Isaiah 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Let me sing of my well-beloved, a song of my beloved touching his vineyard. My well-beloved had a vineyard in a very fruitful hill;
1ข้าพเจ้าจะร้องเพลงให้ผู้เป็นที่รักยิ่ง เพลงถึงสวนองุ่นของผู้เป็นที่รัก ผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นบนเนินเขาที่อุดมสมบูรณ์มาก
2And he digged it, and cleared it of stones, and planted it with the choicest vine, and built a tower in the midst of it, and also hewed out a vat therein; and he looked that it should bring forth grapes, and it brought forth wild grapes.
2เขาขุดดิน เก็บหินออก ปลูกองุ่นพันธุ์ดีเลิศ สร้างหอคอยไว้กลางสวน และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ด้วย เขาหวังจะได้ผลองุ่น แต่สวนกลับให้ผลองุ่นป่า
3And now, O inhabitants of Jerusalem and men of Judah, judge, I pray you, betwixt me and my vineyard.
3“ชาวเยรูซาเล็มและชาวยูดาห์ โปรดตัดสินระหว่างเรากับสวนองุ่นของเรา
4What could have been done more to my vineyard, that I have not done in it? Wherefore, when I looked that it should bring forth grapes, brought it forth wild grapes?
4เราจะทำอะไรให้สวนองุ่นนี้ได้อีก ที่เรายังไม่ได้ทำ? ทำไมเราหวังจะได้ผลองุ่น แต่กลับได้องุ่นป่า?
5And now come, I will tell you what I will do to my vineyard: I will take away the hedge thereof, and it shall be eaten up; I will break down the fence thereof, and it shall be trodden down;
5เราจะบอกให้รู้ว่าเราจะทำอะไรกับสวนของเรา เราจะรื้อรั้วพุ่มไม้ ให้สวนถูกกินจนหมด จะพังกำแพง ให้สวนถูกเหยียบย่ำ
6And I will lay it waste: it shall not be pruned nor hoed, but there shall come up briers and thorns; I will also command the clouds that they rain no rain upon it.
6เราจะทำให้เป็นที่รกร้าง ไม่มีใครลิดกิ่งหรือพรวนดิน จะมีแต่พุ่มหนามและต้นหนามขึ้น เราจะสั่งเมฆไม่ให้ฝนตกลงมาในสวน”
7For the vineyard of the LORD of hosts is the house of Israel, and the men of Judah the plant of His delight; and He looked for justice, but behold violence; for righteousness, but behold a cry.
7สวนองุ่นของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพคือเชื้อสายอิสราเอล ชาวยูดาห์คือต้นไม้ที่พระองค์ชื่นชอบ พระองค์หวังความยุติธรรม แต่กลับพบการกดขี่ หวังความเที่ยงธรรม แต่กลับได้ยินเสียงร้องทุกข์
8Woe unto them that join house to house, that lay field to field, till there be no room, and ye be made to dwell alone in the midst of the land!
8วิบัติจงเกิดแก่คนที่รวบบ้านหลังแล้วหลังเล่า รวบที่นาผืนแล้วผืนเล่า จนไม่เหลือที่ว่าง และพวกเจ้าต้องอยู่ตามลำพังกลางแผ่นดิน!
9In mine ears said the LORD of hosts: of a truth many houses shall be desolate, even great and fair, without inhabitant.
9ข้าพเจ้าได้ยินพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “บ้านมากมายจะร้างแน่นอน แม้บ้านใหญ่และสวยงามก็ไม่มีคนอยู่
10For ten acres of vineyard shall yield one bath, and the seed of a homer shall yield an ephah.
10สวนองุ่นสิบเอเคอร์ จะให้เหล้าองุ่นเพียงหนึ่งบัท เมล็ดพันธุ์หนึ่งโฮเมอร์ จะให้ผลเพียงหนึ่งเอฟาห์”
11Woe unto them that rise up early in the morning, that they may follow strong drink; that tarry late into the night, till wine inflame them!
11วิบัติจงเกิดแก่คนที่ตื่นแต่เช้าเพื่อหาสุรา อยู่จนดึกดื่น ดื่มเหล้าองุ่นจนเร่าร้อน!
12And the harp and the psaltery, the tabret and the pipe, and wine, are in their feasts; but they regard not the work of the LORD, neither have they considered the operation of His hands.
12ในงานเลี้ยงของพวกเขามีพิณกับพิณไลร์ รำมะนา ขลุ่ย และเหล้าองุ่น แต่ไม่ใส่ใจงานของพระยาห์เวห์ ไม่พิจารณาสิ่งที่พระองค์ลงมือทำ
13Therefore My people are gone into captivity, for want of knowledge; and their honourable men are famished, and their multitude are parched with thirst.
13ประชาชนของเราจึงตกเป็นเชลยเพราะขาดความรู้ ผู้มีเกียรติหิวโหย ฝูงชนกระหายน้ำจนคอแห้ง
14Therefore the nether-world hath enlarged her desire, and opened her mouth without measure; and down goeth their glory, and their tumult, and their uproar, and he that rejoiceth among them.
14เชโอล จึงอยากกินมากขึ้น อ้าปากกว้างอย่างไร้ขอบเขต ความรุ่งโรจน์ ฝูงชน ความโอ่อ่า และคนที่สนุกสนานในหมู่พวกเขาลงไปในนั้น
15And man is bowed down, and man is humbled, and the eyes of the lofty are humbled;
15มนุษย์จึงตกต่ำ มวลมนุษย์ถูกกดให้ต่ำลง สายตาของคนหยิ่งต้องก้มลง
16But the LORD of hosts is exalted through justice, and God the Holy One is sanctified through righteousness.
16แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพสูงเด่นด้วยความยุติธรรม พระเจ้าผู้บริสุทธิ์แสดงความบริสุทธิ์ด้วยความเที่ยงธรรม
17Then shall the lambs feed as in their pasture, and the waste places of the fat ones shall wanderers eat.
17แล้วลูกแกะจะกินหญ้าเหมือนในทุ่งเลี้ยงของตน คนต่างถิ่นจะหากินตามซากปรักหักพังของคนมั่งคั่ง
18Woe unto them that draw iniquity with cords of vanity, and sin as it were with a cart rope,
18วิบัติจงเกิดแก่คนที่ลากความชั่วด้วยสายเชือกแห่งความเท็จ ลากความชั่วร้ายเหมือนใช้เชือกลากเกวียน
19That say: 'Let Him make speed, let Him hasten His work, that we may see it; and let the counsel of the Holy One of Israel draw nigh and come, that we may know it!'
19คนที่พูดว่า “ให้พระองค์รีบเถิด รีบทำงานให้พวกเราเห็น ให้แผนของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลมาถึงเร็วๆ พวกเราจะได้รู้!”
20Woe unto them that call evil good, and good evil; that change darkness into light, and light into darkness; that change bitter into sweet, and sweet into bitter!
20วิบัติจงเกิดแก่คนที่เรียกความชั่วว่าดี และเรียกความดีว่าชั่ว เอาความมืดมาแทนแสงสว่าง เอาแสงสว่างมาแทนความมืด เอาความขมมาแทนความหวาน เอาความหวานมาแทนความขม!
21Woe unto them that are wise in their own eyes, and prudent in their own sight!
21วิบัติจงเกิดแก่คนที่เห็นว่าตนฉลาด และคิดว่าตนรอบคอบ!
22Woe unto them that are mighty to drink wine, and men of strength to mingle strong drink;
22วิบัติจงเกิดแก่คนที่เก่งกล้าดื่มเหล้าองุ่น เป็นยอดฝีมือผสมสุรา
23That justify the wicked for a reward, and take away the righteousness of the righteous from him!
23คนที่รับสินบนแล้วตัดสินยกฟ้องคนผิด แต่ไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนบริสุทธิ์!
24Therefore as the tongue of fire devoureth the stubble, and as the chaff is consumed in the flame, so their root shall be as rottenness, and their blossom shall go up as dust; because they have rejected the law of the LORD of hosts, and contemned the word of the Holy One of Israel.
24ดังที่เปลวไฟกินตอซัง และหญ้าแห้งยุบลงในไฟ รากของพวกเขาจะเน่า ดอกจะฟุ้งขึ้นเป็นฝุ่น เพราะพวกเขาปฏิเสธข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ดูหมิ่นคำของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
25Therefore is the anger of the LORD kindled against His people, and He hath stretched forth His hand against them, and hath smitten them, and the hills did tremble, and their carcasses were as refuse in the midst of the streets. For all this His anger is not turned away, but His hand is stretched out still.
25พระยาห์เวห์จึงโกรธประชาชนของพระองค์อย่างร้อนแรง ยื่นมือออกไปเล่นงานและตีพวกเขา ภูเขาสั่นสะเทือน ศพของพวกเขาเหมือนขยะกลางถนน แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
26And He will lift up an ensign to the nations from far, and will hiss unto them from the end of the earth; and, behold, they shall come with speed swiftly;
26พระองค์จะยกธงส่งสัญญาณให้ชาติต่างๆ ที่อยู่ไกล จะผิวปากเรียกพวกเขาจากสุดปลายแผ่นดิน พวกเขาจะมาอย่างรวดเร็วทันที
27None shall be weary nor stumble among them; none shall slumber nor sleep; neither shall the girdle of their loins be loosed, nor the latchet of their shoes be broken;
27ไม่มีใครเหนื่อยล้าหรือสะดุดในหมู่พวกเขา ไม่มีใครง่วงหรือหลับ สายคาดเอวไม่หลุด สายรองเท้าไม่ขาด
28Whose arrows are sharp, and all their bows bent; their horses' hoofs shall be counted like flint, and their wheels like a whirlwind;
28ลูกธนูของพวกเขาคม คันธนูทุกคันโก่งไว้ กีบม้าเหมือนหินเหล็กไฟ ล้อรถเหมือนลมหมุน
29Their roaring shall be like a lion, they shall roar like young lions, yea, they shall roar, and lay hold of the prey, and carry it away safe, and there shall be none to deliver.
29เสียงคำรามเหมือนสิงโตตัวเมีย พวกเขาคำรามเหมือนสิงโตหนุ่ม คำราม จับเหยื่อแล้วเอาไป ไม่มีใครช่วยได้
30And they shall roar against them in that day like the roaring of the sea; and if one look unto the land, behold darkness and distress, and the light is darkened in the skies thereof.
30ในวันนั้น พวกเขาจะคำรามใส่ผู้คนเหมือนเสียงทะเลคำราม เมื่อมองไปที่แผ่นดิน ก็เห็นความมืดและความทุกข์ เมฆบดบังแสงจนมืดลง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.