1 Samuel 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Havia um certo homem de Ramataim-Zofim, da região montanhosa de Efraim, e o seu nome era Elcana, filho de Jeroão, filho de Eliú, filho de Toú, filho de Zufe, um efraimita.
1มีชายคนหนึ่งชื่อเอลคานาห์ อาศัยอยู่ที่รามาธาอิมโซฟิม ในเขตภูเขาของเอฟราอิม เขาเป็นชาวเอฟราอิม เป็นบุตรของเยโรฮัม หลานของเอลีฮู เหลนของโทฮู และเป็นเชื้อสายของศูฟ
2Ele tinha duas mulheres: o nome de uma era Ana, e o nome da outra, Penina. Penina tinha filhos, mas Ana não os tinha.
2เขามีภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่อฮันนาห์ อีกคนหนึ่งชื่อเปนินนาห์ เปนินนาห์มีลูก แต่ฮันนาห์ไม่มีลูก
3Este homem subia da sua cidade de ano em ano para adorar e sacrificar ao SENHOR dos Exércitos em Siló. Lá estavam os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, sacerdotes do SENHOR.
3ทุกปีเอลคานาห์จะเดินทางจากเมืองของตนขึ้นไปที่ชิโลห์ เพื่อนมัสการและถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์จอมทัพ ที่นั่นมีโฮฟนีและฟีเนหัส บุตรสองคนของเอลี เป็นปุโรหิตของพระยาห์เวห์
4Quando chegava o dia em que Elcana oferecia o sacrifício, ele dava porções à sua mulher Penina e a todos os filhos e filhas dela;
4ในวันที่เอลคานาห์ถวายเครื่องบูชา เขาจะแบ่งเนื้อส่วนหนึ่งให้เปนินนาห์ภรรยาของเขา รวมทั้งลูกชายลูกสาวทุกคนของนาง
5mas a Ana ele dava uma porção dupla, porque amava Ana, embora o SENHOR lhe tivesse cerrado o ventre.
5แต่เขาแบ่งให้ฮันนาห์เป็นสองเท่า เพราะเขารักนาง ทั้งที่พระยาห์เวห์ทรงทำให้นางไม่อาจมีลูก
6A sua rival a provocava severamente, para irritá-la, porque o SENHOR lhe havia cerrado o ventre.
6เปนินนาห์ซึ่งเป็นภรรยาอีกคนหนึ่งคอยยั่วเย้าฮันนาห์อย่างหนักให้เจ็บใจ เพราะพระยาห์เวห์ทรงทำให้นางไม่อาจมีลูก
7E assim acontecia ano após ano; sempre que Ana subia à casa do SENHOR, a sua rival a provocava. Por isso ela chorava e não comia.
7เป็นอย่างนี้ทุกปี เมื่อฮันนาห์ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เปนินนาห์ก็ยั่วเย้านาง จนนางร้องไห้และไม่ยอมกินอาหาร
8Elcana, o seu marido, lhe perguntava: “Ana, por que você chora? Por que não come? Por que você está tão triste? Por acaso eu não sou melhor para você do que dez filhos?”
8เอลคานาห์สามีจึงถามว่า “ฮันนาห์ ทำไมเธอร้องไห้? ทำไมไม่กินอาหาร? ทำไมถึงเศร้าใจ? ฉันมีค่าสำหรับเธอยิ่งกว่าลูกชายสิบคนไม่ใช่หรือ?”
9Uma vez, depois que terminaram de comer e beber em Siló, Ana se levantou. Ora, o sacerdote Eli estava sentado na sua cadeira, junto à porta do templo do SENHOR.
9หลังจากพวกเขากินดื่มกันที่ชิโลห์แล้ว ฮันนาห์ก็ลุกขึ้น ขณะนั้นเอลีปุโรหิตนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเสาประตูพระวิหารของพระยาห์เวห์
10Ela estava com a alma amargurada, e orou ao SENHOR, chorando muito.
10ฮันนาห์ทุกข์ใจมาก นางร้องไห้อย่างหนักและอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์
11E fez um voto, dizendo: “Ó SENHOR dos Exércitos, se tu de fato olhares para a aflição da tua serva, e te lembrares de mim, e não te esqueceres da tua serva, mas deres à tua serva um filho, então eu o dedicarei ao SENHOR por todos os dias da sua vida, e nenhuma navalha passará sobre a sua cabeça.”
11นางตั้งปฏิญาณว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์จอมทัพ หากพระองค์ทรงมองเห็นความทุกข์ของผู้รับใช้หญิงคนนี้จริง ๆ ทรงระลึกถึงข้าพเจ้า ไม่ทรงลืมข้าพเจ้า และประทานลูกชายแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะถวายเขาแด่พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของเขา และจะไม่ให้มีดโกนแตะต้องศีรษะของเขาเลย”
12Como ela continuasse a orar perante o SENHOR, Eli observava a sua boca.
12ขณะที่นางอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์อยู่นาน เอลีมองดูปากของนาง
13Ora, Ana falava no seu coração; apenas os seus lábios se moviam, mas não se ouvia a sua voz. Por isso, Eli pensou que ela estivesse embriagada.
13ฮันนาห์พูดอยู่ในใจ มีเพียงริมฝีปากที่ขยับ แต่ไม่มีเสียงออกมา เอลีจึงคิดว่านางเมา
14E Eli lhe disse: “Até quando você ficará embriagada? Livre-se do seu vinho!”
14เขาพูดกับนางว่า “เธอจะเมาอยู่จนเมื่อไร? เลิกดื่มเหล้าเสีย!”
15Ana respondeu: “Não, meu senhor, eu sou uma mulher de espírito abatido. Não bebi vinho nem bebida forte, mas derramei a minha alma perante o SENHOR.
15ฮันนาห์ตอบว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ท่าน ดิฉันเป็นคนทุกข์ใจ ดิฉันไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือสุรา แต่กำลังระบายความในใจต่อพระยาห์เวห์
16Não considere a sua serva uma mulher ímpia; pois tenho falado até agora por causa da intensidade da minha queixa e da minha angústia.”
16อย่าคิดว่าดิฉันเป็นคนชั่วช้าเลยค่ะ ที่ดิฉันพูดอยู่นานก็เพราะความทุกข์และความเจ็บใจมีมากเหลือเกิน”
17Então Eli respondeu: “Vá em paz; e que o Deus de Israel lhe conceda a petição que você lhe fez.”
17เอลีจึงตอบว่า “ไปเถิด ขอให้เธอไปอย่างสงบ และขอพระเจ้า แห่งอิสราเอลประทานสิ่งที่เธอทูลขอจากพระองค์”
18Ela disse: “Que a sua serva encontre favor aos seus olhos.” Então a mulher seguiu o seu caminho e comeu; e a sua expressão facial já não era triste.
18นางกล่าวว่า “ขอให้ท่านเมตตาดิฉันด้วยค่ะ” แล้วนางก็เดินจากไป กินอาหาร และสีหน้าไม่เศร้าอีกต่อไป
19Eles se levantaram de madrugada, adoraram perante o SENHOR, e então retornaram para a sua casa em Ramá. Elcana teve relações com Ana, sua mulher, e o SENHOR se lembrou dela.
19วันรุ่งขึ้นพวกเขาตื่นแต่เช้า นมัสการพระยาห์เวห์ แล้วเดินทางกลับบ้านที่รามาห์ เอลคานาห์หลับนอนกับฮันนาห์ภรรยาของตน และพระยาห์เวห์ทรงระลึกถึงนาง
20Passado o tempo, Ana concebeu e deu à luz um filho; e ela o chamou de Samuel, dizendo: “Porque o pedi ao SENHOR.”
20ต่อมาฮันนาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย นางตั้งชื่อเขาว่าซามูเอล เพราะนางกล่าวว่า “ฉันทูลขอเขาจากพระยาห์เวห์”
21Elcana e toda a sua casa subiram para oferecer ao SENHOR o sacrifício anual e o seu voto.
21เอลคานาห์พร้อมทั้งคนในบ้านขึ้นไปถวายเครื่องบูชาประจำปีและทำตามปฏิญาณของเขาต่อพระยาห์เวห์
22Mas Ana não subiu, pois disse ao seu marido: “Não irei até que o menino seja desmamado; então o levarei, para que ele se apresente perante o SENHOR, e fique lá para sempre.”
22แต่ฮันนาห์ไม่ได้ไป นางบอกสามีว่า “รอจนลูกหย่านมก่อน แล้วฉันจะพาเขาไปปรากฏตัวต่อพระยาห์เวห์ และให้อยู่ที่นั่นตลอดไป”
23Elcana, o seu marido, lhe disse: “Faça o que lhe parecer melhor. Fique até que o tenha desmamado; somente que o SENHOR confirme a sua palavra.” Assim a mulher ficou e amamentou o seu filho até o desmamar.
23เอลคานาห์สามีตอบว่า “ทำตามที่เธอเห็นว่าดีเถิด รอจนลูกหย่านม ขอเพียงพระยาห์เวห์ทรงทำให้พระดำรัสของพระองค์เป็นจริง” ฮันนาห์จึงอยู่เลี้ยงลูกจนเขาหย่านม
24Depois de desmamá-lo, ela o levou consigo, juntamente com três novilhos, um efa de farinha e um odre de vinho, e o trouxe à casa do SENHOR em Siló. O menino ainda era pequeno.
24เมื่อเด็กหย่านมแล้ว นางพาเขาขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ พร้อมกับวัวหนุ่มสามตัว แป้งหนึ่งเอฟาห์ และเหล้าองุ่นหนึ่งภาชนะ ตอนนั้นเด็กยังเล็ก
25Eles sacrificaram o novilho e trouxeram o menino a Eli.
25พวกเขาฆ่าวัวหนุ่มตัวหนึ่ง แล้วพาเด็กไปหาเอลี
26Ela disse: “Ah, meu senhor, tão certo como o senhor vive, eu sou aquela mulher que esteve aqui perto do senhor, orando ao SENHOR.
26ฮันนาห์กล่าวว่า “ท่านคะ ขอสาบานต่อชีวิตของท่าน ดิฉันคือหญิงที่เคยยืนอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์อยู่ข้างท่านตรงนี้
27Foi por este menino que eu orei, e o SENHOR me concedeu a petição que lhe fiz.
27ดิฉันอธิษฐานขอลูกคนนี้ และพระยาห์เวห์ประทานสิ่งที่ดิฉันทูลขอ
28Portanto, eu também o dediquei ao SENHOR. Por toda a sua vida ele será dedicado ao SENHOR.” E ali ele adorou ao SENHOR.
28บัดนี้ดิฉันจึงมอบเขาแด่พระยาห์เวห์ด้วย ตลอดชีวิตของเขา เขาจะเป็นของพระยาห์เวห์” แล้วเขาก็นมัสการพระยาห์เวห์ที่นั่น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.