Isaiah 64
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1(63-19) Oh, that Thou wouldest rend the heavens, that Thou wouldest come down, that the mountains might quake at Thy presence,
1ขอพระองค์ฉีกฟ้าสวรรค์ และเสด็จลงมา ให้ภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
2(64-1) As when fire kindleth the brush-wood, and the fire causeth the waters to boil; to make Thy name known to Thine adversaries, that the nations might tremble at Thy presence,
2เหมือนไฟจุดพุ่มไม้แห้ง และไฟทำให้น้ำเดือด ขอให้ศัตรูรู้จักพระนามพระองค์ เพื่อชนชาติต่าง ๆ จะสั่นกลัวต่อหน้าพระองค์!
3(64-2) When Thou didst tremendous things which we looked not for — Oh that Thou wouldest come down, that the mountains might quake at Thy presence! —
3เมื่อพระองค์ทำสิ่งน่าครั่นคร้ามที่พวกเราไม่ได้คาดหวัง พระองค์เสด็จลงมา และภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
4(64-3) And whereof from of old men have not heard, nor perceived by the ear, neither hath the eye seen a God beside Thee, who worketh for him that waiteth for Him.
4เพราะตั้งแต่โบราณ มนุษย์ไม่เคยได้ยิน หูไม่เคยรับรู้ ตาไม่เคยเห็นพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์ ผู้ทำการเพื่อคนที่รอคอยพระองค์
5(64-4) Thou didst take away him that joyfully worked righteousness, those that remembered Thee in Thy ways — behold, Thou wast wroth, and we sinned — upon them have we stayed of old, that we might be saved.
5พระองค์พบผู้ที่ยินดีและทำสิ่งเที่ยงธรรม ผู้ระลึกถึงพระองค์ในทางของพระองค์ ดูเถิด พระองค์โกรธ และพวกเราทำบาป พวกเราอยู่ในบาปมานาน พวกเราจะได้รับความรอดหรือ?
6(64-5) And we are all become as one that is unclean, and all our righteousnesses are as a polluted garment; and we all do fade as a leaf, and our iniquities, like the wind, take us away.
6เพราะพวกเราทุกคนกลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน และความเที่ยงธรรมทั้งหมดของพวกเราเหมือนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อน พวกเราทุกคนเหี่ยวไปเหมือนใบไม้ และความผิดของพวกเราพัดพวกเราไปเหมือนลม
7(64-6) And there is none that calleth upon Thy name, that stirreth up himself to take hold of Thee; for Thou hast hid Thy face from us, and hast consumed us by means of our iniquities.
7ไม่มีใครร้องเรียกพระนามพระองค์ หรือปลุกตัวเองให้ยึดพระองค์ไว้ เพราะพระองค์ซ่อนหน้าของพระองค์จากพวกเรา และผลาญพวกเราด้วยความผิดของพวกเรา
8(64-7) But now, O LORD, Thou art our Father; we are the clay, and Thou our potter, and we all are the work of Thy hand.
8แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา พวกเราเป็นดิน และพระองค์เป็นช่างปั้นของพวกเรา พวกเราทุกคนเป็นผลงานจากมือของพระองค์
9(64-8) Be not wroth very sore, O LORD, neither remember iniquity for ever; behold, look, we beseech Thee, we are all Thy people.
9พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงโกรธเกรี้ยว ขออย่าจดจำความผิดตลอดไป พวกเราวิงวอน ขอทอดพระเนตรดู พวกเราทุกคนเป็นประชากรของพระองค์
10(64-9) Thy holy cities are become a wilderness, Zion is become a wilderness, Jerusalem a desolation.
10เมืองศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์กลายเป็นถิ่นกันดาร ศิโยนกลายเป็นถิ่นกันดาร เยรูซาเล็มกลายเป็นที่รกร้าง
11(64-10) Our holy and our beautiful house, where our fathers praised Thee, is burned with fire; and all our pleasant things are laid waste.
11บ้านอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามของพวกเรา ที่บรรพบุรุษเคยสรรเสริญพระองค์ ถูกไฟเผา ที่รื่นรมย์ทั้งหมดของพวกเราถูกทำให้รกร้าง
12(64-11) Wilt Thou refrain Thyself for these things, O LORD? Wilt Thou hold Thy peace, and afflict us very sore?
12พระยาห์เวห์ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์ยังจะยับยั้งพระองค์ไว้หรือ? จะทรงนิ่งเงียบและลงโทษพวกเราอย่างหนักหรือ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.