اشعیا 58
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1آواز خود را بلند کن و دریغ مدار و آوازخود را مثل کرنا بلند کرده، به قوم من تقصیر ایشان را و به خاندان یعقوب گناهان ایشان را اعلام نما.
1“จงร้องตะโกน อย่ายั้งเสียง! จงเปล่งเสียงเหมือนแตร! บอกประชากรของเราถึงการไม่เชื่อฟังของพวกเขา และบอกเชื้อสายยาโคบถึงบาปของพวกเขา
2و ایشان هر روز مرا می‌طلبند و ازدانستن طریق های من مسرور می‌باشند. مثل امتی که عدالت را بجا آورده، حکم خدای خود را ترک ننمودند. احکام عدالت را از من سوال نموده، ازتقرب جستن به خدا مسرور می‌شوند
2ถึงกระนั้น พวกเขาแสวงหาเราทุกวัน และชื่นชอบที่จะรู้ทางของเรา เหมือนชนชาติที่ทำสิ่งเที่ยงธรรม และไม่ละทิ้งข้อกำหนดของพระเจ้าของตน พวกเขาขอคำตัดสินที่เที่ยงธรรมจากเรา ชื่นชอบที่จะเข้ามาใกล้พระเจ้า
3(ومی گویند): چرا روزه داشتیم و ندیدی و جانهای خویش را رنجانیدیم و ندانستی. اینک شما درروز روزه خویش خوشی خود را می‌یابید و برعمله های خود ظلم می‌نمایید.
3พวกเขาพูดว่า ‘ทำไมพวกเราอดอาหารแล้วพระองค์ไม่เห็น? ทำไมพวกเราทำให้ตนทุกข์ยากแล้วพระองค์ไม่ใส่ใจ?’ “ดูเถิด ในวันที่พวกเจ้าอดอาหาร พวกเจ้าหาความพอใจของตน และกดขี่คนงานทั้งหมดของตน
4اینک به جهت نزاع و مخاصمه روزه می‌گیرید و به لطمه شرارت می‌زنید. «امروز روزه نمی گیرید که آواز خود رادر اعلی علیین بشنوانید.
4ดูเถิด พวกเจ้าอดอาหารเพื่อทะเลาะและต่อสู้กัน และชกต่อยด้วยหมัดอันชั่วร้าย การอดอาหารอย่างที่พวกเจ้าทำวันนี้จะไม่ทำให้เสียงของพวกเจ้าไปถึงเบื้องบน
5آیا روزه‌ای که من می‌پسندم مثل این است، روزی که آدمی جان خود را برنجاند و سر خود را مثل نی خم ساخته، پلاس و خاکستر زیر خود بگستراند؟ آیا این راروزه و روز مقبول خداوند می‌خوانی؟
5นี่หรือคือการอดอาหารที่เราเลือก? เป็นวันที่มนุษย์ถ่อมตนหรือ? คือการก้มศีรษะเหมือนต้นอ้อ และปูผ้ากระสอบกับขี้เถ้าใต้ตัวหรือ? พวกเจ้าจะเรียกสิ่งนี้ว่าการอดอาหาร และเป็นวันที่พระยาห์เวห์ยอมรับหรือ?
6«مگر روزه‌ای که من می‌پسندم این نیست که بندهای شرارت را بگشایید و گره های یوغ را بازکنید و مظلومان را آزاد سازید و هر یوغ رابشکنید؟
6“การอดอาหารที่เราเลือกไม่ใช่เช่นนี้หรือ คือปลดพันธนาการแห่งความชั่ว แก้สายรัดแอก ปล่อยผู้ถูกกดขี่ให้เป็นอิสระ และหักแอกทุกอัน?
7مگر این نیست که نان خود را به گرسنگان تقسیم نمایی و فقیران رانده شده را به خانه خود بیاوری و چون برهنه را ببینی او رابپوشانی و خود را از آنانی که از گوشت تومی باشند مخفی نسازی؟
7ไม่ใช่การแบ่งขนมปังให้ผู้หิวโหย และนำคนยากจนที่ถูกขับไล่เข้าบ้านของเจ้าหรือ? เมื่อเห็นคนเปลือยกาย ก็ให้เสื้อผ้าแก่เขา และไม่หลบหน้าจากเลือดเนื้อเชื้อไขของตนหรือ?
8آنگاه نور تو مثل فجرطالع خواهد شد و صحت تو بزودی خواهدرویید و عدالت تو پیش تو خواهد خرامید وجلال خداوند ساقه تو خواهد بود.
8แล้วแสงของเจ้าจะพุ่งออกเหมือนรุ่งเช้า และการรักษาของเจ้าจะปรากฏโดยเร็ว ความเที่ยงธรรมของเจ้าจะเดินนำหน้า และความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์จะคุ้มกันข้างหลังเจ้า
9آنگاه دعاخواهی کرد و خداوند تو را اجابت خواهد فرمودو استغاثه خواهی نمود و او خواهد گفت که اینک حاضر هستم. اگر یوغ و اشاره کردن به انگشت وگفتن ناحق را از میان خود دور کنی،
9แล้วเจ้าจะร้องเรียก และพระยาห์เวห์จะตอบ เจ้าจะร้องขอความช่วยเหลือ และพระองค์จะกล่าวว่า ‘เราอยู่นี่’ “ถ้าเจ้าเอาแอกออกจากท่ามกลางพวกเจ้า เลิกชี้นิ้วกล่าวหา และเลิกพูดชั่วร้าย
10و آرزوی جان خود را به گرسنگان ببخشی و جان ذلیلان راسیر کنی، آنگاه نور تو در تاریکی خواهددرخشید و تاریکی غلیظ تو مثل ظهر خواهد بود.
10ถ้าเจ้าทุ่มใจให้ผู้หิวโหย และทำให้ผู้ทุกข์ยากอิ่มใจ แล้วแสงของเจ้าจะขึ้นในความมืด และความมืดทึบของเจ้าจะเป็นเหมือนเวลาเที่ยง
11و خداوند تو را همیشه هدایت نموده، جان تورا در مکان های خشک سیر خواهد کرد واستخوانهایت را قوی خواهد ساخت و تو مثل باغ سیرآب و مانند چشمه آب که آبش کم نشودخواهی بود.
11พระยาห์เวห์จะนำเจ้าอยู่เสมอ ทำให้ชีวิตของเจ้าอิ่มในที่แห้งแล้ง และทำให้กระดูกของเจ้าแข็งแรง เจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่มีน้ำรด เหมือนน้ำพุ ที่น้ำไม่ขาด
12و کسان تو خرابه های قدیم را بناخواهند نمود و تو اساسهای دوره های بسیار رابرپا خواهی داشت و تو را عمارت کننده رخنه هاو مرمت کننده کوچه‌ها برای سکونت خواهندخواند.
12คนที่มาจากเจ้าจะสร้างพื้นที่ร้างเก่าแก่ขึ้นใหม่ เจ้าจะยกรากฐานของหลายชั่วรุ่นขึ้น เจ้าจะได้ชื่อว่าผู้ซ่อมช่องโหว่ ผู้ฟื้นฟูทางให้มีที่อยู่อาศัย
13«اگر پای خود را از سبت نگاه داری وخوشی خود را در روز مقدس من بجا نیاوری وسبت را خوشی و مقدس خداوند و محترم بخوانی و آن را محترم داشته، به راههای خودرفتار ننمایی و خوشی خود را نجویی و سخنان خود را نگویی،
13“ถ้าเจ้ายั้งเท้าไว้จากวันสะบาโต ไม่ทำตามความพอใจของตนในวันศักดิ์สิทธิ์ของเรา เรียกวันสะบาโตว่าวันแห่งความยินดี เรียกวันศักดิ์สิทธิ์ของพระยาห์เวห์ว่าวันที่ควรให้เกียรติ และให้เกียรติวันนั้น ไม่ทำตามทางของตน ไม่หาความพอใจของตน และไม่พูดตามใจตน
14آنگاه در خداوند متلذذخواهی شد و تو را بر مکان های بلند زمین سوارخواهم کرد. و نصیب پدرت یعقوب را به توخواهم خورانید» زیرا که دهان خداوند این راگفته است.
14แล้วเจ้าจะชื่นชมยินดีในพระยาห์เวห์ เราจะให้เจ้าขี่ไปบนที่สูงของแผ่นดิน และให้เจ้ากินมรดกของยาโคบพ่อของเจ้า” เพราะปากของพระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้ว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.