Isaiah 64
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1That thou wouldst rend the heavens, and wouldst come down: the mountains would melt away at thy presence.
1ขอพระองค์ฉีกฟ้าสวรรค์ และเสด็จลงมา ให้ภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
2They would melt as at the burning of fire, the waters would burn with fire, that thy name might be made known to thy enemies: that the nations might tremble at thy presence.
2เหมือนไฟจุดพุ่มไม้แห้ง และไฟทำให้น้ำเดือด ขอให้ศัตรูรู้จักพระนามพระองค์ เพื่อชนชาติต่าง ๆ จะสั่นกลัวต่อหน้าพระองค์!
3When thou shalt do wonderful things, we shall not bear them: thou didst come down, and at thy presence the mountains melted away.
3เมื่อพระองค์ทำสิ่งน่าครั่นคร้ามที่พวกเราไม่ได้คาดหวัง พระองค์เสด็จลงมา และภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
4From the beginning of the world they have not heard, nor perceived with the ears: the eye hath not seen, O God, besides thee, what things thou hast prepared for them that wait for thee.
4เพราะตั้งแต่โบราณ มนุษย์ไม่เคยได้ยิน หูไม่เคยรับรู้ ตาไม่เคยเห็นพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์ ผู้ทำการเพื่อคนที่รอคอยพระองค์
5Thou hast met him that rejoiceth, and doth justice: in thy ways they shall remember thee: behold thou art angry, and we have sinned: in them we have been always, and we shall be saved.
5พระองค์พบผู้ที่ยินดีและทำสิ่งเที่ยงธรรม ผู้ระลึกถึงพระองค์ในทางของพระองค์ ดูเถิด พระองค์โกรธ และพวกเราทำบาป พวกเราอยู่ในบาปมานาน พวกเราจะได้รับความรอดหรือ?
6And we are all become as one unclean, and all our justices as the rag of a menstruous woman: and we have all fallen as a leaf, and our iniquities, like the wind, have taken us away.
6เพราะพวกเราทุกคนกลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน และความเที่ยงธรรมทั้งหมดของพวกเราเหมือนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อน พวกเราทุกคนเหี่ยวไปเหมือนใบไม้ และความผิดของพวกเราพัดพวกเราไปเหมือนลม
7There is none that calleth upon thy name: that riseth up, and taketh hold of thee: thou hast hid thy face from us, and hast crushed us in the hand of our iniquity.
7ไม่มีใครร้องเรียกพระนามพระองค์ หรือปลุกตัวเองให้ยึดพระองค์ไว้ เพราะพระองค์ซ่อนหน้าของพระองค์จากพวกเรา และผลาญพวกเราด้วยความผิดของพวกเรา
8And now, O Lord, thou art our father, and we are clay: and thou art our maker, and we all are the works of thy hands.
8แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา พวกเราเป็นดิน และพระองค์เป็นช่างปั้นของพวกเรา พวกเราทุกคนเป็นผลงานจากมือของพระองค์
9Be not very angry, O Lord, and remember no longer our iniquity: behold, see we are all thy people.
9พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงโกรธเกรี้ยว ขออย่าจดจำความผิดตลอดไป พวกเราวิงวอน ขอทอดพระเนตรดู พวกเราทุกคนเป็นประชากรของพระองค์
10The city of thy sanctuary is become a desert, Sion is made a desert, Jerusalem is desolate.
10เมืองศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์กลายเป็นถิ่นกันดาร ศิโยนกลายเป็นถิ่นกันดาร เยรูซาเล็มกลายเป็นที่รกร้าง
11The house of our holiness, and of our glory, where our fathers praised thee, is burnt with fire, and all our lovely things are turned into ruins.
11บ้านอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามของพวกเรา ที่บรรพบุรุษเคยสรรเสริญพระองค์ ถูกไฟเผา ที่รื่นรมย์ทั้งหมดของพวกเราถูกทำให้รกร้าง
12Wilt thou refrain thyself, O Lord, upon these things, wilt thou hold thy peace, and afflict us vehemently?
12พระยาห์เวห์ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์ยังจะยับยั้งพระองค์ไว้หรือ? จะทรงนิ่งเงียบและลงโทษพวกเราอย่างหนักหรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.