Jesaja 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Wohlan, ich will meinem Lieben singen, ein Lied meines Geliebten von seinem Weinberge: Mein Lieber hat einen Weinberg an einem fetten Ort.
1ข้าพเจ้าจะร้องเพลงให้ผู้เป็นที่รักยิ่ง เพลงถึงสวนองุ่นของผู้เป็นที่รัก ผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นบนเนินเขาที่อุดมสมบูรณ์มาก
2Und er hat ihn verzäunt und mit Steinhaufen verwahrt und edle Reben darin gesenkt. Er baute auch einen Turm darin und grub eine Kelter darein und wartete, daß er Trauben brächte; aber er brachte Herlinge.
2เขาขุดดิน เก็บหินออก ปลูกองุ่นพันธุ์ดีเลิศ สร้างหอคอยไว้กลางสวน และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ด้วย เขาหวังจะได้ผลองุ่น แต่สวนกลับให้ผลองุ่นป่า
3Nun richtet, ihr Bürger zu Jerusalem und ihr Männer Juda's, zwischen mir und meinem Weinberge.
3“ชาวเยรูซาเล็มและชาวยูดาห์ โปรดตัดสินระหว่างเรากับสวนองุ่นของเรา
4Was sollte man doch noch mehr tun an meinem Weinberge, das ich nicht getan habe an ihm? Warum hat er denn Herlinge gebracht, da ich erwartete, daß er Trauben brächte?
4เราจะทำอะไรให้สวนองุ่นนี้ได้อีก ที่เรายังไม่ได้ทำ? ทำไมเราหวังจะได้ผลองุ่น แต่กลับได้องุ่นป่า?
5Wohlan, ich will euch zeigen, was ich meinem Weinberge tun will. Seine Wand soll weggenommen werden, daß er verwüstet werde; sein Zaun soll zerrissen werden, daß er zertreten werde.
5เราจะบอกให้รู้ว่าเราจะทำอะไรกับสวนของเรา เราจะรื้อรั้วพุ่มไม้ ให้สวนถูกกินจนหมด จะพังกำแพง ให้สวนถูกเหยียบย่ำ
6Ich will ihn wüst liegen lassen, daß er nicht beschnitten noch gehackt werde, sondern Disteln und Dornen darauf wachsen, und will den Wolken gebieten, daß sie nicht darauf regnen.
6เราจะทำให้เป็นที่รกร้าง ไม่มีใครลิดกิ่งหรือพรวนดิน จะมีแต่พุ่มหนามและต้นหนามขึ้น เราจะสั่งเมฆไม่ให้ฝนตกลงมาในสวน”
7Des HERRN Zebaoth Weinberg aber ist das Haus Israel, und die Männer Juda's seine Pflanzung, daran er Lust hatte. Er wartete auf Recht, siehe, so ist's Schinderei, auf Gerechtigkeit, siehe, so ist's Klage.
7สวนองุ่นของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพคือเชื้อสายอิสราเอล ชาวยูดาห์คือต้นไม้ที่พระองค์ชื่นชอบ พระองค์หวังความยุติธรรม แต่กลับพบการกดขี่ หวังความเที่ยงธรรม แต่กลับได้ยินเสียงร้องทุกข์
8Weh denen, die ein Haus an das andere ziehen und einen Acker zum andern bringen, bis daß kein Raum mehr da sei, daß sie allein das Land besitzen!
8วิบัติจงเกิดแก่คนที่รวบบ้านหลังแล้วหลังเล่า รวบที่นาผืนแล้วผืนเล่า จนไม่เหลือที่ว่าง และพวกเจ้าต้องอยู่ตามลำพังกลางแผ่นดิน!
9Es ist in meinen Ohren das Wort des HERRN Zebaoth: Was gilt's, wo nicht die vielen Häuser sollen wüst werden und die großen und feinen öde stehen?
9ข้าพเจ้าได้ยินพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “บ้านมากมายจะร้างแน่นอน แม้บ้านใหญ่และสวยงามก็ไม่มีคนอยู่
10Denn zehn Acker Weinberg soll nur einen Eimer geben und ein Malter Samen soll nur einen Scheffel geben.
10สวนองุ่นสิบเอเคอร์ จะให้เหล้าองุ่นเพียงหนึ่งบัท เมล็ดพันธุ์หนึ่งโฮเมอร์ จะให้ผลเพียงหนึ่งเอฟาห์”
11Weh denen, die des Morgens früh auf sind, des Saufens sich zu fleißigen, und sitzen bis in die Nacht, daß sie der Wein erhitzt,
11วิบัติจงเกิดแก่คนที่ตื่นแต่เช้าเพื่อหาสุรา อยู่จนดึกดื่น ดื่มเหล้าองุ่นจนเร่าร้อน!
12und haben Harfen, Psalter, Pauken, Pfeifen und Wein in ihrem Wohlleben und sehen nicht auf das Werk des HERRN und schauen nicht auf das Geschäft seiner Hände!
12ในงานเลี้ยงของพวกเขามีพิณกับพิณไลร์ รำมะนา ขลุ่ย และเหล้าองุ่น แต่ไม่ใส่ใจงานของพระยาห์เวห์ ไม่พิจารณาสิ่งที่พระองค์ลงมือทำ
13Darum wird mein Volk müssen weggeführt werden unversehens, und werden seine Herrlichen Hunger leiden und sein Pöbel Durst leiden.
13ประชาชนของเราจึงตกเป็นเชลยเพราะขาดความรู้ ผู้มีเกียรติหิวโหย ฝูงชนกระหายน้ำจนคอแห้ง
14Daher hat die Hölle den Schlund weit aufgesperrt und den Rachen aufgetan ohne Maß, daß hinunterfahren beide, ihre Herrlichen und der Pöbel, ihre Reichen und Fröhlichen;
14เชโอล จึงอยากกินมากขึ้น อ้าปากกว้างอย่างไร้ขอบเขต ความรุ่งโรจน์ ฝูงชน ความโอ่อ่า และคนที่สนุกสนานในหมู่พวกเขาลงไปในนั้น
15daß jedermann sich bücken müsse und jedermann gedemütigt werde und die Augen der Hoffärtigen gedemütigt werden,
15มนุษย์จึงตกต่ำ มวลมนุษย์ถูกกดให้ต่ำลง สายตาของคนหยิ่งต้องก้มลง
16aber der HERR Zebaoth erhöht werde im Recht und Gott, der Heilige, geheiligt werde in Gerechtigkeit.
16แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพสูงเด่นด้วยความยุติธรรม พระเจ้าผู้บริสุทธิ์แสดงความบริสุทธิ์ด้วยความเที่ยงธรรม
17Da werden die Lämmer sich weiden an jener Statt, und Fremdlinge werden sich nähren in den Wüstungen der Fetten.
17แล้วลูกแกะจะกินหญ้าเหมือนในทุ่งเลี้ยงของตน คนต่างถิ่นจะหากินตามซากปรักหักพังของคนมั่งคั่ง
18Weh denen, die am Unrecht ziehen mit Stricken der Lüge und an der Sünde mit Wagenseilen
18วิบัติจงเกิดแก่คนที่ลากความชั่วด้วยสายเชือกแห่งความเท็จ ลากความชั่วร้ายเหมือนใช้เชือกลากเกวียน
19und sprechen: Laß eilend und bald kommen sein Werk, daß wir's sehen; laß herfahren und kommen den Anschlag des Heiligen in Israel, daß wir's innewerden.
19คนที่พูดว่า “ให้พระองค์รีบเถิด รีบทำงานให้พวกเราเห็น ให้แผนของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลมาถึงเร็วๆ พวกเราจะได้รู้!”
20Weh denen, die Böses gut und Gutes böse heißen, die aus Finsternis Licht und aus Licht Finsternis machen, die aus sauer süß und aus süß sauer machen!
20วิบัติจงเกิดแก่คนที่เรียกความชั่วว่าดี และเรียกความดีว่าชั่ว เอาความมืดมาแทนแสงสว่าง เอาแสงสว่างมาแทนความมืด เอาความขมมาแทนความหวาน เอาความหวานมาแทนความขม!
21Weh denen, die bei sich selbst weise sind und halten sich selbst für klug!
21วิบัติจงเกิดแก่คนที่เห็นว่าตนฉลาด และคิดว่าตนรอบคอบ!
22Weh denen, die Helden sind, Wein zu saufen, und Krieger in Völlerei;
22วิบัติจงเกิดแก่คนที่เก่งกล้าดื่มเหล้าองุ่น เป็นยอดฝีมือผสมสุรา
23die den Gottlosen gerechtsprechen um Geschenke willen und das Recht der Gerechten von ihnen wenden!
23คนที่รับสินบนแล้วตัดสินยกฟ้องคนผิด แต่ไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนบริสุทธิ์!
24Darum, wie des Feuers Flamme Stroh verzehrt und die Lohe Stoppeln hinnimmt, also wird ihre Wurzel verfaulen und ihre Blüte auffliegen wie Staub. Denn sie verachten das Gesetz des HERRN Zebaoth und lästern die Rede des Heiligen in Israel.
24ดังที่เปลวไฟกินตอซัง และหญ้าแห้งยุบลงในไฟ รากของพวกเขาจะเน่า ดอกจะฟุ้งขึ้นเป็นฝุ่น เพราะพวกเขาปฏิเสธข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ดูหมิ่นคำของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
25Darum ist der Zorn des HERRN ergrimmt über sein Volk, und er reckt seine Hand über sie und schlägt sie, daß die Berge beben und ihre Leichname wie Kot auf den Gassen sind. Und in dem allen läßt sein Zorn nicht ab, sondern seine Hand ist noch ausgereckt.
25พระยาห์เวห์จึงโกรธประชาชนของพระองค์อย่างร้อนแรง ยื่นมือออกไปเล่นงานและตีพวกเขา ภูเขาสั่นสะเทือน ศพของพวกเขาเหมือนขยะกลางถนน แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
26Denn er wird ein Panier aufwerfen fern unter den Heiden und dieselben locken vom Ende der Erde. Und siehe, eilend und schnell kommen sie daher,
26พระองค์จะยกธงส่งสัญญาณให้ชาติต่างๆ ที่อยู่ไกล จะผิวปากเรียกพวกเขาจากสุดปลายแผ่นดิน พวกเขาจะมาอย่างรวดเร็วทันที
27und ist keiner unter ihnen müde oder schwach, keiner schlummert noch schläft; keinem geht der Gürtel auf von seinen Lenden, und keinem zerreißt ein Schuhriemen.
27ไม่มีใครเหนื่อยล้าหรือสะดุดในหมู่พวกเขา ไม่มีใครง่วงหรือหลับ สายคาดเอวไม่หลุด สายรองเท้าไม่ขาด
28Ihre Pfeile sind scharf und alle ihre Bogen gespannt. Ihrer Rosse Hufe sind wie Felsen geachtet und ihre Wagenräder wie ein Sturmwind.
28ลูกธนูของพวกเขาคม คันธนูทุกคันโก่งไว้ กีบม้าเหมือนหินเหล็กไฟ ล้อรถเหมือนลมหมุน
29Ihr Brüllen ist wie das der Löwen, und sie brüllen wie junge Löwen; sie werden daherbrausen und den Raub erhaschen und davonbringen, daß niemand retten wird,
29เสียงคำรามเหมือนสิงโตตัวเมีย พวกเขาคำรามเหมือนสิงโตหนุ่ม คำราม จับเหยื่อแล้วเอาไป ไม่มีใครช่วยได้
30und werden über sie brausen zu der Zeit wie das Meer. Wenn man dann das Land ansehen wird, siehe, so ist's finster vor Angst, und das Licht scheint nicht mehr oben über ihnen.
30ในวันนั้น พวกเขาจะคำรามใส่ผู้คนเหมือนเสียงทะเลคำราม เมื่อมองไปที่แผ่นดิน ก็เห็นความมืดและความทุกข์ เมฆบดบังแสงจนมืดลง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.