Isaías 51
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1OIDME, los que seguís justicia, los que buscáis á Jehová: mirad á la piedra de donde fuisteis cortados, y á la caverna de la fosa de donde fuisteis arrancados.
1“พวกเจ้าที่มุ่งตามความเที่ยงธรรม จงฟังเรา พวกเจ้าที่แสวงหาพระยาห์เวห์ จงมองหินที่พวกเจ้าถูกสกัดออกมา และบ่อหินที่พวกเจ้าถูกขุดออกมา
2Mirad á Abraham vuestro padre, y á Sara que os parió; porque solo lo llamé, y bendíjelo, y multipliquélo.
2จงมองอับราฮัมพ่อของพวกเจ้า และซาราห์ผู้ให้กำเนิดพวกเจ้า เพราะเราเรียกเขาขณะที่เขามีเพียงคนเดียว เราอวยพรเขา และทำให้เขาเพิ่มจำนวนมากมาย
3Ciertamente consolará Jehová á Sión: consolará todas sus soledades, y tornará su desierto como paraíso, y su soledad como huerto de Jehová: hallarse ha en ella alegría y gozo, alabanza y voz de cantar.
3เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนศิโยนแล้ว พระองค์ปลอบโยนพื้นที่ร้างทั้งหมดของเธอ ทำถิ่นกันดารของเธอให้เหมือนเอเดน และทะเลทรายของเธอให้เหมือนสวนของพระยาห์เวห์ ที่เหล่านั้นจะมีความยินดีและความชื่นบาน มีการขอบพระคุณและเสียงเพลง
4Estad atentos á mí, pueblo mío, y oidme, nación mía; porque de mí saldrá la ley, y mi juicio descubriré para luz de pueblos.
4“ประชากรของเรา จงฟังเรา ชนชาติของเรา จงตั้งใจฟังเรา เพราะข้อบัญญัติจะออกไปจากเรา และเราจะตั้งความยุติธรรมของเราให้เป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ
5Cercana está mi justicia, salido ha mi salud, y mis brazos juzgarán á los pueblos: á mí esperarán las islas, y en mi brazo pondrán su esperanza.
5ความเที่ยงธรรมของเราอยู่ใกล้ ความรอดของเราออกไปแล้ว และแขนของเราจะพิพากษาชนชาติต่าง ๆ เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา และวางใจในแขนของเรา
6Alzad á los cielos vuestros ojos, y mirad abajo á la tierra: porque los cielos serán deshechos como humo, y la tierra se envejecerá como ropa de vestir, y de la misma manera perecerán sus moradores: mas mi salud será para siempre, mi justicia no perecerá.
6จงเงยหน้ามองฟ้าสวรรค์ และมองแผ่นดินเบื้องล่าง เพราะฟ้าสวรรค์จะจางหายเหมือนควัน และแผ่นดินจะเสื่อมสลายเหมือนเสื้อผ้า ผู้อยู่อาศัยจะตายในทำนองเดียวกัน แต่ความรอดของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความเที่ยงธรรมของเราจะไม่ถูกล้มเลิก
7Oidme, los que conocéis justicia, pueblo en cuyo corazón está mi ley. No temáis afrenta de hombre, ni desmayéis por sus denuestos.
7“ผู้ที่รู้จักความเที่ยงธรรม จงฟังเรา ประชาชนที่มีข้อบัญญัติของเราอยู่ในใจ อย่ากลัวคำตำหนิของมนุษย์ และอย่าตกใจกับคำดูถูกของพวกเขา
8Porque como á vestidura los comerá polilla, como á lana los comerá gusano; mas mi justicia permanecerá perpetuamente, y mi salud por siglos de siglos.
8เพราะตัวมอดจะกินพวกเขาเหมือนกินเสื้อผ้า และหนอนจะกินพวกเขาเหมือนกินขนแกะ แต่ความเที่ยงธรรมของเราจะคงอยู่ตลอดไป และความรอดของเราจะคงอยู่ทุกชั่วรุ่น”
9Despiértate, despiértate, vístete de fortaleza, oh brazo de Jehová; despiértate como en el tiempo antiguo, en los siglos pasados. ¿No eres tú el que cortó á Rahab, y el que hirió al dragón?
9จงตื่น จงตื่น จงสวมกำลัง แขนของพระยาห์เวห์! จงตื่นเหมือนในวันเก่าก่อน ในยุคโบราณ ไม่ใช่ท่านหรือที่ฟันราหับเป็นชิ้น ๆ และแทงสัตว์ประหลาด?
10¿No eres tú el que secó la mar, las aguas del grande abismo; el que al profundo de la mar tornó en camino, para que pasasen los redimidos?
10ไม่ใช่ท่านหรือที่ทำทะเลให้แห้ง ทำห้วงน้ำลึกใหญ่ให้แห้ง ทำก้นทะเลให้เป็นทางสำหรับผู้ที่ได้รับการไถ่ให้ข้ามไป?
11Cierto, tornarán los redimidos de Jehová, volverán á Sión cantando, y gozo perpetuo será sobre sus cabezas: poseerán gozo y alegría, y el dolor y el gemido huirán.
11ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้จะกลับมา มาศิโยนพร้อมเสียงเพลง ความยินดีนิรันดร์จะอยู่บนศีรษะของพวกเขา พวกเขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี ความเศร้าและเสียงถอนใจจะหนีไป
12Yo, yo soy vuestro consolador. ¿Quién eres tú para que tengas temor del hombre, que es mortal, del hijo del hombre, que por heno será contado?
12“เรา เราเองเป็นผู้ปลอบโยนพวกเจ้า เจ้าเป็นใคร จึงกลัวมนุษย์ที่ต้องตาย และลูกมนุษย์ที่จะกลายเป็นเหมือนหญ้า?
13Y haste ya olvidado de Jehová tu Hacedor, que extendió los cielos y fundó la tierra; y todo el día temiste continuamente del furor del que aflige, cuando se disponía para destruir: mas ¿en dónde está el furor del que aflige?
13เจ้าลืมพระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้าหรือ? ผู้ขึงฟ้าสวรรค์ออก และวางรากฐานแผ่นดิน เจ้าหวาดกลัวอยู่ตลอดทั้งวันเพราะความเดือดดาลของผู้กดขี่หรือ เมื่อเขาเตรียมทำลาย? แล้วความเดือดดาลของผู้กดขี่อยู่ที่ไหน?
14El preso se da prisa para ser suelto, por no morir en la mazmorra, ni que le falte su pan.
14เชลยที่ถูกเนรเทศจะได้รับอิสรภาพโดยเร็ว เขาจะไม่ตายลงไปในหลุม และขนมปังของเขาจะไม่ขาด
15Empero yo Jehová, que parto la mar, y suenan sus ondas, soy tu Dios, cuyo nombre es Jehová de los ejércitos.
15เพราะเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วน จนคลื่นส่งเสียงคำราม ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
16Y en tu boca he puesto mis palabras, y con la sombra de mi mano te cubrí, para que plantase los cielos y fundase la tierra, y que dijese á Sión: Pueblo mío eres tú.
16เราใส่คำพูดของเราไว้ในปากเจ้า และปกป้องเจ้าไว้ในร่มเงามือเรา เพื่อเราจะปลูกฟ้าสวรรค์ และวางรากฐานแผ่นดิน และบอกศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’”
17Despierta, despierta, levántate, oh Jerusalem, que bebiste de la mano de Jehová el cáliz de su furor; las heces del cáliz de aturdimiento bebiste, y chupaste.
17จงตื่น จงตื่น! เยรูซาเล็ม จงยืนขึ้น เจ้าผู้ดื่มถ้วยแห่งความโกรธจากมือของพระยาห์เวห์ เจ้าดื่มชามของถ้วยที่ทำให้เซ และดื่มจนหมดแล้ว
18De todos los hijos que parió, no hay quien la gobierne; ni quien la tome por su mano de todos los hijos que crió.
18ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอให้กำเนิด ไม่มีใครนำทางเธอ ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมา ไม่มีใครจูงมือเธอ
19Estas dos cosas te han acaecido; ¿quién se dolerá de ti? asolamiento y quebrantamiento, hambre y espada. ¿Quién te consolará?
19สองสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า ใครจะร่วมโศกเศร้ากับเจ้า? คือความรกร้างและความพินาศ กับความอดอยากและดาบ ข้าพเจ้าจะปลอบโยนเจ้าได้อย่างไร?
20Tus hijos desmayaron, estuvieron tendidos en las encrucijadas de todos los caminos, como buey montaraz en la red, llenos del furor de Jehová, de la ira del Dios tuyo.
20ลูกชายของเจ้าเป็นลมไป นอนอยู่ตามหัวถนนทุกสาย เหมือนแอนทิโลปติดตาข่าย พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ และคำตำหนิของพระเจ้าของเจ้า
21Oye pues ahora esto, miserable, ebria, y no de vino:
21ดังนั้น บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้ทุกข์ยาก และเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น
22Así dijo tu Señor Jehová, y tu Dios, el cual pleitea por su pueblo: He aquí he quitado de tu mano el cáliz de aturdimiento, la hez del cáliz de mi furor; nunca más lo beberás:
22พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ของเจ้า พระเจ้าของเจ้า ผู้ต่อสู้คดีให้ประชากรของพระองค์ กล่าวว่า “ดูเถิด เรานำถ้วยที่ทำให้เซออกจากมือเจ้าแล้ว คือชามของถ้วยแห่งความโกรธของเรา เจ้าจะไม่ต้องดื่มมันอีก
23Y ponerlo he en mano de tus angustiadores, que dijeron á tu alma: Encórvate, y pasaremos. Y tú pusiste tu cuerpo como tierra, y como camino, á los que pasan.
23เราจะวางมันในมือของผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ยาก ผู้ที่พูดกับเจ้าว่า ‘หมอบลง ให้พวกเราเดินข้ามไป’ แล้วเจ้าก็วางหลังลงเหมือนพื้นดิน เหมือนถนนให้คนเดินข้าม”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.