יְשַׁעְיָהוּ 58

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1קְרָ֤א בְגָרֹון֙ אַל־תַּחְשֹׂ֔ךְ כַּשֹּׁופָ֖ר הָרֵ֣ם קֹולֶ֑ךָ וְהַגֵּ֤ד לְעַמִּי֙ פִּשְׁעָ֔ם וּלְבֵ֥ית יַעֲקֹ֖ב חַטֹּאתָֽם׃

1“จงร้องตะโกน อย่ายั้งเสียง! จงเปล่งเสียงเหมือนแตร! บอกประชากรของเราถึงการไม่เชื่อฟังของพวกเขา และบอกเชื้อสายยาโคบถึงบาปของพวกเขา

2וְאֹותִ֗י יֹ֥ום יֹום֙ יִדְרֹשׁ֔וּן וְדַ֥עַת דְּרָכַ֖י יֶחְפָּצ֑וּן כְּגֹ֞וי אֲשֶׁר־צְדָקָ֣ה עָשָׂ֗ה וּמִשְׁפַּ֤ט אֱלֹהָיו֙ לֹ֣א עָזָ֔ב יִשְׁאָל֙וּנִי֙ מִשְׁפְּטֵי־צֶ֔דֶק קִרְבַ֥ת אֱלֹהִ֖ים יֶחְפָּצֽוּן׃

2ถึงกระนั้น พวกเขาแสวงหาเราทุกวัน และชื่นชอบที่จะรู้ทางของเรา เหมือนชนชาติที่ทำสิ่งเที่ยงธรรม และไม่ละทิ้งข้อกำหนดของพระเจ้าของตน พวกเขาขอคำตัดสินที่เที่ยงธรรมจากเรา ชื่นชอบที่จะเข้ามาใกล้พระเจ้า

3לָ֤מָּה צַּ֙מְנוּ֙ וְלֹ֣א רָאִ֔יתָ עִנִּ֥ינוּ נַפְשֵׁ֖נוּ וְלֹ֣א תֵדָ֑ע הֵ֣ן בְּיֹ֤ום צֹֽמְכֶם֙ תִּמְצְאוּ־חֵ֔פֶץ וְכָל־עַצְּבֵיכֶ֖ם תִּנְגֹּֽשׂוּ׃

3พวกเขาพูดว่า ‘ทำไมพวกเราอดอาหารแล้วพระองค์ไม่เห็น? ทำไมพวกเราทำให้ตนทุกข์ยากแล้วพระองค์ไม่ใส่ใจ?’ “ดูเถิด ในวันที่พวกเจ้าอดอาหาร พวกเจ้าหาความพอใจของตน และกดขี่คนงานทั้งหมดของตน

4הֵ֣ן לְרִ֤יב וּמַצָּה֙ תָּצ֔וּמוּ וּלְהַכֹּ֖ות בְּאֶגְרֹ֣ף רֶ֑שַׁע לֹא־תָצ֣וּמוּ כַיֹּ֔ום לְהַשְׁמִ֥יעַ בַּמָּרֹ֖ום קֹולְכֶֽם׃

4ดูเถิด พวกเจ้าอดอาหารเพื่อทะเลาะและต่อสู้กัน และชกต่อยด้วยหมัดอันชั่วร้าย การอดอาหารอย่างที่พวกเจ้าทำวันนี้จะไม่ทำให้เสียงของพวกเจ้าไปถึงเบื้องบน

5הֲכָזֶ֗ה יִֽהְיֶה֙ צֹ֣ום אֶבְחָרֵ֔הוּ יֹ֛ום עַנֹּ֥ות אָדָ֖ם נַפְשֹׁ֑ו הֲלָכֹ֨ף כְּאַגְמֹ֜ן רֹאשֹׁ֗ו וְשַׂ֤ק וָאֵ֙פֶר֙ יַצִּ֔יעַ הֲלָזֶה֙ תִּקְרָא־צֹ֔ום וְיֹ֥ום רָצֹ֖ון לַיהוָֽה׃

5นี่หรือคือการอดอาหารที่เราเลือก? เป็นวันที่มนุษย์ถ่อมตนหรือ? คือการก้มศีรษะเหมือนต้นอ้อ และปูผ้ากระสอบกับขี้เถ้าใต้ตัวหรือ? พวกเจ้าจะเรียกสิ่งนี้ว่าการอดอาหาร และเป็นวันที่พระยาห์เวห์ยอมรับหรือ?

6הֲלֹ֣וא זֶה֮ צֹ֣ום אֶבְחָרֵהוּ֒ פַּתֵּ֙חַ֙ חַרְצֻבֹּ֣ות רֶ֔שַׁע הַתֵּ֖ר אֲגֻדֹּ֣ות מֹוטָ֑ה וְשַׁלַּ֤ח רְצוּצִים֙ חָפְשִׁ֔ים וְכָל־מֹוטָ֖ה תְּנַתֵּֽקוּ׃

6“การอดอาหารที่เราเลือกไม่ใช่เช่นนี้หรือ คือปลดพันธนาการแห่งความชั่ว แก้สายรัดแอก ปล่อยผู้ถูกกดขี่ให้เป็นอิสระ และหักแอกทุกอัน?

7הֲלֹ֨וא פָרֹ֤ס לָֽרָעֵב֙ לַחְמֶ֔ךָ וַעֲנִיִּ֥ים מְרוּדִ֖ים תָּ֣בִיא בָ֑יִת כִּֽי־תִרְאֶ֤ה עָרֹם֙ וְכִסִּיתֹ֔ו וּמִבְּשָׂרְךָ֖ לֹ֥א תִתְעַלָּֽם׃

7ไม่ใช่การแบ่งขนมปังให้ผู้หิวโหย และนำคนยากจนที่ถูกขับไล่เข้าบ้านของเจ้าหรือ? เมื่อเห็นคนเปลือยกาย ก็ให้เสื้อผ้าแก่เขา และไม่หลบหน้าจากเลือดเนื้อเชื้อไขของตนหรือ?

8אָ֣ז יִבָּקַ֤ע כַּשַּׁ֙חַר֙ אֹורֶ֔ךָ וַאֲרֻכָתְךָ֖ מְהֵרָ֣ה תִצְמָ֑ח וְהָלַ֤ךְ לְפָנֶ֙יךָ֙ צִדְקֶ֔ךָ כְּבֹ֥וד יְהוָ֖ה יַאַסְפֶֽךָ׃

8แล้วแสงของเจ้าจะพุ่งออกเหมือนรุ่งเช้า และการรักษาของเจ้าจะปรากฏโดยเร็ว ความเที่ยงธรรมของเจ้าจะเดินนำหน้า และความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์จะคุ้มกันข้างหลังเจ้า

9אָ֤ז תִּקְרָא֙ וַיהוָ֣ה יַעֲנֶ֔ה תְּשַׁוַּ֖ע וְיֹאמַ֣ר הִנֵּ֑נִי אִם־תָּסִ֤יר מִתֹּֽוכְךָ֙ מֹוטָ֔ה שְׁלַ֥ח אֶצְבַּ֖ע וְדַבֶּר־אָֽוֶן׃

9แล้วเจ้าจะร้องเรียก และพระยาห์เวห์จะตอบ เจ้าจะร้องขอความช่วยเหลือ และพระองค์จะกล่าวว่า ‘เราอยู่นี่’ “ถ้าเจ้าเอาแอกออกจากท่ามกลางพวกเจ้า เลิกชี้นิ้วกล่าวหา และเลิกพูดชั่วร้าย

10וְתָפֵ֤ק לָֽרָעֵב֙ נַפְשֶׁ֔ךָ וְנֶ֥פֶשׁ נַעֲנָ֖ה תַּשְׂבִּ֑יעַ וְזָרַ֤ח בַּחֹ֙שֶׁךְ֙ אֹורֶ֔ךָ וַאֲפֵלָתְךָ֖ כַּֽצָּהֳרָֽיִם׃

10ถ้าเจ้าทุ่มใจให้ผู้หิวโหย และทำให้ผู้ทุกข์ยากอิ่มใจ แล้วแสงของเจ้าจะขึ้นในความมืด และความมืดทึบของเจ้าจะเป็นเหมือนเวลาเที่ยง

11וְנָחֲךָ֣ יְהוָה֮ תָּמִיד֒ וְהִשְׂבִּ֤יעַ בְּצַחְצָחֹות֙ נַפְשֶׁ֔ךָ וְעַצְמֹתֶ֖יךָ יַחֲלִ֑יץ וְהָיִ֙יתָ֙ כְּגַ֣ן רָוֶ֔ה וּכְמֹוצָ֣א מַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר לֹא־יְכַזְּב֖וּ מֵימָֽיו׃

11พระยาห์เวห์จะนำเจ้าอยู่เสมอ ทำให้ชีวิตของเจ้าอิ่มในที่แห้งแล้ง และทำให้กระดูกของเจ้าแข็งแรง เจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่มีน้ำรด เหมือนน้ำพุ ที่น้ำไม่ขาด

12וּבָנ֤וּ מִמְּךָ֙ חָרְבֹ֣ות עֹולָ֔ם מֹוסְדֵ֥י דֹור־וָדֹ֖ור תְּקֹומֵ֑ם וְקֹרָ֤א לְךָ֙ גֹּדֵ֣ר פֶּ֔רֶץ מְשֹׁבֵ֥ב נְתִיבֹ֖ות לָשָֽׁבֶת׃

12คนที่มาจากเจ้าจะสร้างพื้นที่ร้างเก่าแก่ขึ้นใหม่ เจ้าจะยกรากฐานของหลายชั่วรุ่นขึ้น เจ้าจะได้ชื่อว่าผู้ซ่อมช่องโหว่ ผู้ฟื้นฟูทางให้มีที่อยู่อาศัย

13אִם־תָּשִׁ֤יב מִשַּׁבָּת֙ רַגְלֶ֔ךָ עֲשֹׂ֥ות חֲפָצֶ֖יךָ בְּיֹ֣ום קָדְשִׁ֑י וְקָרָ֨אתָ לַשַּׁבָּ֜ת עֹ֗נֶג לִקְדֹ֤ושׁ יְהוָה֙ מְכֻבָּ֔ד וְכִבַּדְתֹּו֙ מֵעֲשֹׂ֣ות דְּרָכֶ֔יךָ מִמְּצֹ֥וא חֶפְצְךָ֖ וְדַבֵּ֥ר דָּבָֽר׃

13“ถ้าเจ้ายั้งเท้าไว้จากวันสะบาโต ไม่ทำตามความพอใจของตนในวันศักดิ์สิทธิ์ของเรา เรียกวันสะบาโตว่าวันแห่งความยินดี เรียกวันศักดิ์สิทธิ์ของพระยาห์เวห์ว่าวันที่ควรให้เกียรติ และให้เกียรติวันนั้น ไม่ทำตามทางของตน ไม่หาความพอใจของตน และไม่พูดตามใจตน

14אָ֗ז תִּתְעַנַּג֙ עַל־יְהוָ֔ה וְהִרְכַּבְתִּ֖יךָ עַל־*בָּמֹותֵי (בָּ֣מֳתֵי) אָ֑רֶץ וְהַאֲכַלְתִּ֗יךָ נַחֲלַת֙ יַעֲקֹ֣ב אָבִ֔יךָ כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃ ס

14แล้วเจ้าจะชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์ เราจะให้เจ้าขี่ไปบนที่สูงของแผ่นดิน และให้เจ้ากินมรดกของยาโคบพ่อของเจ้า” เพราะปากของพระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้ว

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.