יְשַׁעְיָהוּ 57
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1הַצַּדִּ֣יק אָבָ֔ד וְאֵ֥ין אִ֖ישׁ שָׂ֣ם עַל־לֵ֑ב וְאַנְשֵׁי־חֶ֤סֶד נֶֽאֱסָפִים֙ בְּאֵ֣ין מֵבִ֔ין כִּֽי־מִפְּנֵ֥י הָרָעָ֖ה נֶאֱסַ֥ף הַצַּדִּֽיק׃
1คนเที่ยงธรรมตายไป และไม่มีใครใส่ใจ คนมีเมตตาถูกนำไป และไม่มีใครคิดว่าคนเที่ยงธรรมถูกนำไปให้พ้นจากความชั่ว
2יָבֹ֣וא שָׁלֹ֔ום יָנ֖וּחוּ עַל־מִשְׁכְּבֹותָ֑ם הֹלֵ֖ךְ נְכֹחֹֽו׃
2เขาเข้าสู่สันติสุข พวกเขาพักบนที่นอนของตน ทุกคนที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรง
3וְאַתֶּ֥ם קִרְבוּ־הֵ֖נָּה בְּנֵ֣י עֹנְנָ֑ה זֶ֥רַע מְנָאֵ֖ף וַתִּזְנֶֽה׃
3“แต่พวกเจ้า จงเข้ามาใกล้ที่นี่ บุตรชายของแม่มด ลูกหลานของผู้มีชู้และหญิงขายบริการ
4עַל־מִי֙ תִּתְעַנָּ֔גוּ עַל־מִ֛י תַּרְחִ֥יבוּ פֶ֖ה תַּאֲרִ֣יכוּ לָשֹׁ֑ון הֲלֹֽוא־אַתֶּ֥ם יִלְדֵי־פֶ֖שַׁע זֶ֥רַע שָֽׁקֶר׃
4พวกเจ้าเยาะเย้ยใคร? พวกเจ้าอ้าปากกว้าง และแลบลิ้นใส่ใคร? พวกเจ้าไม่ใช่ลูกแห่งการไม่เชื่อฟัง และลูกหลานแห่งความเท็จหรือ?
5הַנֵּֽחָמִים֙ בָּֽאֵלִ֔ים תַּ֖חַת כָּל־עֵ֣ץ רַעֲנָ֑ן שֹׁחֲטֵ֤י הַיְלָדִים֙ בַּנְּחָלִ֔ים תַּ֖חַת סְעִפֵ֥י הַסְּלָעִֽים׃
5พวกเจ้าที่ปลุกความเร่าร้อนของตนท่ามกลางต้นโอ๊ก ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น ผู้ฆ่าเด็กในหุบเขา ใต้ซอกหิน
6בְּחַלְּקֵי־נַ֣חַל חֶלְקֵ֔ךְ הֵ֥ם הֵ֖ם גֹּורָלֵ֑ךְ גַּם־לָהֶ֞ם שָׁפַ֥כְתְּ נֶ֙סֶךְ֙ הֶעֱלִ֣ית מִנְחָ֔ה הַ֥עַל אֵ֖לֶּה אֶנָּחֵֽם׃
6ส่วนแบ่งของเจ้าอยู่ในหมู่หินเรียบของหุบเขา หินเหล่านั้น หินเหล่านั้นเองเป็นส่วนที่ตกเป็นของเจ้า เจ้าเทเครื่องดื่มบูชาให้มันด้วย และถวายเครื่องบูชา สิ่งเหล่านี้จะทำให้เราหายโกรธหรือ?
7עַ֤ל הַר־גָּבֹ֙הַּ֙ וְנִשָּׂ֔א שַׂ֖מְתְּ מִשְׁכָּבֵ֑ךְ גַּם־שָׁ֥ם עָלִ֖ית לִזְבֹּ֥חַ זָֽבַח׃
7เจ้าตั้งที่นอนของตนบนภูเขาสูงตระหง่าน และขึ้นไปที่นั่นเพื่อถวายเครื่องบูชาด้วย
8וְאַחַ֤ר הַדֶּ֙לֶת֙ וְהַמְּזוּזָ֔ה שַׂ֖מְתְּ זִכְרֹונֵ֑ךְ כִּ֣י מֵאִתִּ֞י גִּלִּ֣ית וַֽתַּעֲלִ֗י הִרְחַ֤בְתְּ מִשְׁכָּבֵךְ֙ וַתִּכְרָת־לָ֣ךְ מֵהֶ֔ם אָהַ֥בְתְּ מִשְׁכָּבָ֖ם יָ֥ד חָזִֽית׃
8เจ้าตั้งอนุสรณ์ของตนไว้หลังประตูและเสาประตู เพราะเจ้าเปิดเผยตัวให้ผู้อื่นนอกจากเรา และขึ้นไป เจ้าขยายที่นอนของตน และทำพันธสัญญากับพวกเขาเพื่อตัวเจ้าเอง เจ้ารักสิ่งที่เห็นบนที่นอนของพวกเขา
9וַתָּשֻׁ֤רִי לַמֶּ֙לֶךְ֙ בַּשֶּׁ֔מֶן וַתַּרְבִּ֖י רִקֻּחָ֑יִךְ וַתְּשַׁלְּחִ֤י צִרַ֙יךְ֙ עַד־מֵ֣רָחֹ֔ק וַתַּשְׁפִּ֖ילִי עַד־שְׁאֹֽול׃
9เจ้าไปหากษัตริย์พร้อมน้ำมัน เพิ่มน้ำหอมของตน ส่งทูตไปไกล และลดตัวลงจนถึงเชโอล
10בְּרֹ֤ב דַּרְכֵּךְ֙ יָגַ֔עַתְּ לֹ֥א אָמַ֖רְתְּ נֹואָ֑שׁ חַיַּ֤ת יָדֵךְ֙ מָצָ֔את עַל־כֵּ֖ן לֹ֥א חָלִֽית׃
10เจ้าเหนื่อยล้ากับการเดินทางอันยาวไกล แต่ไม่ได้พูดว่า ‘ไร้ผลแล้ว’ เจ้าพบว่ากำลังของตนฟื้นขึ้น จึงไม่หมดแรง
11וְאֶת־מִ֞י דָּאַ֤גְתְּ וַתִּֽירְאִי֙ כִּ֣י תְכַזֵּ֔בִי וְאֹותִי֙ לֹ֣א זָכַ֔רְתְּ לֹא־שַׂ֖מְתְּ עַל־לִבֵּ֑ךְ הֲלֹ֨א אֲנִ֤י מַחְשֶׁה֙ וּמֵ֣עֹלָ֔ם וְאֹותִ֖י לֹ֥א תִירָֽאִי׃
11“เจ้าหวาดหวั่นและกลัวใคร จึงโกหก ไม่ระลึกถึงเรา และไม่ใส่ใจ? เรานิ่งเงียบมานานไม่ใช่หรือ เจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา?
12אֲנִ֥י אַגִּ֖יד צִדְקָתֵ֑ךְ וְאֶֽת־מַעֲשַׂ֖יִךְ וְלֹ֥א יֹועִילֽוּךְ׃
12เราจะประกาศความเที่ยงธรรมของเจ้า ส่วนการกระทำของเจ้า จะไม่เป็นประโยชน์แก่เจ้า
13בְּזַֽעֲקֵךְ֙ יַצִּילֻ֣ךְ קִבּוּצַ֔יִךְ וְאֶת־כֻּלָּ֥ם יִשָּׂא־ר֖וּחַ יִקַּח־הָ֑בֶל וְהַחֹוסֶ֥ה בִי֙ יִנְחַל־אֶ֔רֶץ וְיִירַ֖שׁ הַר־קָדְשִֽׁי׃
13เมื่อเจ้าร้องเรียก ก็ให้บรรดาผู้ที่เจ้ารวบรวมไว้ช่วยเจ้าให้รอดเถิด แต่ลมจะพัดพวกเขาไป เพียงลมหายใจก็จะพาทั้งหมดไป ส่วนผู้ที่ลี้ภัยในเราจะครอบครองแผ่นดิน และรับภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราเป็นมรดก”
14וְאָמַ֥ר סֹֽלּוּ־סֹ֖לּוּ פַּנּוּ־דָ֑רֶךְ הָרִ֥ימוּ מִכְשֹׁ֖ול מִדֶּ֥רֶךְ עַמִּֽי׃ ס
14เขาจะกล่าวว่า “จงถมขึ้น จงถมขึ้น เตรียมทางไว้! เอาสิ่งที่ทำให้สะดุดออกจากทางของประชากรของเรา”
15כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר רָ֣ם וְנִשָּׂ֗א שֹׁכֵ֥ן עַד֙ וְקָדֹ֣ושׁ שְׁמֹ֔ו מָרֹ֥ום וְקָדֹ֖ושׁ אֶשְׁכֹּ֑ון וְאֶת־דַּכָּא֙ וּשְׁפַל־ר֔וּחַ לְהַחֲיֹות֙ ר֣וּחַ שְׁפָלִ֔ים וּֽלְהַחֲיֹ֖ות לֵ֥ב נִדְכָּאִֽים׃
15เพราะผู้สูงส่งและสูงล้ำ ผู้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ผู้มีพระนามว่าบริสุทธิ์ กล่าวว่า “เราอยู่ในที่สูงและศักดิ์สิทธิ์ และอยู่กับผู้ที่มีจิตใจสำนึกผิดและถ่อมตนด้วย เพื่อฟื้นจิตใจของผู้ถ่อมตน และฟื้นใจของผู้สำนึกผิด
16כִּ֣י לֹ֤א לְעֹולָם֙ אָרִ֔יב וְלֹ֥א לָנֶ֖צַח אֶקְּצֹ֑וף כִּי־ר֙וּחַ֙ מִלְּפָנַ֣י יַֽעֲטֹ֔וף וּנְשָׁמֹ֖ות אֲנִ֥י עָשִֽׂיתִי׃
16เพราะเราจะไม่ต่อสู้ตลอดไป และจะไม่โกรธอยู่เสมอ มิฉะนั้นจิตใจจะอ่อนล้าต่อหน้าเรา ทั้งชีวิตที่เราสร้างก็จะอ่อนล้า
17בַּעֲוֹ֥ן בִּצְעֹ֛ו קָצַ֥פְתִּי וְאַכֵּ֖הוּ הַסְתֵּ֣ר וְאֶקְצֹ֑ף וַיֵּ֥לֶךְ שֹׁובָ֖ב בְּדֶ֥רֶךְ לִבֹּֽו׃
17เราโกรธเพราะเขาทำผิดด้วยความโลภ และตีเขา เราซ่อนตัวและโกรธ แต่เขายังคงถอยห่างไปตามทางที่ใจตนเลือก
18דְּרָכָ֥יו רָאִ֖יתִי וְאֶרְפָּאֵ֑הוּ וְאַנְחֵ֕הוּ וַאֲשַׁלֵּ֧ם נִֽחֻמִ֛ים לֹ֖ו וְלַאֲבֵלָֽיו׃
18เราเห็นทางของเขาแล้ว และจะรักษาเขา เราจะนำเขาด้วย และนำความปลอบโยนกลับคืนแก่เขาและผู้ที่โศกเศร้าเพื่อเขา
19בֹּורֵ֖א *נוּב (נִ֣יב) שְׂפָתָ֑יִם שָׁלֹ֨ום ׀ שָׁלֹ֜ום לָרָחֹ֧וק וְלַקָּרֹ֛וב אָמַ֥ר יְהוָ֖ה וּרְפָאתִֽיו׃
19เราสร้างผลจากริมฝีปาก สันติสุข สันติสุข แก่ผู้ที่อยู่ไกลและผู้ที่อยู่ใกล้” พระยาห์เวห์กล่าว “และเราจะรักษาพวกเขา”
20וְהָרְשָׁעִ֖ים כַּיָּ֣ם נִגְרָ֑שׁ כִּ֤י הַשְׁקֵט֙ לֹ֣א יוּכָ֔ל וַיִּגְרְשׁ֥וּ מֵימָ֖יו רֶ֥פֶשׁ וָטִֽיט׃
20แต่คนชั่วเหมือนทะเลที่ปั่นป่วน สงบไม่ได้ และน้ำซัดเลนและโคลนขึ้นมา
21אֵ֣ין שָׁלֹ֔ום אָמַ֥ר אֱלֹהַ֖י לָרְשָׁעִֽים׃ ס
21พระเจ้าของข้าพเจ้ากล่าวว่า “คนชั่ว ไม่มีสันติสุข”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.