Jesaja 63
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Wer ist der, so von Edom kommt, mit rötlichen Kleidern von Bozra? der so geschmückt ist in seinen Kleidern und einhertritt in seiner großen Kraft? “Ich bin's, der Gerechtigkeit lehrt und ein Meister ist zu helfen.”
1นี่ใครกันที่มาจากเอโดม สวมเสื้อผ้าย้อมสีมาจากโบสราห์? นี่ใครกันที่สวมเสื้อผ้าสง่างาม เดินมาด้วยกำลังมหาศาล? “คือเรา ผู้พูดด้วยความเที่ยงธรรม ผู้ทรงพลังที่จะช่วยให้รอด”
2Warum ist dein Gewand so rotfarben und dein Kleid wie eines Keltertreters?
2ทำไมเสื้อผ้าของท่านจึงแดง เหมือนเสื้อผ้าคนย่ำองุ่นในบ่อ?
3“Ich trete die Kelter allein, und ist niemand unter den Völkern mit mir. Ich habe sie gekeltert in meinem Zorn und zertreten in meinem Grimm. Daher ist ihr Blut auf meine Kleider gespritzt, und ich habe all mein Gewand besudelt.
3“เราเหยียบย่ำในบ่อย่ำองุ่นเพียงผู้เดียว ในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ไม่มีใครอยู่กับเรา เราย่ำพวกเขาด้วยความโกรธ เหยียบพวกเขาด้วยความเดือดดาล เลือดชีวิตของพวกเขากระเซ็นบนเสื้อผ้าเรา และเราทำเสื้อผ้าของเราทั้งหมดเปื้อน
4Denn ich habe einen Tag der Rache mir vorgenommen; das Jahr, die Meinen zu erlösen, ist gekommen.
4เพราะวันแห่งการแก้แค้นอยู่ในใจเรา และปีของผู้ที่เราไถ่ไว้มาถึงแล้ว
5Und ich sah mich um, und da war kein Helfer; und ich verwunderte mich, und niemand stand mir bei; sondern mein Arm mußte mir helfen, und mein Zorn stand mir bei.
5เรามองดู แต่ไม่มีใครช่วย เราประหลาดใจที่ไม่มีใครค้ำจุน ดังนั้น แขนของเราเองจึงนำความรอดมาให้เรา ความเดือดดาลของเราเองค้ำจุนเรา
6Und ich habe die Völker zertreten in meinem Zorn und habe sie trunken gemacht in meinem Grimm und ihr Blut auf die Erde geschüttet.”
6เราย่ำชนชาติต่าง ๆ ด้วยความโกรธ ทำให้พวกเขาเมาด้วยความเดือดดาล และเทเลือดชีวิตของพวกเขาลงบนแผ่นดิน”
7Ich will der Gnade des HERRN gedenken und des Lobes des HERRN in allem, was uns der HERR getan hat, und in der großen Güte an dem Hause Israel, die er ihnen erzeigt hat nach seiner Barmherzigkeit und großen Gnade.
7ข้าพเจ้าจะเล่าถึงความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ และคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ ตามสิ่งทั้งหมดที่พระยาห์เวห์มอบให้พวกเรา กับความดีอันยิ่งใหญ่ต่อเชื้อสายอิสราเอล ที่พระองค์มอบให้พวกเขาตามความเมตตา และความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
8Denn er sprach: Sie sind ja mein Volk, Kinder, die nicht falsch sind. Darum war er ihr Heiland.
8เพราะพระองค์กล่าวว่า “พวกเขาเป็นประชากรของเราแน่นอน เป็นลูกที่จะไม่ประพฤติหลอกลวง” พระองค์จึงเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอด
9Wer sie ängstete, der ängstete ihn auch; und der Engel seines Angesichts half ihnen. Er erlöste sie, darum daß er sie liebte und ihrer schonte. Er nahm sie auf und trug sie allezeit von alters her.
9ในความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเขา พระองค์ก็ทุกข์ยากด้วย และทูตสวรรค์ที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอด ด้วยความรักและความสงสาร พระองค์ไถ่พวกเขา พระองค์รับพวกเขาไว้ และอุ้มพวกเขาตลอดวันเก่าก่อน
10Aber sie erbitterten und entrüsteten seinen heiligen Geist; darum ward er ihr Feind und stritt wider sie.
10แต่พวกเขากบฏ และทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เสียใจ พระองค์จึงหันมาเป็นศัตรูของพวกเขา และพระองค์เองต่อสู้กับพวกเขา
11Und sein Volk gedachte wieder an die vorigen Zeiten, an Mose: “Wo ist denn nun, der sie aus dem Meer führte samt dem Hirten seiner Herde? Wo ist, der seinen heiligen Geist unter sie gab?
11แล้วเขาระลึกถึงวันเก่าก่อน ถึงโมเสสและประชากรของเขา โดยกล่าวว่า “ผู้ที่นำพวกเขาขึ้นจากทะเลพร้อมคนเลี้ยงฝูงแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน? ผู้ที่ใส่พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ไว้ท่ามกลางพวกเขาอยู่ที่ไหน?”
12der Mose bei der rechten Hand führte durch seinen herrlichen Arm? der die Wasser trennte vor ihnen her, auf daß er sich einen ewigen Namen machte?
12ใครทำให้แขนอันรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่ที่มือขวาของโมเสส? ใครแยกน้ำต่อหน้าพวกเขา เพื่อสร้างชื่อให้ตนคงอยู่ตลอดกาล?
13der sie führte durch die Tiefen wie die Rosse in der Wüste, die nicht straucheln?
13ใครนำพวกเขาผ่านห้วงน้ำลึก เหมือนม้าในถิ่นกันดาร โดยไม่สะดุด?
14Wie das Vieh ins Feld hinabgeht, brachte der Geist des HERRN sie zur Ruhe; also hast du dein Volk geführt, auf daß du dir einen herrlichen Namen machtest.”
14เหมือนปศุสัตว์ที่ลงไปในหุบเขา พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขาพัก พระองค์นำประชากรของพระองค์เช่นนี้ เพื่อสร้างพระนามอันรุ่งโรจน์ให้พระองค์เอง
15So schaue nun vom Himmel und siehe herab von deiner heiligen, herrlichen Wohnung. Wo ist nun dein Eifer, deine Macht? Deine große, herzliche Barmherzigkeit hält sich hart gegen mich.
15ขอพระองค์มองลงมาจากฟ้าสวรรค์ มองมาจากที่อยู่อันศักดิ์สิทธิ์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ ความกระตือรือร้นและการกระทำอันทรงพลังของพระองค์อยู่ที่ไหน? ความห่วงใยจากใจและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อข้าพเจ้าถูกยับยั้งไว้
16Bist du doch unser Vater; denn Abraham weiß von uns nicht, und Israel kennt uns nicht. Du aber, HERR, bist unser Vater und unser Erlöser; von alters her ist das dein Name.
16เพราะพระองค์เป็นพ่อของพวกเรา แม้อับราฮัมไม่รู้จักพวกเรา และอิสราเอลไม่ยอมรับพวกเรา พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา ผู้ไถ่ของพวกเราตั้งแต่นิรันดร์กาล คือพระนามของพระองค์
17Warum lässest du uns, HERR, irren von deinen Wegen und unser Herz verstocken, daß wir dich nicht fürchten? Kehre wieder um deiner Knechte willen, um der Stämme willen deines Erbes.
17พระยาห์เวห์ ทำไมพระองค์ทำให้พวกเราหลงไปจากทางของพระองค์ และทำให้ใจพวกเราแข็งกระด้าง ไม่ยำเกรงพระองค์? ขอทรงกลับมาเพื่อเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ คือเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นมรดกของพระองค์
18Sie besitzen dein heiliges Volk schier ganz; deine Widersacher zertreten dein Heiligtum.
18ประชากรบริสุทธิ์ของพระองค์ครอบครองอยู่เพียงชั่วครู่ ศัตรูของพวกเราเหยียบย่ำสถานศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
19Wir sind geworden wie solche, über die du niemals herrschtest und die nicht nach deinem Namen genannt wurden.
19พวกเรากลายเป็นเหมือนคนที่พระองค์ไม่เคยปกครอง เหมือนคนที่ไม่ได้เรียกตามพระนามของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.