ヨエル書 1
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Freedom Bible (Thai)
1ペトエルの子ヨエルに臨んだ主 の言葉。
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยเอล บุตรของเปธูเอล
2長老たちよ、これを聞け。 この地に住むすべての者よ、耳を傾けよ。 このようなことが、あなたがたの時代に起こったことがあるか。 また、あなたがたの父祖の時代にあったか。
2ผู้อาวุโสทั้งหลาย จงฟังเรื่องนี้ ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดิน จงตั้งใจฟัง! เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในสมัยของพวกคุณ หรือในสมัยบรรพบุรุษของพวกคุณหรือไม่?
3このことをあなたがたの子どもたちに語れ。 子どもたちはその子どもたちに、 その子どもたちは、さらに次の世代に語り伝えよ。
3จงเล่าให้ลูกหลานฟัง ให้ลูกหลานเล่าต่อไปยังลูกหลานของตน แล้วให้คนเหล่านั้นเล่าต่อไปยังคนอีกรุ่นหนึ่ง
4群がるいなごが食べ残したものを、大いなごが食べ、 大いなごが食べ残したものを、ばったが食べ、 ばったが食べ残したものを、毛虫が食べた。
4สิ่งที่ฝูงตั๊กแตนเหลือไว้ ตั๊กแตนตัวใหญ่กินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนตัวใหญ่เหลือไว้ ตั๊กแตนกินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนเหลือไว้ หนอนผีเสื้อกินเสีย
5酒に酔う者たちよ、目を覚まして泣け。 ぶどう酒を飲むすべての者よ、甘いぶどう酒を惜しんで泣き叫べ。 それはもう、あなたがたの口に入らない。
5คนขี้เมาทั้งหลาย จงตื่นขึ้นและร้องไห้! ทุกคนที่ดื่มเหล้าองุ่น จงคร่ำครวญถึงเหล้าองุ่นหวาน เพราะไม่มีเหล้าองุ่นให้พวกคุณดื่มแล้ว
6ある民が私の地に攻め上って来た。強く、数えきれないほどの民だ。 その歯は獅子の歯、 その牙は雌獅子の牙である。
6ชาติหนึ่งบุกขึ้นมาในแผ่นดินของเรา แข็งแกร่งและมีจำนวนเหลือคณานับ ฟันของชาตินั้นเหมือนฟันสิงโต มีเขี้ยวเหมือนสิงโตตัวเมีย
7それは私のぶどうの木を荒らし、 私のいちじくの木の皮をはぎ取った。 その皮をすっかりはぎ取って投げ捨て、 枝を白くむき出しにした。
7ทำลายเถาองุ่นของเรา ลอกต้นมะเดื่อของเรา ลอกเปลือกจนหมดแล้วทิ้งไป กิ่งก้านกลายเป็นสีขาว
8若き日の夫を失い、 粗布をまとったおとめのように嘆け。
8จงไว้ทุกข์เหมือนหญิงพรหมจารีที่สวมผ้ากระสอบ อาลัยสามีเมื่อแรกรุ่น!
9穀物のささげ物と注ぎのささげ物は、主の家から断たれた。 主に仕える祭司たちは嘆いている。
9ไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์อีก เหล่าปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ต่างไว้ทุกข์
10畑は荒れ果て、 地は嘆く。穀物は滅び、 新しいぶどう酒は干上がり、 油も尽きようとしている。
10ไร่นาถูกทำลาย แผ่นดินไว้ทุกข์ เพราะธัญพืชพินาศ เหล้าองุ่นใหม่เหือดแห้ง น้ำมันก็ขาดแคลน
11農夫たちよ、うろたえよ。 ぶどう畑を耕す者たちよ、泣き叫べ。 小麦と大麦を惜しんで。 畑の収穫は失われた。
11ชาวนาทั้งหลาย จงอับอาย! ผู้ดูแลสวนองุ่น จงคร่ำครวญ ถึงข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ เพราะผลเก็บเกี่ยวในไร่นาพินาศแล้ว
12ぶどうの木は枯れ、いちじくの木もしおれた。 ざくろの木も、なつめやしも、りんごの木も、 畑のすべての木が枯れた。 人々から喜びが消えうせた。
12เถาองุ่นแห้ง ต้นมะเดื่อเหี่ยวเฉา ทั้งต้นทับทิม ต้นปาล์ม และต้นแอปเปิล ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งล้วนเหี่ยวเฉา ความยินดีของมนุษย์ก็เหี่ยวแห้งไปด้วย
13祭司たちよ、粗布をまとって嘆け。 祭壇に仕える者たちよ、泣き叫べ。 私の神 に仕える者たちよ、来て、粗布をまとったまま夜を明かせ。 穀物のささげ物と注ぎのささげ物が、あなたがたの神の家から取り去られたからだ。
13ปุโรหิตทั้งหลาย จงสวมผ้ากระสอบและไว้ทุกข์! ผู้รับใช้ที่แท่นบูชา จงคร่ำครวญ ผู้รับใช้พระเจ้าของข้าพเจ้า จงมานอนสวมผ้ากระสอบตลอดคืน เพราะไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระเจ้าของพวกคุณ
14断食を聖別し、 聖なる集会を招集せよ。 長老たちと、この地に住むすべての者を、あなたがたの神、主の家に集め、 主に叫び求めよ。
14จงกำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม รวบรวมผู้อาวุโสและทุกคนในแผ่นดินมาที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์
15ああ、その日よ。 主の日は近い。 全能者からの破滅として、迫り来る。
15อนิจจา วันนั้น! วันของพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว จะมาเป็นการทำลายล้างจากผู้ทรงฤทธิ์สูงสุด
16私たちの目の前で食物が断たれ、 私たちの神の家から喜びと楽しみが失われたではないか。
16อาหารหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเราแล้วไม่ใช่หรือ ความชื่นบานและความยินดีก็หายไปจากพระวิหารของพระเจ้าของพวกเรา?
17種は土の塊の下で腐り、 穀物倉は荒れ果て、 納屋は崩れた。穀物が枯れたからだ。
17เมล็ดเน่าอยู่ใต้ก้อนดิน ยุ้งฉางร้างเปล่า โรงเก็บพังทลาย เพราะธัญพืชเหี่ยวแห้ง
18なんと家畜はうめいていることか。 牛の群れは牧草がなく、途方に暮れ、 羊の群れも荒れ果てている。
18สัตว์ทั้งหลายร้องครวญครางเพียงใด! ฝูงปศุสัตว์ว้าวุ่น เพราะไม่มีทุ่งหญ้า แม้แต่ฝูงแกะก็อยู่ในสภาพย่อยยับ
19主よ、私はあなたに叫び求める。 火は荒野の牧草地を焼き尽くし、 炎は野のすべての木を焼いた。
19พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องทูลพระองค์ เพราะไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร เปลวไฟเผาต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง
20野の獣さえ、あなたを慕ってあえぐ。 水の流れは干上がり、 火は荒野の牧草地を焼き尽くした。
20แม้แต่สัตว์ในทุ่งก็หอบหาพระองค์ เพราะลำธารแห้งขอด ไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.