Gioele 1
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Freedom Bible (Thai)
1La parola del Signore, la quale fu indirizzata a Gioele, figliuolo di Petuel.
1พระยาห์เวห์มีถ้อยคำถึงโยเอล บุตรของเปธูเอล
2UDITE questo, o vecchi; e voi , tutti gli abitanti del paese, porgete l'orecchio. Avvenne egli mai a' dì vostri, o mai a' dì de' padri vostri, una cotal cosa?
2ผู้อาวุโสทั้งหลาย จงฟังเรื่องนี้ ทุกคนที่อาศัยในแผ่นดิน จงตั้งใจฟัง! เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในสมัยของพวกคุณ หรือในสมัยบรรพบุรุษของพวกคุณหรือไม่?
3Raccontatela a' vostri figliuoli; e raccontinla i vostri figliuoli a' lor figliuoli, e i lor figliuoli alla generazione seguente.
3จงเล่าให้ลูกหลานฟัง ให้ลูกหลานเล่าต่อไปยังลูกหลานของตน แล้วให้คนเหล่านั้นเล่าต่อไปยังคนอีกรุ่นหนึ่ง
4La locusta ha mangiato il rimanente della ruca, e il bruco ha mangiato il rimanente della locusta, e il grillo ha mangiato il rimanente del bruco.
4สิ่งที่ฝูงตั๊กแตนเหลือไว้ ตั๊กแตนตัวใหญ่กินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนตัวใหญ่เหลือไว้ ตั๊กแตนกินเสีย สิ่งที่ตั๊กแตนเหลือไว้ หนอนผีเสื้อกินเสีย
5Destatevi, ubbriachi, e piangete; e voi bevitori di vino tutti, urlate per lo mosto; perciocchè egli vi è del tutto tolto di bocca.
5คนขี้เมาทั้งหลาย จงตื่นขึ้นและร้องไห้! ทุกคนที่ดื่มเหล้าองุ่น จงคร่ำครวญถึงเหล้าองุ่นหวาน เพราะไม่มีเหล้าองุ่นให้พวกคุณดื่มแล้ว
6Perciocchè è salita contro al mio paese, una nazione possente e innumerabile; i suoi denti son denti di leone, ed ha de' mascellari di fiero leone.
6ชาติหนึ่งบุกขึ้นมาในแผ่นดินของเรา แข็งแกร่งและมีจำนวนเหลือคณานับ ฟันของชาตินั้นเหมือนฟันสิงโต มีเขี้ยวเหมือนสิงโตตัวเมีย
7Ha deserte le mie viti, e scorzati i miei fichi: li ha del tutto spogliati, e lasciati in abbandono; i lor rami son divenuti tutti bianchi.
7ทำลายเถาองุ่นของเรา ลอกต้นมะเดื่อของเรา ลอกเปลือกจนหมดแล้วทิ้งไป กิ่งก้านกลายเป็นสีขาว
8Lamentati, come una vergine cinta di un sacco per lo marito della sua fanciullezza.
8จงไว้ทุกข์เหมือนหญิงพรหมจารีที่สวมผ้ากระสอบ อาลัยสามีเมื่อแรกรุ่น!
9L'offerta di panatica, e da spandere, è del tutto mancata nella Casa del Signore; i sacerdoti, ministri del Signore, fanno cordoglio.
9ไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์อีก เหล่าปุโรหิต ผู้รับใช้พระยาห์เวห์ ต่างไว้ทุกข์
10I campi son guasti, la terra fa cordoglio; perciocchè il frumento è stato guasto, il mosto è seccato, l'olio è venuto meno.
10ไร่นาถูกทำลาย แผ่นดินไว้ทุกข์ เพราะธัญพืชพินาศ เหล้าองุ่นใหม่เหือดแห้ง น้ำมันก็ขาดแคลน
11Lavoratori, siate confusi; urlate, vignaiuoli, per lo frumento, e per l'orzo; perciocchè la ricolta de' campi è perita.
11ชาวนาทั้งหลาย จงอับอาย! ผู้ดูแลสวนองุ่น จงคร่ำครวญ ถึงข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ เพราะผลเก็บเกี่ยวในไร่นาพินาศแล้ว
12La vite è seccata, e il fico langue; il melagrano, ed anche la palma, e il melo, e tutti gli altri alberi della campagna son secchi; certo la letizia è seccata d'infra i figliuoli degli uomini.
12เถาองุ่นแห้ง ต้นมะเดื่อเหี่ยวเฉา ทั้งต้นทับทิม ต้นปาล์ม และต้นแอปเปิล ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งล้วนเหี่ยวเฉา ความยินดีของมนุษย์ก็เหี่ยวแห้งไปด้วย
13Cingetevi di sacchi , e piangete, o sacerdoti; urlate, ministri dell'altare; venite, passate la notte in sacchi, ministri dell'Iddio mio; perciocchè l'offerta di panatica, e da spandere, è divietata dalla Casa dell'Iddio vostro.
13ปุโรหิตทั้งหลาย จงสวมผ้ากระสอบและไว้ทุกข์! ผู้รับใช้ที่แท่นบูชา จงคร่ำครวญ ผู้รับใช้พระเจ้าของข้าพเจ้า จงมานอนสวมผ้ากระสอบตลอดคืน เพราะไม่มีเครื่องบูชาจากธัญพืชหรือเครื่องดื่มที่ถวายบูชาในพระวิหารของพระเจ้าของพวกคุณ
14Santificate il digiuno, bandite la solenne raunanza, radunate gli anziani, e tutti gli abitanti del paese, nella Casa del Signore Iddio vostro, e gridate al Signore:
14จงกำหนดการอดอาหารอันศักดิ์สิทธิ์ เรียกชุมนุมอย่างเคร่งขรึม รวบรวมผู้อาวุโสและทุกคนในแผ่นดินมาที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์
15Ahi lasso! l'orribil giorno! perciocchè il giorno del Signore è vicino, e verrà come un guasto fatto dall'Onnipotente.
15อนิจจา วันนั้น! วันของพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว จะมาเป็นการทำลายล้างจากผู้ทรงฤทธิ์สูงสุด
16Non è il cibo del tutto riciso d'innanzi agli occhi nostri? la letizia, e la gioia non è ella recisa dalla Casa dell'Iddio nostro?
16อาหารหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเราแล้วไม่ใช่หรือ ความชื่นบานและความยินดีก็หายไปจากพระวิหารของพระเจ้าของพวกเรา?
17Le granella son marcite sotto alle loro zolle; le conserve son deserte, i granai son distrutti; perciocchè il frumento è perito per la siccità.
17เมล็ดเน่าอยู่ใต้ก้อนดิน ยุ้งฉางร้างเปล่า โรงเก็บพังทลาย เพราะธัญพืชเหี่ยวแห้ง
18Quanto hanno sospirato le bestie! e quanto sono state perplesse le mandre de' buoi, perciocchè non vi è alcun pasco per loro! anche le gregge delle pecore sono state desolate.
18สัตว์ทั้งหลายร้องครวญครางเพียงใด! ฝูงปศุสัตว์ว้าวุ่น เพราะไม่มีทุ่งหญ้า แม้แต่ฝูงแกะก็อยู่ในสภาพย่อยยับ
19O Signore, io grido a te; perciocchè il fuoco ha consumati i paschi del deserto, e la fiamma ha divampati tutti gli alberi della campagna.
19พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องทูลพระองค์ เพราะไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร เปลวไฟเผาต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง
20Anche le bestie della campagna hanno agognato dietro a te; perciocchè i rivi delle acque son seccati, e il fuoco ha consumati i paschi del deserto.
20แม้แต่สัตว์ในทุ่งก็หอบหาพระองค์ เพราะลำธารแห้งขอด ไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.