Zacarías 1
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1EN el mes octavo, en el año segundo de Darío, fué palabra de Jehová á Zacarías profeta, hijo de Berechîas, hijo de Iddo, diciendo:
1ในเดือนที่แปด ปีที่สองแห่งรัชกาลดาริอัส ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์ผู้ประกาศสาส์น บุตรของเบเรคิยาห์ บุตรของอิดโด ว่า
2Enojóse Jehová con ira contra vuestros padres.
2“พระยาห์เวห์โกรธบรรพบุรุษของพวกคุณอย่างยิ่ง
3Les dirás pues: Así ha dicho Jehová de los ejércitos: Volveos á mí, dice Jehová de los ejércitos, y yo me volveré á vosotros, ha dicho Jehová de los ejércitos.
3ฉะนั้น จงบอกพวกเขาว่า พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ ‘จงกลับมาหาเรา’ พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว ‘แล้วเราจะกลับมาหาพวกคุณ’ พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
4No seáis como vuestros padres, á los cuales dieron voces los primeros profetas, diciendo: Así ha dicho Jehová de los ejércitos: Volveos ahora de vuestros malos caminos, y de vuestras malas obras: y no atendieron, ni me escucharon, dice Jehová.
4อย่าเป็นเหมือนบรรพบุรุษของพวกคุณ ผู้ประกาศสาส์นในอดีตเคยประกาศแก่พวกเขาว่า พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว ‘จงหันกลับจากทางชั่วและการกระทำชั่วของพวกคุณเสียเดี๋ยวนี้’ แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่ยอมรับฟังเรา พระยาห์เวห์กล่าว
5Vuestros padres, ¿dónde están? y los profetas ¿han de vivir para siempre?
5บรรพบุรุษของพวกคุณอยู่ที่ไหนแล้ว? ส่วนผู้ประกาศสาส์น พวกเขามีชีวิตอยู่ตลอดไปหรือ?
6Empero mis palabras y mis ordenanzas que mandé á mis siervos los profetas, ¿no alcanzaron á vuestros padres? Por eso se volvieron ellos y dijeron: Como Jehová de los ejércitos pensó tratarnos conforme á nuestros caminos, y conforme á nuestras obras, así lo hizo con nosotros.
6แต่เราได้สั่งผู้ประกาศสาส์นผู้รับใช้ของเราให้ประกาศคำกล่าวและข้อกำหนดของเรา คำและข้อกำหนดเหล่านั้นไม่ได้เป็นจริงกับบรรพบุรุษของพวกคุณหรือ? แล้วพวกเขาก็กลับใจและพูดว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตั้งใจจะทำกับพวกเราอย่างไร ตามทางที่เราเดินและการกระทำของเรา พระองค์ก็ทำกับเราอย่างนั้นจริง ๆ’”
7A los veinticuatro del mes undécimo, que es el mes de Sebath, en el año segundo de Darío, fué palabra de Jehová á Zacarías profeta, hijo de Berechîas, hijo de Iddo, diciendo:
7วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนที่สิบเอ็ด คือเดือนเชบัท ปีที่สองแห่งรัชกาลดาริอัส ถ้อยคำของพระยาห์เวห์มาถึงเศคาริยาห์ผู้ประกาศสาส์น บุตรของเบเรคิยาห์ บุตรของอิดโด ว่า
8Vi de noche, y he aquí un varón que cabalgaba sobre un caballo bermejo, el cual estaba entre los mirtos que había en la hondura; y detrás de él había caballos bermejos, overos, y blancos.
8“ข้าพเจ้าเห็นนิมิตในเวลากลางคืน ดูเถิด มีชายคนหนึ่งขี่ม้าสีแดง เขายืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์เทิลในหุบลึก ข้างหลังเขามีม้าสีแดง สีน้ำตาล และสีขาว
9Entonces dije: ¿Qué son éstos, señor mío? Y díjome el ángel que hablaba conmigo: Yo te enseñaré qué son éstos.
9ข้าพเจ้าถามว่า ‘ท่าน สิ่งเหล่านี้คืออะไร?’” ทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าบอกว่า “เราจะให้คุณเห็นว่าสิ่งเหล่านี้คืออะไร”
10Y aquel varón que estaba entre los mirtos respondió, y dijo: Estos son los que Jehová ha enviado á recorrer la tierra.
10ชายที่ยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์เทิลตอบว่า “พวกเขาคือผู้ที่พระยาห์เวห์ส่งให้ตระเวนไปทั่วโลก”
11Y ellos hablaron á aquel ángel de Jehová que estaba entre los mirtos, y dijeron: Hemos recorrido la tierra, y he aquí, toda la tierra está reposada y quieta.
11พวกเขารายงานต่อทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ที่ยืนอยู่ท่ามกลางต้นเมอร์เทิลว่า “พวกเราเดินตระเวนไปทั่วโลกแล้ว และเห็นว่าทั่วโลกสงบสุข ไม่มีความวุ่นวาย”
12Y respondió el ángel de Jehová, y dijo: Oh Jehová de los ejércitos, ¿hasta cuándo no tendrás piedad de Jerusalem, y de las ciudades de Judá, con las cuales has estado airado por espacio de setenta años?
12ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์จึงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์จอมทัพ พระองค์จะยังไม่เมตตาเยรูซาเล็มและเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ไปอีกนานเท่าไร? พระองค์โกรธเมืองเหล่านี้มาเจ็ดสิบปีแล้ว”
13Y Jehová respondió buenas palabras, palabras consolatorias á aquel ángel que hablaba conmigo.
13พระยาห์เวห์ตอบทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าด้วยคำอ่อนโยนและปลอบใจ
14Y díjome el ángel que hablaba conmigo: Clama diciendo: Así ha dicho Jehová de los ejércitos: Celé á Jerusalem y á Sión con gran celo:
14ทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าจึงบอกว่า “จงประกาศว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “เราหวงแหนเยรูซาเล็มและศิโยนอย่างยิ่ง
15Y con grande enojo estoy airado contra las gentes que están reposadas; porque yo estaba enojado un poco, y ellos ayudaron para el mal.
15เราโกรธชนชาติต่าง ๆ ที่อยู่อย่างสบายใจเป็นอย่างมาก เพราะเราโกรธเพียงเล็กน้อย แต่พวกเขากลับซ้ำเติมให้หายนะหนักขึ้น”
16Por tanto, así ha dicho Jehová: Yo me he tornado á Jerusalem con miseraciones; en ella será edificada mi casa, dice Jehová de los ejércitos, y la plomada será tendida sobre Jerusalem.
16ฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เรากลับมายังเยรูซาเล็มด้วยความเมตตาแล้ว จะมีการสร้างวิหารของเราขึ้นที่นั่น” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และจะขึงเชือกวัดเหนือเยรูซาเล็ม”’
17Clama aún, diciendo: Así dice Jehová de los ejércitos: Aun serán ensanchadas mis ciudades por la abundancia del bien; y aun consolará Jehová á Sión, y escogerá todavía á Jerusalem.
17จงประกาศต่อไปว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “เมืองต่าง ๆ ของเราจะเปี่ยมล้นด้วยความรุ่งเรืองอีกครั้ง พระยาห์เวห์จะปลอบใจศิโยนอีกครั้ง และจะเลือกเยรูซาเล็มอีกครั้ง”’”
18Después alcé mis ojos, y miré, y he aquí cuatro cuernos.
18ข้าพเจ้าเงยหน้ามอง เห็นเขาสัตว์สี่เขา
19Y dije al ángel que hablaba conmigo: ¿Qué son éstos? Y respondióme: Estos son los cuernos que aventaron á Judá, á Israel, y á Jerusalem.
19จึงถามทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าว่า “สิ่งเหล่านี้คืออะไร?” เขาตอบว่า “นี่คือเขาสัตว์ที่ทำให้ยูดาห์ อิสราเอล และเยรูซาเล็มกระจัดกระจายไป”
20Mostróme luego Jehová cuatro carpinteros.
20พระยาห์เวห์ให้ข้าพเจ้าเห็นช่างฝีมือสี่คน
21Y yo dije: ¿Qué vienen éstos á hacer? Y respondióme, diciendo: Estos son los cuernos que aventaron á Judá, tanto que ninguno alzó su cabeza; mas éstos han venido para hacerlos temblar, para derribar los cuernos de las gentes, que alzaron el cuerno sobre la tierra de Judá para aventarla.
21ข้าพเจ้าถามว่า “คนเหล่านี้มาทำอะไร?” เขาตอบว่า “นี่คือเขาสัตว์ที่ทำให้ยูดาห์กระจัดกระจาย จนไม่มีใครเงยหน้าขึ้นได้ แต่คนเหล่านี้มาเพื่อทำให้เขาสัตว์เหล่านั้นหวาดกลัว และโค่นเขาของชนชาติต่าง ๆ ที่ชูเขาขึ้นต่อสู้กับแผ่นดินยูดาห์ เพื่อทำให้ยูดาห์กระจัดกระจายไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.