Jesaja 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR sprach zu mir: Nimm vor dich eine große Tafel und schreib darauf mit Menschengriffel: Raubebald, Eilebeute!
1พระยาห์เวห์บอกข้าพเจ้าว่า “จงเอาแผ่นสำหรับเขียนขนาดใหญ่มา แล้วเขียนด้วยปากกาที่คนทั่วไปใช้ว่า ‘สำหรับมาเฮอร์ ชาลาล ฮาช บาซ’
2Und ich nahm mir zwei treue Zeugen, den Priester Uria und Sacharja, den Sohn des Jeberechjas.
2เราจะเลือกพยานที่เชื่อถือได้มารับรอง คืออุรียาห์ปุโรหิต และเศคาริยาห์บุตรเยเบเรคิยาห์”
3Und ich ging zu der Prophetin; die ward schwanger und gebar einen Sohn. Und der HERR sprach zu mir: Nenne ihn Raubebald, Eilebeute!
3ข้าพเจ้าเข้าไปหาหญิงผู้เผยพระวจนะ นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย พระยาห์เวห์จึงบอกข้าพเจ้าว่า “จงตั้งชื่อเขาว่า มาเฮอร์ ชาลาล ฮาช บาซ
4Denn ehe der Knabe rufen kann: “Lieber Vater! liebe Mutter!”, soll die Macht aus Damaskus und die Ausbeute Samarias weggenommen werden durch den König von Assyrien.
4เพราะก่อนเด็กจะพูดได้ว่า ‘พ่อของฉัน’ และ ‘แม่ของฉัน’ กษัตริย์แห่งอัสซีเรียจะขนทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและของที่ปล้นจากสะมาเรียไป”
5Und der HERR redete weiter mit mir und sprach:
5พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าอีกว่า
6Weil dieses Volk verachtet das Wasser zu Siloah, das stille geht, und tröstet sich des Rezin und des Sohnes Remaljas,
6“เพราะประชาชนนี้ปฏิเสธน้ำชิโลอาห์ที่ไหลเอื่อย แต่กลับยินดีกับเรซีนและบุตรเรมาลิยาห์
7siehe, so wird der Herr über sie kommen lassen starke und viele Wasser des Stromes, nämlich den König von Assyrien und alle seine Herrlichkeit, daß sie über alle ihre Bäche fahren und über alle Ufer gehen,
7ดังนั้น ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้าจะนำน้ำหลากเชี่ยวกรากของแม่น้ำมาท่วมพวกเขา คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรียพร้อมความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเขา น้ำจะล้นทุกทางน้ำและเอ่อท่วมทุกฝั่ง
8und werden einreißen in Juda und schwemmen und überher laufen, bis daß sie an den Hals reichen, und werden ihre Flügel ausbreiten, daß sie dein Land, o Immanuel, füllen, soweit es ist.
8จะไหลบ่าเข้าไปในยูดาห์ ท่วมแล้วผ่านไป สูงขึ้นถึงคอ อิมมานูเอลเอ๋ย ปีกที่มันแผ่ออกจะคลุมแผ่นดินของเจ้าตลอดความกว้าง
9Seid böse, ihr Völker, und gebt doch die Flucht! Höret's alle, die ihr in fernen Landen seid! Rüstet euch, und gebt doch die Flucht; rüstet euch und gebt doch die Flucht!
9ชนชาติทั้งหลาย จงส่งเสียงอึกทึก แล้วจงแตกสลาย! ผู้คนจากแผ่นดินไกลทั้งหลาย จงฟัง! จงแต่งกายให้พร้อมออกรบ แล้วจงแตกสลาย! จงแต่งกายให้พร้อมออกรบ แล้วจงแตกสลาย!
10Beschließt einen Rat, und es werde nichts daraus; beredet euch, und es bestehe nicht; denn hier ist Immanuel.
10จงวางแผนร่วมกัน แล้วแผนนั้นจะสูญเปล่า จงประกาศคำ แล้วคำนั้นจะไม่เป็นผล เพราะพระเจ้าอยู่กับพวกเรา”
11Denn so sprach der HERR zu mir, da seine Hand über mich kam und unterwies mich, daß ich nicht sollte wandeln auf dem Wege dieses Volkes, und sprach:
11พระยาห์เวห์ได้กล่าวเช่นนี้กับข้าพเจ้า ด้วยมืออันทรงพลัง และสั่งข้าพเจ้าไม่ให้เดินตามทางของประชาชนนี้ว่า
12Ihr sollt nicht sagen: Bund. Dies Volk redet von nichts denn vom Bund. Fürchtet ihr euch nicht also, wie sie tun, und lasset euch nicht grauen;
12“ทุกสิ่งที่ประชาชนนี้เรียกว่า ‘แผนสมคบคิด’ พวกเจ้าอย่าเรียกตามว่าเป็นแผนสมคบคิด อย่ากลัวคำขู่ของพวกเขาหรือหวาดผวา
13sondern heiliget den HERRN Zebaoth. Den lasset eure Furcht und Schrecken sein,
13จงยกย่องพระยาห์เวห์แห่งกองทัพว่าบริสุทธิ์ พระองค์คือผู้ที่พวกเจ้าต้องเกรงกลัวและหวั่นเกรง
14so wird er ein Heiligtum sein, aber ein Stein des Anstoßes und ein Fels des Ärgernisses den beiden Häusern Israel, zum Strick und Fall den Bürgern zu Jerusalem,
14พระองค์จะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่สำหรับเชื้อสายอิสราเอลทั้งสองฝ่าย พระองค์จะเป็นหินให้สะดุด เป็นศิลาให้ล้ม ส่วนชาวเยรูซาเล็ม พระองค์จะเป็นกับดักและบ่วง
15daß ihrer viele sich daran stoßen, fallen, zerbrechen, verstrickt und gefangen werden.
15หลายคนจะสะดุดหินนั้น ล้มลง แตกหัก ติดบ่วง และถูกจับ”
16Binde zu das Zeugnis, versiegle das Gesetz meinen Jüngern.
16จงห่อพันธสัญญาเก็บไว้ ผนึกข้อบัญญัติไว้ในหมู่ศิษย์ของข้าพเจ้า
17Denn ich hoffe auf den HERRN, der sein Antlitz verborgen hat vor dem Hause Jakob; ich aber harre sein.
17ข้าพเจ้าจะรอพระยาห์เวห์ ผู้ซ่อนหน้าจากเชื้อสายยาโคบ ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยพระองค์
18Siehe, hier bin ich und die Kinder, die mir der HERR gegeben hat zum Zeichen und Wunder in Israel vom HERRN Zebaoth, der auf dem Berge Zion wohnt.
18ดูเถิด ข้าพเจ้ากับลูกๆ ที่พระยาห์เวห์มอบให้ เป็นหมายสำคัญและสิ่งอัศจรรย์ในอิสราเอล จากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพผู้อาศัยอยู่บนภูเขาศิโยน
19Wenn sie aber zu euch sagen: Ihr müßt die Wahrsager und Zeichendeuter fragen, die da flüstern und murmeln so sprecht: Soll nicht ein Volk seinen Gott fragen, oder soll man die Toten für die Lebendigen fragen?
19เมื่อพวกเขาบอกพวกเจ้าว่า “จงไปปรึกษาคนที่ติดต่อวิญญาณและพ่อมดผู้ส่งเสียงจิ๊บๆ และพึมพำ” ประชาชนไม่ควรปรึกษาพระเจ้าของตนหรือ? ควรปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ?
20Ja, nach dem Gesetz und Zeugnis! Werden sie das nicht sagen, so werden sie die Morgenröte nicht haben,
20จงหันไปหาข้อบัญญัติและพันธสัญญา! ถ้าพวกเขาไม่พูดตามคำนี้ ก็ไม่มีรุ่งอรุณสำหรับพวกเขาแน่
21sondern werden im Lande umhergehen, hart geschlagen und hungrig. Wenn sie aber Hunger leiden, werden sie zürnen und fluchen ihrem König und ihrem Gott
21พวกเขาจะเดินผ่านแผ่นดินนั้นอย่างทุกข์หนักและหิวโหย เมื่อหิวก็จะกระวนกระวาย สาปแช่งกษัตริย์และพระเจ้าของตน แล้วแหงนหน้าขึ้น
22und werden über sich gaffen und unter sich die Erde ansehen und nichts finden als Trübsal und Finsternis; denn sie sind im Dunkel der Angst und gehen irre im Finstern.
22เมื่อมองลงมายังแผ่นดิน ก็เห็นความทุกข์ ความมืด และเงามืดแห่งความปวดร้าว พวกเขาจะถูกขับเข้าไปในความมืดทึบ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.