Jesaja 50
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1So spricht der HERR: Wo ist der Scheidebrief eurer Mutter, mit dem ich sie entlassen hätte? Oder wer ist mein Gläubiger, dem ich euch verkauft hätte? Siehe, ihr seid um eurer Sünden willen verkauft, und eure Mutter ist um eures Übertretens willen entlassen.
1พระยาห์เวห์กล่าวว่า “หนังสือหย่าของแม่พวกเจ้า ที่เราใช้หย่ากับเธอ อยู่ที่ไหน? หรือเราขายพวกเจ้าให้เจ้าหนี้คนไหนของเรา? ดูเถิด พวกเจ้าถูกขายเพราะความผิดของตน และแม่ของพวกเจ้าถูกหย่าเพราะการละเมิดของพวกเจ้า
2Warum kam ich, und war niemand da? ich rief, und niemand antwortete. Ist meine Hand nun so kurz geworden, daß ich sie nicht erlösen kann? oder ist bei mir keine Kraft, zu erretten? Siehe, mit meinem Schelten mache ich das Meer trocken und mache die Wasserströme zur Wüste, daß ihre Fische vor Wassermangel stinken und Durstes sterben.
2ทำไมเมื่อเรามา จึงไม่มีใครอยู่? เมื่อเราเรียก ทำไมจึงไม่มีใครตอบ? มือของเราสั้นลงจนไถ่ไม่ได้เลยหรือ? หรือเราไม่มีพลังที่จะช่วยให้รอด? ดูเถิด เพียงเราตวาด ทะเลก็แห้ง เราทำแม่น้ำให้เป็นถิ่นกันดาร ปลาในแม่น้ำเหม็นเน่าเพราะไม่มีน้ำ และตายเพราะกระหาย
3Ich kleide den Himmel mit Dunkel und mache seine Decke gleich einem Sack.
3เราห่มฟ้าสวรรค์ด้วยความดำมืด ให้ผ้ากระสอบเป็นสิ่งคลุมฟ้าสวรรค์”
4Der Herr HERR hat mir eine gelehrte Zunge gegeben, daß ich wisse mit dem Müden zu rechter Zeit zu reden. Er weckt mich alle Morgen; er weckt mir das Ohr, daß ich höre wie ein Jünger.
4พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ให้ข้าพเจ้ามีลิ้นอย่างผู้ที่ได้รับการสอน เพื่อข้าพเจ้าจะรู้จักใช้คำพูดประคองคนที่เหนื่อยล้า ทุกเช้า พระองค์ปลุกข้าพเจ้า ทำให้หูของข้าพเจ้าตื่นตัวเพื่อฟังอย่างผู้ที่ได้รับการสอน
5Der Herr HERR hat mir das Ohr geöffnet; und ich bin nicht ungehorsam und gehe nicht zurück.
5พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ เปิดหูของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ได้ขัดขืน และไม่ได้หันกลับ
6Ich hielt meinen Rücken dar denen, die mich schlugen, und meine Wangen denen, die mich rauften; mein Angesicht verbarg ich nicht vor Schmach und Speichel.
6ข้าพเจ้ายื่นหลังให้ผู้ที่ตีข้าพเจ้า ยื่นแก้มให้ผู้ที่ถอนหนวดเครา ไม่ซ่อนหน้าจากการทำให้อับอายและการถ่มน้ำลาย
7Aber der Herr HERR hilft mir; darum werde ich nicht zu Schanden. Darum habe ich mein Angesicht dargeboten wie einen Kieselstein; denn ich weiß, daß ich nicht zu Schanden werde.
7เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ จะช่วยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงไม่ได้อับอาย ข้าพเจ้าจึงตั้งหน้าแน่วแน่เหมือนหินเหล็กไฟ และรู้ว่าข้าพเจ้าจะไม่ผิดหวัง
8Er ist nahe, der mich gerechtspricht; wer will mit mir hadern? Laßt uns zusammentreten; wer ist, der Recht zu mir hat? Der komme her zu mir!
8ผู้ตัดสินว่าข้าพเจ้าชอบธรรมอยู่ใกล้ ใครจะกล่าวหาข้าพเจ้า? ให้พวกเรายืนเผชิญหน้ากัน ใครเป็นคู่กรณีของข้าพเจ้า? ให้เขาเข้ามาใกล้ข้าพเจ้า
9Siehe, der Herr HERR hilft mir; wer ist, der mich will verdammen? Siehe, sie werden allzumal wie ein Kleid veralten, Motten werden sie fressen.
9ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ จะช่วยข้าพเจ้า! ใครจะตัดสินว่าข้าพเจ้ามีความผิด? ดูเถิด พวกเขาทั้งหมดจะเก่าไปเหมือนเสื้อผ้า ตัวมอดจะกินพวกเขาจนหมด
10Wer ist unter euch, der den HERRN fürchtet, der seines Knechtes Stimme gehorche? Der im Finstern wandelt und scheint ihm kein Licht, der hoffe auf den HERRN und verlasse sich auf seinen Gott.
10ใครในหมู่พวกเจ้ายำเกรงพระยาห์เวห์ และเชื่อฟังเสียงของผู้รับใช้พระองค์? ผู้ที่เดินอยู่ในความมืด และไม่มีแสงสว่าง จงวางใจในพระนามพระยาห์เวห์ และพึ่งพระเจ้าของตน
11Siehe, ihr alle, die ihr ein Feuer anzündet, mit Flammen gerüstet, geht hin in das Licht eures Feuers und in die Flammen, die ihr angezündet habt! Solches widerfährt euch von meiner Hand; in Schmerzen müßt ihr liegen.
11ดูเถิด พวกเจ้าทั้งหมดที่จุดไฟ และประดับตัวด้วยคบเพลิงรอบตัว จงเดินในเปลวไฟของตน และในหมู่คบเพลิงที่พวกเจ้าจุดขึ้น พวกเจ้าจะได้รับสิ่งนี้จากมือเรา พวกเจ้าจะนอนลงในความทุกข์ใจ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.