Isaiah 51
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Toenghaih hnukah pazui moe, Angraeng pakrong kaminawk, ka lok hae tahngai oh; na aah o ih lungsong hoi na takaeh o ih tangqom to khen oh;
1“พวกเจ้าที่มุ่งตามความเที่ยงธรรม จงฟังเรา พวกเจ้าที่แสวงหาพระยาห์เวห์ จงมองหินที่พวกเจ้าถูกสกัดออกมา และบ่อหินที่พวกเจ้าถูกขุดออกมา
2nam pa Abraham hoi nangcae cunkung Sarah to khen oh; tangsuek naah loe anih khue ni ka kawk, toe tahamhoihaih ka paek pongah, anih loe kating ai ah pung.
2จงมองอับราฮัมพ่อของพวกเจ้า และซาราห์ผู้ให้กำเนิดพวกเจ้า เพราะเราเรียกเขาขณะที่เขามีเพียงคนเดียว เราอวยพรเขา และทำให้เขาเพิ่มจำนวนมากมาย
3Angraeng mah Zion to mongsak tih; kamro ahmuennawk boih doeh mongsak tih; anih ih praezaek to Eden baktiah angcoengsak ueloe, anih ih long karoem ahmuen to Angraeng ih takha baktiah angcoengsak tih; athung ah loe anghoehaih, oephaih, anghoe lok thuihaih hoi laasakhaih loknawk to om tih.
3เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนศิโยนแล้ว พระองค์ปลอบโยนพื้นที่ร้างทั้งหมดของเธอ ทำถิ่นกันดารของเธอให้เหมือนเอเดน และทะเลทรายของเธอให้เหมือนสวนของพระยาห์เวห์ ที่เหล่านั้นจะมีความยินดีและความชื่นบาน มีการขอบพระคุณและเสียงเพลง
4Kai ih kaminawk, ka lok hae tahngai oh; Aw ka caengnawk, kai khaeah naa patueng oh; patuk ih toenghaih lok loe kai khae hoiah tacawt tih, ka toenghaih loe prae kaminawk hanah aanghaih ah om tih.
4“ประชากรของเรา จงฟังเรา ชนชาติของเรา จงตั้งใจฟังเรา เพราะข้อบัญญัติจะออกไปจากเรา และเราจะตั้งความยุติธรรมของเราให้เป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ
5Ka toenghaih loe zoi boeh, ka pahlonghaih doeh longh li boeh, ka ban mah kaminawk to lokcaek tih; tuipui thung ih prae kaminawk mah kai to zing o ueloe, ka ban thacakhaih to oep o tih.
5ความเที่ยงธรรมของเราอยู่ใกล้ ความรอดของเราออกไปแล้ว และแขนของเราจะพิพากษาชนชาติต่าง ๆ เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา และวางใจในแขนของเรา
6Van ah na mik padai o tahang ah loe long ah khen o tathuk ah; van loe hmaikhue baktiah anghmaa ving tih, long doeh kahni baktiah prawn ueloe, athung ah kaom kaminawk loe taksae baktiah dueh o tih.
6จงเงยหน้ามองฟ้าสวรรค์ และมองแผ่นดินเบื้องล่าง เพราะฟ้าสวรรค์จะจางหายเหมือนควัน และแผ่นดินจะเสื่อมสลายเหมือนเสื้อผ้า ผู้อยู่อาศัยจะตายในทำนองเดียวกัน แต่ความรอดของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความเที่ยงธรรมของเราจะไม่ถูกล้มเลิก
7Toenghaih panoek kaminawk hoi palung thungah ka patuk ih lok suem kaminawk, ka lok hae tahngai oh; kaminawk mah zoehhaih to zii o hmah, nihcae mah kasae thuihaih pongah doeh tasoeh o hmah.
7“ผู้ที่รู้จักความเที่ยงธรรม จงฟังเรา ประชาชนที่มีข้อบัญญัติของเราอยู่ในใจ อย่ากลัวคำตำหนิของมนุษย์ และอย่าตกใจกับคำดูถูกของพวกเขา
8Karaa mah nihcae to kahni baktiah caa king ueloe, langkawk mah nihcae to tuumui baktiah caa tih; toe ka toenghaih loe dungzan khoek to cak poe tih, ka pahlonghaih doeh caanawk ih adung khoek to om poe tih.
8เพราะตัวมอดจะกินพวกเขาเหมือนกินเสื้อผ้า และหนอนจะกินพวกเขาเหมือนกินขนแกะ แต่ความเที่ยงธรรมของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความรอดของเราจะคงอยู่ทุกชั่วรุ่น”
9Aw Angraeng ih ban nang, Angthawk ah, anglawt ah loe thacakhaih hoiah om ah; canghnii ih ni kalaem baktih, adung kangquem baktiah, angthawk ah. Rahab to takroek pat moe, pahui pui ahmaa caasakkung loe nang na ai maw?
9จงตื่น จงตื่น จงสวมกำลัง แขนของพระยาห์เวห์! จงตื่นเหมือนในวันเก่าก่อน ในยุคโบราณ ไม่ใช่ท่านหรือที่ฟันราหับเป็นชิ้น ๆ และแทงสัตว์ประหลาด?
10Tuipui hoi kathuk parai tuinawk kangsakkung loe nang na ai maw? Kathuk tuipui nuiah akrang tangcae kaminawk caehhaih loklam sahkung loe nang na ai maw?
10ไม่ใช่ท่านหรือที่ทำทะเลให้แห้ง ทำห้วงน้ำลึกใหญ่ให้แห้ง ทำก้นทะเลให้เป็นทางสำหรับผู้ที่ได้รับการไถ่ให้ข้ามไป?
11To pongah Angraeng mah akrang tangcae kaminawk to amlaem o let ueloe, laasakhaih hoiah Zion ah akun o tih; nihcae loe dungzan anghoehaih lumuek to angmuek o tih; oephaih hoi anghoehaih to hnu o tih; to naah palungsethaih hoi qahhaih loe cawn ving tih boeh.
11ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้จะกลับมา มาศิโยนพร้อมเสียงเพลง ความยินดีนิรันดร์จะอยู่บนศีรษะของพวกเขา พวกเขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความเศร้าและเสียงถอนใจจะหนีไป
12Nangcae pathloepkung loe Kai, kaimah hae boeh ni; kadueh thaih kami, phroh baktiah azaem thaih kami capa to maw na zit o?
12“เรา เราเองเป็นผู้ปลอบโยนพวกเจ้า เจ้าเป็นใคร จึงกลัวมนุษย์ที่ต้องตาย และลูกมนุษย์ที่จะกลายเป็นเหมือนหญ้า?
13Vannawk payuengkung, long angdoethaih sahkung, nang sahkung Angraeng to na pahnet ving boeh; pacaekthlaekkung mah kai hae hum tih boeh, tiah palung thung hoiah na poek o moe, ni thokkruek zithaih hoiah kho na sak o; pacaekthlaek kami palungphuihaih loe naa ah maw oh?
13เจ้าลืมพระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้าหรือ? ผู้ขึงฟ้าสวรรค์ออก และวางรากฐานแผ่นดิน เจ้าหวาดกลัวอยู่ตลอดทั้งวันเพราะความเดือดดาลของผู้กดขี่หรือ เมื่อเขาเตรียมทำลาย? แล้วความเดือดดาลของผู้กดขี่อยู่ที่ไหน?
14Thongkrah kaminawk loe thongim thungah dueh o mak ai, zok doeh amthlam o mak ai, anih loe loih phrat tih.
14เชลยที่ถูกเนรเทศจะได้รับอิสรภาพโดยเร็ว เขาจะไม่ตายลงไปในหลุม และขนมปังของเขาจะไม่ขาด
15Kai loe tuipui mah hangh hanah, tuipui angthawksakkung Angraeng na Sithaw ah ka oh; Anih ih ahmin loe misatuh kaminawk ih Angraeng, tiah oh.
15เพราะเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วน จนคลื่นส่งเสียงคำราม ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
16Vannawk angmah ih ahmuen ah suemkung, long angdoethaih ahmuen sahkung, Zion khaeah, Nangcae loe kai ih kami ah na oh o, tiah thuih hanah, na pakha ah ka loknawk to ka suek moe, ka ban hoiah kang pakaa boeh.
16เราใส่คำพูดของเราไว้ในปากเจ้า และปกป้องเจ้าไว้ในร่มเงามือเรา เพื่อเราจะปลูกฟ้าสวรรค์ และวางรากฐานแผ่นดิน และบอกศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’”
17Angraeng ban ih palungphuihaih boengloeng kanae Aw Jerusalem, anglawt lai ah, angthawk ah loe angdoe ah; tasoehhaih boengloeng to na naek boeh; anaengnawk doeh na naek boih boeh.
17จงตื่น จงตื่น! เยรูซาเล็ม จงยืนขึ้น เจ้าผู้ดื่มถ้วยแห่งความโกรธจากมือของพระยาห์เวห์ เจ้าดื่มชามของถ้วยที่ทำให้เซ และดื่มจนหมดแล้ว
18Angmah tapen ih capanawk thungah hoiah angmah han loklam patuekkung mi doeh om o ai; angmah pacah ih capanawk thungah doeh, anih ban hoiah zae kami om o ai.
18ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอให้กำเนิด ไม่มีใครนำทางเธอ ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมา ไม่มีใครจูงมือเธอ
19Patangkhanghaih hnetto ah kaom, caaknaek khaa pongah kami amrohaih ah kaom sumsen hoi duekhaih to na nuiah phak naah, mi mah maw na qah haih tih? Kawbangmaw kang pathloep thai han?
19สองสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า ใครจะร่วมโศกเศร้ากับเจ้า? คือความรกร้างและความพินาศ กับความอดอยากและดาบ ข้าพเจ้าจะปลอบโยนเจ้าได้อย่างไร?
20Na capanawk loe tha zok o sut boeh moe, thaang pongah aman sathar baktiah, lamkrung kruekah angsongh o; nihcae loe Angraeng palungphuihaih hoi na Sithaw thuitaekhaih to amhah o sut boeh.
20ลูกชายของเจ้าเป็นลมไป นอนอยู่ตามหัวถนนทุกสาย เหมือนแอนทิโลปติดตาข่าย พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ และคำตำหนิของพระเจ้าของเจ้า
21To pongah pacaekthlaekhaih tongh kami, misurtui hoi nae ai ah mu paquih kami, vaihi tahngai ah;
21ดังนั้น บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้ทุกข์ยาก และเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น
22angmah ih kaminawk khenzawnkung, na Sithaw, na Angraeng Sithaw mah, Khenah, na ban pong ih tasoehhaih boengloeng, palung ka phuihaih boengloeng pong ih anaengnawk to na naek let han ai ah, na ban thung hoiah ka lak ving boeh:
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ของเจ้า พระเจ้าของเจ้า ผู้ต่อสู้คดีให้ประชากรของพระองค์ กล่าวว่า “ดูเถิด เรานำถ้วยที่ทำให้เซออกจากมือเจ้าแล้ว คือชามของถ้วยแห่งความโกรธของเรา เจ้าจะไม่ต้องดื่มมันอีก
23na nuiah caeh kaminawk hanah, loklam baktiah na takpum to long ah baih pae ah, na nuiah ka caeh o thai hanah, long ah tabok oh, tiah kathui, nangcae pacaekthlaek kaminawk ban ah to boengloeng to ka suek pae han, tiah a thuih.
23เราจะวางมันในมือของผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ยาก ผู้ที่พูดกับเจ้าว่า ‘หมอบลง ให้พวกเราเดินข้ามไป’ แล้วเจ้าก็วางหลังลงเหมือนพื้นดิน เหมือนถนนให้คนเดินข้าม”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.