِتُشِدِ ٱلْجِبَالُ بِٱلتَّرَنُّمِ، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ عَزَّى شَعْبَهُ، وَعَلَى بَائِسِيهِ يَتَرَحَّمُ.
13ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง แผ่นดิน จงชื่นชมยินดี! ภูเขา จงเปล่งเสียงร้องเพลง! เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนประชากรของพระองค์แล้ว และจะเมตตาผู้ที่ทุกข์ยากของพระองค์
14وَقَالَتْ صِهْيَوْنُ: «قَدْ تَرَكَنِي ٱلرَّبُّ، وَسَيِّدِي نَسِيَنِي».
14แต่ศิโยนพูดว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งฉัน พระผู้เป็นเจ้าลืมฉันแล้ว”
15«هَلْ تَنْسَى ٱلْمَرْأَةُ رَضِيعَهَا فَلَا تَرْحَمَ ٱبْنَ بَطْنِهَا؟ حَتَّى هَؤُلَاءِ يَنْسَيْنَ، وَأَنَا لَا أَنْسَاكِ.
15“ผู้หญิงจะลืมลูกที่ยังกินนม จนไม่เมตตาบุตรชายที่เกิดจากครรภ์ของตนได้หรือ? แม้พวกเธออาจลืม แต่เราจะไม่ลืมเจ้า!
16هُوَذَا عَلَى كَفَّيَّ نَقَشْتُكِ. أَسْوَارُكِ أَمَامِي دَائِمًا.
16ดูเถิด เราสลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
17قَدْ أَسْرَعَ بَنُوكِ. هَادِمُوكِ وَمُخْرِبُوكِ مِنْكِ يَخْرُجُونَ.
17ลูก ๆ ของเจ้าเร่งรีบ ผู้ทำลายเจ้าและผู้ทำให้เจ้ารกร้างจะออกไปจากเจ้า
18اِرْفَعِي عَيْنَيْكِ حَوَالَيْكِ وَٱنْظُرِي. كُلُّهُمْ قَدِ ٱجْتَمَعُوا، أَتَوْا إِلَيْكِ. حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ ٱلرَّبُّ، إِنَّكِ تَلْبَسِينَ كُلَّهُمْ كَحُلِيٍّ، وَتَتَنَطَّقِينَ بِهِمْ كَعَرُوسٍ.
18จงเงยหน้ามองไปรอบ ๆ คนทั้งหมดนี้รวมตัวกันและมาหาเจ้า เรามีชีวิตอยู่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าจะสวมพวกเขาทั้งหมดเหมือนเครื่องประดับอย่างแน่นอน จะแต่งตัวด้วยพวกเขาเหมือนเจ้าสาว
19إِنَّ خِرَبَكِ وَبَرَارِيَّكِ وَأَرْضَ خَرَابِكِ، إِنَّكِ تَكُونِينَ ٱلْآنَ ضَيِّقَةً عَلَى ٱلسُّكَّانِ، وَيَتَبَاعَدُ مُبْتَلِعُوكِ.
19“พื้นที่ร้างและที่เปล่าเปลี่ยวของเจ้า กับแผ่นดินที่ถูกทำลายของเจ้า บัดนี้จะเล็กเกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยแน่นอน และผู้ที่เคยกลืนกินเจ้าจะอยู่ไกลออกไป
20يَقُولُ أَيْضًا فِي أُذُنَيْكِ بَنُو ثُكْلِكِ: ضَيِّقٌ عَلَيَّ ٱلْمَكَانُ. وَسِّعِي لِي لِأَسْكُنَ.
20ลูก ๆ ของเจ้าท่ามกลางความสูญเสีย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า ‘ที่นี่แคบเกินไปสำหรับฉัน ขอที่ให้ฉันอยู่ด้วย’
21فَتَقُولِينَ فِي قَلْبِكِ: مَنْ وَلَدَ لِي هَؤُلَاءِ وَأَنَا ثَكْلَى، وَعَاقِرٌ مَنْفِيَّةٌ وَمَطْرُودَةٌ؟ وَهَؤُلَاءِ مَنْ رَبَّاهُمْ؟ هَأَنَذَا كُنْتُ مَتْرُوكَةً وَحْدِي. هَؤُلَاءِ أَيْنَ كَانُوا؟».
21แล้วเจ้าจะพูดในใจว่า ‘ใครให้กำเนิดคนเหล่านี้แก่ฉัน ในเมื่อฉันสูญเสียลูกไปแล้ว และอยู่ลำพัง ถูกเนรเทศและเร่ร่อนไปมา? ใครเลี้ยงพวกเขามา? ฉันถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”
22هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: «هَا إِنِّي أَرْفَعُ إِلَى ٱلْأُمَمِ يَدِي وَإِلَى ٱلشُّعُوبِ أُقِيمُ رَايَتِي، فَيَأْتُونَ بِأَوْلَادِكِ فِي ٱلْأَحْضَانِ، وَبَنَاتُكِ عَلَى ٱلْأَكْتَافِ يُحْمَلْنَ.
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าวว่า “ดูเถิด เราจะยกมือขึ้นให้ชนชาติต่าง ๆ เห็น และชูธงของเราให้ประชาชนเห็น พวกเขาจะอุ้มลูกชายของเจ้ามาแนบอก และแบกลูกสาวของเจ้ามาบนบ่า
23وَيَكُونُ ٱلْمُلُوكُ حَاضِنِيكِ وَسَيِّدَاتُهُمْ مُرْضِعَاتِكِ. بِٱلْوُجُوهِ إِلَى ٱلْأَرْضِ يَسْجُدُونَ لَكِ، وَيَلْحَسُونَ غُبَارَ رِجْلَيْكِ، فَتَعْلَمِينَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ ٱلَّذِي لَا يَخْزَى مُنْتَظِرُوهُ».
23กษัตริย์จะเลี้ยงดูเจ้าเหมือนพ่อ และราชินีของพวกเขาจะเป็นแม่ผู้ให้นมเจ้า พวกเขาจะหมอบลงต่อหน้าเจ้า เอาหน้าแนบพื้น และเลียฝุ่นที่เท้าของเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้ที่รอคอยเราจะไม่ผิดหวัง”
24هَلْ تُسْلَبُ مِنَ ٱلْجَبَّارِ غَنِيمَةٌ؟ وَهَلْ يُفْلِتُ سَبْيُ ٱلْمَنْصُورِ؟
24จะเอาของที่ปล้นไปคืนจากคนทรงพลังได้หรือ? หรือจะช่วยเชลยที่ถูกจับไปโดยชอบด้วยกฎหมายให้เป็นอิสระได้หรือ?
25فَإِنَّهُ هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: «حَتَّى سَبْيُ ٱلْجَبَّارِ يُسْلَبُ، وَغَنِيمَةُ ٱلْعَاتِي تُفْلِتُ. وَأَنَا أُخَاصِمُ مُخَاصِمَكِ وَأُخَلِّصُ أَوْلَادَكِ،
25แต่พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้เชลยของคนทรงพลังก็จะถูกนำกลับมา และของที่คนดุร้ายปล้นไปก็จะได้คืน เพราะเราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้า และจะช่วยลูก ๆ ของเจ้าให้รอด
26وَأُطْعِمُ ظَالِمِيكِ لَحْمَ أَنْفُسِهِمْ، وَيَسْكَرُونَ بِدَمِهِمْ كَمَا مِنْ سُلَافٍ، فَيَعْلَمُ كُلُّ بَشَرٍ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ مُخَلِّصُكِ، وَفَادِيكِ عَزِيزُ يَعْقُوبَ».
26เราจะให้ผู้ที่กดขี่เจ้ากินเนื้อของตัวเอง และพวกเขาจะเมาเลือดของตัวเองเหมือนเมาเหล้าองุ่นหวาน แล้วมนุษย์ทั้งปวงจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ช่วยเจ้าให้รอด เป็นผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้ทรงพลังแห่งยาโคบ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.