Isaiah 63
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1'Who is this that cometh from Edom, with crimsoned garments from Bozrah? This that is glorious in his apparel, stately in the greatness of his strength?' — 'I that speak in victory, mighty to save.' —
1นี่ใครกันที่มาจากเอโดม สวมเสื้อผ้าย้อมสีมาจากโบสราห์? นี่ใครกันที่สวมเสื้อผ้าสง่างาม เดินมาด้วยกำลังมหาศาล? “คือเรา ผู้พูดด้วยความเที่ยงธรรม ผู้ทรงพลังที่จะช่วยให้รอด”
2'Wherefore is Thine apparel red, and Thy garments like his that treadeth in the winevat?' —
2ทำไมเสื้อผ้าของท่านจึงแดง เหมือนเสื้อผ้าคนย่ำองุ่นในบ่อ?
3'I have trodden the winepress alone, and of the peoples there was no man with Me; yea, I trod them in Mine anger, and trampled them in My fury; and their lifeblood is dashed against My garments, and I have stained all My raiment.
3“เราเหยียบย่ำในบ่อย่ำองุ่นเพียงผู้เดียว ในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ไม่มีใครอยู่กับเรา เราย่ำพวกเขาด้วยความโกรธ เหยียบพวกเขาด้วยความเดือดดาล เลือดชีวิตของพวกเขากระเซ็นบนเสื้อผ้าเรา และเราทำเสื้อผ้าของเราทั้งหมดเปื้อน
4For the day of vengeance that was in My heart, and My year of redemption are come.
4เพราะวันแห่งการแก้แค้นอยู่ในใจเรา และปีของผู้ที่เราไถ่ไว้มาถึงแล้ว
5And I looked, and there was none to help, and I beheld in astonishment, and there was none to uphold; therefore Mine own arm brought salvation unto Me, and My fury, it upheld Me.
5เรามองดู แต่ไม่มีใครช่วย เราประหลาดใจที่ไม่มีใครค้ำจุน ดังนั้น แขนของเราเองจึงนำความรอดมาให้เรา ความเดือดดาลของเราเองค้ำจุนเรา
6And I trod down the peoples in Mine anger, and made them drunk with My fury, and I poured out their lifeblood on the earth.'
6เราย่ำชนชาติต่าง ๆ ด้วยความโกรธ ทำให้พวกเขาเมาด้วยความเดือดดาล และเทเลือดชีวิตของพวกเขาลงบนแผ่นดิน”
7I will make mention of the mercies of the LORD, and the praises of the LORD, according to all that the LORD hath bestowed on us; and the great goodness toward the house of Israel, which He hath bestowed on them according to His compassions, and according to the multitude of His mercies.
7ข้าพเจ้าจะเล่าถึงความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ และคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ ตามสิ่งทั้งหมดที่พระยาห์เวห์มอบให้พวกเรา กับความดีอันยิ่งใหญ่ต่อเชื้อสายอิสราเอล ที่พระองค์มอบให้พวกเขาตามความเมตตา และความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
8For He said: 'Surely, they are My people, children that will not deal falsely'; so He was their Saviour.
8เพราะพระองค์กล่าวว่า “พวกเขาเป็นประชากรของเราแน่นอน เป็นลูกที่จะไม่ประพฤติหลอกลวง” พระองค์จึงเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอด
9In all their affliction He was afflicted, and the angel of His presence saved them; in His love and in His pity He redeemed them; and He bore them, and carried them all the days of old.
9ในความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเขา พระองค์ก็ทุกข์ยากด้วย และทูตสวรรค์ที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอด ด้วยความรักและความสงสาร พระองค์ไถ่พวกเขา พระองค์รับพวกเขาไว้ และอุ้มพวกเขาตลอดวันเก่าก่อน
10But they rebelled, and grieved His holy spirit; therefore He was turned to be their enemy, Himself fought against them.
10แต่พวกเขากบฏ และทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เสียใจ พระองค์จึงหันมาเป็นศัตรูของพวกเขา และพระองค์เองต่อสู้กับพวกเขา
11Then His people remembered the days of old, the days of Moses: 'Where is He that brought them up out of the sea with the shepherds of His flock? Where is He that put His holy spirit in the midst of them?
11แล้วเขาระลึกถึงวันเก่าก่อน ถึงโมเสสและประชากรของเขา โดยกล่าวว่า “ผู้ที่นำพวกเขาขึ้นจากทะเลพร้อมคนเลี้ยงฝูงแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน? ผู้ที่ใส่พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ไว้ท่ามกลางพวกเขาอยู่ที่ไหน?”
12That caused His glorious arm to go at the right hand of Moses? That divided the water before them, to make Himself an everlasting name?
12ใครทำให้แขนอันรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่ที่มือขวาของโมเสส? ใครแยกน้ำต่อหน้าพวกเขา เพื่อสร้างชื่อให้ตนคงอยู่ตลอดกาล?
13That led them through the deep, as a horse in the wilderness, without stumbling?
13ใครนำพวกเขาผ่านห้วงน้ำลึก เหมือนม้าในถิ่นกันดาร โดยไม่สะดุด?
14As the cattle that go down into the valley, the spirit of the LORD caused them to rest; so didst Thou lead Thy people, to make Thyself a glorious name.'
14เหมือนปศุสัตว์ที่ลงไปในหุบเขา พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขาพัก พระองค์นำประชากรของพระองค์เช่นนี้ เพื่อสร้างพระนามอันรุ่งโรจน์ให้พระองค์เอง
15Look down from heaven, and see, even from Thy holy and glorious habitation; Where is Thy zeal and Thy mighty acts, the yearning of Thy heart and Thy compassions, now restrained toward me?
15ขอพระองค์มองลงมาจากฟ้าสวรรค์ มองมาจากที่อยู่อันศักดิ์สิทธิ์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ ความกระตือรือร้นและการกระทำอันทรงพลังของพระองค์อยู่ที่ไหน? ความห่วงใยจากใจและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อข้าพเจ้าถูกยับยั้งไว้
16For Thou art our Father; for Abraham knoweth us not, and Israel doth not acknowledge us; Thou, O LORD, art our Father, our Redeemer from everlasting is Thy name.
16เพราะพระองค์เป็นพ่อของพวกเรา แม้อับราฮัมไม่รู้จักพวกเรา และอิสราเอลไม่ยอมรับพวกเรา พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา ผู้ไถ่ของพวกเราตั้งแต่นิรันดร์กาล คือพระนามของพระองค์
17O LORD, why dost Thou make us to err from Thy ways, and hardenest our heart from Thy fear? Return for Thy servants' sake, the tribes of Thine inheritance.
17พระยาห์เวห์ ทำไมพระองค์ทำให้พวกเราหลงไปจากทางของพระองค์ และทำให้ใจพวกเราแข็งกระด้าง ไม่ยำเกรงพระองค์? ขอทรงกลับมาเพื่อเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ คือเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นมรดกของพระองค์
18Thy holy people they have well nigh driven out, our adversaries have trodden down Thy sanctuary.
18ประชากรบริสุทธิ์ของพระองค์ครอบครองอยู่เพียงชั่วครู่ ศัตรูของพวกเราเหยียบย่ำสถานศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
19We are become as they over whom Thou never borest rule, as they that were not called by Thy name.
19พวกเรากลายเป็นเหมือนคนที่พระองค์ไม่เคยปกครอง เหมือนคนที่ไม่ได้เรียกตามพระนามของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.