1 Samuel 26
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Os zifeus foram até Saul, em Gibeá, e disseram: “Davi não está escondido na colina de Haquila, em frente ao deserto?”
1ชาวศิฟมาหาซาอูลที่กิเบอาห์ กล่าวว่า “ดาวิดซ่อนอยู่บนเนินเขาฮาคีลาห์ตรงข้ามเขตกันดารมิใช่หรือ?”
2Então Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel, para procurar Davi no deserto de Zife.
2ซาอูลจึงออกเดินทางลงไปยังถิ่นทุรกันดารศิฟ พร้อมทหารอิสราเอลที่คัดเลือกมาสามพันคน เพื่อตามหาดาวิดในถิ่นทุรกันดารศิฟ
3Saul acampou na colina de Haquila, que fica em frente ao deserto, junto à estrada. Davi, porém, permaneceu no deserto e viu que Saul tinha vindo atrás dele.
3ซาอูลตั้งค่ายบนเนินเขาฮาคีลาห์ริมทาง ตรงข้ามเขตกันดาร ส่วนดาวิดยังอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และเห็นว่าซาอูลตามเขามาที่นั่น
4Por isso, Davi enviou espiões e confirmou que Saul realmente tinha chegado.
4ดาวิดจึงส่งคนไปสอดแนมและรู้แน่ว่าซาอูลมาจริง
5Então Davi se levantou e foi ao lugar onde Saul estava acampado. Davi viu onde Saul dormia, com Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia no centro do acampamento, cercado pelos carros, e o povo estava acampado ao redor dele.
5ดาวิดลุกขึ้นไปยังที่ตั้งค่ายของซาอูล และเห็นที่ที่ซาอูลนอนอยู่กับอับเนอร์ ลูกชายของเนอร์ ผู้เป็นแม่ทัพ ซาอูลนอนอยู่กลางวงเกวียน ส่วนทหารตั้งค่ายล้อมรอบ
6Davi perguntou a Aimeleque, o hitita, e a Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe: “Quem descerá comigo ao acampamento de Saul?” Abisai respondeu: “Eu descerei com você.”
6ดาวิดถามอาหิเมเลคชาวฮิตไทต์และอาบีชัย ลูกชายของเศรุยาห์ และน้องชายของโยอาบว่า “ใครจะลงไปในค่ายของซาอูลกับฉัน?” อาบีชัยตอบว่า “ฉันจะลงไปกับท่าน”
7Assim, Davi e Abisai chegaram ao acampamento durante a noite. Saul estava dormindo no centro do acampamento, com a lança fincada no chão junto à sua cabeça; Abner e o povo dormiam ao redor dele.
7คืนนั้นดาวิดกับอาบีชัยเข้าไปในค่าย ซาอูลนอนหลับอยู่กลางวงเกวียน มีหอกปักดินอยู่ข้างศีรษะ ส่วนอับเนอร์กับทหารนอนล้อมรอบ
8Então Abisai disse a Davi: “Hoje Deus entregou seu inimigo em suas mãos. Agora, por favor, deixe-me cravá-lo no chão com um só golpe da lança; não precisarei de um segundo golpe.”
8อาบีชัยบอกดาวิดว่า “วันนี้พระเจ้ามอบศัตรูไว้ในมือท่านแล้ว ขอให้ฉันใช้หอกแทงเขาติดดินทีเดียว ไม่ต้องแทงซ้ำอีก”
9Davi respondeu a Abisai: “Não o mate, pois quem pode estender a mão contra o ungido do SENHOR e ficar sem culpa?”
9แต่ดาวิดบอกอาบีชัยว่า “อย่าฆ่าเขา ใครยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมแล้วจะไม่มีความผิดได้?”
10Davi continuou: “Tão certo como vive o SENHOR, o próprio SENHOR o ferirá; ou chegará o dia de sua morte, ou ele descerá à batalha e perecerá.
10ดาวิดกล่าวต่อว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ พระยาห์เวห์จะทรงลงโทษเขาเอง หรือวันตายของเขาจะมาถึง หรือเขาจะลงไปรบแล้วตาย
11O SENHOR me livre de estender a mão contra o seu ungido! Agora, porém, pegue a lança que está junto à cabeça dele e o jarro de água, e vamos embora.”
11ขอพระยาห์เวห์ทรงห้ามฉันยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระองค์ทรงเจิม ตอนนี้เอาหอกที่อยู่ข้างศีรษะเขากับเหยือกน้ำไป แล้วเรากลับกันเถอะ”
12Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam junto à cabeça de Saul, e eles foram embora. Ninguém viu, percebeu ou acordou, pois todos dormiam; um sono profundo vindo do SENHOR havia caído sobre eles.
12ดาวิดหยิบหอกกับเหยือกน้ำจากข้างศีรษะซาอูลแล้วทั้งสองก็จากไป ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้ และไม่มีใครตื่น เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้พวกเขาหลับสนิท
13Davi passou para o outro lado e ficou no alto do monte, bem longe, com grande distância entre eles.
13ดาวิดข้ามไปอีกด้านหนึ่ง แล้วยืนบนยอดเขาไกลออกไป มีระยะห่างมากระหว่างพวกเขา
14Então Davi gritou para o povo e para Abner, filho de Ner: “Você não vai responder, Abner?” Abner respondeu: “Quem é você que está gritando para o rei?”
14เขาตะโกนเรียกทหารกับอับเนอร์ ลูกชายของเนอร์ว่า “อับเนอร์ ไม่ตอบหน่อยหรือ?” อับเนอร์ตอบว่า “เจ้าเป็นใครถึงมาเรียกกษัตริย์?”
15Davi disse a Abner: “Você não é um homem? Quem em Israel é como você? Então por que não vigiou seu senhor, o rei? Um dos homens entrou no acampamento para matar seu senhor, o rei.
15ดาวิดพูดกับอับเนอร์ว่า “เจ้าเป็นผู้ชายไม่ใช่หรือ? ใครในอิสราเอลจะเทียบเจ้าได้? ทำไมไม่คุ้มกันเจ้านายของเจ้า ผู้เป็นกษัตริย์? เพราะมีคนหนึ่งเข้ามาเพื่อฆ่าเจ้านายของเจ้า
16O que você fez não está certo. Tão certo como vive o SENHOR, você merece morrer, porque não vigiou seu senhor, o ungido do SENHOR. Veja agora onde estão a lança do rei e o jarro de água que ficava junto à cabeça dele.”
16สิ่งที่เจ้าทำไม่ดีเลย พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ พวกเจ้าสมควรตาย เพราะไม่คุ้มกันเจ้านายของเจ้า ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม ดูสิว่าหอกของกษัตริย์กับเหยือกน้ำที่อยู่ข้างศีรษะพระองค์ไปไหนแล้ว”
17Saul reconheceu a voz de Davi e perguntou: “É sua voz, meu filho Davi?” Davi respondeu: “É minha voz, meu senhor e rei.”
17ซาอูลจำเสียงดาวิดได้และถามว่า “นั่นเสียงเจ้าหรือ ดาวิดลูกพ่อ?” ดาวิดตอบว่า “เป็นเสียงข้าพเจ้า ฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า”
18E acrescentou: “Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Que mal há em minhas mãos?
18เขากล่าวต่อว่า “ทำไมฝ่าบาททรงไล่ตามผู้รับใช้ของพระองค์? ข้าพเจ้าทำอะไรผิด? ในมือข้าพเจ้ามีความชั่วอะไร?
19Agora, por favor, que meu senhor, o rei, ouça as palavras de seu servo. Se foi o SENHOR quem o incitou contra mim, que ele aceite uma oferta. Mas, se foram homens, que sejam amaldiçoados diante do SENHOR, pois hoje me expulsaram para que eu não tenha parte na herança do SENHOR, dizendo: ‘Vá servir a outros deuses!’
19ขอฝ่าบาททรงฟังคำของผู้รับใช้ หากพระยาห์เวห์ทรงกระตุ้นฝ่าบาทให้ต่อต้านข้าพเจ้า ก็ขอให้พระองค์ทรงรับเครื่องถวาย แต่ถ้ามนุษย์ทำเช่นนั้น ขอให้พวกเขาถูกสาปแช่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพราะวันนี้พวกเขาขับไล่ข้าพเจ้า ไม่ให้ยึดมั่นในมรดกของพระยาห์เวห์ ราวกับบอกว่า ‘ไปปรนนิบัติเทพเจ้าอื่นเสีย!’
20Agora, portanto, não deixe que meu sangue caia por terra longe da presença do SENHOR, pois o rei de Israel saiu à procura de uma pulga, como quem caça uma perdiz nos montes.”
20ขออย่าให้เลือดของข้าพเจ้าตกบนแผ่นดินไกลจากพระพักตร์พระยาห์เวห์ เพราะกษัตริย์อิสราเอลเสด็จออกมาตามหาหมัดตัวหนึ่ง เหมือนคนล่านกกระทาบนภูเขา”
21Então Saul disse: “Pequei. Volte, meu filho Davi. Não lhe farei mais mal, porque hoje minha vida foi preciosa aos seus olhos. Agi como um tolo e cometi um grave erro.”
21ซาอูลตรัสว่า “ฉันทำบาปแล้ว กลับมาเถอะ ดาวิดลูกพ่อ ฉันจะไม่ทำร้ายเจ้าอีก เพราะวันนี้เจ้าเห็นว่าชีวิตฉันมีค่าสำหรับเจ้า ฉันทำเรื่องโง่เขลาและผิดพลาดอย่างยิ่ง”
22Davi respondeu: “Aqui está a lança do rei! Que um dos jovens venha buscá-la.
22ดาวิดตอบว่า “นี่หอกของฝ่าบาท ให้คนหนุ่มคนหนึ่งข้ามมารับไปเถอะ
23O SENHOR recompensará cada um segundo sua justiça e sua fidelidade, pois hoje o SENHOR o entregou em minhas mãos, mas eu não quis estender a mão contra o ungido do SENHOR.
23พระยาห์เวห์จะทรงตอบแทนแต่ละคนตามความชอบธรรมและความซื่อสัตย์ของเขา เพราะวันนี้พระยาห์เวห์ทรงมอบฝ่าบาทไว้ในมือข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ยื่นมือทำร้ายผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม
24Assim como hoje sua vida foi preciosa aos meus olhos, que minha vida seja preciosa aos olhos do SENHOR, e que ele me livre de toda aflição.”
24วันนี้ข้าพเจ้าเห็นว่าชีวิตฝ่าบาทมีค่าอย่างไร ก็ขอให้พระยาห์เวห์ทรงเห็นว่าชีวิตข้าพเจ้ามีค่าอย่างนั้น และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการกดขี่ทั้งปวง”
25Então Saul disse a Davi: “Você é abençoado, meu filho Davi. Você fará grandes coisas e certamente vencerá.” Davi seguiu seu caminho, e Saul voltou para seu lugar.
25ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “ขอให้เจ้าได้รับพร ดาวิดลูกพ่อ เจ้าจะทำสิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จแน่นอน” แล้วดาวิดก็ไปตามทางของตน ส่วนซาอูลกลับไปยังที่ของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.