Jesaja 64
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ach daß du den Himmel zerrissest und führest herab, daß die Berge vor dir zerflössen, wie ein heißes Wasser vom heftigen Feuer versiedet,
1ขอพระองค์ฉีกฟ้าสวรรค์ และเสด็จลงมา ให้ภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
2[1b] daß dein Name kund würde unter deinen Feinden und die Heiden vor dir zittern müßten,
2เหมือนไฟจุดพุ่มไม้แห้ง และไฟทำให้น้ำเดือด ขอให้ศัตรูรู้จักพระนามพระองค์ เพื่อชนชาติต่าง ๆ จะสั่นกลัวต่อหน้าพระองค์!
3durch die Wunder, die du tust, deren man sich nicht versieht, daß du herabführest und die Berge vor dir zerflössen!
3เมื่อพระองค์ทำสิ่งน่าครั่นคร้ามที่พวกเราไม่ได้คาดหวัง พระองค์เสด็จลงมา และภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
4Wie denn von der Welt her nicht vernommen ist noch mit Ohren gehört, auch kein Auge gesehen hat einen Gott außer dir, der so wohltut denen, die auf ihn harren.
4เพราะตั้งแต่โบราณ มนุษย์ไม่เคยได้ยิน หูไม่เคยรับรู้ ตาไม่เคยเห็นพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์ ผู้ทำการเพื่อคนที่รอคอยพระองค์
5Du begegnest dem Fröhlichen und denen, so Gerechtigkeit übten und auf deinen Wegen dein gedachten. Siehe, du zürntest wohl, da wir sündigten und lange darin blieben; uns ward aber dennoch geholfen.
5พระองค์พบผู้ที่ยินดีและทำสิ่งเที่ยงธรรม ผู้ระลึกถึงพระองค์ในทางของพระองค์ ดูเถิด พระองค์โกรธ และพวกเราทำบาป พวกเราอยู่ในบาปมานาน พวกเราจะได้รับความรอดหรือ?
6Aber nun sind wir allesamt wie die Unreinen, und alle unsre Gerechtigkeit ist wie ein unflätig Kleid. Wir sind alle verwelkt wie die Blätter, und unsre Sünden führen uns dahin wie Wind.
6เพราะพวกเราทุกคนกลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน และความเที่ยงธรรมทั้งหมดของพวกเราเหมือนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อน พวกเราทุกคนเหี่ยวไปเหมือนใบไม้ และความผิดของพวกเราพัดพวกเราไปเหมือนลม
7Niemand ruft deinen Namen an oder macht sich auf, daß er sich an dich halte; denn du verbirgst dein Angesicht vor uns und lässest uns in unsern Sünden verschmachten.
7ไม่มีใครร้องเรียกพระนามพระองค์ หรือปลุกตัวเองให้ยึดพระองค์ไว้ เพราะพระองค์ซ่อนหน้าของพระองค์จากพวกเรา และผลาญพวกเราด้วยความผิดของพวกเรา
8Aber nun, HERR, du bist unser Vater; wir sind der Ton, du bist der Töpfer; und wir alle sind deiner Hände Werk.
8แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา พวกเราเป็นดิน และพระองค์เป็นช่างปั้นของพวกเรา พวกเราทุกคนเป็นผลงานจากมือของพระองค์
9HERR, zürne nicht zu sehr und denke nicht ewig der Sünde. Siehe doch das an, daß wir alle dein Volk sind.
9พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงโกรธเกรี้ยว ขออย่าจดจำความผิดตลอดไป พวกเราวิงวอน ขอทอดพระเนตรดู พวกเราทุกคนเป็นประชากรของพระองค์
10Die Städte deines Heiligtums sind zur Wüste geworden; Zion ist zur Wüste geworden, Jerusalem liegt zerstört.
10เมืองศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์กลายเป็นถิ่นกันดาร ศิโยนกลายเป็นถิ่นกันดาร เยรูซาเล็มกลายเป็นที่รกร้าง
11Das Haus unsrer Heiligkeit und Herrlichkeit, darin dich unsre Väter gelobt haben, ist mit Feuer verbrannt; und alles, was wir Schönes hatten, ist zu Schanden gemacht.
11บ้านอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามของพวกเรา ที่บรรพบุรุษเคยสรรเสริญพระองค์ ถูกไฟเผา ที่รื่นรมย์ทั้งหมดของพวกเราถูกทำให้รกร้าง
12HERR, willst du so hart sein zu solchem und schweigen und uns so sehr niederschlagen?
12พระยาห์เวห์ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์ยังจะยับยั้งพระองค์ไว้หรือ? จะทรงนิ่งเงียบและลงโทษพวกเราอย่างหนักหรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.