Jesaja 43
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und nun spricht der HERR, der dich geschaffen hat, Jakob, und dich gemacht hat, Israel: Fürchte dich nicht, denn ich habe dich erlöst; ich habe dich bei deinem Namen gerufen; du bist mein!
1แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้า ยาโคบ ผู้ปั้นเจ้า อิสราเอล กล่าวดังนี้ “อย่ากลัว เราไถ่เจ้าแล้ว เรียกเจ้าตามชื่อ เจ้าเป็นของเรา
2Denn so du durch Wasser gehst, will ich bei dir sein, daß dich die Ströme nicht sollen ersäufen; und so du ins Feuer gehst, sollst du nicht brennen, und die Flamme soll dich nicht versengen.
2เมื่อผ่านน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อผ่านแม่น้ำ มันจะไม่ท่วมเจ้า เมื่อเดินผ่านไฟ เจ้าจะไม่ไหม้ เปลวไฟจะไม่เผาเจ้า
3Denn ich bin der HERR, dein Gott, der Heilige in Israel, dein Heiland. Ich habe Ägypten für dich als Lösegeld gegeben, Mohren und Seba an deine Statt.
3เพราะเราเป็นพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้ช่วยเจ้าให้รอด เราให้อียิปต์เป็นค่าไถ่เจ้า ให้เอธิโอเปียและเสบาแทนเจ้า
4Weil du so wert bist vor meinen Augen geachtet, mußt du auch herrlich sein, und ich habe dich lieb; darum gebe ich Menschen an deine Statt und Völker für deine Seele.
4เพราะเจ้าล้ำค่าและมีเกียรติในสายตาเรา และเรารักเจ้า เราจึงจะให้คนแทนเจ้า ให้ชนชาติแทนชีวิตเจ้า
5So fürchte dich nun nicht; denn ich bin bei dir. Ich will vom Morgen deinen Samen bringen und will dich vom Abend sammeln
5อย่ากลัว เราอยู่กับเจ้า จะนำลูกหลานจากตะวันออก รวบรวมเจ้าจากตะวันตก
6und will sagen gegen Mitternacht: Gib her! und gegen Mittag: Wehre nicht! Bringe meine Söhne von ferneher und meine Töchter von der Welt Ende,
6จะบอกเหนือว่า ‘จงปล่อย!’ บอกใต้ว่า ‘อย่ากักไว้! นำบุตรชายเราจากไกล นำธิดาเราจากสุดปลายแผ่นดิน
7alle, die mit meinem Namen genannt sind, die ich geschaffen habe zu meiner Herrlichkeit und zubereitet und gemacht.
7ทุกคนที่เรียกตามนามเรา ที่เราสร้างเพื่อเกียรติเรา ที่เราปั้น ที่เราทำขึ้น’”
8Laß hervortreten das blinde Volk, welches doch Augen hat, und die Tauben, die doch Ohren haben.
8จงนำประชาชนตาบอดที่มีตาออกมา นำคนหูหนวกที่มีหูออกมา
9Laßt alle Heiden zusammenkommen zuhauf und sich die Völker versammeln. Wer ist unter ihnen, der solches verkündigen möge und uns hören lasse, was zuvor geweissagt ist? Laßt sie ihre Zeugen darstellen und beweisen, so wird man's hören und sagen; Es ist die Wahrheit.
9ให้ทุกชาติรวมกัน ให้ชนชาติทั้งหลายชุมนุม ใครในพวกเขาประกาศสิ่งนี้ได้ แสดงเรื่องก่อนๆ ให้พวกเราเห็นได้? ให้นำพยานมาเพื่อพิสูจน์ว่าตนถูก หรือให้ฟังแล้วพูดว่า “เป็นความจริง”
10Ihr aber seid meine Zeugen, spricht der HERR, und mein Knecht, den ich erwählt habe, auf daß ihr wisset und mir glaubt und versteht, das ich's bin. Vor mir ist kein Gott gemacht, so wird auch nach mir keiner sein.
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “พวกเจ้าเป็นพยานของเรา พร้อมผู้รับใช้ที่เราเลือก เพื่อพวกเจ้าจะรู้และเชื่อเรา เข้าใจว่าเราคือผู้นั้น ก่อนเรา ไม่มีพระเจ้าใดถูกสร้าง หลังเราก็จะไม่มี
11Ich, ich bin der HERR, und ist außer mir kein Heiland.
11เราเองคือพระยาห์เวห์ นอกจากเราไม่มีผู้ช่วยให้รอด
12Ich habe es verkündigt und habe auch geholfen und habe es euch sagen lassen, und war kein fremder Gott unter euch. Ihr seid meine Zeugen, spricht der HERR; so bin ich euer Gott.
12เราประกาศ เราช่วยให้รอด เราแสดง ไม่มีเทพเจ้าต่างด้าวในหมู่พวกเจ้า พวกเจ้าจึงเป็นพยานของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราเป็นพระเจ้า
13Auch bin ich, ehe denn ein Tag war, und ist niemand, der aus meiner Hand erretten kann. Ich wirke; wer will's abwenden?
13ตั้งแต่มีวัน เราคือผู้นั้น ไม่มีใครช่วยให้พ้นมือเราได้ เราจะทำงาน ใครขัดขวางได้?”
14So spricht der HERR, euer Erlöser, der Heilige in Israel: Um euretwillen habe ich gen Babel geschickt und habe alle Flüchtigen hinuntergetrieben und die klagenden Chaldäer in ihre Schiffe gejagt.
14พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่พวกเจ้า พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล กล่าวว่า “เพื่อพวกเจ้า เราส่งไปบาบิโลน จะให้ทั้งหมดลงมาเป็นผู้หนีภัย แม้ชาวเคลเดียในเรือที่พวกเขาชื่นชม
15Ich bin der HERR, euer Heiliger, der ich Israel geschaffen habe, euer König.
15เราคือพระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์ของพวกเจ้า ผู้สร้างอิสราเอล กษัตริย์ของพวกเจ้า”
16So spricht der HERR, der im Meer Weg und in starken Wassern Bahn macht,
16พระยาห์เวห์ผู้ทำทางในทะเล ทำเส้นทางในน้ำเชี่ยว
17der ausziehen läßt Wagen und Roß, Heer und Macht, daß sie auf einem Haufen daliegen und nicht aufstehen, daß sie verlöschen, wie ein Docht verlischt:
17ผู้นำรถศึกและม้าออกมา นำกองทัพและคนกล้า (พวกเขานอนลงด้วยกัน จะไม่ลุก สูญสิ้น ดับเหมือนไส้ตะเกียง) กล่าวดังนี้
18Gedenkt nicht an das Alte und achtet nicht auf das Vorige!
18“อย่าระลึกเรื่องก่อนๆ อย่าครุ่นคิดเรื่องเก่า
19Denn siehe, ich will ein Neues machen; jetzt soll es aufwachsen, und ihr werdet's erfahren, daß ich Weg in der Wüste mache und Wasserströme in der Einöde,
19ดูเถิด เราจะทำสิ่งใหม่ บัดนี้กำลังงอก พวกเจ้าไม่รู้หรือ? เราจะทำทางในถิ่นกันดาร ทำแม่น้ำในทะเลทราย
20daß mich das Tier auf dem Felde preise, die Schakale und Strauße. Denn ich will Wasser in der Wüste und Ströme in der Einöde geben, zu tränken mein Volk, meine Auserwählten.
20สัตว์ทุ่ง สุนัขจิ้งจอกและนกกระจอกเทศ จะให้เกียรติเรา เพราะเราให้น้ำในถิ่นกันดาร แม่น้ำในทะเลทราย ให้ประชาชนที่เราเลือกดื่ม
21Dies Volk habe ich mir zugerichtet; es soll meinen Ruhm erzählen.
21ประชาชนที่เราปั้นไว้เพื่อเรา เพื่อประกาศคำสรรเสริญเรา
22Nicht, daß du mich hättest gerufen, Jakob, oder daß du um mich gearbeitet hättest, Israel.
22แต่เจ้าไม่ได้เรียกหาเรา ยาโคบ กลับเบื่อหน่ายเรา อิสราเอล
23Mir hast du nicht gebracht Schafe deines Brandopfers noch mich geehrt mit deinen Opfern; mich hat deines Dienstes nicht gelüstet im Speisopfer, habe auch nicht Lust an deiner Arbeit im Weihrauch;
23เจ้าไม่ได้นำแกะมาเผาถวายเรา ไม่ให้เกียรติเราด้วยสัตว์บูชา เราไม่ได้ให้เครื่องบูชาเป็นภาระเจ้า ไม่ให้เจ้าเหนื่อยกับกำยาน
24mir hast du nicht um Geld Kalmus gekauft; mich hast du mit dem Fett deiner Opfer nicht gesättigt. Ja, mir hast du Arbeit gemacht mit deinen Sünden und hast mir Mühe gemacht mit deinen Missetaten.
24เจ้าไม่ได้ซื้ออ้อยหอมให้เรา ไม่ให้เราอิ่มด้วยไขมันสัตว์บูชา แต่ให้บาปเจ้าเป็นภาระเรา ให้เราเหนื่อยเพราะความผิดเจ้า
25Ich, ich tilge deine Übertretungen um meinetwillen und gedenke deiner Sünden nicht.
25เราเองเป็นผู้ลบการฝ่าฝืนของเจ้าเพื่อเราเอง จะไม่จดจำบาปเจ้า
26Erinnere mich; laß uns miteinander rechten; sage an, wie du gerecht willst sein.
26จงเตือนให้เราระลึก มาว่าความกัน จงเสนอคดี เพื่อพิสูจน์ว่าตนถูก
27Deine Voreltern haben gesündigt, und deine Lehrer haben wider mich mißgehandelt.
27บรรพบุรุษคนแรกของเจ้าทำบาป ครูของเจ้าฝ่าฝืนเรา
28Darum habe ich die Fürsten des Heiligtums entheiligt und habe Jakob zum Bann gemacht und Israel zum Hohn.
28เราจึงจะทำผู้นำสถานบริสุทธิ์ให้เป็นมลทิน ให้ยาโคบเป็นคำสาป ให้อิสราเอลเป็นที่อัปยศ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.