Joel 1
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1PALABRA de Jehová que fué á Joel hijo de Pethuel.
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยเอล บุตรของเปธูเอล
2Oid esto, viejos, y escuchad, todos los moradores de la tierra. ¿Ha acontecido esto en vuestros días, ó en los días de vuestros padres?
2ผู้อาวุโสทั้งหลาย จงฟังเรื่องนี้ ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดิน จงตั้งใจฟัง! เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในสมัยของพวกคุณ หรือในสมัยบรรพบุรุษของพวกคุณหรือไม่?
3De esto contaréis á vuestros hijos, y vuestros hijos á sus hijos, y sus hijos á la otra generación.
3จงเล่าให้ลูกหลานฟัง ให้ลูกหลานเล่าต่อไปยังลูกหลานของตน แล้วให้คนเหล่านั้นเล่าต่อไปยังคนอีกรุ่นหนึ่ง
4Lo que quedó de la oruga comió la langosta, y lo que quedó de la langosta comió el pulgón; y el revoltón comió lo que del pulgón había quedado.
4สิ่งที่ฝูงตั๊กแตนเหลือไว้ ตั๊กแตนตัวใหญ่กินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนตัวใหญ่เหลือไว้ ตั๊กแตนกินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนเหลือไว้ หนอนผีเสื้อกินเสีย
5Despertad, borrachos, y llorad; aullad todos los que bebéis vino, á causa del mosto, porque os es quitado de vuestra boca.
5คนขี้เมาทั้งหลาย จงตื่นขึ้นและร้องไห้! ทุกคนที่ดื่มเหล้าองุ่น จงคร่ำครวญถึงเหล้าองุ่นหวาน เพราะไม่มีเหล้าองุ่นให้พวกคุณดื่มแล้ว
6Porque gente subió á mi tierra, fuerte y sin número; sus dientes, dientes de león, y sus muelas, de león.
6ชาติหนึ่งบุกขึ้นมาในแผ่นดินของเรา แข็งแกร่งและมีจำนวนเหลือคณานับ ฟันของชาตินั้นเหมือนฟันสิงโต มีเขี้ยวเหมือนสิงโตตัวเมีย
7Asoló mi vid, y descortezó mi higuera: del todo la desnudó y derribó: sus ramas quedaron blancas.
7ทำลายเถาองุ่นของเรา ลอกต้นมะเดื่อของเรา ลอกเปลือกจนหมดแล้วทิ้งไป กิ่งก้านกลายเป็นสีขาว
8Llora tú como moza vestida de saco por el marido de su juventud.
8จงไว้ทุกข์เหมือนหญิงพรหมจารีที่สวมผ้ากระสอบ อาลัยสามีเมื่อแรกรุ่น!
9Pereció el presente y la libación de la casa de Jehová: los sacerdotes ministros de Jehová hicieron luto.
9ไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์อีก เหล่าปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ต่างไว้ทุกข์
10El campo fué destruído, enlutóse la tierra; porque el trigo fué destruído, se secó el mosto, perdióse el aceite.
10ไร่นาถูกทำลาย แผ่นดินไว้ทุกข์ เพราะธัญพืชพินาศ เหล้าองุ่นใหม่เหือดแห้ง น้ำมันก็ขาดแคลน
11Confundíos, labradores, aullad, viñeros, por el trigo y la cebada; porque se perdió la mies del campo.
11ชาวนาทั้งหลาย จงอับอาย! ผู้ดูแลสวนองุ่น จงคร่ำครวญ ถึงข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ เพราะผลเก็บเกี่ยวในไร่นาพินาศแล้ว
12Secóse la vid, y pereció la higuera, el granado también, la palma, y el manzano; secáronse todos los árboles del campo; por lo cual se secó el gozo de los hijos de los hombres.
12เถาองุ่นแห้ง ต้นมะเดื่อเหี่ยวเฉา ทั้งต้นทับทิม ต้นปาล์ม และต้นแอปเปิล ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งล้วนเหี่ยวเฉา ความยินดีของมนุษย์ก็เหี่ยวแห้งไปด้วย
13Ceñíos y lamentad, sacerdotes; aullad, ministros del altar; venid, dormid en sacos, ministros de mi Dios: porque quitado es de la casa de vuestro Dios el presente y la libación.
13ปุโรหิตทั้งหลาย จงสวมผ้ากระสอบและไว้ทุกข์! ผู้รับใช้ที่แท่นบูชา จงคร่ำครวญ ผู้รับใช้พระเจ้าของข้าพเจ้า จงมานอนสวมผ้ากระสอบตลอดคืน เพราะไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระเจ้าของพวกคุณ
14Pregonad ayuno, llamad á congregación; congregad los ancianos y todos los moradores de la tierra en la casa de Jehová vuestro Dios, y clamad á Jehová.
14จงกำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม รวบรวมผู้อาวุโสและทุกคนในแผ่นดินมาที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์
15¡Ay del día! porque cercano está el día de Jehová, y vendrá como destrucción por el Todopoderoso.
15อนิจจา วันนั้น! วันของพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว จะมาเป็นการทำลายล้างจากผู้ทรงฤทธิ์สูงสุด
16¿No es quitado el mantenimiento de delante de nuestros ojos, la alegría y el placer de la casa de nuestro Dios?
16อาหารหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเราแล้วไม่ใช่หรือ ความชื่นบานและความยินดีก็หายไปจากพระวิหารของพระเจ้าของพวกเรา?
17El grano se pudrió debajo de sus terrones, los bastimentos fueron asolados, los alfolíes destruídos; porque se secó el trigo.
17เมล็ดเน่าอยู่ใต้ก้อนดิน ยุ้งฉางร้างเปล่า โรงเก็บพังทลาย เพราะธัญพืชเหี่ยวแห้ง
18¡Cuánto gimieron las bestias! ¡cuán turbados anduvieron los hatos de los bueyes, porque no tuvieron pastos! también fueron asolados los rebaños de las ovejas.
18สัตว์ทั้งหลายร้องครวญครางเพียงใด! ฝูงปศุสัตว์ว้าวุ่น เพราะไม่มีทุ่งหญ้า แม้แต่ฝูงแกะก็อยู่ในสภาพย่อยยับ
19A ti, oh Jehová, clamaré: porque fuego consumió los pastos del desierto, y llama abrasó todos los árboles del campo.
19พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องทูลพระองค์ เพราะไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร เปลวไฟเผาต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง
20Las bestias del campo bramarán también á ti; porque se secaron los arroyos de las aguas, y fuego consumió las praderías del desierto.
20แม้แต่สัตว์ในทุ่งก็หอบหาพระองค์ เพราะลำธารแห้งขอด ไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.