Jesaja 49
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Höret mir zu, ihr Inseln, und ihr Völker in der Ferne, merket auf! Der HERR hat mich gerufen von Mutterleib an; er hat meines Namens gedacht, da ich noch im Schoß der Mutter war,
1เกาะทั้งหลาย จงฟังข้าพเจ้า ชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่ไกล จงตั้งใจฟัง พระยาห์เวห์เรียกข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา พระองค์ก็เอ่ยชื่อข้าพเจ้า
2und hat meinen Mund gemacht wie ein scharfes Schwert; mit dem Schatten seiner Hand hat er mich bedeckt; er hat mich zum glatten Pfeil gemacht und mich in seinen Köcher gesteckt
2พระองค์ทำให้ปากข้าพเจ้าเหมือนดาบคม ซ่อนข้าพเจ้าไว้ในร่มเงามือของพระองค์ พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าเป็นลูกธนูที่ขัดเรียบ เก็บข้าพเจ้าไว้ใกล้ตัวในกระบอกธนู
3und spricht zu mir: Du bist mein Knecht Israel, durch welchen ich will gepriesen werden.
3พระองค์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอล เราจะได้รับเกียรติผ่านเจ้า”
4Ich aber dachte, ich arbeite vergeblich und brächte meine Kraft umsonst und unnütz zu, wiewohl meine Sache des Herrn und mein Amt meines Gottes ist.
4แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “ข้าพเจ้าทำงานไปอย่างไร้ผล ทุ่มกำลังไปเปล่า ๆ ไม่ได้อะไรเลย ถึงกระนั้น ความยุติธรรมที่ข้าพเจ้าควรได้รับย่อมอยู่กับพระยาห์เวห์ และรางวัลของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
5Und nun spricht der HERR, der mich von Mutterleib an zu seinem Knechte bereitet hat, daß ich soll Jakob zu ihm bekehren, auf daß Israel nicht weggerafft werde (darum bin ich dem HERRN herrlich, und mein Gott ist mein Stärke),
5บัดนี้พระยาห์เวห์ ผู้ปั้นแต่งข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในครรภ์ เพื่อให้เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ กล่าวให้นำยาโคบกลับมาหาพระองค์ และรวบรวมอิสราเอลมาหาพระองค์ เพราะข้าพเจ้ามีเกียรติในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ และพระเจ้าของข้าพเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า
6und spricht: Es ist ein Geringes, daß du mein Knecht bist, die Stämme Jakobs aufzurichten und die Bewahrten Israels wiederzubringen; sondern ich habe dich auch zum Licht der Heiden gemacht, daß du seist mein Heil bis an der Welt Ende.
6พระองค์กล่าวว่า “เพียงให้เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเราเพื่อฟื้นฟูเผ่าต่าง ๆ ของยาโคบ และนำผู้ที่ยังรอดอยู่ของอิสราเอลกลับมา เป็นงานเล็กน้อยเกินไป เราจะให้เจ้าเป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ ด้วย เพื่อเจ้าจะเป็นความรอดของเราไปจนสุดปลายแผ่นดิน”
7So spricht der HERR, der Erlöser Israels, sein Heiliger, zu der verachteten Seele, zu dem Volk, das man verabscheut, zu dem Knecht, der unter den Tyrannen ist: Könige sollen sehen und aufstehen, und Fürsten sollen niederfallen um des HERRN willen, der treu ist, um des Heiligen in Israel willen, der dich erwählt hat.
7พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอล และพระผู้บริสุทธิ์ของเขา กล่าวกับผู้ที่มนุษย์ดูหมิ่น ผู้ที่ชนชาติรังเกียจ ผู้รับใช้ของบรรดาผู้ปกครอง ว่า “บรรดากษัตริย์จะเห็นแล้วลุกขึ้น บรรดาเจ้านายจะก้มกราบ เพราะพระยาห์เวห์ผู้ซื่อสัตย์ คือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้เลือกเจ้า”
8So spricht der HERR: Ich habe dich erhört zur gnädigen Zeit und habe dir am Tage des Heils geholfen und habe dich behütet und zum Bund unter das Volk gestellt, daß du das Land aufrichtest und die verstörten Erbe austeilest;
8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เราตอบเจ้าในเวลาอันเหมาะสม เราช่วยเจ้าในวันแห่งความรอด เราจะรักษาเจ้าไว้ และให้เจ้าเป็นพันธสัญญาแก่ประชาชน เพื่อฟื้นฟูแผ่นดิน ให้พวกเขารับมรดกที่รกร้าง
9zu sagen den Gefangenen: Geht heraus! und zu denen in der Finsternis: Kommt hervor! daß sie am Wege weiden und auf allen Hügeln ihr Weide haben.
9โดยบอกผู้ที่ถูกจองจำว่า ‘จงออกมา!’ บอกผู้ที่อยู่ในความมืดว่า ‘จงปรากฏตัว!’ “พวกเขาจะกินอาหารตามทาง และทุ่งหญ้าของพวกเขาจะอยู่บนที่สูงไร้ต้นไม้ทุกแห่ง
10Sie werden weder hungern noch dürsten, sie wird keine Hitze noch Sonne stechen, denn ihr Erbarmer wird sie führen und wird sie an die Wasserquellen leiten.
10พวกเขาจะไม่หิวหรือกระหาย ความร้อนและดวงอาทิตย์จะไม่แผดเผาพวกเขา เพราะผู้ที่เมตตาพวกเขาจะนำพวกเขาไป พระองค์จะนำพวกเขาไปตามน้ำพุ
11Ich will alle meine Berge zum Wege machen, und meine Pfade sollen gebahnt sein.
11เราจะทำให้ภูเขาทั้งหมดของเราเป็นทาง และยกทางหลวงของเราให้สูงขึ้น
12Siehe, diese werden von ferne kommen, und siehe, jene von Mitternacht und diese vom Meer und jene von Lande Sinim.
12ดูเถิด คนเหล่านี้จะมาจากแดนไกล ดูเถิด คนเหล่านี้มาจากทิศเหนือและทิศตะวันตก และคนเหล่านี้มาจากแผ่นดินสินิม”
13Jauchzet, ihr Himmel, freue dich, Erde, lobet, ihr Berge, mit Jauchzen; denn der HERR hat sein Volk getröstet und erbarmt sich seiner Elenden.
13ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง แผ่นดิน จงชื่นชมยินดี! ภูเขา จงเปล่งเสียงร้องเพลง! เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนประชากรของพระองค์แล้ว และจะเมตตาผู้ที่ทุกข์ยากของพระองค์
14Zion aber spricht: Der HERR hat mich verlassen, der Herr hat mein vergessen.
14แต่ศิโยนพูดว่า “พระยาห์เวห์ทอดทิ้งฉัน พระผู้เป็นเจ้าลืมฉันแล้ว”
15Kann auch ein Weib ihres Kindleins vergessen, daß sie sich nicht erbarme über den Sohn ihres Leibes? Und ob sie desselben vergäße, so will ich doch dein nicht vergessen.
15“ผู้หญิงจะลืมลูกที่ยังกินนม จนไม่เมตตาบุตรชายที่เกิดจากครรภ์ของตนได้หรือ? แม้พวกเธออาจลืม แต่เราจะไม่ลืมเจ้า!
16Siehe, in die Hände habe ich dich gezeichnet; deine Mauern sind immerdar vor mir.
16ดูเถิด เราสลักเจ้าไว้บนฝ่ามือของเรา กำแพงของเจ้าอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
17Deine Baumeister werden eilen; aber deine Zerbrecher und Verstörer werden sich davonmachen.
17ลูก ๆ ของเจ้าเร่งรีบ ผู้ทำลายเจ้าและผู้ทำให้เจ้ารกร้างจะออกไปจากเจ้า
18Hebe deine Augen auf umher und siehe: alle diese kommen versammelt zu dir. So wahr ich lebe, spricht der HERR, du sollst mit diesen allen wie mit einem Schmuck angetan werden und wirst sie um dich legen wie eine Braut.
18จงเงยหน้ามองไปรอบ ๆ คนทั้งหมดนี้รวมตัวกันและมาหาเจ้า เรามีชีวิตอยู่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “เจ้าจะสวมพวกเขาทั้งหมดเหมือนเครื่องประดับอย่างแน่นอน จะแต่งตัวด้วยพวกเขาเหมือนเจ้าสาว
19Denn dein wüstes, verstörtes und zerbrochenes Land wird dir alsdann zu eng werden, darin zu wohnen, wenn deine Verderber fern von dir weichen,
19“พื้นที่ร้างและที่เปล่าเปลี่ยวของเจ้า กับแผ่นดินที่ถูกทำลายของเจ้า บัดนี้จะเล็กเกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยแน่นอน และผู้ที่เคยกลืนกินเจ้าจะอยู่ไกลออกไป
20daß die Kinder deiner Unfruchtbarkeit werden noch sagen vor deinen Ohren: Der Raum ist mir zu eng; rücke hin, daß ich bei dir wohnen möge.
20ลูก ๆ ของเจ้าท่ามกลางความสูญเสีย จะพูดให้เจ้าได้ยินว่า ‘ที่นี่แคบเกินไปสำหรับฉัน ขอที่ให้ฉันอยู่ด้วย’
21Du aber wirst sagen in deinem Herzen: Wer hat mir diese geboren? Ich war unfruchtbar, einsam, vertrieben und verstoßen. Wer hat mir diese erzogen? Siehe, ich war allein gelassen; wo waren denn diese?
21แล้วเจ้าจะพูดในใจว่า ‘ใครให้กำเนิดคนเหล่านี้แก่ฉัน ในเมื่อฉันสูญเสียลูกไปแล้ว และอยู่ลำพัง ถูกเนรเทศและเร่ร่อนไปมา? ใครเลี้ยงพวกเขามา? ฉันถูกทิ้งไว้คนเดียว แล้วคนเหล่านี้อยู่ที่ไหน?’”
22So spricht der Herr HERR: Siehe, ich will meine Hand zu den Heiden aufheben und zu den Völkern mein Panier aufwerfen; so werden sie deine Söhne in den Armen herzubringen und deine Töchter auf den Achseln hertragen.
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ กล่าวว่า “ดูเถิด เราจะยกมือขึ้นให้ชนชาติต่าง ๆ เห็น และชูธงของเราให้ประชาชนเห็น พวกเขาจะอุ้มลูกชายของเจ้ามาแนบอก และแบกลูกสาวของเจ้ามาบนบ่า
23Und Könige sollen deine Pfleger, und ihre Fürstinnen deine Säugammen sein; sie werden vor dir niederfallen zur Erde aufs Angesicht und deiner Füße Staub lecken. Da wirst du erfahren, daß ich der HERR bin, an welchem nicht zu Schanden werden, die auf mich harren.
23กษัตริย์จะเลี้ยงดูเจ้าเหมือนพ่อ และราชินีของพวกเขาจะเป็นแม่ผู้ให้นมเจ้า พวกเขาจะหมอบลงต่อหน้าเจ้า เอาหน้าแนบพื้น และเลียฝุ่นที่เท้าของเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้ที่รอคอยเราจะไม่ผิดหวัง”
24Kann man auch einem Riesen den Raub nehmen? oder kann man dem Gerechten seine Gefangenen losmachen?
24จะเอาของที่ปล้นไปคืนจากคนทรงพลังได้หรือ? หรือจะช่วยเชลยที่ถูกจับไปโดยชอบด้วยกฎหมายให้เป็นอิสระได้หรือ?
25Denn so spricht der HERR: Nun sollen die Gefangenen dem Riesen genommen werden und der Raub des Starken los werden; und ich will mit deinen Haderern hadern und deinen Kindern helfen.
25แต่พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แม้เชลยของคนทรงพลังก็จะถูกนำกลับมา และของที่คนดุร้ายปล้นไปก็จะได้คืน เพราะเราจะต่อสู้กับผู้ที่ต่อสู้เจ้า และจะช่วยลูก ๆ ของเจ้าให้รอด
26Und ich will deine Schinder speisen mit ihrem eigenen Fleisch, und sie sollen von ihrem eigenen Blut wie von süßem Wein trunken werden; und alles Fleisch soll erfahren, daß ich bin der HERR, dein Heiland, und dein Erlöser der Mächtige in Jakob.
26เราจะให้ผู้ที่กดขี่เจ้ากินเนื้อของตัวเอง และพวกเขาจะเมาเลือดของตัวเองเหมือนเมาเหล้าองุ่นหวาน แล้วมนุษย์ทั้งปวงจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ช่วยเจ้าให้รอด เป็นผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้ทรงพลังแห่งยาโคบ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.