Isaías 51
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1“Ouçam-me, vocês que seguem a justiça, vocês que buscam o SENHOR. Olhem para a rocha de onde foram cortados, e para a pedreira de onde foram cavados.
1“พวกเจ้าที่มุ่งตามความเที่ยงธรรม จงฟังเรา พวกเจ้าที่แสวงหาพระยาห์เวห์ จงมองหินที่พวกเจ้าถูกสกัดออกมา และบ่อหินที่พวกเจ้าถูกขุดออกมา
2Olhem para Abraão, seu pai, e para Sara, que lhes deu à luz; pois quando ele era apenas um, eu o chamei, eu o abençoei, e o multipliquei.
2จงมองอับราฮัมพ่อของพวกเจ้า และซาราห์ผู้ให้กำเนิดพวกเจ้า เพราะเราเรียกเขาขณะที่เขามีเพียงคนเดียว เราอวยพรเขา และทำให้เขาเพิ่มจำนวนมากมาย
3Pois o SENHOR consolou Sião. Ele consolou todos os seus lugares devastados, e fez do seu deserto como o Éden, e do seu ermo como o jardim do SENHOR. Alegria e contentamento serão achados nela, ações de graças e som de cânticos.
3เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนศิโยนแล้ว พระองค์ปลอบโยนพื้นที่ร้างทั้งหมดของเธอ ทำถิ่นกันดารของเธอให้เหมือนเอเดน และทะเลทรายของเธอให้เหมือนสวนของพระยาห์เวห์ ที่เหล่านั้นจะมีความยินดีและความชื่นบาน มีการขอบพระคุณและเสียงเพลง
4“Ouçam-me, meu povo; e escute-me, minha nação, pois de mim sairá uma lei, e estabelecerei a minha justiça como luz para os povos.
4“ประชากรของเรา จงฟังเรา ชนชาติของเรา จงตั้งใจฟังเรา เพราะข้อบัญญัติจะออกไปจากเรา และเราจะตั้งความยุติธรรมของเราให้เป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ
5A minha justiça está perto. A minha salvação já saiu, e os meus braços julgarão os povos. As ilhas esperarão por mim, e confiarão no meu braço.
5ความเที่ยงธรรมของเราอยู่ใกล้ ความรอดของเราออกไปแล้ว และแขนของเราจะพิพากษาชนชาติต่าง ๆ เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา และวางใจในแขนของเรา
6Levantem os seus olhos para os céus, e olhem para a terra embaixo; pois os céus desaparecerão como fumaça, e a terra se desgastará como uma roupa. Seus habitantes morrerão da mesma forma, mas a minha salvação durará para sempre, e a minha justiça não será anulada.
6จงเงยหน้ามองฟ้าสวรรค์ และมองแผ่นดินเบื้องล่าง เพราะฟ้าสวรรค์จะจางหายเหมือนควัน และแผ่นดินจะเสื่อมสลายเหมือนเสื้อผ้า ผู้อยู่อาศัยจะตายในทำนองเดียวกัน แต่ความรอดของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความเที่ยงธรรมของเราจะไม่ถูกล้มเลิก
7“Ouçam-me, vocês que conhecem a justiça, o povo em cujo coração está a minha lei. Não temam a zombaria dos homens, e não se assustem com os seus insultos.
7“ผู้ที่รู้จักความเที่ยงธรรม จงฟังเรา ประชาชนที่มีข้อบัญญัติของเราอยู่ในใจ อย่ากลัวคำตำหนิของมนุษย์ และอย่าตกใจกับคำดูถูกของพวกเขา
8Pois a traça os devorará como uma roupa, e o verme os comerá como a lã; mas a minha justiça durará para sempre, e a minha salvação por todas as gerações.”
8เพราะตัวมอดจะกินพวกเขาเหมือนกินเสื้อผ้า และหนอนจะกินพวกเขาเหมือนกินขนแกะ แต่ความเที่ยงธรรมของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความรอดของเราจะคงอยู่ทุกชั่วรุ่น”
9Desperte, desperte, vista-se de força, braço do SENHOR! Desperte, como nos dias antigos, nas gerações dos tempos passados. Não foi você que cortou Raabe em pedaços, que traspassou o monstro marinho?
9จงตื่น จงตื่น จงสวมกำลัง แขนของพระยาห์เวห์! จงตื่นเหมือนในวันเก่าก่อน ในยุคโบราณ ไม่ใช่ท่านหรือที่ฟันราหับเป็นชิ้น ๆ และแทงสัตว์ประหลาด?
10Não foi você que secou o mar, as águas do grande abismo; que fez das profundezas do mar um caminho para os redimidos passarem?
10ไม่ใช่ท่านหรือที่ทำทะเลให้แห้ง ทำห้วงน้ำลึกใหญ่ให้แห้ง ทำก้นทะเลให้เป็นทางสำหรับผู้ที่ได้รับการไถ่ให้ข้ามไป?
11Os resgatados do SENHOR voltarão, e virão a Sião com cânticos. Alegria eterna estará sobre as suas cabeças. Eles alcançarão contentamento e alegria. A tristeza e o gemido fugirão.
11ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้จะกลับมา มาศิโยนพร้อมเสียงเพลง ความยินดีนิรันดร์จะอยู่บนศีรษะของพวกเขา พวกเขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความเศร้าและเสียงถอนใจจะหนีไป
12“Eu, eu mesmo, sou aquele que consola você. Quem é você, para que tenha medo do homem que morrerá, e do filho do homem, que será feito como a relva?
12“เรา เราเองเป็นผู้ปลอบโยนพวกเจ้า เจ้าเป็นใคร จึงกลัวมนุษย์ที่ต้องตาย และลูกมนุษย์ที่จะกลายเป็นเหมือนหญ้า?
13Você se esqueceu do SENHOR, o seu Criador, que estendeu os céus, e lançou os alicerces da terra? Você vive com medo continuamente, o dia todo, por causa da fúria do opressor, quando ele se prepara para destruir? Onde está a fúria do opressor?
13เจ้าลืมพระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้าหรือ? ผู้ขึงฟ้าสวรรค์ออก และวางรากฐานแผ่นดิน เจ้าหวาดกลัวอยู่ตลอดทั้งวันเพราะความเดือดดาลของผู้กดขี่หรือ เมื่อเขาเตรียมทำลาย? แล้วความเดือดดาลของผู้กดขี่อยู่ที่ไหน?
14O exilado cativo será libertado em breve. Ele não morrerá nem descerá à cova. O seu pão não faltará.
14เชลยที่ถูกเนรเทศจะได้รับอิสรภาพโดยเร็ว เขาจะไม่ตายลงไปในหลุม และขนมปังของเขาจะไม่ขาด
15Pois eu sou o SENHOR, o seu Deus, que agita o mar para que as suas ondas rujam. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome.
15เพราะเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วน จนคลื่นส่งเสียงคำราม ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
16Eu coloquei as minhas palavras na sua boca e cobri você com a sombra da minha mão, para que eu possa plantar os céus, lançar os alicerces da terra, e dizer a Sião: ‘Você é o meu povo.’”
16เราใส่คำพูดของเราไว้ในปากเจ้า และปกป้องเจ้าไว้ในร่มเงามือเรา เพื่อเราจะปลูกฟ้าสวรรค์ และวางรากฐานแผ่นดิน และบอกศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’”
17Desperte, desperte! Levante-se, Jerusalém, você que bebeu da mão do SENHOR o cálice da sua ira. Você bebeu a taça, o cálice do atordoamento, e o esgotou.
17จงตื่น จงตื่น! เยรูซาเล็ม จงยืนขึ้น เจ้าผู้ดื่มถ้วยแห่งความโกรธจากมือของพระยาห์เวห์ เจ้าดื่มชามของถ้วยที่ทำให้เซ และดื่มจนหมดแล้ว
18Não há ninguém para guiá-la entre todos os filhos que ela deu à luz; e não há ninguém que a tome pela mão entre todos os filhos que ela criou.
18ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอให้กำเนิด ไม่มีใครนำทางเธอ ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมา ไม่มีใครจูงมือเธอ
19Estas duas coisas aconteceram a você — quem se lamentará com você? — desolação e destruição, fome e espada. Como poderei consolá-la?
19สองสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า ใครจะร่วมโศกเศร้ากับเจ้า? คือความรกร้างและความพินาศ กับความอดอยากและดาบ ข้าพเจ้าจะปลอบโยนเจ้าได้อย่างไร?
20Os seus filhos desmaiaram. Eles jazem nas esquinas de todas as ruas, como um antílope numa rede. Eles estão cheios da ira do SENHOR, da repreensão do seu Deus.
20ลูกชายของเจ้าเป็นลมไป นอนอยู่ตามหัวถนนทุกสาย เหมือนแอนทิโลปติดตาข่าย พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ และคำตำหนิของพระเจ้าของเจ้า
21Portanto, ouça agora isto, você que é aflita, e embriagada, mas não com vinho:
21ดังนั้น บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้ทุกข์ยาก และเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น
22O seu Senhor, o SENHOR, o seu Deus, que defende a causa do seu povo, diz: “Eis que tirei da sua mão o cálice do atordoamento, a taça, o cálice da minha ira. Você não o beberá nunca mais.
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ของเจ้า พระเจ้าของเจ้า ผู้ต่อสู้คดีให้ประชากรของพระองค์ กล่าวว่า “ดูเถิด เรานำถ้วยที่ทำให้เซออกจากมือเจ้าแล้ว คือชามของถ้วยแห่งความโกรธของเรา เจ้าจะไม่ต้องดื่มมันอีก
23Eu o colocarei na mão daqueles que a afligem, que disseram à sua alma: ‘Prostre-se, para que possamos passar por cima de você’; e você fez as suas costas como o chão, como uma rua para os que passam por cima.”
23เราจะวางมันในมือของผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ยาก ผู้ที่พูดกับเจ้าว่า ‘หมอบลง ให้พวกเราเดินข้ามไป’ แล้วเจ้าก็วางหลังลงเหมือนพื้นดิน เหมือนถนนให้คนเดินข้าม”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.