יְשַׁעְיָהוּ 17

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1מַשָּׂ֖א דַּמָּ֑שֶׂק הִנֵּ֤ה דַמֶּ֙שֶׂק֙ מוּסָ֣ר מֵעִ֔יר וְהָיְתָ֖ה מְעִ֥י מַפָּלָֽה׃

1คำประกาศเกี่ยวกับดามัสกัส “ดูเถิด ดามัสกัสจะไม่เหลือเป็นเมือง จะเป็นกองซากปรักหักพัง

2עֲזֻבֹ֖ות עָרֵ֣י עֲרֹעֵ֑ר לַעֲדָרִ֣ים תִּֽהְיֶ֔ינָה וְרָבְצ֖וּ וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃

2เมืองต่างๆ ของอาโรเออร์จะถูกทิ้งร้าง จะเป็นที่ของฝูงสัตว์ พวกมันจะนอนโดยไม่มีใครทำให้กลัว

3וְנִשְׁבַּ֤ת מִבְצָר֙ מֵֽאֶפְרַ֔יִם וּמַמְלָכָ֥ה מִדַּמֶּ֖שֶׂק וּשְׁאָ֣ר אֲרָ֑ם כִּכְבֹ֤וד בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ יִֽהְי֔וּ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֹֽות׃ ס

3ป้อมปราการจะหมดไปจากเอฟราอิม อาณาจักรจะหมดไปจากดามัสกัส และผู้ที่เหลืออยู่ของซีเรียจะเป็นเหมือนความรุ่งโรจน์ของชาวอิสราเอล” พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว

4וְהָיָה֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא יִדַּ֖ל כְּבֹ֣וד יַעֲקֹ֑ב וּמִשְׁמַ֥ן בְּשָׂרֹ֖ו יֵרָזֶֽה׃

4“ในวันนั้น ความรุ่งโรจน์ของยาโคบจะจางลง เนื้อหนังที่อ้วนพีจะซูบผอม

5וְהָיָ֗ה כֶּֽאֱסֹף֙ קָצִ֣יר קָמָ֔ה וּזְרֹעֹ֖ו שִׁבֳּלִ֣ים יִקְצֹ֑ור וְהָיָ֛ה כִּמְלַקֵּ֥ט שִׁבֳּלִ֖ים בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃

5จะเหมือนคนเก็บเกี่ยวรวบรวมข้าวสาลี ใช้แขนเกี่ยวรวง เหมือนคนเก็บรวงที่ตกเหลือในหุบเขาเรฟาอิม

6וְנִשְׁאַר־בֹּ֤ו עֹֽולֵלֹת֙ כְּנֹ֣קֶף זַ֔יִת שְׁנַ֧יִם שְׁלֹשָׁ֛ה גַּרְגְּרִ֖ים בְּרֹ֣אשׁ אָמִ֑יר אַרְבָּעָ֣ה חֲמִשָּׁ֗ה בִּסְעִפֶ֙יהָ֙ פֹּֽרִיָּ֔ה נְאֻם־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

6แต่ยังมีผลเหลืออยู่ เหมือนเมื่อเขย่าต้นมะกอกแล้วมีสองหรือสามผลอยู่ที่ยอดกิ่งสูงสุด สี่หรือห้าผลอยู่ตามกิ่งนอกสุดของต้นที่ออกผล” พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลกล่าว

7בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא יִשְׁעֶ֥ה הָאָדָ֖ם עַל־עֹשֵׂ֑הוּ וְעֵינָ֕יו אֶל־קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל תִּרְאֶֽינָה׃

7ในวันนั้น ผู้คนจะมองไปที่ผู้สร้างตน สายตาจะหันมานับถือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล

8וְלֹ֣א יִשְׁעֶ֔ה אֶל־הַֽמִּזְבְּחֹ֖ות מַעֲשֵׂ֣ה יָדָ֑יו וַאֲשֶׁ֨ר עָשׂ֤וּ אֶצְבְּעֹתָיו֙ לֹ֣א יִרְאֶ֔ה וְהָאֲשֵׁרִ֖ים וְהָחַמָּנִֽים׃

8พวกเขาจะไม่มองไปที่แท่นบูชาซึ่งมือของตนทำ ไม่ใส่ใจสิ่งที่นิ้วของตนสร้าง ไม่ว่าจะเป็นเสาอาเชราห์หรือแท่นเผาเครื่องหอม

9בַּיֹּ֨ום הַה֜וּא יִהְי֣וּ ׀ עָרֵ֣י מָעֻזֹּ֗ו כַּעֲזוּבַ֤ת הַחֹ֙רֶשׁ֙ וְהָ֣אָמִ֔יר אֲשֶׁ֣ר עָזְב֔וּ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָיְתָ֖ה שְׁמָמָֽה׃

9ในวันนั้น เมืองเข้มแข็งของพวกเขาจะเป็นเหมือนที่ร้างในป่าและบนยอดเขา ซึ่งถูกทิ้งไว้ต่อหน้าชาวอิสราเอล จะกลายเป็นที่รกร้าง

10כִּ֤י שָׁכַ֙חַתְּ֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׁעֵ֔ךְ וְצ֥וּר מָעֻזֵּ֖ךְ לֹ֣א זָכָ֑רְתְּ עַל־כֵּ֗ן תִּטְּעִי֙ נִטְעֵ֣י נַעֲמָנִ֔ים וּזְמֹ֥רַת זָ֖ר תִּזְרָעֶֽנּוּ׃

10เพราะเจ้าลืมพระเจ้าผู้ช่วยเจ้าให้รอด ไม่ระลึกถึงศิลาที่ให้กำลังเจ้า เจ้าจึงปลูกต้นไม้ที่น่าชื่นชม ลงต้นกล้าจากต่างแดน

11בְּיֹ֤ום נִטְעֵךְ֙ תְּשַׂגְשֵׂ֔גִי וּבַבֹּ֖קֶר זַרְעֵ֣ךְ תַּפְרִ֑יחִי נֵ֥ד קָצִ֛יר בְּיֹ֥ום נַחֲלָ֖ה וּכְאֵ֥ב אָנֽוּשׁ׃ ס

11ในวันที่ปลูก เจ้าล้อมรั้วไว้ ตอนเช้าเจ้าทำให้เมล็ดผลิดอก แต่ผลเก็บเกี่ยวจะหนีหายไปในวันโศกเศร้าและทุกข์ปวดร้าวสุดทน

12הֹ֗וי הֲמֹון֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כַּהֲמֹ֥ות יַמִּ֖ים יֶהֱמָי֑וּן וּשְׁאֹ֣ון לְאֻמִּ֔ים כִּשְׁאֹ֛ון מַ֥יִם כַּבִּירִ֖ים יִשָּׁאֽוּן׃

12โอ้ เสียงอึกทึกของชนชาติมากมาย คำรามเหมือนเสียงคำรามของทะเล! เสียงชาติต่างๆ โหมมาเหมือนน้ำเชี่ยวกราก!

13לְאֻמִּ֗ים כִּשְׁאֹ֞ון מַ֤יִם רַבִּים֙ יִשָּׁא֔וּן וְגָ֥עַר בֹּ֖ו וְנָ֣ס מִמֶּרְחָ֑ק וְרֻדַּ֗ף כְּמֹ֤ץ הָרִים֙ לִפְנֵי־ר֔וּחַ וּכְגַלְגַּ֖ל לִפְנֵ֥י סוּפָֽה׃

13ชาติต่างๆ จะโหมมาเหมือนน้ำมากมาย แต่พระองค์จะตำหนิพวกเขา แล้วพวกเขาจะหนีไปไกล ถูกไล่เหมือนแกลบบนภูเขาที่ปลิวตามลม เหมือนฝุ่นหมุนที่ปลิวไปหน้าพายุ

14לְעֵ֥ת עֶ֙רֶב֙ וְהִנֵּ֣ה בַלָּהָ֔ה בְּטֶ֥רֶם בֹּ֖קֶר אֵינֶ֑נּוּ זֶ֚ה חֵ֣לֶק שֹׁוסֵ֔ינוּ וְגֹורָ֖ל לְבֹזְזֵֽינוּ׃ ס

14ยามเย็นมีความสยดสยอง! ก่อนเช้าพวกเขาก็ไม่มีแล้ว นี่คือส่วนของคนที่ปล้นพวกเรา นี่คือสิ่งที่คนขโมยของพวกเราจะได้รับ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.