Isaiah 57
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Katoeng kami duek naah mi mah doeh dawncang o ai; kami palungnathaih tawn kami hoi katoeng kami to lak ving naah, patangkhanghaih thung hoi loisak han ih ni katoeng kami to lak ving, tiah mi mah doeh panoek o ai.
1คนเที่ยงธรรมตายไป และไม่มีใครใส่ใจ คนมีเมตตาถูกนำไป และไม่มีใครคิดว่าคนเที่ยงธรรมถูกนำไปให้พ้นจากความชั่ว
2Katoengah khosah kami loe monghaih thungah akunh; toenghaih loklam to pazui o pongah, duek naah angmacae iihkhun nuiah kamong ah iih o.
2เขาเข้าสู่สันติสุข พวกเขาพักบนที่นอนของตน ทุกคนที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรง
3Toe nangcae miklet kop caanawk, takpum zaw kami ih caanawk, payang caanawk, hae ah angzo oh!
3“แต่พวกเจ้า จงเข้ามาใกล้ที่นี่ บุตรชายของแม่มด ลูกหลานของผู้มีชู้และหญิงขายบริการ
4Mi maw na pahnui o thuih? Mi han maw pahni na kaek o thuih moe, palai na pathok o thuih? Nangcae loe lokaek thaih kaminawk ih caa, lok amlai kaminawk ih caa ah na ai maw na oh o?
4พวกเจ้าเยาะเย้ยใคร? พวกเจ้าอ้าปากกว้าง และแลบลิ้นใส่ใคร? พวกเจ้าไม่ใช่ลูกแห่งการไม่เชื่อฟัง และลูกหลานแห่งความเท็จหรือ?
5Aqam kahing thing tlim ah krangnawk hoiah zaehaih na sak o; cathaeng tlim ih azawn ah nawktanawk to hum moe, angbawnhaih sah kami ah na ai maw na oh o?
5พวกเจ้าที่ปลุกความเร่าร้อนของตนท่ามกลางต้นโอ๊ก ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น ผู้ฆ่าเด็กในหุบเขา ใต้ซอกหิน
6Vacong thung thlung kamnaenawk salak ih krangnawk to bok hanah na qoih o; to krangnawk loe na toep o han koi qawk ah oh; to krangnawk khaeah naek koi angbawnhaih hmuen to na paek o moe, cang hoi angbawnhaih to na sak o. To baktih hmuen pongah, kai palung anghoe tih, tiah na poek o maw?
6ส่วนแบ่งของเจ้าอยู่ในหมู่หินเรียบของหุบเขา หินเหล่านั้น หินเหล่านั้นเองเป็นส่วนที่ตกเป็นของเจ้า เจ้าเทเครื่องดื่มบูชาให้มันด้วย และถวายเครื่องบูชา สิ่งเหล่านี้จะทำให้เราหายโกรธหรือ?
7Maesang nuiah iihhaih to na sak moe, to ahmuen ah angbawnhaih sak hanah na dawh tahang.
7เจ้าตั้งที่นอนของตนบนภูเขาสูงตระหง่าน และขึ้นไปที่นั่นเพื่อถวายเครื่องบูชาด้วย
8Krang bokhaih to pahnet thaih han ai ah ahnuk ahma thok to na suek; kai hae nang pahnawt sut boeh: minawk kalah khaeah khukbuen nang khring thuih, iihkhun nuiah na dawh, iihkhun to kalen ah na sak moe, nihcae hoi lokmaihaih to na sak; bangkrai ah kaom nihcae to na hnuk naah iihkhun to na khit.
8เจ้าตั้งอนุสรณ์ของตนไว้หลังประตูและเสาประตู เพราะเจ้าเปิดเผยตัวให้ผู้อื่นนอกจากเรา และขึ้นไป เจ้าขยายที่นอนของตน และทำพันธสัญญากับพวกเขาเพื่อตัวเจ้าเอง เจ้ารักสิ่งที่เห็นบนที่นอนของพวกเขา
9Siangpahrang khaeah olive situi hoiah na caeh moe, hmuihoih tuinawk to kapop ah na patoh, na laicaehnawk to kangthla ah na patoeh, taprong karoek to nang hum tathuk boeh.
9เจ้าไปหากษัตริย์พร้อมน้ำมัน เพิ่มน้ำหอมของตน ส่งทูตไปไกล และลดตัวลงจนถึงเชโอล
10Na caehhaih loklam mah nang tha angphosak, toe Oephaih om ai boeh, tiah thui hmah; na ban thacakhaih hoi hinghaih to na hnuk boeh pongah, nang pho ai boeh.
10เจ้าเหนื่อยล้ากับการเดินทางอันยาวไกล แต่ไม่ได้พูดว่า ‘ไร้ผลแล้ว’ เจ้าพบว่ากำลังของตนฟื้นขึ้น จึงไม่หมดแรง
11Kai khaeah lok nam lai moe, kai hae nang pahnet, palung thung hoi doeh na poek ai boeh, to tih khoek to mi maw na zit? Atue sawk parai ah kang oh taak duem pongah maw kai hae nang zii ai?
11“เจ้าหวาดหวั่นและกลัวใคร จึงโกหก ไม่ระลึกถึงเรา และไม่ใส่ใจ? เรานิ่งเงียบมานานไม่ใช่หรือ เจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา?
12Nangmah hoi nangmah to kahoih ah na poek, toe na toenghaih hoi na toksakhaihnawk to kam tuengsak han; toe nang han tih atho doeh om mak ai.
12เราจะประกาศความเที่ยงธรรมของเจ้า ส่วนการกระทำของเจ้า จะไม่เป็นประโยชน์แก่เจ้า
13Na qah naah nangmah ih krangnawk mah abomh o nasoe; krangnawk loe takhi mah hmut phaeng tih; anghahhaih takhi mah to krangnawk to hmut boih tih; toe kai oep kaminawk loe prae to toep o ueloe, kai ih kaciim mae to toep o tih.
13เมื่อเจ้าร้องเรียก ก็ให้บรรดาผู้ที่เจ้ารวบรวมไว้ช่วยเจ้าให้รอดเถิด แต่ลมจะพัดพวกเขาไป เพียงลมหายใจก็จะพาทั้งหมดไป ส่วนผู้ที่ลี้ภัยในเราจะครอบครองแผ่นดิน และรับภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราเป็นมรดก”
14Long to aphum oh, aphum oh, loklam to pakhrai oh! Kai ih kaminawk caehhaih loklam ah amthaek han koi kaom hmuennawk to takhoe oh, tiah thui tih.
14เขาจะกล่าวว่า “จงถมขึ้น จงถมขึ้น เตรียมทางไว้! เอาสิ่งที่ทำให้สะดุดออกจากทางของประชากรของเรา”
15Ciimcai tiah ahmin kaom, dungzan khoek to kaom, ranui koekah kaom Sithaw mah; Kai loe hmuensang hoi hmuenciim ah ka oh, poekhaih pahnaem kami hoi dawnpakhuem kaminawk palung angthawksak hanah, kai loe poekhaih pahnaem moe, dawnpakhuem kaminawk hoi nawnto ka oh.
15เพราะผู้สูงส่งและสูงล้ำ ผู้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ ผู้มีพระนามว่าบริสุทธิ์ กล่าวว่า “เราอยู่ในที่สูงและศักดิ์สิทธิ์ และอยู่กับผู้ที่มีจิตใจสำนึกผิดและถ่อมตนด้วย เพื่อฟื้นจิตใจของผู้ถ่อมตน และฟื้นใจของผู้สำนึกผิด
16Nihcae to zaehaih ka net poe mak ai, palung doeh ka phui thuih poe mak ai; ka sak ih hinghaih hoi muithla loe ka hmaa ah amro tih boeh.
16เพราะเราจะไม่ต่อสู้ตลอดไป และจะไม่โกรธอยู่เสมอ มิฉะนั้นจิตใจจะอ่อนล้าต่อหน้าเรา ทั้งชีวิตที่เราสร้างก็จะอ่อนล้า
17Amtlai hmoek koehhaih anih zaehaih pongah palung ka phui moe, anih to ka thuitaek; palungphui moe, mikhmai ka hawk ving, toe anih loe a caeh koehhaih loklam bangah caeh toengtoeng vop.
17เราโกรธเพราะเขาทำผิดด้วยความโลภ และตีเขา เราซ่อนตัวและโกรธ แต่เขายังคงถอยห่างไปตามทางที่ใจตนเลือก
18Anih caehhaih loklam to ka hnuk boeh, toe ngan ka tuisak han; anih to ka zaeh moe, angmah hoi nawnto palungsae kaminawk khaeah monghaih to ka paek han.
18เราเห็นทางของเขาแล้ว และจะรักษาเขา เราจะนำเขาด้วย และนำความปลอบโยนกลับคืนแก่เขาและผู้ที่โศกเศร้าเพื่อเขา
19Pahni ah thingthai ka ohsak; kangthla ah kaom kaminawk hoi kazoi ah kaom kaminawk khaeah, Monghaih, monghaih to om nasoe, ngan ka tuisak han, tiah Angraeng mah thuih.
19เราสร้างผลจากริมฝีปาก สันติสุข สันติสุข แก่ผู้ที่อยู่ไกลและผู้ที่อยู่ใกล้” พระยาห์เวห์กล่าว “และเราจะรักษาพวกเขา”
20Toe kasae kaminawk loe anghak ai ah kangthawk tuiphu, tangnong hoi anghnoeng pazawk tuinawk baktiah ni oh o.
20แต่คนชั่วเหมือนทะเลที่ปั่นป่วน สงบไม่ได้ และน้ำซัดเลนและโคลนขึ้นมา
21Kasae kami hanah loe monghaih roe om ai, tiah Angraeng mah thuih.
21พระเจ้าของข้าพเจ้ากล่าวว่า “คนชั่ว ไม่มีสันติสุข”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.