יְשַׁעְיָהוּ 43
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וְעַתָּ֞ה כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ בֹּרַאֲךָ֣ יַעֲקֹ֔ב וְיֹצֶרְךָ֖ יִשְׂרָאֵ֑ל אַל־תִּירָא֙ כִּ֣י גְאַלְתִּ֔יךָ קָרָ֥אתִי בְשִׁמְךָ֖ לִי־אָֽתָּה׃
1แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้า ยาโคบ ผู้ปั้นเจ้า อิสราเอล กล่าวดังนี้ “อย่ากลัว เราไถ่เจ้าแล้ว เรียกเจ้าตามชื่อ เจ้าเป็นของเรา
2כִּֽי־תַעֲבֹ֤ר בַּמַּ֙יִם֙ אִתְּךָ־אָ֔נִי וּבַנְּהָרֹ֖ות לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּךָ כִּֽי־תֵלֵ֤ךְ בְּמֹו־אֵשׁ֙ לֹ֣א תִכָּוֶ֔ה וְלֶהָבָ֖ה לֹ֥א תִבְעַר־בָּֽךְ׃
2เมื่อผ่านน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อผ่านแม่น้ำ มันจะไม่ท่วมเจ้า เมื่อเดินผ่านไฟ เจ้าจะไม่ไหม้ เปลวไฟจะไม่เผาเจ้า
3כִּ֗י אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל מֹושִׁיעֶ֑ךָ נָתַ֤תִּי כָפְרְךָ֙ מִצְרַ֔יִם כּ֥וּשׁ וּסְבָ֖א תַּחְתֶּֽיךָ׃
3เพราะเราเป็นพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ผู้ช่วยเจ้าให้รอด เราให้อียิปต์เป็นค่าไถ่เจ้า ให้เอธิโอเปียและเสบาแทนเจ้า
4מֵאֲשֶׁ֨ר יָקַ֧רְתָּ בְעֵינַ֛י נִכְבַּ֖דְתָּ וַאֲנִ֣י אֲהַבְתִּ֑יךָ וְאֶתֵּ֤ן אָדָם֙ תַּחְתֶּ֔יךָ וּלְאֻמִּ֖ים תַּ֥חַת נַפְשֶֽׁךָ׃
4เพราะเจ้าล้ำค่าและมีเกียรติในสายตาเรา และเรารักเจ้า เราจึงจะให้คนแทนเจ้า ให้ชนชาติแทนชีวิตเจ้า
5אַל־תִּירָ֖א כִּ֣י אִתְּךָ־אָ֑נִי מִמִּזְרָח֙ אָבִ֣יא זַרְעֶ֔ךָ וּמִֽמַּעֲרָ֖ב אֲקַבְּצֶֽךָּ׃
5อย่ากลัว เราอยู่กับเจ้า จะนำลูกหลานจากตะวันออก รวบรวมเจ้าจากตะวันตก
6אֹמַ֤ר לַצָּפֹון֙ תֵּ֔נִי וּלְתֵימָ֖ן אַל־תִּכְלָ֑אִי הָבִ֤יאִי בָנַי֙ מֵרָחֹ֔וק וּבְנֹותַ֖י מִקְצֵ֥ה הָאָֽרֶץ׃
6จะบอกเหนือว่า ‘จงปล่อย!’ บอกใต้ว่า ‘อย่ากักไว้! นำบุตรชายเราจากไกล นำธิดาเราจากสุดปลายแผ่นดิน
7כֹּ֚ל הַנִּקְרָ֣א בִשְׁמִ֔י וְלִכְבֹודִ֖י בְּרָאתִ֑יו יְצַרְתִּ֖יו אַף־עֲשִׂיתִֽיו׃
7ทุกคนที่เรียกตามนามเรา ที่เราสร้างเพื่อเกียรติเรา ที่เราปั้น ที่เราทำขึ้น’”
8הֹוצִ֥יא עַם־עִוֵּ֖ר וְעֵינַ֣יִם יֵ֑שׁ וְחֵרְשִׁ֖ים וְאָזְנַ֥יִם לָֽמֹו׃
8จงนำประชาชนตาบอดที่มีตาออกมา นำคนหูหนวกที่มีหูออกมา
9כָּֽל־הַגֹּויִ֞ם נִקְבְּצ֣וּ יַחְדָּ֗ו וְיֵאָֽסְפוּ֙ לְאֻמִּ֔ים מִ֤י בָהֶם֙ יַגִּ֣יד זֹ֔את וְרִֽאשֹׁנֹ֖ות יַשְׁמִיעֻ֑נוּ יִתְּנ֤וּ עֵֽדֵיהֶם֙ וְיִצְדָּ֔קוּ וְיִשְׁמְע֖וּ וְיֹאמְר֥וּ אֱמֶֽת׃
9ให้ทุกชาติรวมกัน ให้ชนชาติทั้งหลายชุมนุม ใครในพวกเขาประกาศสิ่งนี้ได้ แสดงเรื่องก่อนๆ ให้พวกเราเห็นได้? ให้นำพยานมาเพื่อพิสูจน์ว่าตนถูก หรือให้ฟังแล้วพูดว่า “เป็นความจริง”
10אַתֶּ֤ם עֵדַי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְעַבְדִּ֖י אֲשֶׁ֣ר בָּחָ֑רְתִּי לְמַ֣עַן תֵּ֠דְעוּ וְתַאֲמִ֨ינוּ לִ֤י וְתָבִ֙ינוּ֙ כִּֽי־אֲנִ֣י ה֔וּא לְפָנַי֙ לֹא־נֹ֣וצַר אֵ֔ל וְאַחֲרַ֖י לֹ֥א יִהְיֶֽה׃ ס
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “พวกเจ้าเป็นพยานของเรา พร้อมผู้รับใช้ที่เราเลือก เพื่อพวกเจ้าจะรู้และเชื่อเรา เข้าใจว่าเราคือผู้นั้น ก่อนเรา ไม่มีพระเจ้าใดถูกสร้าง หลังเราก็จะไม่มี
11אָנֹכִ֥י אָנֹכִ֖י יְהוָ֑ה וְאֵ֥ין מִבַּלְעָדַ֖י מֹושִֽׁיעַ׃
11เราเองคือพระยาห์เวห์ นอกจากเราไม่มีผู้ช่วยให้รอด
12אָנֹכִ֞י הִגַּ֤דְתִּי וְהֹושַׁ֙עְתִּי֙ וְהִשְׁמַ֔עְתִּי וְאֵ֥ין בָּכֶ֖ם זָ֑ר וְאַתֶּ֥ם עֵדַ֛י נְאֻם־יְהוָ֖ה וַֽאֲנִי־אֵֽל׃
12เราประกาศ เราช่วยให้รอด เราแสดง ไม่มีเทพเจ้าต่างด้าวในหมู่พวกเจ้า พวกเจ้าจึงเป็นพยานของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราเป็นพระเจ้า
13גַּם־מִיֹּום֙ אֲנִ֣י ה֔וּא וְאֵ֥ין מִיָּדִ֖י מַצִּ֑יל אֶפְעַ֖ל וּמִ֥י יְשִׁיבֶֽנָּה׃ ס
13ตั้งแต่มีวัน เราคือผู้นั้น ไม่มีใครช่วยให้พ้นมือเราได้ เราจะทำงาน ใครขัดขวางได้?”
14כֹּֽה־אָמַ֧ר יְהוָ֛ה גֹּאַלְכֶ֖ם קְדֹ֣ושׁ יִשְׂרָאֵ֑ל לְמַעַנְכֶ֞ם שִׁלַּ֣חְתִּי בָבֶ֗לָה וְהֹורַדְתִּ֤י בָֽרִיחִים֙ כֻּלָּ֔ם וְכַשְׂדִּ֖ים בָּאֳנִיֹּ֥ות רִנָּתָֽם׃
14พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่พวกเจ้า พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล กล่าวว่า “เพื่อพวกเจ้า เราส่งไปบาบิโลน จะให้ทั้งหมดลงมาเป็นผู้หนีภัย แม้ชาวเคลเดียในเรือที่พวกเขาชื่นชม
15אֲנִ֥י יְהוָ֖ה קְדֹֽושְׁכֶ֑ם בֹּורֵ֥א יִשְׂרָאֵ֖ל מַלְכְּכֶֽם׃ ס
15เราคือพระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์ของพวกเจ้า ผู้สร้างอิสราเอล กษัตริย์ของพวกเจ้า”
16כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הַנֹּותֵ֥ן בַּיָּ֖ם דָּ֑רֶךְ וּבְמַ֥יִם עַזִּ֖ים נְתִיבָֽה׃
16พระยาห์เวห์ผู้ทำทางในทะเล ทำเส้นทางในน้ำเชี่ยว
17הַמֹּוצִ֥יא רֶֽכֶב־וָס֖וּס חַ֣יִל וְעִזּ֑וּז יַחְדָּ֤ו יִשְׁכְּבוּ֙ בַּל־יָק֔וּמוּ דָּעֲכ֖וּ כַּפִּשְׁתָּ֥ה כָבֽוּ׃
17ผู้นำรถศึกและม้าออกมา นำกองทัพและคนกล้า (พวกเขานอนลงด้วยกัน จะไม่ลุก สูญสิ้น ดับเหมือนไส้ตะเกียง) กล่าวดังนี้
18אַֽל־תִּזְכְּר֖וּ רִֽאשֹׁנֹ֑ות וְקַדְמֹנִיֹּ֖ות אַל־תִּתְבֹּנָֽנוּ׃
18“อย่าระลึกเรื่องก่อนๆ อย่าครุ่นคิดเรื่องเก่า
19הִנְנִ֨י עֹשֶׂ֤ה חֲדָשָׁה֙ עַתָּ֣ה תִצְמָ֔ח הֲלֹ֖וא תֵֽדָע֑וּהָ אַ֣ף אָשִׂ֤ים בַּמִּדְבָּר֙ דֶּ֔רֶךְ בִּֽישִׁמֹ֖ון נְהָרֹֽות׃
19ดูเถิด เราจะทำสิ่งใหม่ บัดนี้กำลังงอก พวกเจ้าไม่รู้หรือ? เราจะทำทางในถิ่นกันดาร ทำแม่น้ำในทะเลทราย
20תְּכַבְּדֵ֙נִי֙ חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֔ה תַּנִּ֖ים וּבְנֹ֣ות יַֽעֲנָ֑ה כִּֽי־נָתַ֨תִּי בַמִּדְבָּ֜ר מַ֗יִם נְהָרֹות֙ בִּֽישִׁימֹ֔ן לְהַשְׁקֹ֖ות עַמִּ֥י בְחִירִֽי׃
20สัตว์ทุ่ง สุนัขจิ้งจอกและนกกระจอกเทศ จะให้เกียรติเรา เพราะเราให้น้ำในถิ่นกันดาร แม่น้ำในทะเลทราย ให้ประชาชนที่เราเลือกดื่ม
21עַם־זוּ֙ יָצַ֣רְתִּי לִ֔י תְּהִלָּתִ֖י יְסַפֵּֽרוּ׃ ס
21ประชาชนที่เราปั้นไว้เพื่อเรา เพื่อประกาศคำสรรเสริญเรา
22וְלֹא־אֹתִ֥י קָרָ֖אתָ יַֽעֲקֹ֑ב כִּֽי־יָגַ֥עְתָּ בִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃
22แต่เจ้าไม่ได้เรียกหาเรา ยาโคบ กลับเบื่อหน่ายเรา อิสราเอล
23לֹֽא־הֵבֵ֤יאתָ לִּי֙ שֵׂ֣ה עֹלֹתֶ֔יךָ וּזְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א כִבַּדְתָּ֑נִי לֹ֤א הֶעֱבַדְתִּ֙יךָ֙ בְּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הֹוגַעְתִּ֖יךָ בִּלְבֹונָֽה׃
23เจ้าไม่ได้นำแกะมาเผาถวายเรา ไม่ให้เกียรติเราด้วยสัตว์บูชา เราไม่ได้ให้เครื่องบูชาเป็นภาระเจ้า ไม่ให้เจ้าเหนื่อยกับกำยาน
24לֹא־קָנִ֨יתָ לִּ֤י בַכֶּ֙סֶף֙ קָנֶ֔ה וְחֵ֥לֶב זְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א הִרְוִיתָ֑נִי אַ֗ךְ הֶעֱבַדְתַּ֙נִי֙ בְּחַטֹּאותֶ֔יךָ הֹוגַעְתַּ֖נִי בַּעֲוֹנֹתֶֽיךָ׃ ס
24เจ้าไม่ได้ซื้ออ้อยหอมให้เรา ไม่ให้เราอิ่มด้วยไขมันสัตว์บูชา แต่ให้บาปเจ้าเป็นภาระเรา ให้เราเหนื่อยเพราะความผิดเจ้า
25אָנֹכִ֨י אָנֹכִ֥י ה֛וּא מֹחֶ֥ה פְשָׁעֶ֖יךָ לְמַעֲנִ֑י וְחַטֹּאתֶ֖יךָ לֹ֥א אֶזְכֹּֽר׃
25เราเองเป็นผู้ลบการฝ่าฝืนของเจ้าเพื่อเราเอง จะไม่จดจำบาปเจ้า
26הַזְכִּירֵ֕נִי נִשָּׁפְטָ֖ה יָ֑חַד סַפֵּ֥ר אַתָּ֖ה לְמַ֥עַן תִּצְדָּֽק׃
26จงเตือนให้เราระลึก มาว่าความกัน จงเสนอคดี เพื่อพิสูจน์ว่าตนถูก
27אָבִ֥יךָ הָרִאשֹׁ֖ון חָטָ֑א וּמְלִיצֶ֖יךָ פָּ֥שְׁעוּ בִֽי׃
27บรรพบุรุษคนแรกของเจ้าทำบาป ครูของเจ้าฝ่าฝืนเรา
28וַאֲחַלֵּ֖ל שָׂ֣רֵי קֹ֑דֶשׁ וְאֶתְּנָ֤ה לַחֵ֙רֶם֙ יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל לְגִדּוּפִֽים׃ ס
28เราจึงจะทำผู้นำสถานบริสุทธิ์ให้เป็นมลทิน ให้ยาโคบเป็นคำสาป ให้อิสราเอลเป็นที่อัปยศ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.